Benim Hüzünlü Orospularım Hakkındaki Yorumlar

Gabriel Garcia Marquez ilk okuduğm günden bu güne kadar hala en sevdiğim roman yazarı olma özelliğini koruyor. Daha iyi kitaplarını okumuştum, ama bu kitabından da ayrı bir lezzet aldım. Konuyu çok güzel işlemiş yine. Tabii ki daha iyiysini bekliyorsunuz ustadan ama 1 günde bitirilebilecek, akıcı bir kitap. Ben Marquez alfabeyi yazıp bir kitap oluştursa onu bile alır okurum. Söyleyebileceğim (eleştirel bazda) pek birşey yok bu sebeple. Tavsiye ediyorum , iyi okumalar.

90 yaşındaki bir erişkinin hayatında herşeyin bittiğini düşündüğü anda herşeyin aslında yeniden başladığını yeniden doğmak olduğunu 90 yaşında farketmiş olduğu , konusu diğer eserlere göre çok farklı bir kitaptır.aşkın nasıl bir duygu olduğunu aşık olmayı , aşık olduktan sonra herşeyi başka güzel olduğunu , hatta dinlediği müziği bile önceden bukadar güzel melodileri olduğunu neden hissetemediğini düşündüren kısaca yeniden doğmayı anlatan vakit ayırıp okunacak değerli bir eserdir.kimine göre sıkıcı gelebilir.fakat şunuda bilinki her eserin yazarı aynı olmadığı gibi uslubu ve akıcılığıda konusuda farklı olabilir.herkese okumayı tavsiye ederim.

Kısacası mükemmel bir kitap 90 yaşında kendini öldüren bir adamdan bahsediyor severek okudum tavsiye ederim.

bana 1 şey kazandırmadı sanmam ki sizede kazandırsın
TAVSİYEM DEĞİL

Marquez nerdeyse her kitabını çok büyük zevkle okuduğum bir yazar. Bu kitabıda sırf Marquez olduğu için aldım ama ne yalan söyliim hayal kırıklığına uğradım. Yazar o kadar ustaca yazmışki bir çırpıda okuyorsunuz ama bittiğinde bu da neydi böyle diyorsunuz. Ben beğenmedim.

Bu öykü filme çekilmeli! Renkler,müzikler,kokular,tutkular o kadar uyumlu ki...
Duygusal,tatlı,yaşına inanamayacağınız bir adam;her gece süslenip sabah eskiye döndürülen bir oda ve uyuyan bir melek... Okumak güzeldir.

Marquez, lisede bir arkadaşım sayesinde tanıştığım bir yazardı. O hayranıydı, sonra ben de hayranı oldum Marquez'in. Henüz çoğu kitabını okuyamamış olsam da, okuduklarım çok iyiydi. Bu kitabı da en beğendiklerimden bir tanesi. Yalnız Marquez sevmek için kitabı olay için okumaktan fazlası gerekiyor. Onun kitaplarından zevk alacak bir insanın edebiyatın ne demek olduğunu, kitabın kurgusunun aslında kitabın güzelliğinde çok küçük bir payı olduğunu çözmüş olması gerekiyor. Gerçekten sevdiğiniz şey 'edebiyat' ise, mutlaka Marquez, ve bu kitabını okuyun!

ne marquez olduğu için oknur, ne de nobelli bir yazardan olduğu için... herkesin delgadina olmak istediği, aşık olmak için can attığı ve hatta benim de marquez'le tanışmak istememe hayal ettireblecek kadar etkileyici. sakın ince olduğu için tatillik bir kitap olduğunu düşünmeyin. bir gününüzü bu kitaba ayırın ve o sevimli hikayeye bırakın kendinizi. sonu mu? marquez bir ilah!

pek beğenmedim okumak için okunan bi kitap gibi geldi bana . zaten çok kısa hemen bitiverdi pek bi katkı sağlamadı yani

Adında gizli bir etki var gibi kitabın, sizi derinlere indirecek ve o hüzüne ortak edecek gibi... İçeriği ise bu kadar etkili değil ne yazık ki.

Çok kısa ve çabucak okunuveren bir kitap. Sonuna geldiğinizde ise, sadece "aşkın yaşı yoktur" mesajını bir kez daha yinelemiş oluyorsunuz. Hepsi bu kadar. Bende hiç bir etki bırakmadı. Okumazsanız çok şey kaybetmezsiniz.

Kitapta verilmek istenen hiçbir mesaj yok yinede siz bilirsiniz...

çok fazla beğendiğimi söyleyemem,dede-torun ilişkisinin bu şekilde yorumlanarak kaleme alınmasını hoş bulmadım,yazarın üslubunu sıkıcı ve tatsız buluyorum

Marquez olgunlaşmışlığın hikayesini çeviriyor,ama ne olgunlaşmışlık;içinde hala acemiliğin verdiği hazzı yaşamak isteyen...Ten hala ten..90. yaşında daha uçarı daha duyarlı davranıyor.ten e düşünceler karışıyor. özlenen canlılık,pürüzsüzlük ,enerji yeniden ele geçermişcesine sarılıyor 14ündeki bedene..sanki yaşlı birinin ruhu yeni taze beden aramaya koyulmuş gibi.

Anlamsız bir kitap.kitap bittiğinde hiç bir mana veremiyorsunuz okuduklarınıza kısaca vakit kaybı

başta yazarın anlatım dilinin yoğun olduğunu söylemek isterim olaylardan ziyade özellikle kişileri ön plana çıkarması yazarın en büyük farklılığı bu kitabında erkek psikolijini yaşlanma,cinsellik açısından ele almış ve bir erkeğin hayatında parasını ödemeden hiçbir kadınla ilişkiye girmemesi ve delgadinaya kadar aşkı hiç tanımamış olması kitabın özü tüm kitapyurdu okurlarına şiddetle tavsiye ederim

110 sayfalık kitap, hele de Marquez yazmışsa, 1 saatte nasıl okunuyor anlamıyorum. Yoksa benim kitap okuma anlayışım mı farklı? Ben genelde kitaba birinci sayfasından başlayıp, her sayfasını dikkatimi yoğunlaştırarak okurum. Şimdiye kadar da, hiç bir kitabı 1 saatte bitirdiğimi hatırlamıyorum. Bir an önce bitsinde, nasıl biterse bitsin modunda okuyamam, içime sinmez, okumayayım daha iyi.
Kitaba gelince: Eleştirileri haketmiyor. Belki yazarını şahlandıracak bir kitap değil ama yine de sıradışı, etkileyici bir kitap. 90 yaşında ve hayatının son deminde bir ihtiyarın, 14 yaşındaki Delgadina'ya aşık olması...Yaşlılık, hayat, aşk üzerine bir üçgen. Çelişkiler, pişmanlıklar ve hüzün...
Çeviriside kulak tırmalamıyor. İyi diyebilirim. Marquez ne yazmışsa okunmalı diyorum. Tavsiye ederim bu kitabınıda...

Bu kitap benim satın almadan kitapçıda ayaküstü okuduğum bir kitaptı. 90 yaşında bir adamın ayranı kabarmış kendine ahir ömründe son bir hediye vermek istemiş hikaye bundan ibaret.

Marquez in diğer kitaplarına göre biraz daha sönük kalmış gibi.özellikle Yüzyıllık Yalnızlık okunması gereken bir kitap.

çok kısa olduğu için hiç bir şey katmıyor gibi olabilir ama bence insana çok şey katıyor

yüzyıllık yalnızlıktan sonra hissettiğim marquez merakını kırgınlıkla sekteye uğratan kolayca okunan kısa bir roman...anlatımını sevseniz de kurgusundan yeterince memnun kalmamanız mümkün...

Gabriel Garcia Marquez
CAN YAYINLARI

Kolombiyalı yazar, bu kitapta 90 yaşındaki bir adamla 14 yaşında bir yeni yetmenin ilişkisini anlatıyor...

Bu kitabı Marquez!in yazmadığı söylenir. O yazmış mıdır yazmamış mıdır bilinmez ama insana ilişkin farklı detayları anlamak için eşsiz kitaplardan birisi. Bakalım 90 yaşındaki bir adamın 14'ünde bir fahişeyle olan aşkını Türk kimliğiniz nasıl algılayacak? Okumak ve görmek gerek.

kitap aşkın ve cinselliğin yaşı olmadığının kanıtı..

Hayatı boyunca parasını vermeden kimseyle birlikte olmamış yaşlı bir adamın 90. yaş gününde kendisine tertemiz bir kız hediye etmek istemesiyle başlayan bir hikaye. Aşk'ı kelimelerle başarılı bir biçimde anlatmış yazar.

Beni etkilediğini söyleyemem fakat yine anlatım çok sade. Belki başka bir yazar yazmış olsaydı alıp okumayabilirdim. 90 yaşına gelmiş bir adamın ölmeden önce istediğini gerçekleştirmeye çalışması anlatılıyor. Bununla karşı karşıya kalınca da cinselliğin yerini tahmin etmediği duygu yüklü bir aşk alıyor.

Güney Amerika'da, daha yayımlanmadan korsanı basılan "Memorias di mis Putas Tristes" Kolombiyalı yazar Gabriel Garcia Marquez'in son romanı. Vatan Kitap olarak tüm dünyada satış rekorları kıran kitabın peşindeydik. Şimdi, önce kitabı İngilizce'sinden okuyan yazarımız Jamal Mahjoub'un Marquez ve bu romanıyla ilgili değerlendirmesini okuyacak, sonra da 90 yaşındaki bir adamın 14'lük bir kızla yaşadığı sıradışı aşk öyküsünü anlatan kitaptan alıntıları göreceksiniz.

Gabriel Garcia Marquez, bu kez bu kez, doksanını bulmuş çok yaşlı bir gazete köşe yazarının ağzından bir aşk serüvenini dile getiriyor.

Yüzyıllık Yalnızlık kitabının ardından bu kitabı okumak açıkcası pek keyif vermedi.

Aşkı yaşında yaşamak gerek düşüncesiyle almıştım ancak aldığıma pişman olduğum ilk eser oldu bu eser ......evet konu güzel ama biraz abartılı günlük hayata bu kadar da hayal gücü katılır mı diye düşündüren bir eser.......ben beğenmedim doğrusu..ama yine de okumak isteyen bütün okuyucularımıza saygı duyar, tavsiye ederim....

Adı ve konusu itibariyle oldukça ilgi çekici bir kitap gibi görünse de; Yüzyıllık Yalnızlık'ını bir çırpıda okuyup bitirdiğim Marquez'den çok ama çok daha fazlasını beklemekteydim.

belki de benim hatam Yüzyıllık Yalnızlık gibi bir başyapıttan sonra bunu okumak oldu ve beğenemedim. Bir kaç vurucu cümle olsa da kitapta; bütünlük taşımadı kitap, iz bırakmadı; içimi burkamadı.

Gabriel Garcia Marquez'in ustalığını görmek için Yüzyıllık Yalnızlık'ı kesinlikle tavsiye ederim; bu kitap içinse pek de emin değilim...

Yüzyıllık Yalnızlık adlı kitabıyla 1982’de Nobel Edebiyat Ödülünü alan Marquez’in yıllar sonra böylesi bir kitapla okurlarıyla buluşması ne talihsizlik.
O, muhteşem eseri Yüzyıllık Yalnızlık ile hep zirvede kalmalıydı.
Benim Hüzünlü Orospularım kitabının başköşesine,sanki ödülü alan bu kitapmış gibi “1982 Nobel Edebiyat Ödülü “yazmak da işgüzar yayıncısının fikri olsa gerek.

Yapılan yorumların hepsini okudum ancak çoğunu anlamakta zorlandım.Tamam aşkın yaşı yoktur ne zaman ve nerde ortaya çıkacağıda meçhuldür;Ancak burada bahsedilen 90 yaşında ki bir dedenin 14 yaşında ki bir çocuğa aşık olması ihtiyar adam genç kız ilişkisi değil arkadaşlar burada ki bir çocuk ve ben bunu kabul edilemez buluyorum.Birde olayın genelevde yaşandığını düşünürsek burada şehvet ve erotizm yok diyen arkadaşları anlamak mümkün değil. Bence ihtiyarın kızla halvet olamaması aşkın dan değil o cinsel güce sahip olmadığından kaynaklanıyor ki bu eserde açıkça beyan ediliyor zaten tabi eğer satıraralarını okuyabilirsek.

düşüklerle ve de beklenmedik çıkışlarla, her kişi gibi dengelemelerini kusursuz oluşturamadığı bir hayattan sonra gelip çatan yaşlılık, yaşlılığı yaşayanın üzerine daha doğru düzgün, erdemli bir görünüm çizme zorunluluğunu da getirir genelde. bir nevi olmadığını oynar yaşlılar. çünkü yaşlıdırlar. duygusal, mantıksal anlamda doğru bildiğine tavizsiz inanmak ve bunu da ifşa etmeleri gerekir. bu kitap ise, bizlere, kişisel sürecimi hep yitikliklerle dolu bitik bir adamın yaşlanınca da -en azından- içe bakışının değişmediğini gösteriyor. kendini sorgulamayan ama sorgulanacak taraflarını açıkyüreklilikle dışavuran bir ihtiyarın romanı. belki de kendi kendini yazdığı için bu kadar dürüst ve de samimi!

ben kitabın kendinden çok ihtiyarın bu açıkyüreliliğinin içsel retoriğine takıldım ve de bundan acayip keyif aldım. ve kendi bildiğini yaşamayı seçmiş, yer yer ahlaksız, umursamaz, aşağılık olmaya devam eden yaşlı bir adamın, -kitabın- sonunda; "insanın sonunda başkalarının sandığı gibi biri olmaması olanaksız" demesinin altında yatan hicivsel alegoriye de şaştım kaldım. marquez' in, öykünün kısalığından ve kurgusal altyapısından önce üzerinde durduğu ölümün eşiğine adım atmış bir insanın gerçek iç dünyasını anlatmasını başarılı, örneksiz buldum. -kişisel tutumların, katışıksız saf aktarımını sevenlerin sevebileceği bir kitap.-

90 yasında hayatının sonbaharında kendisine doğum günü hediyesi olarak sectiği 14 yasındaki birkıza duyduğu derin ve bir okadar anlamlı askını okurken askın yası olmadığını bir kez daha anladım Ask insanı gençlestiren sağlık ve mutluluk getiren sihirli bir duygu hayatın mucizesi gibi 90lık yazarın biraz geçte olsa bu duyguyu yasayıp diğer suni aşklarından tek gecelikilişkilerinde sıyrılıp hayatın mucizewsi olan askı yasayabilmesi bile hoş kesinlikle okumalısınız !

Kim yaşlanmak ister ki Allah aşkına?
"Yıllar yağmur gibi yağıyor üzerimize,
Islanmasak da yaşlanıyoruz" Farkında olmadan, ruhumuz duymadan, aldığımız her solukta biraz daha yaklaşıyoruz ölüme. Marquez, işte tam bu noktada duran baş kahramının 90 yıllık ömrüne neleri sığdırdığını, ya da neleri sığdıramadığını okuruyla paylaşıyor. Anlatım dili bakımında Marquez'in her zamanki ustalığı dikkat çekiyor. Sade bir anlatım dili seçmiş olan yazar, belki de uzun yıllar gazetecilik yapmış olmasından, ayrıntılara diğer eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de önem vermiş. Eserde temel sorunsal yalnızlık. Okur "insan neden 90 yıllık ömrünü yalnız geçirmeyi tercih eder ki?" sorusunu sorarak, romanı tamamlıyor. 90 yaşındaki adam, kendisine yeni yetme bir bakire armağan ederken, bu yeni yetme kıza aşık olup, aslında kendisinin de aşk anlamında ne kadar bakir bir yürek taşıdığını gözler önüne seriyor. Marquez, çoğu eserinde yaptığı gibi bu eserinde de okura çok iş bırakıyor. Nobel ödüllü yazarın eseri, psikolojik derinliklerde dolaşmayı seven her okur için önemli bir eser.

Kaçıran çok üzülecek arkadaşlarım fevkeladenin fevkinde bir baş yapıt.

marguez in bu okuduğum ilk kitabıydı,kitabın tarzını ahmet altan ın kitaplarına benzettim,adamın ne tarzda kitap yazdığınıda okuduğum ilk kitabı olduğu için bi karşılaştırma yapamam.ama dediğim gibi altanın tarzına çok benzeyen bir kitap marguez inki ama altan kadar başarılı değil bence,hatta yanından bile geçemez.ben fazla bir tat almadım kitaptan.çıktığı zaman çok sattığı için merak edip almıştım ama almasam ve okumasamda olurmuş...sevgiler

Reklamı fazla yapılan bir kitaptı. Bu kitabı okudum ama hayal kırıklığına uğradım. Sıkıcı ve insana pek bir şey veren bir kitap değil.

Marguez bu kitabında bildiği bir konuya geri dönüyor aslında.Tensel aşk ve ruhsal aşk.Tıpkı kolera günlerinde aşk ta olduğu gibi...Hayatı boyunca hiç bir kadınla parasını vermeden (hizmetçisiyle bile) beraber olmamış yaşlı bir adamın 90. yaş gününde yine para karşılığı 14 yaşında bir bakireyle beraber olma isteği ve ardından gelen saf aşk...Beni etkileyen yaşlı adamın yalnızlığı ve artık ait olmadığı bilmediği bir dünyada kendini eskimiş hissetmesiydi.Bu kitabı okuyan arkadaşlara kitapın ilham kaynağı olan Kawabata nın Uykuda Sevilen Kızlarını tavsiye ederim.Zaten marguez de kitabın başındakki epigrafta gönderme yapıyor o kitaba.

Duygusal bir insanımdır ve genelde okuduğum romanlar bende birşeyler bırakır. Ama ne yazık ki Benim Hüzünlü Orospularım bende böyle bir duygu fırtınası yaratmadı. Gabriel Garcia Marquez'in kalitesini tartışmıyorum. Mutlaka okunması gereken bir yazar. Bilmiyorum, belki bu romanda kendimi karekterle özdeşleştiremedim. Ya da bilinç altımda "yahu 90 yaşında adam neler yapıyor" düşüncesi yani açıkça içinde yetişdiğim kültür baskın çıktı ve romanı olumsuz bir havada okudum. Değişik bir psikolojik çözümleme arayanlara tavsiye ederim.

Marquez bu kitapta yaşlılık duygusunu ve yaşlılığın insana verdiği ruh halini iyi tahlil ediyor. Aynı zamanda yaşlılığın tecrübesine dair bilgece söylenmiş birkaç sözü de kitaba güzel serpiştirmiş. Buraya kadar hayranım kitaba. Ancak sanat estetiğine pornografik unsurlar katması (okuyanlar bilir ayrıntıya girmek istemiyorum), küçük yaşta bakirelerin pazarlanması ve yaşlı birinin böyle bir bakireyle (yatmasa da) yatma düşüncesi. Bence bunlar sanat eserinin beğenisine gölge düşüren durumlardır.
Aynı zamanda, lise çağlarında yani cinselliğe ilginin arttığı bir dönemdeki gençlerin bir çoğu bu kitabı okuduğunda olumsuz etkilenebilir.

marquez gene yapmış yapacağını ve her zamanki gibi müthiş bir kitap kaleme almış. 90. yaşını kutlayan ve hiç evlenmemiş bir gazeteci bu yaş gününde kendine bir hediye vermek istiyor ve bir genelev patroniçesini arayarak kendisine bakire bir kız ayarlamasını istiyor. niyeti bakire biriyle beraber olmaktır. fakat bugüne kadar tatmadığı o duyguyu bu küçük kızda (15) tadıyor. evet aşk onu 90. yaş gününde beklemediği anda kıskıvrak yakalamıştır. kıza dokunamaz bile çünkü aşıktır ona. yaşlılığn aşkın geçmişle hesaplaşmanın harika bir şekilde tasvir edildiği bir solukta okunacak bir kitap. zaten insan bir defa aline alınca bırakamıyor. kitabın adına baktığımda çok daha farklı birşey beklyordum ama okuyunca ne kadar hoş bir eser olduğunu gördüm.kitabın adı sii yanıltmasın arkadaşlar. saygılar

"Doksan yaşında bir adamla ondört yaşında bir yeniyetmenin ilişkisi" tanımı çok yetersiz ve acımasız hatta belki de kaba. Nedenine gelince, burada anlatılan belki de aşkın yaşının hakikaten olmadığı. Yaşayan bir insan, medeni durumu ne olursa olsun, yaşı kaç olursa olsun, şartları ne olursa olsun aşık olabilir. Hem de belki de gençliğinde olamadığı kadar. Onun da nedenine gelince, gençlikte bir çok şey uçucudur, aşk ta. Değeri belki çok sonraları anlaşılan aşklar vardır. Bir insanın 90 yaşına gelmiş olduğu için ya da daha 14 yaşında olduğu için böylesine aşık olamayacağını kimse söyleyemez. Buradaki aşkın naifliğine bir çok aşk en yoğun zamanlarında bile ulaşamaz. Her şey bir yana, her insanın giderayak ta olsa bazı özlemlerini tatmin etmesi kötü olamaz.

Bu kitap benim de Marquez'in okudugum ilk kitabiydi. Cok severek okudum ama keske biraz daha uzun olsaydi cünkü bence kitap cok inceydi ve ben okumaya baslamadan, bitti :) Yazarin Yüzyillik Yalnizlik kitabini da aldim, en kisa zaman da okuyacagim.

Okumaya değer bir kitap. Yazarla tanışmamı sağlayan bir eser oldu, ilk fırsatta diğer kitaplarına da göz atacağım. İlginç bir konuyu sürükleyici bir anlatımla anlatıyor. İsmin çekiciliğiyle alınsa da aslında içerik de bu satışı hak ediyor.

yazarın okuduğum ilk kitabı.ilk başta cinsellikle ilgili gibi görünsede aslında öyle değil.14 yaşındaki başta ismini bile bilmediği küçük bir kıza duyduğu tutkulu aşk ve 90 yaşında olmasına rağmen hayatında aşkı sevgiyi ilk defa tadıyor olmasını anlatan güzel bir kitap.

marquez in okuduğum ilk kitabıydı. konusuda anlatımıda ilginçti. başlangıçta aşk olmayacağını düşünmeme rağmen büyük ve büyülü bir aşk ve 90 yaşındaki bir adamın delice tutkusu... okumaya değer güzel bir kitap.

Yazarın üslubu ile daha da canlılık kazanmış kitap oldukça akıcı. 90 lık ihtiyarın hissettikleri kaç yaşına gelirsek gelelim duygularımızın hiç yaşlanmayacağını gayet keyifli bir anlatımla aktarılmış. Marquezi sevenler kaçırmasın derim.

ilk karşıma çıktığınca ismi çok itici gelmişti ama elimin altındakini okumak gibi bir alıışkanlığa sahip olmanın verdiği faydayı bu kitaptatada gördüm.. belkide çok melankoli bir günüme geldiği için çok beğenmiş olabilirim ama o anlatılmazı anlatan cümleler beni bana tercüman etmişti bu yüzden bu kitap benden artı puan almıştır, yanlız zamansız bitişi ve hikayenin açık uçlu kalmasıda beni ziyadesiyle mutsuz etmişti, ister istemez " ya amca neden öyle yapıyorsun böyle yapsana" der durumlarda buluyordum kendim.. şükürki bir günlük bir kitaptı ve aşkın o büyüsünden kutulup gerçek dünyaya çabuk döndüm..

Yine bir Marquez klasiği. Ama anlatımsal olarak, içerik olarak ise biraz düşkırıklığı. Sanki "beni keşfedin artık" diyen yeni bir yazarın çığlığı varmış gibi hissettim. Oysa Marquez'in buna ihtiyacı yoktu..

Sanırım Marquez hayranları bu kez biraz hayal kırıklığına uğradılar. 90 yaşında 14 yaşındaki bir kız çocuğuna aşık olan erkek çok geçte olsa aşkla tanıştığını düşünür. Yaşadığı yoğun duyguları yansıtırken de yaşlılığın beraberinde getirdiği yalnızlık, çaresizlik, umutsuzluk ve perişanlıkta ele alınıyor. Kolay okudum sevdim de. 90 yaşındaki bir erkeğin 14 yaşındaki bir kıza aşık olmasındaki tatsızlık ve rahatsızlığı da yazara olan sevgimden dolayı göz ardı ettim