Meyyale Hakkındaki Yorumlar

Hıfzı Topuz'un bundan önce Abdülmecit adlı kitabını okumuştum. Açıkçası Meyyale'den daha çok beğendim. Meyyale'de harem hayatı anlatılırken birden siyasi konulara girilmesinden rahatsız oldum. Üstelik bunu yaparken Hasan Hilmi ve kardeşlerinin sohbetlerinden bir kurgu oluşturulmuş. Bu kurguyu çok yapay bulduğumu söylemeliyim. Böyle usta bir yazarın görüşlerini aktarmak için çok daha iyi bir yol bulmasını beklerdim. Meyyale'nin hayatını mı yoksa Hıfzı Topuz'un Osmanlı'nın son dönemlerine ilişkin kişisel görüşlerini mi okudum emin değilim.

Yıllar öncesinde Hıfzı Topuz 'Çamlıcanın 3 gülü 'nü okumuştum ve çok beyenmiştim. Tekrardan Hıfzı Topuz okumak çok büyük bir zevk verdi. Hele Meyyale yi okumak ayrı bir zevkti. Kitabı bulmakta biraz zorluk yaşasamda yılmadım.Okumayanlara kesinlikle tavsiye ederim.

Meyyale yazarın akrabası o yüzden yazdıkları bir nebze belge değerinde .Abdülaziz den Abdülhamite sarayda büyüyen çerkes çariye Meyyalenin hayatı çevresinde dönem anlatılmış.İlginç bilgiler öğreniyorsunuz.Osmanlının neden battığını insanların ve düzenin nasıl bozulmuş olduğun...Benim dikkatimi kitabın sonu daha çok çekti.Meyyalenin inançsız olması ayrıca ilginç,sarayda yetişiyor,valide sultan çok seviyor ve piyano dersleri alıyor...Bizi alafranga özentisi bitirmiş ,işe yarar olanı değil de boş olanı almakta çok başarılı olduğumuzu da kitap gösteriyor her ne kadar yazar bu konuda böyle düşünmese de ...

abdülaziz döneminde bir küçük kız,ve sarayın gölgesinde tek başına verdiği yaşam mücadelesi...gerçekten çok güzeldi.

Kitap bir belgesel ile roman arasında sıkışıp kalmış. Ama tam bir sıkışma, ne belgesel bir kitap deyip ciddiye alabiliriz ne de roman olarak bakıp hayal ürünü sayabiliriz. Bazı gerçekleri, hayal ürünü kahramanlarının ağzından anlatmış ama konuşma dili ile değil, yazı dili ile. Bu da kahramanın sanki bir ansiklopediden bilgi okuyormuş havasını yaratmış. Dil kötü. Kurgu kötü. Konu dağınık. Olaylar birbirine karışmış. Biraz aceleye gelmiş bir kitap sanki.Tanıtım yazısında okumasaydım, kitabın yazılırken Valide Sultan’ın anılarından faydalanıldığını anlamazdım. 117 yıl boyunca saklı kaldıktan sonra ortaya çıkarılan anılardan, çok daha muhteşem bir eser ortaya konmasını beklerdim doğrusu…

Ruslar’ın Kafkasya’ya saldırıları sırasında, İstanbul’a göç etmek zorunda kalan kafkas kökenli milletlere mensup kadın ve çocukların, Saray’a girmeleriyle birlikte başlayan entrikalar, yani Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşünü nedenleriyle birlikte gözler önüne sermektir. Kitap Osmanlının çöküşünü nedenleriyle anlatmış ama fazla ayrıntıya girdiği için akıcılığı kaybetmiş.

farklı ve güzel bir kitap teşekkürler

çok beğenerek ilgi çekici bularak tarihin akışına kendimi kaptırarak okuduGm BİR KİTAP.. hani verilen tüm eserler o kültürün izlerini taşır derler ya gerçekten öyle bir kitap.. o dönemdeki cariyelik, insanlara çektirilen işkenceler,meyyalenin hayatı... eğer bir öğrenciyseniz mutlaka okuyun çünkü o dönem hakkında inanılmaz bilgilere sahip oluyorsunuz öğrenci değilseniz bile sizin için yararlı olacaktır. o dönemdeki padişahların sırasını bile çok rahat kavrayabiliyorsunuz.. ben bu kitabı okuyana dek tarih dersinde hiç bir zaman 4 tane padişahın sırasını ardarda kavrayamamıştım zaten de ilgimi çekmiyordu.... bu kitap ile tarihimide biraz olsun aydınlatabildiğime inanıyorum. yalnız şurda bir sorun var .. abdüllaziz in intahar mı ettiği yoksa öldürüldüğümü konusunda farklı şeyler okuyorum bu kitapta intahar ettiği anlatılıyor o ölüncede annesi pertevniyal sultanın oğlunun kendisini öldürdüğünü desteklediği anlatılıyor... artık hangisi doğruysa .. MUTLAKA OKUYUN DERİM..

Kitap, Osmanlı Devleti’ nin son padişahlarının yıkılışlarını, saray içerisindeki erkek enrikalarını, biten hayatları masalsı bir dille tüm gerçekleri karışmıza sunuyor. Kitabın sonunlarına doğru Hıfzı Topuz’ un Meyyale Hanım’ ın kızı, Rebia Hanım’ ın torunu olduğunu öğreniyoruz. Yani kitabımızın kahramanı Meyyale, yazarımızın büyük büyük anneannesi. Ne kadar şanslı sayın Hıfzı Topuz. Kıskanmadığımı söylemeden geçemeyeceğim.

Çok sevdiğim,üslubuna hayran olduğum bir yazar daha Hıfzı Topuz. Ben tarihi O'nun ve Reşat Ekrem Koçu'nun eserleri sayesinde sevdim diyebilirim.ilk çıktığında gündemi epey meşgul etmişti. Hıfzı Topuz'un tüm eserlerini yani roman türündeki tüm eserlerimi okuduğumu söyleyebilirim,sıkı takip ettiğm bir yazardır.yazarda göze çarpan en belirgin özellik ise,insanların,mekanların,eşyanın ve zamanın capcanlı anlatılmasıdır.okuduğunuzda bunu daha iyi fark edeceğinizi ümit ediyorum.ayrıca yazarın ciddi anlamda bir kültürel birikiminin olduğu gözden kaçmamaktadır.

Sultan Abdülaziz'in annesi Pertevniyal Sultan'ın anılarını kaynak alarak kurgulanmış bu tarihi romanda Kafkasya'dan göçüp gelen ve Osmanlı Sarayı'na yerleştikten sonra hayatı değişen Meyyale'nin gerçek ve dramatik yaşam hikayesi anlatılıyor. Yazar diğer eserlerinde olduğu gibi "Meyyale"yi de öyle saf ve akıcı bir dille kurgulamış ki, bir nefeste okunup bitirilecek bir roman. Ama dediğim gibi acıklı bir sonu var...

Osmanlı döneminde padişah ve ailesinin cariyerileri ile Sarayda sürdüğü saltanatını ve harem yasantısı romansı bır dılle sıkıcılıktan uzaklaştırarak anlatmış.İnce ayrıntılara gırdiği için surükleyici bir kıtap .Okunmasını tavsiye ederim.

Hıfzı Topuz'un kitabı Meyyale'nin içinde bir çok yanlış bildiğim,hatta bilmediğim ve belki de birçok insanın bunca yıl sadece tarih kitaplarından öğrendiği bilgilerin aksine ilginç,inandırıcı konular ele alınmış ne var ki bir çelişki dikkatimi çekti:Taif'te Ölüm isimli kitabında Abdulaziz'i yerden yere vururken-kanlı sultanı- Meyyale'de daha farklı ifadelerle anlatmış.yine de meyyalenin anlatımı güzel,etkileyici.uslüpta eski kelimeler mevcut,eski tamlamalara yer verilmiş ki bu anlatımdan hoşlanan okuyucular için güzel bir eser.

Hıfzı Topuz güzel üslubuyla tekrar karşımızda. Gerçekten de akıcı bir üslup kullanılmış. Fakat nedense tarihi gerçekler gözardı edilmiş ve yine taraf tutulmuş. Örneğin 'Taif'te Ölüm' adlı eserinde Mithat Paşa için yazılan övgü dolu nameler, nedense Meyyale'de daha farklı bir şekilde anlatılmıştır. Osmanlı harem dairesindeki bazı sıradışı ilişkilerden söz edilmiştir ki bunun böyle olması imkansız bir olaydır (bkz. Abdülaziz ile Çeşmidil arasındaki kötü dialog.). Hıfzı Bey zannedersem Osmanlı haremi hakkında fazla bir bilgiye sahip değildir. Kendisini Prof. Dr. Ahmet Akgündüz'ün yazmış olduğu Bilinmeyen Osmanlı adlı eseri okumaya davet ediyorum. Her iki romanı da okuyanların aradaki terslikleri fark edeceklerini zannediyorum. İki romanı da okuyanların mutlaka II. Abdülhamid Han'ın hatıra defterini okumalarının gerektiğine inanıyorum. Böylece iki cephe arasındaki farklı görüşlerin daha tarafsız olabileceğine inanıyorum.