Putların Alacakaranlığı-Karton Kapak Hakkındaki Yorumlar

Derin bir felsefe ve anlama kabiliyeti isteyen, mesajlarını yazarın da dediği gibi- on sayfalık bir iletiyi tek tümcede- çok net karşı tarafa sunan bir eser..

Nietzsch enin okuyacağım ilk kitabı. umarım doğru bir tercih yapmışımdır

eğer niceyi tam olarak bilmiyorsanız anlamakta güçlük çekersiniz ve kitabından verim alamazsınız .

Putların Alacakaranlığı'nı 1888 yazında Nietzsche Sils Maria'da tatildeyken yaklaşık bir haftada yazılmıştır. O günlerde Nietzsche'nin popülaritesi Almanya ve Dünya çapında artarken, felsefesine bir giriş niteliğinde bir yazı gerektiğini düşünüp bu çalışmasını hayata geçirmiştir. Nietzsche, dünyada görünenden çok daha fazla put olduğunun altını çiziyor ve bu küçük kitabın büyük bir savaş ilanı olduğunu haykırıyor.

Nietzsche'nin müthiş bir Hristiyanlık eleştirisi barındıran kitabı.

Önemli bir eser.Bence değindiği konu itibari ile kesinlikle okunmalı.

Nietzsche klasiklerinden.

bu muazzam eseri herkes okumalı.

Nietzsche nin çok çok güzel kitabı kesinlikle okunmalı,ve düşünmeli.Son olarak şunu söylemeliyim,Nietzsche okumaya başlayacak kişinin kafasında bazı şeyşeri oturtması gerek yoksa kitapları sizi çok başka yerlere götürebilir kafanızı fazlasıyla karıştırabilir.İyi okumalar:)

Hayran oldugum filozof okumaya doyamadığım yazar...Bütün kitapları okunmalı...

Friedrich Nietzsche neredeyse tüm tabuları hiçe sayarak din konusuna da el atmış ve güzel bir eser ortaya koymuş.

çeviri biraz zorlamış,eski türkçe kelimeler var

Nietzsche deninince söylecek pek fazla bir şey yok. Bu esern en güzel özelliklerinden Hasan Âli Yücel Klasiklerinden olması...

yazarın farklı bir dünyası var. kimimizin pek ilgisini çekmese de ilginç ve farklı bir düşünsel ortama girdiğinizi hissedeceksiniz.

Nietzsche'nin bütün eserleri okunmalı.

Nietzsche'nin diğer kitapları gibi harika ... Dili biraz ağır olsa da kendini okutturuyor...

Friedrich Nietzsche nin kitapları ve dili ağır ancak çok şey anlatan kitaplar aynı zamanda. okumak lazım.

Nietzsche'nin kendini en güzel özetlediği kitabı gibi geldi bana. Goethe ve Schopenhauer övgüleri (pozitif-eleştiri) ve kısaca Dostoyevski'ye dair düşüncelerinin yanı sıra arka kapakta da değinilen "çöküş-tipleri" nitelemesinin nedeni/niçini, her şeyi karşısına almış yalnız Nietzsche'nin büyük savaşımını anlamaya giden düşünsel süreçteki kilit mevzudur sanırım.

Pek çok şey üzerine inceleme yazmış en çok hoşuma giden farkettiğim şey Dostoyevski için olan övgü sözleriydi

Kütüphanede bulunması gerekenlerden

beni bayağı yordu.. nerdeyse yarıda bırakacaktım, prensip gereği devam ettim ve çok ilginçtir sonlara doğru iyi ki yarıda bırakmamışım dedim. beyni yoran ve anlatan bir kitap. nietzsche'yi anlamak ve vazgeçmek zor.

Ne yazikki Osmanlicadan yada gunluk Turkceden diyelim kacinilmak icin Ceviri cok kasilmis ,Gunluk hayatinizda kullanmadiginiz, belki bazilarini hic duymadiginiz kelimeler var ceviride. Nietzsche'nin daha anlasilir cevirileri olmali Turkcede. Nietzsche okumak kolay degil, akil bunalimlari icinde hayatini tamamlamis buyuk filazofun Cevirisi cok dikkatli olmali. Cevirmen oncelikle Nietzsche'yi hazmedip arkadanda okuyucuya Nietzsche'nin ruhunu yansitmaya calismali. Ceviri bu sekilde zorlama ve kasilmayla olunca Kitabin icindeki felsefeyi hissedemiyorsunuz, yoksa gercekten buyuk bir felsefe Nietzsche'nin her sozunde. Cok daha iyi cevirileri hakediyor Nietszche

Yazar, kendi zamanında ve kendinden önceki tüm filozof ve aydınları yerlere vuruyor, arada kendini kurtaran istisnalar olsa da, bu arada Hristiyanlıkta nasibini alıyor.
17 Ağustos 2021
Hasan Ballı Erzurum

Benim için anlaşılması zor bir kitap, cümlelerin üzerinden çok kez geçiyorum. Daha çok felsefeyle yakın ilişkili olanlar için iyi bir seçenek gibi duruyor.

Nietzsche denince akan sular durur. Mutlaka okunması gereken bir eser.

Nietzsche beni hep korkutmuştur nedense. Sanırım korku denen şeyin gerçekten bilmediğimiz şeyler üzerinde oluştuğunu deneyimledim.

Çeviri daha düz olabilirdi ama varoluşçular mutlaka okusun bu eseri

Nietzsche...Kendi toplumunda anlaşılamamasını anlayabilir insan. ya bizde? Tanrı öldü demesini niçin içselleştiremiyoruz? Hristiyanlığın tanrısıdır ölen. ama biz sanki bizim tanrımızı da öldürecekmişiz gibi düşünüyor ve korkyoruz Nietzsche'den. Putların Alacakaranlığı'nın bu çevirisinde çok eksikler var. yazım ve dil hataları var. ama yine de okunabiliyor. almanca veya fransızca aıllı kelimeler metin içinde değil de dipnotta belirtilseydi keşke. iki de bir dipnota bakmak Nietzsche'yi dinlerken araya giren çevirmene dönmek gibi bir duygu oluşturuyor insanda. her ne kadar çevirmen "ben çevirdim" diye iki de bir dipnota baktırsa da yine de dalabiliyoruz kitaba. bir de kitapta öyle kelimeler ve deyimler geçiyor ki sözlüklerde bulmak imkansız. mesela birlikliymişler (s.20), gönül indirmek (s.76) (böyle bir deyim var mı ben bulamadım), serimlemek (s.79) serim kelimesini biliyoruz ama kelimenin geçtiği yerde bunun burda ne işi var diye soruyor insan, neden-içgüdüsü (s.80) yani bu hangi literatürde geçiyor bilen varsa söylesin, dıştalanış (s.85) vs vs vs. "İnsanın şükran duyma tarzı: kendisine iyilik yapanları yanlış anlar." (s.94) Avamın dehaya şükrü onu yanlış anlamasıdır.