Müstesna Deliler Albümü Hakkındaki Yorumlar

Benzer türdeki yabancı eserlere göre daha iyi diyebileceğimiz bir eser. Zeki Bulduk'u ilk kez bu kitapla tanımama rağmen, kitaplığımdaki en iyi eserlerden biri olarak aklımda kalacak Müstesna Deliler Albümü.

Zeki Bulduk düşündürmeyi seviyor ve bu kitabı sanırım yazdıklarının en iyisi. Okunsun.

bizi bize bizden daha iyi anlatan başka bir eser daha yok

biraz daha geniş tutulabilirdi, böyle bir kitap için biraz daha bekleyip daha fazla hikaye ile daha güzel bir yapıt yapılabilirdi...

"bakış açınıza açı katıyor bu kitap, öyle söyleyeyim.. bir çoğumuzun unuttuğunu Zeki Bulduk hatırlamış, en edebi ve duygusal yönüyle de bizlere hatırlatmış.."

Bu kitapta Deli Döne varsa üzülmekte vardir, Bazilarinda ise gülmek, gülümsemek.. Kitabi okurken kim deli kim dahi diye düsünmüyor degilsiniz hani !

Bu kitaptaki yazıların daha önce dunyabizim.com’da yayınlanmasına rağmen bir kitapta toplanması, hem yazılara bütüncül bir gözle bakmamızı sağlıyor. Kimi hikayelere eklemeler yapılmamış da değil… Ayrıca bu güzel insanların hatırasının kalıcılığı bir nevi garanti altına alınmış. Kitapta dikkati çeken farklı bir şey daha var. İçindekiler bölümü ne başta ne sonda yok. Bunun sebebini de kendimce şuna yordum. Zaten burada anlatılan müstesna güzellerin hepsi bizim içimizde. İçimizdekiler.

Meczuplar içinde farklı meczuplar

Kitabı okumaya başladığımda dikkatimi diğerlerinden daha çok çeken anlatılar var. Daha doğrusu meczuplar, belki de dervişler... Aslında burada anlatılan bütün meczuplar bu dünyadan farklı insanlardır. Bizlerden farklıdırlar. Onların da ayırıcı tek farkı, dünyanın toz pembe dönüşüne ayak uyduramamaları/uydurmamalarıdır

Özellikle kitabın içeriğinde iki anlatım çok etkileyici.Birincisi Atilla Agabey , ikincisi de Çöl Aslanı filminden hatırladığımız ve zihnimize kazınan Ömer Muhtar.Kalemine sağlık Zeki Bulduk .Züleyha dan sonra gene farklı açılardan yakalamışsın hayatı.

Yaşadığımız, öğrendiğimiz dünyaya rağmen inadına farklı bir dünyayı bize gösteren, gösterirken de gören görsün görmeyen görmediğiyle kalır diyen o delilerin, yalın ve rahat yaşam tarzlarını bize anlatan müstesna bir kitap.. Aslında bir delinin o saf ve masumiyetine, o deli aklına çok yakınken ne kadar da uzağız...

Zeki bulduk ne yazsa okunur tavsiye ederim. bu kitap sonrası uzun süre yazı yazamadım demişti bir röportajında.

Merak ederek aldığım bir kitaptı. İlgimi çeker kim nasıl bu hâle geldi falan. Eğer sizde de böyle bir ilgi varsa tavsiye ederim.

bir deli zamanda hediye edildi bir abimizden. bir deli gidişatı görüverdik. delirir gibi olduk deliliğimizi görürken. çok şükür delilikten payımız varmış. çok şükür delirmedik. kitap devam ediyor...

Gerçekten muhteşem bir eser...

Zeki Bulduk'u bu kitapla tanımış oldum; iyi ki... Kitabı aylara bölerek, uzatarak, uzun zaman aralıklarıyla okuyorum. Atilla ağabey bölümünde ağlamadan edemedim. Üslubun etkileyiciliğine kapılmamak elde değil. Kitap ismi ve kapağını ise yanlış seçimler olarak görüyorum...kapak rengi doğru görünüyor ama isim ve resim bence yanlış seçimler.

Atilla ağabeyin yaşadıklarına çok üzüldüm. hele Deli Döne'nin ölüm biçimi... bu kadar acımasız insanlar arasında deliler de hem merhamet ve şefkatten hem de zulümden ya da başka insanların nefsani taleplerinden kendilerine düşen payı alıyorlar..ben de bir çok insan gibi böyle deliler tanıdım.bunlardan bir tanesi çok çok başarılı bir lise öğrencisiyken kendi söyleşine göre arkadaşının kendini çok başarılı bulan annesinin nazarıyla bir anda hayatı kaymış biriydi.30 sene boyunca köyümüzün dağlarında dolaştı, i san içine çok az karıştı, kimse onu yatağa sokup uyutamadı, sürekli ayaktaydı , tuz yiyordu ve sandalyede oturarak uyuyordu..iki ay önce hastaneye kaldırdılar onu..orada vatan-ı aslîye döndü...Osman'ı tanısa Zeki Bulduk da severdi eminim...kitabı herkese tavsiye ediyorum...

Zeki Bulduk un bu kitabını bütün akıllılar okumalı.