Oblomov Hakkındaki Yorumlar

Okurken dönemin Rusyasi ile ilgili fikir edinebilirsiniz.Temelinde sosyolojik nedenler var Oblomovculugun. Okurken Oblomov u omuzlarından tutup sarsmak istedim.

Lüzumsuzluğun ve tembelliğin kitabı. Aslında hemen herkesin kendinden bir şeyler bulacağı bir kitap.Kitabın zamansal boyutlardaki geçişi, karakter analizleri, mekan tasvirleri oldukça güzel. Dönemin Rusya'sı hakkında da kısmen bilgiler edinebiliriz. Bazı bölümlerde ki kısır döngünün, karmaşık bir sarmalın içine çekmesi arada bir Oblomovluk yaşatsa da (İçimizdeki Oblomov burada ortaya çıkıyor sanırım) sabırla okunması lazım. Oblomovluk, her şey bu kelimede gizli aslında.

Yaşasın Oblomov!

hepimiz oblomovuz

Üniverste sınavına hazırlanırken geçirdiğim günler aklıma geldi. Tam bir Oblomovluk. Kitabın sonunda ağladım, üzüldüm ve sevindim.

Gonçarov tembelliğin kitabını yazmış, tam bir klasik!

Tembellik ustası ve gönül adamı oblomov. Dönemi anlamak isteyenlere tavsiye olunur.

Kusursuz dinginliğin ütopik simgesi... Benden de tembel bi adam.Oblomovu okurken oblomovluk hastalığına tutuldum:)

Ataletin bir insanı nerelere sürükleyebileceğini gösteren bir kitap. En sevdiğini bile kaybettiren bir atalet.

Güzel bir kitap Rus Edebiyatı sevenler için.Aslında hepimizde biraz Oblomovluk yok mudur?

daha önce gonçarov okumamış biri olarak okuduğum ilk kitabı olacak.güzel eleştiriler aldığını sık sık görürdüm.rus edebiyatını çok seven ben,bunu da zevkle okuyacağım.

Bir süre başlamadım kitaba , onun beni çağırmasını beklercesine.Sonunda doğru zaman geldi ve kitabın içinde buldum kendimi.Muhteşemdi...
Günlerdir bitmiş olmasına rağmen Oblomovun etkisi üzerimde, o hep var ve varolacak içimizde bir yerlerde...

Bize öyle yakın ki Oblomov, o kadar yalnız ki Oblomov.. Okuduğum en anlamlı romanlardan biriydi. Aslında yaşamamış bir adamın hikayesi..

Kitap güzeldi fakat oblomovon ölümü çok sade olarak anlatilmiş daha hüzünlü anlatilabilirdi. Onun ölümüyle okur daha çok huzunlenmeliydi.biraz duygu eksikliği var gibi geldi bana

Tembellik, amaçsızlık, karamsarlık Oblomov'da vücut bulmuş adeta. Okurken ilk başlarda tıpkı ben derken sonlara yaklaştıkça yok artık bu kadarı da olmaz demeye başlıyor insan. Oblomov aklın sınırlarını zorlayan bir uyuşukluk içinde, zavallı bir kahraman.

Kitabı okudum. Kendi fikrime göre size açıklayacağım. İnsanın en güvenli olduğu yer anne karnıdır. Orada rahat ve güvendesin. Oblomov içinde bu anne karnı teması battaniye ve yorgan ile eş değer. Bütün gün yorgan ve battaniyenin altında kendini güvende hissetme ve dünya dertlerinden kurtulma isteği var. Kitabı okurken ilk zamanlarda sıkılabilirsiniz. Okuduktan sonra aslında hepimizin yaşamında bir Oblomov dönemi olmuştur.

İvan İlyiç'e karakterine kızsam mı üzülsem mi bilemedim tembellikten başka bir şey bu kendini adeta bir kafese kapatmış bir insan hayatta hiçbir amacı olmayan biri severek okudum samimi bir oblomov vardı karşımda

Hepimizin içinde yatan, kimisinin, iradesini terbiye edişiyle, bu yanını kontrol altına aldığı, ama hep orada olan, kimisinin içindeki tüm o işlenmeyi bekleyen cevherlere rağmen, ruhunun zenginliği ve derinliğine rağmen baş edemediği o yanını, ve aslında bir 'tutunamayan' olan o kişiyi 'kişiliği' , tükenmişliği ve arada kalmışlığı anlatan o şaheser...

Kitap o kadar çok katmanlı ki.. Nerden başlayacağımı bilmiyorum anlatmaya. Hem sosyo-ekonomik hem sosyo-kültürel hem psikolojik litaratüre katkısıyla nefis bir eser.
Olay Oblomov değil, Oblomovluktur burada..
Ve aslında, hepimizde biraz Oblomovluk vardır...
Mükemmel bir planı ertelerken, herhangi bir işe başlamak için doğru koşulları beklerken, bazen düşünmekten bir şey yapamazken, ve içimizde ki çelişkilerin sesiyle bunalırken buluruz kendimizi...
Aslında Oblomov da böyle. Her ne kadar yeri geldiğinde sinirlenerek bu kadarını ben bile yapmam diyerek okuduğum bir eser olsa da, yer yer mizahına kapılıp çokça güldüğüm yerler de oldu.

Her 10 yılda bir bir kez daha okuyorum. Muhteşem bir kitap. Tek üzücü yanı Oblomov deyince akla tembellik gelmesi. Oysa bir tek sıfatla anımsanacak bir karakter değil

Konusunu bildiğim için okurken sıkılacağımı düşünmüştüm ama hiç öyle olmadı. Gayet akıcı ve merak uyandırıcı bir dili var. Artık tembellik hissettiğim her an, hemen harekete geçiyor ve “Oblomovluk yapmamalıyım” diyorum. Çünkü bizim toplumumuzda da yaygın bir Oblomovluk olduğunu fark etmemi sağladı bu kitap.

Sonunu merakla beklediğim bir kitap oldu. Severek okudum

Kitabın başında bir hikaye dinliyorsunuz ortalarında bu aşka dönüşüyo kitabın sonunda da kendi gelecekteki filminizi izliyorsunuz.Eğerki sizdede de erteleme ve rahatlık hastalığı varsa tabi.insanı düşündüren okurken yaşatan mükemmel bir roman

Hayatımın kitabı diyeceğim bir okuma oldu. Anlatımı olay geçişleri mükemmel, ortamın havasını bile hissedebiliyorsunuz anlatımda.

Yavaş yavaş okuyun zira oblomov hızdan hoşlanmaz:)) mükammel bir kitap

Klasikler içinde en beğendiğim romanlardan bir tanesi.Oblomov'un tembelliği;dünyaya,insanlığa ilişkin sözleri çok güzeldi.

Başucu kitabım, neler yapmak isterdi Oblomov ama

Kalın bir kitap olması gözünüzü korkutmasın, dili gayet akıcı. Kurgu ve tiplemeler çok güzel. Oblomov size iyi bir dost olacak, dostunuzu çok seveceksiniz :)

Yakın dostu Ştoltz ile kıyaslayarak eleştirel bir bakış açışı getirmiş yazar. Kendimi tuhaf duygular içinde bularak bir çırpıda okuyup hüzünle bitirdiğim, mutlaka okunması gereken bir eser.

Okurken kendinizden bir şeyler bulacağınız ve yaptığınız oblomovluklardan dolayı içinizde bir sızı hissettirecek olab kitap.

gerçekten çok güzel ve ilginç bir roman. özellikle tembelliği için ve ileride üstlenmesi gereken sorumluluklarla başa çıkamayacağını düşünüp, aşkından vazgeçmesi garip doğrusu. önerilir..

Birkaç kez okumaya başlayıp yarım bıraktım kitabı. Lakin biraz içimizdeki oblomovu bir kenera bırakıp ısrar ve sabırla okursanız eminim kendinizden bir şeyler bulacaksınız

Müthiş Üstü bir kitap. Oblomov'a karşı sevgi ve merhamet beslerken, iyi biri olduğunu bildığiniz halde Ştolts'dan nefret edebilirsiniz. Kısacası müthiş üstü bir kitap.

Okuduğum en güzel dört beş romandan biri.İnsanın derinliklerine işleyen bir anlatım.Şimdiye kadar bu kitaptan nasıl haberim olmadı diye kendime kızıyorum.Muhtemelen tekrar okuyacağım.

Tam 1,5 yıldır bu kitabı bekletmekle nasıl bir "Oblomovluk" yaptığımı farkettim kitabın ilk 2.sayfasında. İtiraf etmem gerekirse bu kadar güzel olabileceğini hiç düşünmemiştim.
Herkes mutlaka kendinden bir şeyler bulacaktır bu kitapta. Ya Oblomov'da, ya Stoltz'da, ya Olga'da..

okurken aslında hepimizin biraz oblomov olduğumuzu gördüğümüz,bize ayna görevi gören bir eser.aşk,komedi,hüzün hepsinden içerisinde biraz barındıran müthiş bir eser.

İvan goncarov,oblomov diye bir kahraman oluşturmakla kalmamış aynı zamanda ona bütün insanlıgın belli bir oblomovlugunu ortaya çıkarmıştır ve bu ortaya çıkarılan degerleri ''oblomov''diye bir kahramana yüklemiştir.
Bence eseri klasikleştiren ve ölümsüzleştiren de budur...BU gözden uzak degerleri ortaya çıkarmış oldugu için ivan'a şükranlarımızı sunuyoruz.......

tembelliğin,ümitsizliğin, müşkülpesentliğin, dibine kadar batmışlığın ve kolunu kaldıramayacak kadar yorgunluğun, bezginliğin, iç yaşlanmasının anlatıldığı sürükleyici, aynı zamanda 1850 Rusya' sını anlatan bir roman.

Saf, temiz kalpli, tembel, hayır demeyi bilmeyen feodal bir Rus asili Oblomov. Hizmetçisi Zahar, dostu akıllı Stoltz, üçkağıtçı Tarantiyev, düzenbaz kahya. Romandan alınacak çok dersler var. Oblomov'u tanımak gerek. Oblomovluk, insanın hayatını içten içe mahveden; aşkını ve parasını kaybettirecek bir parazittir.