Kitap, okumaya başlar başlamaz kendini hissettiriyor. Arka mahallede yaşanan insanların hayatı size o kadar tanıdık gelecek ki yaşanılası bütün duyguları içinizde hissedeceksiniz...
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Masalla gerçek iç içe geçmiş, seyreder gibi okunuyor. Hele betimlemeler yok mu tadına doyulmaz bir lezzet bırakıyor insanda. Yıllar önce Gırgırda en sevdiğim karikatüristlerden biriydi şimdi sevdiğim yazarların arasına girdi. İnşallah kitaplarının devamı gelir.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Abdülkâdir karakterini sevmiştim fakat hikayesi haksızlık etmemeye dikkat ederek 'kötü ve saçma'ydı diyeceğim. Ancak kitabın tümü öylesine güzel ki,Uyuyan Adam'ın içi boş hikâyesi bu güzelim sözcüklerle donatılmış şahane kitabın gölgesinde kaldı doğrusu.Bayıldım demek az gelir sanıyorum. Ben betimlemelerle anlatılan kişi ve yerleri okumayı zaten çok severim(birçok insanın aksine,sıkılmadan) ancak böylesine güzel betimlemeler ilk kez okudum Halikarnas Balıkçısı'ndan beri... Gözümün önüne perde açıldı ve film başladı resmen. Saniye saniye kareler geçiyor gözünüzün önünden.Aslında sokakta yanınızdan geçenin Abdülkadir'i uyandırmaya giden Sabit olduğunu anlıyorsunuz.Küfürler savurarak geçip gidense Harun...Aslında kendinizi okuyorsunuz çoğu zaman. Haliç'e bambaşka bakar oluyorsunuz.Meryem'e içiniz sızlıyor,beddua ediyorsunuz. Öyle garip ama insancıl anlık duyguları size inanılmaz şekilde betimlemiş ki Engin Bey,aynısını hissetmiştim bu adam nasıl düşünmüş,sanki ben yazdım diye düşünürken rastlıyorsunuz Zengüle Hacı Mahallesi'nde kendinize...Kısacık bir selamlaşmadan sonra kendinizden ayrılıyor,Kedili Kadın'ın hayatına dalıp gidiyorsunuz. Nasıl desem,masalsı,ruhunu okşayan,yumuşacık,derinden saran bir kitap. Ama bir o kadar sert,acıtıyor gerçeklerle çevrilmiş sivri köşeleriyle...
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Bu kitabın en güzel tarafı dili ve anlatımı; gazetelerde okunduğunda kanıksadığımız öyküleri İstanbul'a, daha doğrusu surların içindeki İstanbul'a özgü bir dil ve duyarlılıkla insanın kalbinde aynı anda özlem ve hüzün duyurarak anlatabilmesinde, Öyle ki okuyup bitirdikten sonra yaşattığı his biraz daha sürsün diye başka öyküleri okumayı erteliyor insan.
