Serinin I. cildinde yazar Enver Paşa'yı bir "Hürriyet Kahramanı" olarak ortaya çıkaran koşulları anlatarak esere başlamış ve 1860'tan 1908 II.Meşrutiyet'in ilanına kadar olan dönemi yazmış.Özellikle II.Abdülhamit konusunda yazar neredeyse ağız ishaline tutulmuş gibi içinde Sultan Abdülhamitle ilgili bütün garezleri,kinleri kusmuş.Bugün itibariyle II.Abdülhamit pek çok tarihçi tarafından kızıl,müstebit bir padişah olarak değerlendirilmemekte tam aksine imparatorluğu kudretli elleriyle 33 yıl gibi bir süre zarfında elinde tutan,devletin yıkılmasını geciktiren kudretli bir padişah olarak,İlber Ortaylı'nın tabiriyle Osmanlı Devleti'nin "son evrensel padişahı" değerlendirilmektedir.Yazar Abdülhamid-i Sani'yi kızıl,müstebit,despot bir padişah olarak nitelendirirken,Mithat Paşa'yı yere göğe sığdıramamaktadır ki bencileyin bu fikirde doğru değildir.Gerçi o zamanın aydın takımı da yazar gibi düşünmekteydi ve mutlak surette Sultan II.Abdülhamid'in tahttan indirilip,Kanun-u Esasi'nin tekrardan yürürlüğe girmesiyle "Hasta Adam"ın iyileşeceğini,bir inkırazdan kurtulacağını varsayıyorlardı ama heyhat...Belirttiğim,katılmadığım bu hususlar dışında İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin gizli bir cemiyet olarak kurulması,Enver Paşa'nın bütün her şeyini,rütbelerini,nişanlarını bırakarak Makedon dağlarına çıkışı,Hürriyet bayrağını açışı konularında söyleyecek bir şeyim yok.Yazar bu konularda nesnel,tarafsız davranmış.Eserin diline gelirsek gayet sade ve akıcı bir üsluba sahip.Yine de okuması gereken bir eser.