Ezanı Beklerken Hakkındaki Yorumlar

Mustafa Kutlu hocamın tüm külliyatına sahibim çok şükür biraz geciktim yeni kitabını almaya zaman kaybetmeden alın okuyun.

Uzunca bir hikaye anlatımı. Yazarın severek okuduğum kaleminden çıkmış son kitabı akıcı, anlaşılır, zaman zaman düşüncelere salan sade bir anlatı.

Türk öykücülügün duayeni gene bizden bizim hallerimizden oluşan bir kitap yazmış Kalemine saglik

Mustafa Kutlu Ağabey’in tüm eserlerini defalarca okudum. Hepsi de birbirinden güzel eserler. Bu eseri de farklı hayatlar yaşayanların bir iç hesaplaşması gibi…. Her eserinde olduğu gibi bu eserinde de kendimden bir parça buldum.
Kısacası Kutlu abiyi okumayan bence bu dünyadan eksik gider…

İçten, samimi, duru ve özgün anlatımıyla edebiyatımızın duayen ismi Mustafa Kutlu'nun kaleminden modern dünya ile özü arasında sıkışmış insanların hikâyeleri karşılıyor bizi. Ezan ile tanzim edilmiş bir hayatın öyküsü.

Mustafa Kutlu’nun Ezanı Beklerken kitabı bana göre, sessiz bir iç hesaplaşma hikâyesi. Okurken insanın içine işleyen bir dinginlik hissi bırakıyor. Kutlu, büyük sözler söylemeden, basit görünen olaylar ve sade karakterlerle modern dünyanın ruh yorgunluğunu çok derinden hissettiriyor.

Kitapta en çok etkilendiğim şey, “ezanı beklemek” ifadesinin hem manevi bir uyanış hem de hayatta yönünü bulma çabası olarak kullanılması. Günümüz insanının aceleciliği, hırsı ve gürültüsü arasında ezanı bekleyen o sessiz insan figürü, aslında içimizdeki sükûnet arayışını temsil ediyor.

Kutlu’nun dili her zamanki gibi duru, içten ve ölçülü. Her sayfasında “daha sade, daha huzurlu bir yaşam mümkün” duygusunu yaşatıyor.

Kısacası Ezanı Beklerken, yalnızca bir hikâye kitabı değil; insanın kendi kalbini dinlemeyi yeniden öğrenmesi için bir davet gibi.

bence yorumsuz ve sorgu sual siz alınabilir

çok güzel bir hikaye, hikaye nasıl akıyor, sayfalar nasıl geçiyor anlamıyorsunuz. kutlu hikayeleri okumayı özlemiştik. kalemine sağlık

Mustafa Kutlu ismi Türk hikayeciliğinde bir ekoldür, bir çizgidir. Anadolu insanının hikayelerini, sade ve zarif kelimelerle ördüğü türkçesi ile çok tatlı anlatır. 1990 yılında ilk okuduğum hikayesi 'ya tahammül ya sefer'den bu yana bütün hikaye kitaplarını çıkar çıkmaz alıp okumuşumdur. On yıl önce dergah yayınlarında ziyaret etmiştim, imza günü için çağırmıştım, gelmemişti. Evvelki gün Üsküdar'da kitabevine geleceğini duyunca dün koşup gittim, baktım yeni kitabı da çıkmış, üç yazar arkadaşı ile sohbet ediyordu, kendimi tanıtıp imzalattım, ne kadar ısrar ettimse de söyleşi izni vermedi, hayalkırıklığına uğradığımı söyledim, 'üzülme geçer' dedi. Oturup bir günde son kitabını bitirdim, ne yazık ki nahoş tavrı gibi hikayeciliği de tekrara düşmüş, ki son yıllarda zaten inişte idi. Aslında her yazarın bir nevi kaderidir bu. Zirveye çıkış ve zirveden iniş. Keşke son karşılaşma böyle olmasa idi. Son kitabının ismi 'ezanı beklerken' idi, ben artık onu ve yeni bir 'kitabını beklemiyorum'.

Üstad Mustafa Kutlu’dan yine nefis, sımsıcak bir hikâye… Hak Teâlâ kendilerine uzun ömürler versin, bizler de bu hikayelerle hemhâl olalım.