Annemin Uyurgezer Geceleri Hakkındaki Yorumlar

genel olarak kitabın konusunu anlatım tarzı konuların işlenişi ve geçişleri betimlemeleride dahil olmak üzere begensemde yazarın kişisel özelliklede siyasi görüşlerinin yansımalarını cokça görülmekte ve yorumlamalarida bulunmakta.sadece bu kısımlarda tekrara düşünuldüğü için sıkıcı olabiliyor.

Ayfer Tunç yine harika bir romanla geldi iyi ki geldi. Bütün kitaplarında olduğu gibi çok beğenerek okudum

“Ama hayat böyleydi, illa bir yerde insana hiç istemediği soruları sorduruyordu.”
yine kurgu çok iyi… yine dil dupduru… yine anlatım akıp gidiyor… ben bir “AyferTunçkoliğim”

En beğendiğim Ayfer Tunç romanı diyebilirim

Şehnaz’ı, annesi ve anneanesini okurken, kendimi anneannemi, annemi ve kızımı bol bol düşünerek, karşılaştırarak ve çokça yaşanmışlıkları sorgularken buldum. Hem çok merak ettiğim hem de bitmesini hiç istemediğim yine muhtesem bir Ayfer Tunç kitabı…

Çoook güzeldi, yine kendine hayran bıraktıran bir anlatım,duru bir Türkçe ,ay neredeyim dedirten şaşırtıcı fantastik dünyanın içinde kaybolmadan okunan harika bir eser.

yazarın diğer kitapları gibi yine çok akıcı. Severek okudum

Ayridir yeri bende Ayfer Tunç'un.Şehnaz,Sehnaz'in annesi ve anneannesi....Onlari hayatlarini anlatiyor kitap.Uc kadin,uc farkli hayat gibi gorunse de aslinda uc hayatin daha da ötesinde yasanan hayatlar.Sehnaz'in asik oldugu ve evli olmasina ragmen otuz yil birlikte oldugu hocasi E.ile iliskisi.E.nin karısı...Sehnaz'in annesi saygin bir ögretmendir.Bir gece onun uyurgezer olduğunu ögrenen Şehnaz babasinin farkli biri oldugunu annesinden ogrenmesi ile olaylar dugumlenir ve diger gecelerde yasananlar ile daha farkli boyuta gelir.Anneannesi ile annesinin iliskisinin de gorunenden cok farkli oldugunu anlar Sehnaz. Annesinin de aslinda benzer travmalar yasadigini ogrenen Sehnaz icin hayat daha farkli bir boyuttadir artik.Sehnaz o kadar yanimdaydi ki en yakinim olarak ona zaman zaman kizdim,zaman zaman sitem ettim zaman zaman da sarildim sadece.Annesinin yaptigi gibi...Hic kokusunu bilmediginiz bir sevdiginizi kucaklar gibi...Tipki Sehnaz gibi...

Ayfer Tunç çok ama çok merak ettiğim yazarlardan başlıcası Son çıkan romanını ayrıca imzalı olarak almış olduğum için de mutluyum...

Sosyal medyada inanılmaz bir beğenmeme akımı var. Bu biraz beğenmedimden ziyade saldırgan yorumlara dönüşmüş durumda, Ayfer Tunç'un depremde yaptığından dolayı. Ben beğendim, özellikle Kuru Kız'dan sonra şahane olmuş. Evet Ayfer Tunç romanlarında biraz fazla konuşuyor ama bunu başarılı bir şekilde gerçekleştiriyor.

büyük merakla beklediğimiz kitaplardan. ayfer tunç imzası taşıyorsa kalite demektir.

Muazzamdı, baştan sona heyecanla okudum.

Roman, bir annenin iç dünyasını ve aile içindeki görünmez kırılmaları merkeze alır. Başlıktaki “uyur gezer” hâl, sadece fiziksel bir durum değil; aynı zamanda duygusal bir kopuşu, hayata yarı uyanık bir şekilde tutunmayı simgeler. Anlatıcı, annesiyle olan ilişkisini, geçmişle bugünün iç içe geçtiği bir atmosferde sorgular.

Annemin Uyur Gezer Geceleri, annelik temasını idealize etmeden, gerçekçi ve hatta zaman zaman sarsıcı bir şekilde ele alıyor. Özellikle anne-kız ilişkilerine dair hassasiyetleri olan okuyucular için düşündürücü bir kitap.

Ayfer Tunç un kendine has tarzını ve dikini bu kitapta da çok beğendim,son sayfaya kadar merak uyandıran bir kitap

Uzun zamandır okuduğum en güzel romanlardan biri. Hikayesi tarihin en gerçek konularından birine (kadınların hayatta kalabilmek için öoğu zaman çekmek zorunda kaldıkları ızdıraplara) dayanıyor. Kitabı okurken içine çekiliyorsunuz. İki günde bitirdim. Tavsiye ederim

okuduğum ilk Ayfer Tunç kitabı, ben pek beğenmedim belki beklentim yüksekti fakat yarıdan sonra sıkmaya başladı,bence hikaye uzatılmış sanki kitabın kalın olması için uğraşılmış yani gereksiz tasvirler ve ayrıntılar eklenmiş

Roman üç kuşaktan kadınların hikayesi; hatta dört de diyebiliriz. Çünkü Şehnaz'ın anneannesinin annesini de katabiliriz. Esme, doğrudan doğruya roman kahramanı değilse bile, anneannenin anlatıları içerisinde kendisine epeyce yer buluyor. Bu, bir kadın romanı diyebilirim.

unç'un bu romanda yaptığı şeylerden birisi de aile geçmişini deşmek. Ama Ayfer Tunç bence şöyle bir tez de ortaya koyuyor: Pek de deşmemek lazım oraları; pek öyle kurguladığımız, hayal ettiğimiz gibi değillerdir. Geçmişi kurcalama, geleceği deşme!

Hayatımızda bazen bir hadise olur. Bir kaza olabilir; bir diyalog olabilir. O, birden bizim hayatımızın miladı olur. Burada annesinin uyurgezerlik halini keşfetmesi ve birkaç gece bununla karşılaşması var. Bunun dışında ise, unutmak ve unutamamak kavramları üzerinde de çok duruyor. Hatırlamanın insanın belki de hem en büyük yardımcısı hem de en büyük belası olduğunu işaret ediyor.

Velhasıl, Ayfer Tunç okurlarını kesinlikle tatmin edecek bir roman bu.

Cok incelikle yazilmis,harika bir roman,biraz once bitirdim ve bir sure etkisi devam edecek.Kadinlarin varlik mucadeleleri,anilar,kadin erkek halleri,bir iliskiden gidememe,eski zamanlarin zarif,insancil,kibar insanlari, nostaljik ogelerle dolu,nefis bir romandi.Ayfer tunc hayrani bir okur olarak elimden birakamadim...

yazarın okumuş olduğum ilk eseri bir insan nasıl bu kadar sevilir ve hayranlik duyulur sorulari içinde kalacağınız ve annesi Ayhan hanim in uyurgezerligi ile aile sirlarinin nasıl açığa çıktığını ogrenmek için merakla okuyacağınız bir eser

Ayfer Tunç un başka kitaplarını da okudum. Yazarın sade ve akıcı dili kitaplarını okunur hale getiriyor.

İlk defa bir Ayfer Tunç kitabı okudum. Başlarda sarmadı ama son 200 sayfa çok hızlı aktı. Olaylar bazen gereksiz uzamış ve bazen tekrar tekrar anlatılıyor. Anne anlatılırken Şehnaz birden E karakterine geçiyor veya anneanneye. Dört kuşak kadının kaderinin birbirine benzemesi. Tabi dışarıdan olan birde Eyşan var ve onun sabrı. Geçmişte yaşayan ilk üç kuşak neysede Şehnaz’ın bu zamanda bilerek kendine yaşattığı acıya kader diyemeyeceğim. Bence kitapta E karakterinininde geçmişinin anlatılması gerekiyordu. Onunda geçmişte yaşadığı travmalar vardır. Kadınlar hep acı çeken taraf olarak anlatılmış. E nin içindede fırtınalar kopuyor bence. Ve Şehnaz kendini kullanılan olarak gösteriyor aslında bu hayatı kendisi bile isteye yaşıyor. Ona bazen çok kızdım bazende çok üzüldüm. Kısaca başlarda okumaya gerek varmıymış deyip sona doğru soluksuz okuduğum bir kitap oldu.

Ayfer Tunç.. ne kadar da özenli bir kitap.. Çok beğendim.

Yine harika bir Ayfer Tunç kitabı. Çok beğendim. 3 kuşağın birarada yaşayıp geçmişlerini bilmeden sıradan bir yaşam sürerken gerçeklerle yüzleştiği sancılı sürecin hikayesi ve ayrıca sapantılı bir aşk hikayeside can sıkıcı ama içimizden biri maalesef... teşekkür kaleminize sağlık. iyi ki varsınız...

ayfer tunç imzası taşıyorsa kalite demektir.

3 nesil kadın hikayesi…Anaanne, anne ve kızı. Benzer kaderler ve kederler… İçerisinde barındırdığı hikayelerin parçalarında kendi yaşamınızdan veya yaşamınızdaki insanlardan birer parça bulacağınız bir roman

Yazarın Aziz Bey Hadisesi adlı kitabını okudum ve çok beğendim. Hikaye ve tarz olarak Reşat Nuri Güntekin okuyormuşum hissi uyandırdı. Bu kitabını da beğendim. Lakin ilk 120 sayfayı okumakta zorlandım, zira Şehnaz'ın sıkıntılı aşkına değişik örnekler veren bir 120 sayfa okudum. 15-20 sayfada da bu anlatılabilirdi. Anne ve anneanne hikayeye girince okuması daha keyifli bir hikaye oldu.

yine ayfer tunç yine harika bir kitap. çok beğendim. 10 üzerinden 100. okuyun, film izler gibi tadını çıkarın

Kitaptaki kadınların hepsi o kadar farklı karakterler ki yaşadıklarına karşı tutumlarından şunu anlıyoruz; gerçek ona nasıl yaklaştığımıza göre değişir. Bir yerde gerçeği yok sayıp onu heykeltraş gibi yontarak istediği şekle getiren anneanne. Bir yanda onunla zıt karakterde, gerçekçi olsa da annesinin yörüngesine giren ve gerçeği olabildiğince derinlere gömen kızı. Ve her şeyden bihaber olsa da içinde bir yerlerde annesiyle anneannesinin mirasından payını alan Şehnaz. Annenin kaderi kızının çeyizidir lafı tam da duruma uygun. Hepsinde bir tamamlanamamışlık...Ve farklı kılıklara bürünmüş koca bir inkar...

O nasıl bi hikaye merak edip bitirmekle, biterse ne okuyacağım arasında gidip geldim. Tek kelime harika

Üç nesil, birbirinden kopamayan anne-kızın hayatını anlatıyor.(Aslında Esme'yle birlikte dört nesil.)Şehnaz'ın kendi hayat muhasebesini okuyoruz.Ailedeki kadınların zorluklarla hayatta kalma mücadelesi anlatılmış.Anlatılan kadınlar güçlüler ama bir o kadar da zayıflar.Şehnaz'ın E.'ye karşı güçsüzlüğü,vazgeçememesi bu kadar da olmasın dedirtiyor insana.Şehnaz'ın kendini bulma yolculuğu ,hayatını sorgulaması diyebiliriz.Aynı zamanda annesi,anneannesi ve anneannesinin annesinin yaşadıkları ülkede birçok kadının yaşadığı şeyler.

bordernline bir ebeveynle büyümenin zorlayıcı yaşantıları ve yine aynı kişilik örüntüsüyle geçen bir yaşam…

Evet , roman güzeldi ama diğer romalarındaki aldığım keyfi ve doyumu alamadım. Çok klişe bir kurgu vardı. Laf kalabalığı çok fazlaydı. E. karakteri tamamen havadaydı. Geçmişiyle ilgili hiç bir detay yoktu. Tamamlanmamış bir olay örgüsü beni tatmin etmedi. Ama bu gözümdeki Ayfer Tunç'un değerini değiştirmez elbette.. İyi ki böyle yazarlarımız var.

Annemin Uyurgezer Geceleri, bir annenin yaşamından çok, bir çocuğun annesinin yokluğunda büyümesinin hikâyesi. Ayfer Tunç bu metinde bağıran acılara değil, fark edilmeden içe çöken eksikliklere kulak verir. Uyurgezerlik, burada gecelere özgü bir hâl değil; hayata yarım adım uzaktan bakmanın, var olup dokunamamanın metaforudur. Anne evdedir ama ulaşılmazdır; sevgisi vardır ama dili yoktur. Bu sessizlik, çocuğun iç dünyasında kalıcı bir boşluk olarak yerleşir.
Kitapta olaylar değil, hâller ilerler. Dramatik kırılmalar yerine, gündelik hayatın içinde yavaş yavaş biriken yorgunluk anlatılır. Ayfer Tunç’un dili bilinçli bir sadelik taşır; cümleler süslü değildir ama derinlere iner. Anne figürü ne kutsanır ne suçlanır; okur yargılamaya değil, anlamaya çağrılır.
Bu eser anneliği değil, anneliğin eksik kalan tarafıyla yaşamayı anlatır. Bitirdiğinizde akılda sahnelerden çok bir duygu kalır: Tanıdık, adı konulamayan, geçmeyen bir eksiklik hissi. Kitabın asıl gücü de tam burada saklıdır.

Klasik bir Ayfer Tunç kitabı daha. Dili akıcı,hikaye güzel...

Ayfer Tunç klasiği olacak bence. Çok akıcı ama bir yandan bitmesini istemeyerek okudum. Çok güzeldi.

3 kadın, 3 dönem ve 3 yaşam. Elimden bırakamadım, keyifle okudum.

Travmaların insanı nerelere sürüklediğini anlatan muhteşem bir öykü. Eline sağlık Ayfer Hoca...

Gabriel Garcia Marquez. “ Unutamamak en acı hafıza biçimdir” der.Unutmak gerçekten iyileşmektir. İyileşmenin yollarından biridir.Unutkanlık değil de ya unutamamak nedir?Bir hastalık mıdır,iyileşememek midir?Bir cezamı yoksa ödülümdür?Roman karakterlerinden Şehnaz, unutamamayı bir mahvoluş olarak görmez. Üç kuşak kadın aynı evde yaşar,anne ve benmerkezci anneanne eslerini erken yitirmişlerdir.Şehnaz’ın ise hayatında kopamadığı E. vardır. Üç kadının birbiriyle olan bağları etkileyici bir psikolojik zeminde ve tahlille anlatılır

Romanım en güçlü yanlarından biri de çağın fotoğrafını çekmesi,bazı konularda özellikle toplumsal bellekte tanılar koymasıdır.Fonda 12 Eylül önce ve sonrası,70’ler,Osmanlı’dan günümüze değişen “sınıfların ” özellikleri,üç kuşağı kapsayan zaman dizilimi yer alır.

Offf yeni kitabı gördüm direk aldım ve 6 günde odalara kapanarak okudum yedim yuttum ve bayıldım! Yeşil peri gecesi üçlemesinden sonra aynı onun gibi tempolu anne-kız -annane üçgeninde geçen sonuna kadar E.'nin aşkından kendini mahveden Şehnaz'ı hem sevdim hem delice kızdım ona hem bağrıma bastım. Ayfer Tunç daha önce okumadıysanız eğer ilk başlama kitabı olabilir çünkü dili aşırı akıcı ve uzun süre unutulmayan güzelliktedir.