İvan İlyiç'in Ölümü Hakkındaki Yorumlar

İlyic oluyor biz oluyoruz olurken değil de ölmeden olabilsek hayatın farkinda

tolstoyun belki en iyi kitabı değil ama okunmadan olmaz.

İvan İlyiç'in ölümü insanı düşünmeye sevk eden, hayatın amacını sorgulamanızı edebi zevk vererek sağlayan bir kitap.

Tolstoy'un okuduğum ilk ve tadı damağımda kalan kitabı. Okur kitabı bitirdikten sonra uzunca bir süre ölüm hakkında düşüncelere dalıyor. Etkileyici.

Hayatımızda,ölüm gerçeğini kaç defa derinlemesine düşünmüşüzdür.
Zamanın akışıyla an be an yaklaştığımız ölümü,İvan ilyiç karakteriyle
etkileyici bir şekilde hissettirmiş bize usta yazar Tolstoy.

Tolstoy gibi bir yazarın hayatını çok iyi bilip yazım sırasına göre okumak gerekiyor. Bulunduğu ortamı, etkilendiği olayları bilip okumak çok daha farklı anlamlar çıkarmamızı sağlıyor. Yayınevinin ön söz ve son söz kısımları ayrı bir bakış açısı katıyor.

Hayat o kadar çabuk geçiyor ki, üzülmemek elde değil. Bu kitap beni çok üzdü.

İki yüzlülük, insanların çıkarcılığı ve ölüm üzerine açık mesajları olan bir klasik.

ölüm eolan yakınlığı çok iyi anlatmış

ölümü gerceçten cok guzel anlatmıs begendim.

Okurken insanı düşündüren bir yapıt.Yaşam ve ölüm üzerine yazılmış bir roman.

ivan ilyiç 'in ölümü romanındaki kahramanı ivan ilyic gibi: kalbinin derinliklerinde ölmekte olduğunu biliyordu, fakat bu düşünceye alışık olmamanın yanı sıra onu anlamıyor, anlayamıyordu. kiezewettwer 'in mantığından öğrendiği uslamlama: "caius bir insandır, insanlar ölümlüdür, o halde caius da ölümlüdür."

caius 'a uygulandığında hep doğru gibi görünüyordu, ama kendisine uygulandığında kesinlikle öyle görünmüyordu. caius'un -genel bir adam- ölümlü olması tamamen doğruydu, ama o caius değildi, genel bir insan değildi o, diğerlerinden oldukça, oldukça ayrı bir yaratık.
o bir zamanlar küçük vanya olmuştu, annesi, babası mitya ve volodya ile, oyuncakları, arabacısı ve dadısı ve daha sonra da katenka 'yla, çocukluğu, delikanlılığın ve gençliğin bütün o neşeleri, üzüntüleri ve keyiflerini yaşamıştı.
caius, vanya'nın çok sevdiği çizgili deri topun kokusu hakkında ne bilirdi ki? caius annesinin elini öyle öpmüş müydü hiç, elbisesinin ipeği onun için de böyle hışırdamış mıydı? okuldaki pasta kötü olunca o da kendisi gibi isyan çıkarmış mıydı? caius öyle aşık olmuş muydu? caius kendisi gibi oturumlara başkanlık etmiş miydi?
caius gerçekten ölümlüydü ve ölmesi doğruydu; ama benim, bütün o düşüncelerim ve duygularımla küçük vanya'nın, ivan ilyic''in ölümü tamemen farklı bir konu. bu çok korkunç olurdu.
tamam.. bitti.
yıkılsın burası.
hak ettim!

Sade ve yalın bir kitap..Tek bir tema var. O temada öylesine güçlü ki Yargıç ölümü beklerken okuyucu artık bir süre sonra hayatın boşluğunda kalmasını istemeyip ölmesini diliyor. En etkilendiğim bölüm ise emrinde çalışan uşağının samimiyeti ve yargıç'la olan diyalogları oldu. Tolstoy okumak isteyenler için de iyi bir başlangıç olacaktır bu kitap.

Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine okudum bu kitabı.Ölümü ve insanların ikiyüzlülüğünü Tolstoy çok güzel işlemiş.

ıvan ılyıcın hayatı ve olumu arasındakı o ınce cızgı... yaptıkları ve yapamadıklarıyla herseyı. okuyun sevecegınızı dusunuyorum unuttugumuz bır cok seyıde hatırlatıyor bızlere.

Ivan Ilyic bir hakimdir, soyledikleri insanlarin kaderlerinin degismesine neden olmaktadir.Dolayisi ile kendini guclu biri olarak gormektedir Ama olum de kendisine yavas yavas yaklasmaktadir...Bir Tolstoy klasigi olarak okunmasi gerek.

Harika bir başlangıç ve birbirini izleyen olaylar ... Birisinin ölümüne gerçekten üzülürmüsünüz ? Bence bir daha düşünün çünkü üzüntünüz pek içten olmayabilir . İşte Tolstoy bizim gerçekten düşünmemizi sağlar bu konuda diğer koşulları da göz önünde bulundurmamızı sağlayarak. Ve hayatımızın kalanı gittikçe azalırken hissedebileceğimiz şeyleri okutur bize Tolstoy . Okuyun !!!

Eserin bana ilk olarak ''Tüm insanların 20 yaşında ve 60 yaşında okuyacağı bir eser '' okunduğunda insanı hem kendisini hemde yaşamını sorgulamasına yardımcı olan eser olarak şu anda aklımda.Bende aynı eserin 4 farklı çevirisi var. ve her okuğumda yine acaba yanımda kimse var mı yada ben birisinin yanında mıyım? eserde gerasim kahramanı olmak isteyen her insan okumalı ve onun o kısa süredeki paylaşımını örnek almalı

Ölümle pençeleşen, bu savaşında karısı dahil herkesin desteğini kaybettiğini düşünen varlıklı bir memurun öyküsü. Tolstoy'un anlatışı ölümle pençeleşen kahramanla okuyucu arasında bir köprü kuruyor; bazen ölümün pençesindeki bu adama acıyor, ölümün soğukluğunu ensenizde hissediyorsunuz, bazen de adamın herkesten ilgi beklemesi, kırılgan halleri sizi bile sıkıyor.

Tolstoy sıkıntısız,maddi refah içerisindeki insanın mutluluğu,gerçek sevgiyi yanlış tanıyabileceğini,ölümle yüzyüze gelince insanın farkındalığının artacağını ve etrafındaki insanların gerçek yüzünü o zaman görebileceğini ve pek çok insanın yapayalnız ve zavallı olduğunu etkileyici bil şekilde anlatmış.Kısa olduğu için çabuk da okunuyor.Okuyabilirsiniz zevkle.