Evvelotel - Saklı Hakkındaki Yorumlar

Aslında kitabın sonundaki "Saklı"dan başlamak gerekiyor okumaya. Daha sonra Evvelotel'i okuduğunuzda aslında onun devamı olduğunu anlayacaksınız. Fakat kitabı normal seyrinde okuyunca da bu akış bambaşka bir hal alıyor. Böylece "Saklı" bir maziymiş sanki geçmişe yolculukmuş gibi bir havaya bürünüyor. Sanki iki ayrı kurgu barındırıyor böylece hikayeler bir araya toplandığında.

Ayfer Tunç'un kitaplarının tiryakisi oldum..bu yazarı Yeşil Peri Gecesi kitabıyla tanımıştım .. gerçekten de çok zevk alarak okudum bu kitabını da...

Yazarın ilk öykü kitabı “Saklı” ile son öykü kitabı “Evvelotel” bir arada basılmış. “Evvelotel” ve “Saklı” başlıklı iki bölümde toplam on sekiz öykü var. Birinci bölümdeki son öyküler, daha sonra okunan ikinci bölümdeki ilk öykülerin devamı niteliğinde. Yazarın kurgu ve anlatımı, son ve ilk öyküleriyle kitabı tamamlayan okura ilginç bir edebi tad veriyor.

Ayfer Tunç'un Saklı adlı ilk öykü kitabını daha önceden arayıp da bulamamıştım. Can Yayınları Evvelotel ve Saklı adlı öykü kitaplarını, bu kitap altında birleştirilmiş olmasını çok faydalı buldum. Ayrıca iki kitapta geçen öykülerdeki karakterler arasındaki bağın karşılaştırılması açısından, bu birleşim çok heyecanlı.

Ayfer Tunç gerçekten çok başarılı. Diğer öykü kitaplarında olduğu gibi, çevremizde gördüğümüz insanların, görünmeyen yönleriyle iç dünyalarını betimleme konusunda oldukça başarılı.

Yazarın 80'li yıllarda yazdığı öykülerle, 2000'li yıllarda yazdığı öykülerli karşılaştırma fırsatı bulup, öykücülüğünün ne kadar ilerlediğine kendi gözlerimizle şahitlik yapıyoruz.

Ben de Ayfer Tunç un diğer kitaplarını özellikle Kapak Kızını okudurken içine girdiğim hülyalı dünyadan çıkmaksızın okumaya başladım Evvel Otel i..Öykü sonlarının tatsızlığı beni tam anlamıyla hayal kırıklığına uğrattı ve maalesef Evvel Otel dostlarıma tavsiye edemeyeceğim kitaplar arasına girdi.

Saklı, Evvelotelden daha önce yayımlanmış öyküleri içeriyor. Ayrıca bazı öyküler birbirinin devamı. Evvelotel ve Saklı'daki öyküleri yerini değistirmenizi tavsiye ediyorum.

Romanlarını daha çok beğendiğim yazarın , öyküleri de kısa roman tadında...

yine bayılarak okuduğum bir Ayfer Tunç kitabı.

Çok güzel hikayeler ve ustalıklı bir anlatım. Sırada Ayfer Tunç'un diğer kitapları var.

Ne yazsa okunur diyebileceğimiz yazarlardan. Yine çok başarılı bir eserdi.

cümleler o kadar özenle seçilmiş kelimelerden oluşmuşki anlatılmak istenileni insan yüreğinde hissediyor.Birden okur olmaktan çıkıp hikayeyi yaşıyorsunuz.Sonu hüzünle biten yada sonu gelmeyen hikayelerde kahraman siz, komşunuz , arkadaşınız, vs. oluyor. İşte bu yüzden seviyorum Ayfer TUNÇ 'u . Gizli olan beni ortaya çıkarıyor.Hikayeler artık benim parçam oluyor.

boğazımda düğümlerle, resmen içimin sarsıldığını hissederek okumuştum. yeşil peri gecesinden sonra okuduğum ikinci kitabıydı ayfer tunç'un ama beni daha fazla etkilemişti. yazar kısa öyküleri derinleştirmekte çok başarılı. etkisinden uzun süre kurtulamıyorsunuz. bazı öykülerini iki defa okumuşumdur. öykü okumayı seviyorsanız ayfer tunçla tanışmalısınız.

Ayfer Tunç'un ilk okuduğum kitabı bolca melankoli ve hayata dair şeyle bulacaksınız. Siz de, kahramanlarla başka diyarlara uçmaya, bazen onların yalnızlığını bazen de hüzünlerini onlarla beraber yaşamaya meraklıysanız, hiç durmayın.
Okuyun, pişman olmayacaksınız

Önceki öykü yapıtlarında en az iki hikaye ile efsunlanmış gibi olurken yazarın ilk öykü kitabı ile evvelotel ismindeki yeni eserini birleştiren bu çalışmayı başarılı bulmadım.Hiçbir öyküsünü övemeyeceğim bu kez.Halbuki kitapyurdunda hep övgüyle bahsettim onun eserlerinden..Maalesef Ayfer Tunç..Bu kez hayal kırıklığı yarattı hikayelerin.Üzgünüm..yeni öykü hikabın öncekilerin dokusunda olur inşallah diye ümit ediyorum..Ayfer Tunc'un yeni okurlarına da önce diğer eserlerine yönelmelerini öneririm zira benim kanıma göre bu eser beklentilerini kırabilir..

........................
Ayfer Tunç, Evvelotel’le bize bir kez daha gösterir ki, güzel ‘tasvir’ eder, arı duru anlatır, en karmaşık, hülasa edilemez acıları en sade dile getirir ve hep bir hikaye lezzetini dimağa armağan eder. Son olarak size Doğru’nun öyküsünü salık veririm. Türkçede okuduğum en nadide öykülerden biri bu. Samimiyet dersi ancak bu kadar kısa, dokunaklı ve samimi verilebilir. En doğrusu sözü kendisine bırakmak: “Yığınla konuşan dudak görüyordu, hep bir ağızdan konuşuyorlardı üstelik, bir şey anlamıyordu, felçli çocuk bozadan vazgeçmişti, kek yemek istiyordu şimdi de. Bu insanların adlarını aklında tutması imkansızdı, herkese birden nazik olması imkansızdı, çok yorgun hissetti kendini hayalleri yıkılmıştı. İki bardak çay içip bir dilim de üzümlü kek yedikten sonra müsaade istedi. Görüşürüz dedi Asude’ye, bir daha görüşmedi. Budur mesele.” Evet bu çözü(l)m(e)di/ür aynı zamanda. Mesele de burada başlar. Siz bakmayın öykünün sonu olduğuna. Ayfer Tunç bize yeni öyküler anlatacağını ifade etmektedir böylece.

s.yalsızuçanlar

Ayfer Tunç, 1989 da yayınlanan ve aynı yıl Yunus Nadi Öykü Armağanını kazanan ilk kitabı Saklı'nın öykülerindeki temaların ve/veya karakterlerin bir çıkışı noktası oluşturduğu yeni kitabı Evvelotel ile yaklaşık üç yıl aradan sonra okurun karşısına çıkıyor. Edebiyatımızda pek örneğine rastladığımız türden bir çalışma olan kitabın koyu öyküleri, Saklı'nın öykülerinin devamı değil, ancak yazarın kapak kızı adlı romanının sonunda vurguladığı gibi, yazarın zihninde karakterlerin yaşamayı, temaların kendini üretmeyi sürdürdüğünü gösteriyor. Güzel bir kitap, tavsiye ederim...