Büyücü Hakkındaki Yorumlar

Kesinlikle okunmayı hak eden kaliteli bir roman. Kitabın heba olmaması için dingin bir kafayla sakin bir ortamda okunması gerekir diye düşünüyorum.

Tutunamayanlar ve Körleşme kitaplarını okurken hisssettiğim yazılması olanaksız hissiyatına kapıldım bu kitapta. Mükemmel bir roman yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım

Halil Serkan Öz hocanın okunması gereken kitaplar listesinde görüp almıştım. hemen Fransız Kadının Teğmeni ve Koleksiyoncu kitaplarını alacağım. Sayfa sayısı kesinlikle gözünüzü korkutmasın.

Yazarın bütün kitaplarını okumak isteyeceksiniz

İlginç ve çok akıcı bir romandı.

Yazarın "koleksiyoncu" ve "yaratık" isimli kitaplarını da tavsiye ediyorum.

Çok farklı çok güzel bir kitap

ULAŞ TUNA ASTEPE ÖNERMİŞ DAHA DOĞRUSU EN BEĞENDİĞİ 3 KİTAPTAN BİRİYMİŞ HEMEN ALMALIYIM DEDİM :) OKUNMAYA KESİNLİKLE DEĞER :)

Sonunda herşeyin sebebini öğreneceğimi umarak da okudum ama nafile. Anlatım olaylar gayet iyiydi. kült bir eser. KAlınlığı göz korkutsa da kitap akıp gidiyor.

Bir yunan adasında tiyatral bir oyunun içinde iç hesaplaşmasını yaşayan nicolas urfenin hikayesi akıcı bir kitap çok aman aman bir kitap değil beklentimi karşılayamadı

John Fowles kitabın adı Tanrı Oyunu koymak istemiş başta. Kitabın sonuna doğru sebebini anlıyorsunuz ama iyi ki Büyücü olmuş adı, böylesi daha güzel. Jung'dan ve mitolojiden bolca izler taşıyor, okurken insan neyin oyun neyin gerçek olduğunu Urfe gibi karıştırmaya başlıyor. Belki de kişiliğin labirentinin merkezini bulmamıza gerçekler yetmiyor, belki bu mümkün değil. Kitap bitince insan çarpılmışa dönüyor, elinde bir yığın soru kalıyor. Kitabın amacı da bu zaten, son vermek değil başlatmak, cevaplar vermek değil büyülemek.

ben çok keyifle okudum çok uzun ve şaşırtıcı ve bu şaşırtma tüm kitap boyunca devam ediyor

Fowles'ten okuduğum ilk kitaptı. Çarpıcı ve sürükleyici. Tavsiye ederim.

Yazarın ön plana çıkmış üç eseri var ki, Franszı Teğmenin Kadını, Koleksiyoncu ve Büyücü... Üçüde okunmalıdır bence..

harikaydı! tuğla kalınlığında kitabımı nereye gitsem taşıdım bırakamadım elimden. oyun mu kurgu mu gerçek mi hayal mi... sorular çoğalıyor alt metinler karışıyor. kesinlikle tavsiye ederim.

John Fowles bu romana 1955 yılında başlamış ve tam on beş senede bitirmiş. Defalarca düzeltip yeni yerler eklemiş, kesip çıkartarak bugünkü halini vermiş. Zaman zaman Gülün Adı tadında bir polisiye, genelinde Monte Cristo kontu kadar sürpriz dolu, dili ve anlatımıyla bir cam kadar sade ve berrak olan bu romanı okuduktan sonra kendinizi bu kitabı okuyanlarla okumayanlar arasında bir ayrıma sokacağınıza eminim. Çok sıradan bir roman gibi ilerleyen ilk yüz sayfasını okurken "ne var bu romanda canım" deseniz de yaklaşık 600 sayfa civarındaki bu kitabı bitirdiğinizde " keşke hiç bitmeseydi" diyeceksiniz.

Okuduğum en sürükleyici en keyifli romanlardan biri oldu sadece keyifli bir roman değil aynı zamanda shakespeare ve çok daha fazlası var. Hayranlık uyandırdı

başarılı bir kitap.Tavsiye ederim

Başta kitabın kalınlığı korkutmuştu ama okudukça keyif aldığım bir romandı.

Hayat oyun oynamak mı, yoksa kurgulanmış bir oyunun içinde mi yaşıyoruz? Kitabın anlatımı çok iyi, hem sürükleyici, hem de sürekli merak ediyor, neler olacağıyla ilgili düşünüyorsunuz? Tavsiye ederim. Yalnız kitap yoruyor; kalın, küçük punto, düşündürüyor ve sonu biraz fazla uzamış, ben sonları bitse artık diye okudum. Yani kafa dinlemelik bir kitap arıyorsanız bunu almayın.

Tavsiye ederim, keyifle okudum.

kitabı çok beğenmekle birlikte yazarın ne yapmak istediğini bir türlü anlayamadım. evet inanılmaz akıcı bir kurgu ve dil var. sağlam da bir varoluşçuluk meselesi. kimlik bunalımı da iyi yansıtılmış. ama niçin? itiraf edeyim sadece bitirmek için okudum. yaşı genç ama deneyimli bir yazarın gereksiz bir gövde gösterisi gibi göründü bana

Mutlaka okunması gereken çok farklı bir kitap. Her anı bir süpriz . Biraz da sabırlı olmak gerektiğini eklemeliyim

John Fowles, her kitabında beni büyülemiş ender yazarlardandır ki 'Büyücü'de bence başyapıtıdır. Mutlaka kütüphanenizde olması gerek bir kitap.

çok değerli bir dostumun tavsiyesi üzerine elde ettiğim, sonrasında beni ele geçiren kitap. duracak sıkılacak boğulacak gün yüzüne çıkacaksınız.

Herkese merhabalar;

Kitap bazı yerleri boğucu gelse de genel itibariyle oldukça güzel kurgusu var.
Bir bakıma bohem hayatı yaşayan birinin önemli bir ders ile noktalanan hikayesi, kitabın sonunda Urfe'ye güzel bir ders veriliyor.

Bu kadar merakla ve şaşkınlıkla okuyarak yetersiz bir sonla karşılaştığımızda sinirlenmeyi kabul ediyorsanız okuyabilirsiniz.

Harika bir kitap. Okuyup bitirdikten sonra, etkisinden kurtulamayacaksınız.

insan zihnini allak bullak eden,okurun bilincini sürükleyen,tam anladım derken,kurguyu kafanızda oturtmuşken tüm taşları yeniden yerinden oynatan fowles'ın muhteşem romanı.Fransız teğmenin kadını ve koleksiyoncuyu da okudum fakat beni en çok saran bu kitabı oldu...

Hayatımı değiştiren kitap

Büyücü'yü 2 yıl kadar önce alıp okumaya başladıktan sonra 300'lerde bırakmışım. Kitabın hacmi benim idyen okrları bile korkutmaya aday. Bu açıdan bakınca korkmamak sıkılmak mümkün. şimdilerde tekrar okuyunca fark ettim ki Büyücü sadece olay örgüsü için değil yer yer mizahi dili için bile okunabilir. Bazı yazarlar vardır 2-3 yılda roman yazar ve beklersiniz. Alınca da bir çırpıda okursunuz. Mesela benim için Hamdi Koç öyledir. Ama Büyücü'yü okurken neyse ki bu mizahi üslubu taşıyan başka yazarlar da var diye şükrettim. Belki biraz ağırbaşlı, kurgu zorluyor ama dişinizi sıkıp devam ederseniz karşılığını alıyorsunuz.

Bir kurguda insan öncelikle kusursuzluk ister. Bunu akıcılık ve ve mantıklı olması izler. Son olarak o kurgunun insanı şaşırtmasını ve adeta büyülemesini ister. İşte Büyücü böyle bir kurguya sahip. Mutlaka okunmalı ve sonraki nesillere miras olarak bırakılmalı.

Dahiyane bir kurguya sahip olsa da düşük ritimli, heyecansız uzayıp giden sayfalarda okuyucuyu zaten şaşırtmacalara hazırlayarak ilerlediği için gerekli tansiyonu ve hayreti yaratmıyor, 500lere yakın çözülmeye başlayan düğümler büyük bir sürpriz etkisi yaşatmıyor.

Başlarda biraz durağan gibi gelebilir, ancak kitap içine girdikçe insanı başka alemlere başka düşüncelere sevkediyor. Kült bir eser, mutlaka okunmalı hatta bir arkadaşımın dediği gibi kültün kültü..

Koleksiyoncu ile tanıştığım John Fowles'un uzun soluklu bir romanı. Sadece uzun olduğu için demiyorum, roman içerisinde gelişen ve sürekli değişen olaylar yalnızca okuyarak değil hayal ederek düşünerek okununca insanı alıp götürüyor. Geniş bir zamanda okumanız gereken bir roman. Okuması insana zor gelebilir ama başlayınca hemen bitirmek istiyor insan.

sıkıcı ve okuması zor bir roman. heyacanı ve ritmi düşük, haliyle 700 sayfayı ayıp olmasın diye bitiriyorsunuz ama çok tat vermiyor. yazar; yazarken bile sıkılmış olmalı ki; 15 yılda bitirdiğine şaşmamak gerek.

Fowles'ın hayal gücüne hayran kalmamak mümkün değil ama Koleksiyoncu ve Fransız Teğmeninin Kadını kadar tatmin etmedi.Çok uzun tasvirler,anlatımlar var kopmamak için sürekli baştan okumak zorunda kaldım ama yinede takdir edilesi bir yazar.
Kitap ingilizeden Türkçe'ye çevirlişmiş çoğu kitapta rastladığım bir sıkıntı 700 sayfa Türkçe'ye çevirilmiş fakat sayfa aralarında mutlaka yabancı kelimelere rastlanıyor ve bununda Türkçe'si sayfanın en altında yazıyor bunun yapmanın mantığı nedir anlamıyorum.
Çevirin tamamını Türçke'ye orjinalınde hangi dilde yazdığı ile kitabı okurken ilgilenen varmı ?

Tatmin etmedi. Fransız Teğmeni'nin Kadını kitabının yazarından beklediğim bir kitap değildi bu. Olaylar heyecanlı falan ama fazla yavaş ilerliyor, gereksiz ayrıntılar ve çook uzun tasvirler var. Üçte ikisini okuduktan sonra acaba bıraksam mı diye düşündüm. Psikolojik çözümlemeleri de tatmin etmedi-bu tür kitaplar insana kendisiyle ilgli bir şeyler keşfettirirse değerlidir-bu kitapta...kalınlığına değecek bir keşifte bulunmadım doğrusu.
Okunmaya değmeyecek bir kitap mı-böyle diyemem. Ama 700 sayfaya yakın bir kitaptan beklediklerinizi bulmanız zor-her anlamda.
Fowles kitabını kendisi de beğenmemiş belli ki-arkada bir savunma yazısı yazmış-eleştirmenler beğenmedi ama okurlarım çok sevdi, benim için de önemli olan onlardır diye. Aynı şeyi Jerzy Kosinski Boyalı Kuş'ta yapmıştı-kitap bittikten sonra savunma yazısı. İnsan kendisi de yaptığı işten hoşnut değilse onu bu şekilde savunma ihtiyacı hisseder. Yazarlar zeki insanlar ne de olsa...
John Fowles bu kitapta beni hayal kırıklığına uğrattı ama hakkındaki fikrimi şimdilik değiştirmiyorum-bir kaç kitabını daha okuyayım bakalım...

Fowles'in tekrar tekrar okunası eşsiz kitabı. Büyücü kesinlikle büyüleyici bir kitap 3. kez okumaya başlayacağım :)

Sürekli ters köşe yapan gerçek ile oyunun birbirine geçtiği akıcı bir eser.

Biraz gerilim, biraz hayal mi gerçek mi yanılsaması, biraz şizofrenik durumlar... Kendini entelektüel gören kahramanımız İngiliz olduğu için çevresindekilere üstten bakmayı hak biliyor kendinde. Kahramanımız İngiliz ırkının üstün olduğunu düşünüyor içten içe. Gittiği yunan adasında ilk başlarda adanın sıkıcılığı canını sıksa da daha sonra hayatının oyunuyla karşılaşıyor. Bu oyun karakterini ve hayatını değiştiriyor. Kitap genel olarak iyi olmakla beraber çok uzatıldığını düşünüyorum. Uzun betimlemeler, bazı konuların tekrara düşmesi okuma keyfini azaltıyor ama sonunu merak ettiğiniz için de bırakamıyorsunuz.

Othello 1.perde 3.sahne
Kullanıldı benden çalındı,
Şarlatanlardan alınan büyüler, ilaçlarla yoldan çıkarıldı.
Oysa büyücülük karışmasa işin içine,
Aklında bir eksiklik, körlük yada ruhen sakatlık olmadan,
Bu kadar olmayacak bir yanlış yapamaz insan.
(601.sayfa)
Geçen yıl bu zamanlar okuduğum, etkisinden çıkamadığım ve yeniden okumayı düşündüğüm bir kitap.Mutlaka okunmalı... Özellikle yazın okuyun kitabın havasını daha güzel hissedersiniz.

O kadar güzeldi ki, son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan, kurgu her seferinde sizi şaşırtacak. Akıcı değildi yorumlarına çok şaşırdım. 4 gün gibi kısa bir sürede bitirdim ben. Ama herkese hitap etmeyeceği doğru. Fowles kalemi çok güçlü. Tanışma kitabımdı iyi ki büyücüyle başlamışım.

yıllar önce, lisede iken okumuştum. kesinlikle pişman olmayacağınız bir kitap. içine çekiyor, merak ettiriyor tüylerinizi diken diken ediyor.

Bir "ilk roman" olarak oldukça iyi. Akıcı olmadığı düşünülebilir ama ona zaman tanıyarak okursanız, bittiğinde okuduğuma değdi diyebilirsiniz.

Mükemmel bir kurgu. Çok zekice. 700 sayfa ama bir an bıkmadan okudum. Fowles’in en iyi kurgudu diyebilirim. Mitolojik bir sürü şey öğrendim.

Yazarı tebrik ediyorum çok sabırlıyımış. Resmen tren geçti üstümden, oyunlar oyunlar oyunlar. .. ha bu gerçek diyorsun yok, döndü durdu. Tükendim. kitap bittiğinde başını unutmuşum. Bir Ingiliz'in Divan edebiyatına göndermeler yapılan bir kitabı anladığı kadar anladım o kadar keyif aldım.

Yıllardır okumak istediğim ve merak ettiğim bir kitaptı. Kitap çok katmanlı. Kitapta ilerledikçe Nicholas Urfe ' nin hislerini , kafa karışıklığını sizde hissediyorsunuz. Sorgulamayı seven biriyseniz seveceğiniz bir kitap. Kitabın sonu beni pek tatmin etmedi. Belirsizlik birşeylerin askıda kalması beni biraz rahatsız eder. Kitabı beğenenler bir baş yapıt olarak nitelendirilenler olduğu gibi, devam etmek,gizemi sürdürmek adına sürekli birşeyler eklediğini ve boşuna uzattığını söyleyenler de var. Yazar zaten son sözde bunları dile getiriyor. Bir de aslında sonunun belirsiz olmasını okuyan herkesin nasıl anlamak isterse öyle algılaması gerektiğini, bu nedenle romanın anlamını belirgin bir şekilde olmadığını belirtiyor son sözünde.
-Büyücünün "gerçek bir manası" varsa, psikolojideki Rorschach teşhisinden fazla değildir.Anlamı, okurda yarattığı her türlü tepkidir; hem bana kalırsa, önceden belirlenmiş"doğru" tepki diye birşey yoktur-

ağır çok ağır.anlamak için filozof olmak lazım

Okuyup büyülendiğim bir kitap. Üzerinden hayli zaman geçmesine rağmen bendeki etkisini hala kaybetmiş değil.