Matmazel Noraliya'nın Koltuğu - Tüm Yorumları

Necmi Çoban

17.02.2003

Türk Edebiyatı'nın şüphesiz en önemli simalarından birisi olan Peyami SAFA'dan yine muhteşem bir eser. Kitaplarında yaptığı psikolojik tahliller ile bilinen yazar bu özeliğini hiç esirgemeden bu eserine yansıtmış. Romanın kahramanı Ferid ya da Ferit. Bu d/t farklılığı ana karakterdeki çelişkilerin de temelini oluşturuyor. Dört yıl okuduğu tıp fakültesinden felsefe okumak için ayrılan Ferit'in hayatının da bu iki bilim dalı kadar zıtlaşmasını anlatan yazar mekan olarak da çoğunlukla ucuz yollu bir pansiyonu seçmiş. Burada ikamet eden sakinlerin de irdelendiği romanda Matmazel Noraliya'nın adı ancak romanın son üçte birlik kısmında geçiyor. Bu kısım tarz itibariyle Yalnızız romanını çağrıştırıyor. Konunun akışı kesilerek bir anda değişerek Matmazel Noraliya, diğer adıyla Nuriye Hanım'a geçiliyor. Mistik halleri görülen bu kadının hayat hikayesi ve anıları yazdığı günlüklerden takip edilerek bir sis perdesinin aralanması sağlanıyor. İnsana biraz yarım kalmış hissi verse de ilginç konusu ve psikolojik tahlilleri ile öne çıkan bir roman. Gizle Devamını Göster

muratdereli

20.09.2002

Matmazel Noraliyanın koltuğu mistik bir dünya görüşünün savunulduğu bir roman olarak karşımıza çıkıyor. Gerçekten de yazarın anlatım tekniğinden etkilenmemek mümkün değil. Ayrıca Peyami Safa, romanın kahramanlarından Ferit’i adeta bir merkez olarak kullanmış ve anlatmak istediklerini onun kafasının içinden geçirerek belirtmiştir. Matmazel Noraliya’nın koltuğunda bir hakikat aranmaktadır ve Ferit’in başından geçenler onu bu hakikatı aramaya zorlar. Bunun yanına roman da metapsişik ve parapsikolojik bir takım olayların var olduğu dikkat çekici. Peyami Safa’nın üzerinde durulması gereken eserlerinden biri. Mutlaka okuyun. Gizle Devamını Göster

Huseyin Adalar

16.08.2002

Kitabı okurken ve okuduktan sonra bile insanın tüylerini diken diken eden bir eser. Eserdeki tasvirler, teşbihler ve ruh tahlilleri tipik Peyami Safa tarzı, yani dünyada eşi benzeri yok. Buna binaen kitaptaki olaylar oldukça ilginç ve heyecan verici. Okurken sanki yaşıyorsunuz. Kahramının bazı halleri Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sındaki Raskolnikov'u çağrıştırıyor. Peyami Safa kahramanın ruh çırpınışları arasında vermek istediğini serpiştirmeyi de unutmuyor. Kahramanın gördüğü halisünasyonlarda cinlerin parmağı olduğunu düşünüyorsunuz (belki de öyledir). Kesinlikle anlatılacak değil, okunacak bir eser. Ayrıca bu kitapla birlikte Peyami Safa'nın tıp bilgisinin de geniş olduğunu anlıyorsunuz. Gizle Devamını Göster

samuelboils

17.05.2002

BİR İNSANIN DÜŞTÜĞÜ O İNANÇSIZLIK VE MATERYALİZİM BATAĞINDAN HARİKULADE TESİRLERLE KURTULUŞUNU ÇOK GÜZEL BİR TÜRKÇE VE ÇOK SADE BİR DİLLE ANLATMIŞ.ÇOK SÜRÜKLEYİCİ VE BİR O KADAR DA ENTERESAN...

ya_vuz

07.07.2001

Arkadaşım Beyza'nın fikirlerine katılıyorum yalnız eklemek istediğim bir şey var; Peyami Safa bir roman yazarının hayal edip,kurgulayabileceği konuların fazlaca dışına çıkıyor.Aşırı uçlarda gezinmiş,sanki kendisini değişik bir şeyler üretebiliyim diye zorlamış.Kadın ve erkek ayrımı...Psikolojik tahlilleri bu konuda çok başarılı fakat kitabın kahramanı Ferit'in gördüğü hallüsinasyonlar tamamiyle kadın görüntülerinden ibaret,bunun yanısıra kitabın 3.-4. dereceden sayılabilecek karakterlerinden bahsederken bile sapıkça fikirlerinden kurtulamayarak yine aşırı uçlarda tasvirlerde bulunmuş.Bu kitabı okuduğumda bir yandan yazarın anlatım gücüne hayran kalırken,diğer yandan da psikolojik sorunlarının olduğunu düşünmüştüm. Gizle Devamını Göster

safi

15.05.2001

peyami safa'nın en çok sevdiğim romanı diyebilirim. derinlemesine psikolojik tahliller (ki artık bir P. Safa klasiğidir bu) dönem insanın madern (batıdan gelen) ile klasik (alaturka/ gelenekten gelen) iki kültür arasında sıkışmışlığını en güzel ifadelerini veriyor bize. sosyal bilimlerle uğraşanların bu romandan en iyi şekilde yararlanacaklarına inanıyorum

Sepetim

Paylaş