Kızıl Nehirler Hakkındaki Yorumlar

"Ben polisiye-gerilim kitaplarını oldum olası sevmem. Çünkü suçlular veya 'esas oğlanlar' hep sona saklanmaya çalışılır. Hal böyle olunca da, konuda ara sıra dağılmalar olur, bütünlük içermeyen olaylar sırf heyecan olsun diye kitaba konulur. Bu da bana göre zorlamadır ve yapaylıktır. Hatta bana göre, bir polisiye-gerilim yazarının diğer kitapları neredeyse aynıdır, bazıları da birebir aynı olabilir," derdim hep, taa ki bu kitabı okuyana kadar. Sırf polisiye-gerilim kitaplarına son bir şans vermek için de Şeytanın Gözyaşı (Jeffery Deaver-Epsilon Yayınları) kitabını okudum. Sonuç olarak Şeytanın Gözyaşı, yukarıda bahsettiğim, "Polisiye-gerilim yazarının diğer kitaplarının birbirine benzemesi" görüşümü ortaya çıkardı. Çünkü VCD'sini izlediğim Kemik Kolleksiyoncusu (bilindiği gibi Jeffery Deaver'ın kitabının uyarlamasıdır) ile içeriği tıpa tıp aynıydı. Bir arkadaşımdan aldığım tavsiye sonucu, Kızıl Nehirler kitabını geç de olsa aldım (filmini izlememiştim). İyi ki de almışım!.. Kitabın konusu bütünlük içeriyor; suçluyu en sona saklama düşüncesini taşımakla beraber, ara ara ipuçları vererek (tabii bu noktada kitabı dikkatli okumak lazım) kafanızda canlandırmanızı sağlıyor. Hatta Jean-Christophe Grangé'yi o kadar çok beğendim ki, diğer kitaplarını da aldım. Şimdi sırasıyla Taş Meclisi, Leyleklerin Uçuşu ve Kurtlar İmparatorluğu'nu okuyacağım.

Polisiye-gerilim kitaplarından hoşlananlar zaten okumuştur, ama benim gibi bu kategoriye pek rağbet göstermeyen kişilerin de beğeneceği, zevkle ve heyecanla okuyacağı bir kitap Kızıl Nehirler... Hatta bu kategoriye şans vermek için de güzel bir seçim olduğunu düşünüyorum. (ANKARA)

Kızıl nehirler son zamanlarda okuduğum en iyi romanlar arasında, kurgu mükemmel, anlatım akıcı, polisiye detaylar çok iyi, bir sonraki sayfada hatta bir sonraki satırda neler olacak diye sabırsızlanarak, bir çırpıda bitirdim romanı, yürürken bile okuduğuma inanırmısınız. Kitabı bitirdikten hemen sonra arkadaşım okumak üzere aldı, üzerinden yaklaşık 1.5 yıl geçti ve hala geri alamadım, sanırım 50'den fazla kişi okudu ve hala okumaktalar, umudumu kestim yenisini alacağım defalarca okuyabilirim. Romanın mükemmelliğinden filmini hemen izledim ancak kitap ile farkların olduğunu gördüm. Filmden beklediğimi alamadım. Polisiye sevmeyenler dahi çok beğenecekler eminim. Kızıl Nehirleri okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum ama okumadan önce filmi izlemeyin.

ilk defa bir kitaptan bu kadar uzun süreli etkilendim ve bu kadar kısa sürede bitirdim gerçi hayat akışımı biraz etkiledi. Çoğu işimden önce bu kitabı bitrmem gerektiğini hissediyordum finallerimin başlamsına rağmen

hiç huyum olmadığı halde herkesin elinde gördüm diye almıştım..ama beni hiç hayal kırıklığına uğratmadı..öyle zevkle okudum kii.özellikle yazarın hayal gücüne hayran kaldım..kitaptan illa bilgi edinmeliyim diyenler sevmeyebilir ancak kitapsız olamayanlar mutlaka seveceklerdir..

kitabı baslarken iki farklı olayla karsılasıyorsunuz ama siz bile bu iki olayı dusenerek birleştirmeniz imkansız. kitabın son 10 bölumu hep suprizlerle dolu. bir sonraki bölum diğerinden daha iyi daha farklı ve heyecanlı... simdiye kadar okudugum en iyi roman. cinayetler,yapılan butun planlar muhtesem. tek eksigi ikizlerin calınması sırasında tam anlatamamış buda okuyucuyu biraz zorluyor. mutlaka alın ve okuyun...

Kitapta herşey sıradışı ilerliyor ve emin olun ne kadar uğraşsanız da katilin kim olduğunu tahmin edemiyorsunuz... Heyecanın bir dakika olsun düşmediği kitap emin olun okuyan insanın olaylara bakış açısında büyük değişiklikler meydana getiriyor... Eğer polisiye bir kitap okumak istiyorum diyorsanız kaçırmamanız gereken bir kitap...

kitap ilk sayfalarından itibaren sizi sarıp, sadece kendisine odaklanmanızı sağlıyor. mükemmel bir kurguya sahip. yazar salt bir cinayeti anlatmıyor, size sistemli bir bilgi metaforu sunuyor. olay örgüsü, bağlantılar ve özellikle cinayetler son derece kusursuz. tek cılız noktası hastanede ikizlerden sadece birinin alınışı ki yazar da bunu kabul ediyor. son yıllarda okuduğum en iyi polisiye romanı.
eğer filmini izlemişseniz; kitabın çizgisine ulaşamadığını göreceksiniz.

Kitap hakkında çok şey söylenebilir. Edebi açıdan beğenenler ya da beğenmeyenler çıkabilir, hatta benim bile abartılı bulduğum yanlar mevcuttur ama itiraf etmeliyim ki hayatımda okudugum en akıcı romanlardandır...

grange bu kitapta inanilmaz olaylari ustalikla birbirine bağlamiş. özellikle karimle niemans' ın yollarinin kesişme durumu cok etkileyici. sonu ise beni pek tatmin etmedi bunun nedeni ise niemans' ın sonda ölmesi.

Kesinlikle harika bir kitap. Yazar cümlelerin dizilişine kadar her şeyin en ince hesabını yapmış. Zaten yazarın ince ayrıntıya verdiği önem kitabın konusunu işleyişine de yansıyor. Kitabı bitirene kadar, en ince ayrıntısına kadar anlatmış olduğu halde olayları çözemiyorsunuz. Harika bir gerilim ve harika bir işleyiş. Aslında yorum yapmak için yeterli kelimeleri şu an bulmakta zorlanıyorum. Bene kitabı okuduktan sonra sakın filmi izlemeyin. Büyük bir hayal kırıklığı oluyor. Önce filmi izlerseniz sanırım film güzel gelecektir. Kitaptaki sürükleyicilik filmde yok maalesef. Kesinlikle okunması ve kütüphanede bulunması gereken bir kitap

"Bizler ne efendileriz ne de köleleriz..." gibi müthiş bir seslenişle okuyuculara çağrı da bulunan kitap son derece başarılı.Yazarın Türkiye'de basılan diğer kitaplarını da okuduktan sonra sırlama yaparsam en iyi ikinci kitap. Çünkü kitap diğerlerine biraz daha karışık ama yine de kurgusu eşsiz. Olayların çılgınlık derecesine ulaştığın kitabın filmi de mevcut.Filmin başrolünde Jean Reno ve Cassel Kurt oynuyor.Filmi vardı diye kitabı okumamazlık yapmamayı hatırlatmayı borç bilirim.

Olayların iç içe geçtiği, insanı etkileyen bir seri cinayetler örgüsü.
Kitap daha başlar başlamaz insanı etki altına alıyor.Bir maç sonrası
ortaya çıkan cinayet ile başlıyor ve seri bir katilin peşinde koşan
tecrübeli bir başkomiserin gerilimli serüveni ile devam ediyor.
Seri cinayetler okadar iyi kurgulanmışki neyin ne olduğunu kitabın
sonuna kadar anlayamıyorsunuz.Okuyacak olanlara kitabın arka kapağında da
yazan şu uyarıyı aynen aktarıyorum "Kalbinize güvenmiyorsanız ya da ocakta
yemeğiniz varsa, bu kitabı okumaya başlamayın."
Şimdiden iyi eğlenceler.

Arkadaşımın zoruyla okuduğum ilk gerilim romanı. Okuduktan sonra ise daha önce okumadığıma pişman oldum.Herşeyden önce "Grange" gerçekten de çok iyi bir yazar.Kitaptaki cinayetler öylesine esrarengiz ki okurken tüyleriniz diken diken oluyor.Dikkat edilecek bir nokta da en az katiller kadar kurbanlarında suçlu olması(Fakat bu cinayet işlemeyi gerektirmez tabi).Evde yalnızken okumamanızı tavsiye ederim.

Ben GRANGE'i bu hikayeden dolayı kutluyorum.Hikaye güzel anlatım tam kendine has yani akıcı ve anlaşılır.Hissettirmek istediğini iyi tasvir edebilen ne kadar yazar varki.GRANGE onlardan biri.Onu sadece aynı mantıkta ve aynı hayalgücü odasında dönüp durduğu ve sadece farklı renklerdeki duvarlara baktığı için eleştirmek isterim.Çıkan 3 kitabınıda okudum ama Taş Meclisi'nden sonra son ikisinin sonunu tahmin etmek zor olmadı.Ben GRANGE'in farklı hayal odalarında gezinmesini isterim ve kimbilir neler olur o zaman.Yinede okumaktan en çok zevk aldığım gerilim unsurlu romanlardı.

Son zamanlarda yazılan en iyi gerilim kitaplarından biri olduğunu kolaylıkla söyleyebilirim. Anlatım o kadar iyi ki gerilim sahneleri sanki bir ekranda izleniyormuş gibi kafamızda beliriyor. Kesinlikle merakla ve ilgiyle okunabilecek sürükleyici bir kitap. Tam da sinema tadında. Mutlaka okuyun.

polisiye gerilim kitaplarından ilk defa okudum. ve gerçekten hayran kaldım. hayal gücü, olayların bağlantısı, kurgusu, sıkılmadan ve olayların çözümü için adım adım ilerlemesi... herşey çok iyi oturtulmuş, herşey dengede... Grangé'a hayran olmamak elde değil.

Kitaba başladığımda sıradan bir polisiye roman okuduğumu düşündüm ve tavsiye eden arkadaşıma da kızdım. O müthiş gerilim bu romandan mı çıkacaktı, o klasik asi polisler, onlara hayran küçük asi polisler.
Gerçekten de sonuna kadar nefes nefese okuyabileceğiniz klasik bir gerilim. Klasik. Kuzuların sessizliğinden bu yana yazılmış en iyi gerilim romanı” diyor kitap arkasında, aslında daha çok yazar Kuzuların Sessizliğinden fazlasıyla etkilenmiş diyebiliriz.

Bir gün kuzenimle birbirimize beğendiğimiz kitapları tanıtıyorduk.O bana Kızıl Nehirler'i anlattı.İlk başta bu kadar beğenilebilecek bir kitabın olacağına bile olasılık vermedim ama daha sonra bu eleştiriyi bir kaç kişiden daha duyunca merak edip aldım.Kitaba başlar başlamaz elimden kolay bırakamıycağımı anladım ve tek başıma kaldığım anlarda gerçekten de korktuğumu itiraf etmeliyim.Kitabın sonuna kadar birçok tahminde bulundum fakat kitabın kendi sonunun yanına bile yaklaşamadığımı gördüm.Böylesine bir senaryo,olay düğümü ve sonuç için söyleyecek tek söz kalıyor:Mutlaka okuyun!

Gerilim-macera türünü roman türünde en iyi başaran Fransız olarak tanımlanıyor Jean-Christophe Grange. İki sıradışı insanın çevresinde gelişen olayların anlatıldığı Kızıl Nehirler, Hollywood'un da ilgisini çekmiş ve filme alınmıştı. Mathieu Kossovitz'in yönettiği ve Jean Reno ile Vincent Cassel'in başrolünü oynadığı film Grange'a yazar olarak da Hollywood kapılarını açtı. Genç yazarı Fransızların edebiyat dünyasındaki Luc Besson'u yani en Amerikalısı olarak tanımlamak mümkün...

bir arkadasimin tavsiyesiyle okudum ve cok begendim. fakat yazarin ikinci kitabi olan tas meclisinin yaninda masal gibi kaliyor.

kitabı 3 bölüme ayrırsak: 1olaya vakıf olma,2tanık olma,3cözme.Kitap bu minval üzre okunuyor ve anlasılıyor basit bir yapı.Lakin karakterler ve olayın kriminal yapısı insanı sasırtan etik ikilem yapıyı daha karmasık lastırıyor insanı bir sarmöasıga dolandırarak basit yapıyı labirente ceviriyor

ilk defa bir polisiye kitabı bu kadar ilgimi çekti.kitabı elinize aldınız mı bir daha bırakamıyorsunuz.Bu kitap diğer polisiyeler gibi ne sıkıcı ne de bayğı bir konusu var.kitapta ilk aklınıza gelen soru bu cinayetlerin neden işlendiği oluyor işte kitabı diğer polisiyelerden ayıran şey bu sorunun cevabı.kimsenin hayal edemediği harika hazırlanmış bir senarya ve harika bir son.kitabın en hoş kısmıysa ilk bakışta anlamsız gelen kitabın esas özeti olan şu 4 satır:
''biz efendileriz,biz köleleriz
biz heryerdeyiz hem de hiçbir yerde
biz karar verenleriz
kızılnehirlerin hakimiyiz.''

Bazı kitaplar vardır kitabın konusunu gizemini anlayana kadar epey bir sıkıcı gelir ama bu kitap ilk sayfalarda insanı içine çeken büyüsüne kaptıran bir kitap. yazar inanılmaz hayalgücü kitaba yansıtmış şu ana kadar okuduğum en kitaplardan diyebilirim emin olun vereceğiniz her kuruşu hak ediyor

Akıcı bir dil ve mükemmel bir kurgu.Kitabın arka kapağında yazılanlar kadar iddialı olduğunu düşünüyorum.Bu türden hoşlananların kaçırmaması gereken bir eser.Başlangıçta birbirinden bağımsız gibi görünen olaylar mükümmel bir finalde birleşiyor.Fakat final kısmı esere göre biraz sönük kalıyor.

Kitap hakkında yazılanlar, okunduğu zaman kesinlikle doğrulanıyor.Kitabın iki karakterinin olayların akışıyla bir noktada buluşacağını biliyorsunuz ama o buluşmaya ulaşmak için örülmüş mükemmel bir kurgu sizi daha da kilitliyor. Hiç bir yüzü bulmak için bu kadar sabırsızlandığımı hatırlamıyorum.Polisiye-gerilim sevenler için kaçırılmaması gereken bir fırsat.

Gerçekten iyi bir gerilim-polisiye kitabı.İki polisin araştırdıkları birbirinden bağımsız görünen olayları bir noktada kesişiyor.Kitap bittiğinde adeta şok oluyorsunuz.Yakında filmi de geliyor.Bence filmi gelmeden kitabı okuyun ve sonra gidip filmi izleryin.

"Kuzuların Sessizliği"'nden sonra yazılan en iyi gerilim romanı ibaresi oldukça dikkatimi çekti.Kitapta başta iki tane polisin birer olayla uğraşmaları,eş zamanlı olarak devam ediyor. Fakat birbiriyle ilgisiz olarak görünen bu olaylar birden kesişiyor ve biz polisleri aynı olayda görüyoruz.Kitap oldukça güzel süprizler içeriyor.Gerilimden çok polisiye diyebileceğim romanda olayı gerçekleştiren kişinin kim olduğunu öğrendiğinizde nasıl şaşıracaksınız.Kitap için kütüphanenizin en iyi köşesinde bir yer ayırın...