Yaşamın Ucuna Yolculuk - Tüm Yorumları

Serhat Yorulmaz

11.01.2014

tezer özlünün okuduğum ilk kitabı çok beğendim. tavsiye ederim

Zlhkrtl

05.01.2014

Kitabın her satırının her kelimesinin hissederek yazıldığı o denli belli ediyor ki kendini,Tezer Özlü'yü okumuş olanlar bunu çok iyi anlarlar. Hiç düşünmeden alın okuyun,tanıyın,tanıtın etrafınıza ..

pmsm

12.10.2013

tezer özlü'nün ilk çocukluğun soğuk gecelerini okumuştum ama bu kitabın anlatımı ve içeriği beni daha çok etkiledi. belki çok karamsar bir halet-i ruhiye içeriyor ama anlattıkları ufuk açıcı nitelikte. içinde altı çizilecek çok fazla söz var.

Nazlıcan Ergün

22.07.2013

ve yaşam yalnız gökyüzü,yalnız sonbahar,yalnız yapraklar ve yalnız hiç değil mi diyor Tezer Özlü. Kitaptaki cümlelerin yarısının altını çizdim çünkü dünyayı anlatıyor,insanları ve içimizdeki ben'i anlatıyor. Kitap bittiğinde nasıl oluyor da bu kadar akıcı ama etkileyici yazıyor diyeceksiniz.

ahahahah

01.07.2013

Tezer Özlü tam bir kelime kadını kitap kısa ve özdü.

UniqueFB

01.06.2013

Sessiz bir çığlık. Bu kitabı özetleyecek tek cümle budur.

muadd

13.05.2013

farklı bakış açıları ile hayatı ele alan Özlü sistem karşıtı fikirleri ile ve yalnızlığıyla bu denli barışık , yalnızlığıyla inanılmaz şekilde mutluluk duyan Özlü nün kitabını yalnızlığı sevenlere tavsiye ederim

RAZİYE Akkurt

24.01.2013

Afrikada yaşayan bir arkadaşıma bu kitapla birlikte 6 kitap daha aldım. Çok mutlu oldu. Uzun zaman Türkiye'de arayıp bulamadığı bu kitabı Kitapyurdu sayesinde ona ulaştırdım.

Sala

19.01.2013

Siz de "kendinden, birlikte yaşamanın bu denli güç olduğu kendinden" kaçan insanlardansanız, çok seveceksiniz bu kitabı. Yazarın insan gözlemleri, toplumu eleştiren cümleleri, yalnızlığı anlatışı, karamsarlığı... tekrar tekrar okunmalı.

bionx

18.01.2013

harika bir eser.Tezer'i anlamaya çalışmak bile o kadar huzur vericiki.. Adeta yaşamımdaki buhranlara tercuman oldu bu eser. Saygıyla anıyorum!

BusraBastan

12.12.2012

Çok güzel. Sıkıcı gelebilir bazılarına ama insanı düşünmeye sevk eden güzel bir kitap.

ali.sir.nevai

29.05.2012

Tezer Özlü'nün ve anlatı yazınının doruk noktası dersek bu kitap için hiç de abartmış olmayız sanırım.

rembrandt

20.11.2011

bir başkladırış..sisteme ve insanın kendi benliğine..tüm arzulara ve anılara başkaldırış.

minesule

16.08.2011

Yazarın etkilendiği yazarlar olan Svevo, Kafka ve Pavese'nin yaşadığı şehirlerde, onların izlerini sürdüğü, evlerini, mezarlarını dolaştığı, onlardan geride kalan yakınlarıyla onları daha yakından tanımaya çalıştığı kısa bir zaman dilimi var kitapta. Özellikle Tezer özlü’nün İtalyan Yazar Pavese’ye olan hayranlığı, Pavese’nin intihar ettiği otel odasında yaşadığı karmaşık duygular okunmaya değer. Kitap Pavese’nin şu sözleriyle bitiyor; ‘ ve yaşam yalnız rüzgar, yalnız gökyüzü,, yalnız yapraklar ve yalnız hiç değil mi.’

pekiyalotte

30.06.2011

Hala yarım aynı sayfalarını ikişer üçer kez okumaktan sıkılmadım da yeni sayfalarını okumakta güçlük çekiyorum. kitabın günlük şeklinde yazılması -bu nedenle bazı ayrıntıların sıkıyor olması - değil de kitabın çok gerçekçi bir karamsarlığının olması boğuyor insanı. kötü zamanlarınızda ve sabah vakitlerinde okumayın tüm enerjinizi dibe vuruyor. Tezer çok yalın çok normal bir şekilde anlatıyor bizim süsleyip püsleyip değiştirdiğimiz sevilir hale getirdiğimiz gerçekliği

kararani

05.05.2011

Pavese, Svevo, Kafka' ya dair bir çok şey barındırıyor bu kitap. Ayrıca Tezer Özlü'nün en iyi yapıtı denilebilir.

aynalibaba

13.08.2010

Bu kitapta Tezer Özlü'nün iç dünyasına konuk oluyorsunuz.Onun özlemleri,sıkıntıları,korkuları, tutkuları,izini sürdüğü yazarları,yolculukları... birçok şeyi onunla yaşıyorsunuz.Kitaptan aldığım hazzı kelimelere dökmek çok zor.İyi ki bu kitabı okudum ve Tezer Özlü ile tanıştım,onu gerçekten çok seviyorum...

dideruba

21.10.2009

Hangimiz yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunda ölmekten bahsetmedi ki... Oysa ölmek, ölmeyi istemek bir kaçıştı. Zorluklardan, umutsuzluktan, hayal kırıklığından kaçış. Lâkin aynı zamanda güzelliklerden, mutluluktan da bir kaçış aslında. Hayat ümitle hayal kırıklığı, üzütünüyle sevinç arasındaki renklerin armonisidir. İşte Paulo Coelho da yaşamla ölüm arasındaki tüm bu renk cümbüşünü kimi vakit fonda ölümün siyahlığında anlatmaya çalışmış. Yaşamdan kopmak için uğraşırken hayata tutunmaya çalışan bir insanın öyküsü... Yaşamın sınırına ulaşan bir kadının tüm önyargılarından arınırken onu hayata bağlayan en önemsiz unsurların bile birer birer değerini kavrayışı... Aynı zamanda her gün batımında ölümün soğuk nefesini teninde biraz daha fazla hissedişi... Veronika kurtulacak mı? Yoksa kıymetini henüz fark edebildiği hayatın tüm incelikleriyle yok olup gidecek mi? Kendinizden pek çok şey bulacağınız, okuduktan sonra kendi yaşamlarınızı film şeridi gibi gözünüzün önünden geçirip her şeye rağmen o hayata sıkı sıkı tutunmanıza sebep bir öykü... Gizle Devamını Göster

phoonda

01.10.2009

Dünyaya Tezer'in gözüyle bakanlar için okunması gereken bir kitap. Aksi halde saçma ve sıkıcı gelecektir.

bktkrkmz

22.08.2008

yalnızlığı, yaşamı, ölümü, sınırsızlığı, edebiyatı, özgürlüğü pavese'nin intiharına dek iz sürdüren, yaşam ve "öteki" arasındaki boşlukta sallanmaların geliş gidişlerini anlatan kitap. Ve oldukça başarılıdır.

Sepetim

Paylaş