Huzur Hakkındaki Yorumlar

uzun seneler öncesinde elime geçip okuduğum ama hala bende etkisini bırakan yeni türk edebiyatının en önemli yazarı sayılan bir üstadın en büyük eseri.
huzur aslında bir iç huzursuzluktur.
kadına ,musikiye, edebiyata müziğe aşkıyla tam manasıyla kapana sıkışmış bir genç ve iç buhranları.
huzur bu koskoca kitabın bir günde geçtiğine inanmak zor olsa gerek. eğer edebiyata musikiye tutkunsak bunca zaman okumadığınıza pişman olacaksınız demektir.

kitapta olaylardan çok karakterler üzerinde durulduğundan bazen gelimeleri kaçırmak mümkün. ama kullanılan mistik dil sağlam.

Ana karakterleri Mümtaz, Nuran ve İhsan'ın olduğu dili ağır bir roman.

Ahmet hamdi Tanpınar; Türk Edebiyatında bir başyazardır.Bu kitabıda bir başyapıttır.Bana Marcel Proust'u andırıyor.Okudum çok istifade ettim.Beraberinde de kitabın yarısını aynen yazıya aktardım ve çok faydalandım.Kesinlikle okunmalıdır.

Ahmet Hamdinin bu ölümsüz eserinin adını her duyduğumda içimde ılık bir huzur belirir nedense. okunası bir kitap

Bir huzursuzluğun romanı olan bu eseri herkes okumalı.

Üstad,tek kelimeyle döktürmüş.En güzel aşk romanı diyebiliriz Türk Edebiyatı'nda.Nuran gibi bir kadın keşke gerçekte var olsaydı diyesi geliyor insanın.Yazarın kutsallaştırdığı âşık olunacak kadın tipi.Entelektüel,güzel çekici bir kadın.Suat'ı anlatan bölüm Dostoveyski tarzını andırıyor ve çok hoş psikolojik çatışmalar çok başarılı ve gerçekçi.Herkesin okuması gereken bir kitap.

Bu kitabı okumak için için ilk önce sakin ve sabırlı olmalısınız. İŞte o zaman huzurun derinliklerine dalıp o hazzı alabilirsiniz...Türk Edebiyatı'nın en iyi eserlerinden birisi... Okumanızı tavsiye ederim.

Kitap okumada dil lezzeti aramayanlar için sıkıcı bir kitap denilebilir. Ancak unutulmamalıdır ki ya da bilinmelidir ki Huzur Türk romanları içerisinde kesinlikle en iyi üç içerisindedir. Kitabı okuyunce Türkçeye,İstanbul'a ve Tanpınar'a aşık oluyorsunuz. Mutlaka okunmalı.

'ben artık eski ben değilim; belki onun bir hatırası olmaya doğru gidiyorum' Mümtaz böyle demişti aşktan muzdarip ahvalini anlatırken hala aklımda...düşünüyorum da Tanpınar huzur mu verdi bu kitapla huzursuzluk mu?

tanpınarın en meşhur eseri. Tarihe, musikiye, estetiğe, kadına, aşka, Yahya kemale, Osmanlıya, istanbula dair zihin haritalarının üst üste getirilmesidir, kesişmesidir. Tanpınar dünyasının toplu bir resmini sunduğu için anahtar bir kitap.

Huzur Türk edebiyatı romanları arasında okunması gerektiğini düşündüğüm eserlerin başında gelir. Sadece karakterleri ile bile başlı başına bir klasiktir bu roman. Mümtaz ve Nuran karakterleri yıllar sonra bile bugün okunmuş gibi insanın hafızasında kalacaktır. Okumamış olanların bu kitabı okumasını kesinlikle tavsiye ederim.

Edebiyatımızın yapı taşlarından birisi.
Öncelikle şunu söyleyeyim kitapta huzurlu olan hiçkimse yok.
Kitapla ilgili bir eleştiri yapma lüksünü görmüyorum kendimde.Gerek üslubuyla olsun(ki biraz ağır ve sıkıcı gelebiri) gerek içeriğiyle olsun kesinlikle okunması gerekir.ANcak şunu da söylemeden geçemeyeceğim.Hiç üşenmeyden saydım.Bir cümle hiç 16 satır sürer mi yahu!Cümlenin sonuna gelmeden insan basşını unutuyor resmen.

Tanpınarın mutlaka okunması gereken eserlerinden biri bence.romanın tekniği biraz farklı kurgulanmış.bazı okuyucunun romanı okurken sıkılması,bunalması da romanın bilinçli kurgulanmış teknik özelliği.Huzur,huzursuzluğun gomanı çünkü ve yazar okuyucuyu bu havanın içine çekmeye çalışıyor.bir başka yeni roman tekniği ise eserin içeriğinin,senfonik bir müzik yapıtındaki ses iniş çıkışlarına göre kurgulanmış olması.Yani bu romanı ilköğretim veya lise çağındakilere daral gelmemesi bakımından önermiyorum.

huzur,ağır diliyle sizi sık sık kitaptan koparma eşiğine getirebilir ama mükemmel ruh tanımlamaları ve psikolojik betimlemeleriyle doğu ile batı nın arasında kalmış bir topluluğun romanıdır...

İstanbul'u bir aşk hikayesiyle A.H.T'dan başka kimse bu kadar iyi anlatamaz.Şehzadebaşı,Bebek,İstinye,Bayezıd ve İstanbul'un en güzel yerleri... Bayezıt'a giderken Mümtaz'ı orada görür gibi olursunuz .Türk roman tarihinin en güzel romanı....

bu kitabı okumak yaklasık 2 ayımı aldı. dili fazlasıyla agır. kitapta o kadar cok tasvir varki insan sürekli kitaptan kopuyor.

Hiç bir kitapta bukadar sıkıldığımı hatırlamıyorum....Ama inat edip bitirdim. Gerçi kitaptan hiçbirşey kalmamış aklımda....Vaktinizi boşa harcayıp okumayın...

HUZUR;
Acaba bir huzursuzlugu mu anlatiyor bize? Mumtaz ve Nuran askinda mazi var... bunlar birbirlerinden cok maziyi seviyorlar...
Turk Edebiyatindaki -ozellikle romanda - onemli bir eserdir...

batılılaşma sorunsalı çerçevesinde bir aşkın ızdırablarını sunuyor kitap. değeri anlaşılamamış bir yazar ve tefrika olarak meydana getirilmiş muhteşem bir roman. romanı iyi bilmeyenlere sıkıcı gelecektir muhakkak ama bu işten anlayanlar dönüp dönüp okuyacak huzurlarını kaçıracaklardır. evet kiliasik deyişle HUZURSUZLUĞUN romanıdır "huzur"... mümtaz yazarın ta kendisidir yani eşikteki adam. hasta ihsan da hocası yahya kemale benzemektedir. zaten biyografik roman olduğunu ahmet hamdiyi tanıyanlar hemen anlamış olmalı... eşikteki adam, zamana düşen çığlık : AHMET HAMDİ...

büyük usta Ahmet Hamdi Tanpınar Huzurda olağan üstü ruh tanımlamalarıyla bizi ençokta Mümtazın dünyasına çağırıyor.Anlatılamayan ama anlaşılmaya çalışılan duygularla sürdürülen ilişkiler,birde Suat'ın ortaya çıkıp ölüp yekrar hayatlara girişi....vs.Türk klasiklerinin baş köşelerine oturmuş bu kitabın asla kaçırılmaması gerekiyor.

Ahmet Hamdiyi anlamak zordur.Zor olduğu kadar da güzeldir.mümtaz,aydın tipinin bocalamalrını en iyi yansıtan tiplerinden.Tutunamayanlarda Turgut Özben ne ise Huzurda da Mümtaz o...

Tavsiye edildiği kadar da güzel değilmiş.Hüzün dolu dramatik bir aşk öyküsü..İntiharlar,ayrılıklar ,bunalımlar insanın psikolojisini bozuyor.Sade bir anlatım var.Ama bazı bölğmler gerçekten de çok heyecan uyandırıyor insanda.Kimi zaman okurken sıkıldım bazen elimden bırakamadığım zamanlar da oldu.Sonuçta bitirebildim.Aşk hikayesi sevenlere tavsiye ederim.

Kitap aslında Mümtaz'ın Nuran'a olan aşkının öyküsü. Her aşkın ızdırap ve çilesi insana bazen mutluluk bazen de mutsuzluk verir düşüncesi kitabın ana fikrini oluşturuyor. Ancak burada bir üçleme de var: Mümtaz ve Suat'ın Nuran'a olan aşklarıdır öykünün örgüsünü oluşturuyor. Mümtaz ve Nuran birbirini sevmekte ve evlenmeyi tasarlamaktadırlar. Ümitsizliğe düşen Suat ise kendini asarak intihar eder. Bu trajedi nedeni ile Nuran'dan ayrılan Mümtaz'ın iç dünyası yıkılmıştır. Radyoda II.Dünya savaşının başladığı haberi verildiği sırada, Suat'ın hayalini gören Mümtaz merdiven başına yıkılır (bazı edebiyat incelemecileri, sonda Mümtaz'ın öldüğü biçiminde yorumlar yapmış olsalar da, Tanpınar'ın metninde ölüm telaffuz edilmiyor).

Mümtaz, Beyazıt Sahaflar Çarşısında, salaş dükkanlarda, bit pazarında, Çekmece'de balıkçı muhitinde ve kır kahvelerinde dolaştırırken, İstanbul'un bir kronikçisi, İstanbul'da eski zamanın donup kaldığı ve biriktiği köşelerin bir tasvircisi oluyor romanda. Huzur'un sonraki bölümlerinde Boğaz'a, zengin bir eve, sanki başka bir dünyaya geçiyoruz. Pırıl pırıl görünen modern semtte önceleri çok mutlu olan Mümtaz, giderek bu çevrede yaşayan insanlardan kaynaklanan olayların sonucunda yıkılır. Geçilmemesi gereken bir sınırı çiğnemiştir o!

Her yeni tecrübe gibi şahsîdir, her yeni tecrübe gibi ilktir. Mümtaz, bindiği bir Ada vapurunda Nuran’a rastlamış ve “Tehlikeli denecek derecede zengin, her ihtimale gebe, her mânasında velûd bir kadınlık hayatı(nın), bakımsız bir tarla gibi sırf kendisini işleyecek erkeğin yokluğundan yarı hülyâ, yarı verimsizliğin bütün sebeplerini kendisinde gören bir aşağılık duygusu içinde akıp gittiğini” farketmiştir. Bu tesbitin arkası kendiliğinden gelecek ve zalim bir çocukluğun ara sokaklarından geçerek kendisini İhsan’ın kollarına atan Mümtaz, fikrî zeminini sağlamlaştırmış bir insan olarak duygusal arka planını inşa etmeye soyunacaktır: “O madem ki artık benim için herşeydir, o halde bütün kâinatımla ona taşınmalıyım.” der.

Kesinlikle okunması gereken bir kitap. Tavsiye ederim.

"insan..saadetin düşmanıdır..."

nedir görünmeyen lakin insanın omuzlarını çökerten? düşünüşlerimiz mi? yoksa yaşanmışlıklarımız mı?

birini seçebilmek dahi yükü hafifletecekti muhtemelen...ama kabil değil... düşünüşler çökerken omuzlara yaşantılar kenara çekilir...yaşantılar çökerkende düşünüşler...ikiside itilse can havliyle taşıyamamaktan ötürü, ya ne yaşadığımızın düşünüşü binecektir omuzlara yahut ne yaşayamadığımızın...

mümtaz... çocukluğunun hatıralarıyla hayata yenik başlayan, omuzlarını kaldıracak mazisinin yükünü atacak kudreti, dünyanın renkli tasavvurunu yapacağı bir nevi, ihsan da, yanında büyüdüğü ihsan ağabeyinde bulmuştur...ve bu umutla sanata edebiyata tarihe musikiye yönelmiş dünyaya bakan ülkesini gören içine doğduğu coğrafyayı kültürü anlamaya ve algılamaya çalışan bir aydın olarak kendisini yetiştirmiştir... peki ya bu bilgiler, aşk mevzu bahis olduğunda işine yarayacak mıdır? tabiki hayır...

ikinci cihan harbi öncesi...istanbulun tarih kokan güzelliği...debdebeli yaşantılar...doğu ve batı sorunsalı...

tasavvuftan musikiye,gelecek endişesinden şu anı yaşamanın ağırlığına, toplum olmaktan insan olmaya, aşık olmaktan sorumluluk sahibi birey olmaya, kadın olmaktan anne olmaya,varolmak idrakinden yok olmak bilmezliğine dair,insana özgü ne varsa, ney ve tanbur eşliğinde anlatılan ve ancak yaz 'a yakışan toplumsal normları aşan bir aşk hikayesi...

tüm çelişkisiyle insanı, ülkeyi,garplı şarkı, aşkı anlatabilme yetisi sahibi Tanpınar bir değil...defalarca okunmalı...

Evet. Huzur. Başucu kitaplarımın en başta bulunanı. Üç tam kez ve bir de yarım kalma şeklinde elimden düşüremediğim ve ona karşı olna müştaklığımı izale edemediğim yegane eser.

Huzurdan bana kalan elbette ki pek çok şey var ama galiba en başta geleni:
Nurandan ayrıldıktan sonra perişan gün ve geceler yaşayan Mümtaz'ın söylediği enfes cümle "Huzuru Nuran'da değil, içimde aramalıyım. Bu da ancak feragatle
olur".
Mahiyetnde saymakla hesaba gelmeyecek kadar derin ve devirler üstü fikirler ihtiva eden bu nadide eser mutlaka okunmalı ve öğrencilere ev ödevi olarak verilmeli ve 23 nisanlarda şiir tadında okutulmalıdır.

Bu roman, insanın var oluş bunalımlarını , saçma ile anlamlı arasında ki gelgitleri, masalsı ve gerçek üstü yaşantılarını, bilinçaltı gerçekliğini araştırması bakımından batılı birçok yazarın eserlerini andırmaktadır. Okumanızı tavsiye ederim.

Edebiyatımızın duayenlerinden Sayın TANPINAR'ın eşsiz eserlerinden Huzur, hemen herkesin okuması gerekli bir roman. Farklı duygular, güzel anlatımlarla bizlere sunulmuş.

Ahmet Hamdi Tanpınar'dan yine kendi klasik tarzıyla azdığı bir roman daha...Kitaplarına tek tek bakarsak hepsi güzel kitaplar ama hepsine birlikte baktığımız zaman tüm kitaplarında aynı döngünün olduğunu görürsünüz.Yai bir noktadan sonra kitaplarında yeni birşey yok.Hep aynı konuları benzer üslupla işlemeye başlamış.Ama yine de kendi kitapları içinde en iyi kitabı Huzur diyebilirim...

edebiyat fakültelerinde okuyanlar bilirler.edebiyatçılar kitabı yazarak okurlar.kitap uslüp,dil,kurgu ve tekniği ile yazılarak okunacak 3-5 türk romanından biri.belkide en güzeli.yine edebiyat fakültelerinde okuyanlar bilirler-veya bilmezler-kitap okunduktan sonra ya mümtaz olunur ya nurhan.en azından bir kaç yıl.

Huzur, kaybettiğimiz cenneti anlatmak iddiasında bir eser. Romandan daha çok bir tarihi ve estetik kritiği hüviyetindeki eser külfetli dili ve türün hiç alışık olmadığımız nadir bir örneği. Bu alışkanlık eksikliğindendir sanırım epey ihmale uğramış bir kıymettir Huzur. Ahmet Hamdi estetiğinin sözdeki şaheserlerinden biridir. Bu dikkatteki titizlik sizi de kendisine hayran bırakacak kadar muhteşemdir

Huzur romanı, yaşanmış bir aşk hikayesinin kaleme alınmış hali. Duygular o kadar içten, ifadeler o kadar mükemmel ki, romanın ancak bizzat kahramanı tarafından yazılabileceğini anlıyorsunuz.

Romanda mekan olarak İstanbul'un değişik semtleri seçilmiş böylelikle güzelim şehrin bozulmamış dönemine de seyahat etmiş oluyorsunuz.

Kader kısmet kelimesi aşkta yani insanlar birbirini ne kadar çok severse sevsin, bazan evlilik olmuyor. Bu aşkı bu kadar mükemmel kılan, bu romanı yazdıracak kadar güçlü kılan galiba vuslata erememek.

Okuduğum (2 defa) en güzel roman.
Bir çok kişiye de bizzat okuttum, tavsiye ederim.

çok dar bir zamanda yazılmış bir roman.bu dar zamana sıkıştırılmış hem yazıldığı dönemin hem de günümüzün türkiyesinin sorunlarına biraz da olsa ışık tutan bir roman.batılı olmak,ya da batıdan neyi ne kadar almak gerektiğine dair güzel görüşler.yazar bize roman kahramanı mümtazın ağzından kendi görüşlerini veriyor.mümtazı okuyarak ahmed hamdi'yi tanıyoruz.ve ihsanın ağzından da ahmed hamdinin ustası yahya kemal konuşturuluyor.kimlik bunalımı içindeki nesillerin okumaları gereken bir roman

Edebiyatla haşır neşir olan kişilere ençok hangi Türk yazarın romanını sevdiğini sorsanız büyük çoğunluğunu Ahmet Hamdi'nin Huzur romanını söyler.Ben de merak ettim aldım okudum.Konunun pek akıcı olmadığı ama özellikle tahlil ve anlatımlar tek kelimeyle mükemmel olduğu bir roman. Eğer edebiyatla ilgileniyorsanız okunması şart bir kitap...

ahmet hamdi tanpınar'ın bu romanı huzur arayan bir kişinin iç yapısını inceleyerek huzura kavuşması için gereken kendi düşüncelerini ele almaktadır. romanda yaşayan karakterlerle hayatta karşılaşabileceğimiz gibi, İstanbul'da adeta bu romanda bir karakter olarak karşımıza çıkmaktadır. hayatta karşılaştığımız bir çok olgunun bulunduğu roman karakterlerin gerçeğe yakın anlatımı ile okuyucuyu kendine bağlamaktadır. eser kısa sürede okunuyor. mehmet rauf'un eylül adlı romanını okyanları özellikle bu romanı okumalarını tavsiye ederim.

Üstad Tanpınar'ın bu muazzam yapıtı bir aşk romanı olarak bilinmesine rağmen aslında doğu ile batı ve notra dame ile yeşil türbenin sentezini şahane sözcükleriyle masaya yatırmıştır. Yani romanında ele aldığı Mümtaz ve Suat ikilisinin çağdaşlaşma ve alaturka davranışları, giyimleri arasındaki köprüyü beyaz kardelene el emeği göz nuruyla işlemiştir. Bu anolojik yönüyle bana biraz "Felatun beyle Rakım efendi" yi anımsatmıştı

bazı kitaplar vardır doğru zamanı bekler sizden. bugün onu okumanız sizi sıkabilir hatta o kitaptan bile uzaklaştırabilir. size tavsiyem böyle durumlarda bu kitabı hemen bırakın. o sizi bir köşede bekler örneğin Hermenn Hesse nin bir zamanlar aldığım iki kitabı vardı bende 3 defa başladım üçünde de sıkıldım ve bıraktım. aradan yıllar geçti acaba kütübhanemde okunmamış kitap var mı diye karıştırdım ve inanın o iki kitabı bir solukta okudum. huzur da böyle bir roman olabilir çoğu kimse için onlara tavsiyem acele etmemeleri gün gelir bu kitaptan aldıkları lezzeti çok az şeyden alacaklardır. ve kitabın o kadar çok kısmının altını çizeceklerdir ki kendileri de şaşıracak. Bu kitabı mutlaka okuyun deruni yazarlık nedir anlamış olursunuz.

Ahmet Hamdi Tanpınar; Türk edebiyatında akademik unvanı yanında edebi eserleriyle de ön planda olan, ancak günümüze kadar bu yönü üzerinde durulmayan, daha çok üniversitelerde ders kitaplarıyla tanınan yazarlarımızdan biri.
Hayatına baktığımızda lise yıllarından itibaren sanatın her türlüsüyle iç içe olmuş, sanat çevrelerinde bulunmuş, bütün edebi ekolleri hazmetmiş, eserlerini ortaya koyarken de buna göre gerekli sentezini yapmış, herkesten farklı ve orjinal eserleriyle kendini göstermiştir.
Bursa'yı ondan iyi anlatan başka bir şair yoktur.
Huzur romanına gelince; Türkiyede belki postmodernist romanın başlangıcını onunla başlatmalıyız. Bugün el üstünde tuttuğumuz Orhan Pamuk en fazla etkilendiği yazarlar arasında Ahmet Hamdi Tanpınar'ı sayar. Kırk yıllık bir zaman dilimini okura sezdirmeden 24 saat içinde anlatan başka bir yazar tanıyor musunuz.
Belki tasvir yönünden eleştirebilirsiniz, ancak tasvirler gereksiz değildir. Zira yapılan tasvirler basit değildir. Okuru anlatılan coğrafyanın içine almaktadır. Eseri sadece aşk romanı gözüyle okumayınız.
Evet Huzur bir huzursuzluk romanı, ancak içinde klasik Türk Musikisi, bunu icra edenler, İstanbul'un o günkü sosyal yapısı, dost meclisleri, sosyal ve siyasi şartlar, bunların hepsi eserde mevcuttur.
Eser aşk romanı gibi hızlı okunmamalıdır. Gerekli notlar alındığında sonuçta çok fazla bilgi ve kültüre sahip olacağınızdan emin olabilirsiniz.
Eser bence Türk Edebiyatında yeni bir çığır açmıştır. Değeri geç anlaşılmış olsa da....
Herkese tavsiye ediyorum.

HUZUR..BU ROMANA BÜYÜK BİR OKUMA AŞKIYLA BAŞLADIM. 1. BÖLÜMÜ OKUDUKTAN SONRA ŞU SONUCA VARDIM: AHMET HAMDİ, BEŞ ŞEHİR'DE OLDUĞU GİBİ BU ROMANDA DA İŞİN SANAT BOYUTUNU ABARTMIŞ. EDEBİYATTA SANAT KAYGISI KADAR OKUTABİLMEK,OKUTURKEN SÜRÜKLEYEBİLMEK ENDİŞESİ DE OLMALI. KİŞİLER,ZAMAN,OLAYLAR VS. VS BİRBİRİNE GİRMİŞ VAZİYETTE. ROMANCILARIN ÖNCE VAK'ANIN BİR FOTOĞRAFINI ÇEKELİM SONRA İŞİ BAŞTAN ALIRIZ DÜŞÜNCESİ EGEMEN BELKİ BU BÖLÜMDE AMA FOTOĞRAFTAKİ NETLİK HİÇ Mİ ÖNEMLİ DEĞİL? 2. BÖLÜM ve SONRASINDA KAYDADEĞER BİR ROMAN OKUDUĞUNUZU ANLIYORSUNUZ AMA TANPINAR GİBİ BİR DERYADAN DAHA FAZLASINI BEKLEMEK HAKKIMIZ.

Huzur,gerçekten bir huzursuzluğun romanı.Kitapta yer yer Mümtaz oluyor,yer yer Nuran oluyor insan.Ama cümlelerin uzunluğu,uzun tasvirler okuyucunun konudan kopup uzaklaşmasına neden oluyor. Kitabın günümüz Türkçesine uyarlanmış daha sade bir şekli,tabi özünden kopmamak şartıyla, yayımlanabilir.Teşekkürlerimi sunuyorum.

Huzur, Türk edebiyatında uluslararası ödül kazanmış ilk romandı! kitabın şairaneliği yeterince bizi etkilemeye yetiyor!

huzur 'un kahramanlarından Mümtaz, roman boyunca kendisini "huzur"a kavuşturacak bir "iç nizam"ı aramaktadır. Eserde hastalık, ölüm, tabiat, kozmik unsurlar, medeniyet, sosyal meseleler, çeşitli ruh halleri ve estetik fikirler iç içe verilir. Ancak bütün bunların üzerinde romana hakim olan Mümtaz''la Nuran''ın aşklarıdır. İstanbul, bu aşkın yaşandığı çevre olmaktan çıkarak, adeta bir roman kahramanı gibi ele alınır....

Türk Edebiyatında ruh tahlillerini en iyi verebilen yazarlardan biri olan A.H.Tampınar'ın "Huzur" unda yer yer huzurunuz kaçsa da devasa bir eser ve Türk Edebiyatında bir başyapıt.

Gayesiz bir hayat düşünülemez.Aşk bazen araçtır yaralı gönüllere bazen amaç.Ama insanoğlu hep 'huzur'un peşinde koşar bazen canını dişine takarak bazen de umursamaz bir gamsızlıkla.Genellikle zordur gerçek huzura ulaşmak.Bu kitam Tanpınar'ın en büyük eserlerinden biri belki de en büyüğü.Öyle zihinsel tahliller yapmışki moderniteyi,dönüşümü,uyumu,gelenekselliği yahut ölümü binbir renkle bezenmiş kır çiçeklerinin kokusuyla gülerken ağlayarak hazin bir ruh haliyle hissedebiliyorsunuz.Ağdalı üslubu,düşün zenginliği,buluş ve tahlilleri biraz da günümüz çok satan sıradan,yüzeysel yazarlarından kalite farkını ortaya koyuyor.An geliyor canınız boğazınıza geliyor,bunalıyor,sıkılıyor,ruhunuz bedeninize dar geliyor.Tam herşey bitti derken aşkı ve huzuru buluyorsunuz.Dikkat edin her ikisini de kaybedebilirsinizde:)Sıcak yaz aylarında gölgede okumayı tavsiye ederim

Aşk İstanbul ve musikinin muhteşem terkibi.Uslup yönüyle de harika bir roman.Hayatı yavaş yaşayanlar için okunacak en güzel kitap.Bir durgunluğun romanı.Romanı bitirdiğinizde Mümtaz gibi düşündüğünğüzü hissedeceksiniz.

üniversite türk dili dersi için okumuştuk...çok etkisinde kalmıştım... klasik türk müziği konusunda ben ne biliyorsam bu kitap sayesinde öğrenmişimdir diyebilirim... tanpınar kesinlikle birinci sınıf bir romancı...

Tanpınar'ın kendini anlattığı Huzur adlı roman aslında bir huzursuzluğun romanı.Okunması gereken bir eser ama oldukça ağır bir havası var.Öyle bir solukta okuyacağınız türden değil.

Tanpınar'ın bu kitabı, kitabın başından sonuna kadar geçen zamanın bir gün gibi kısa bir süre olması yönüyle diğer bir kitabını anımsatıyor: mahur beste. Orada da olaylar bir odada yatan adamının hayallere dalmasıyla başlıyor ve bitiyor. Geçen zaman dakikalar belki de. "Huzur" anlatmaya çalıştığı konu olarak da gayet ilgi çekici: Huzurlu oldukları düşünülen insanların, geçiş dönemi diyebileceğimiz bir tarihteki iç huzursuzlukları.. Saatleri ayarlama enstitüsü veya Mahur beste'ye göre biraz daha az başarılı bir kitap ama bu "biraz daha az başarılı" olma durumu tabii ki pek çok yazarın "başarılı" olma durumundan daha üst seviyede kalıyor.

insanın bir iç medeniyet oluşturma çabalarının biraz da dokunaklı işlendiği roman, insanın iç huzurunu oluşturma yolundaki çabalarını ve yollarını anlatıyor. iç huzurun neleri kapsadığı, aşkın buna yeterli olup olmayacağı, ve daha bir çok şey bu romanda...

HUZUR`u huzur bulmak isteyen herkes mutlaka okumalı.A.Hamdi`yi anlamak hepimizin vazifesi olsa gerek. Güzel bir aşk hikayesi, çağdaşlaşma problemini bağrında yaşayan Istanbul... Sizi kimi zaman bir ada vapurunda bir gezintiye kimi zamansa Rumeli Hisarı'nda tarihi bir geziye cıkaran kusursuz bir roman