Açlık Hakkındaki Yorumlar

kendimi uzun zaman sonra yaşarcasına içinde bulduğum bir roman . açlığı iliklerinize kadar hissettiriyor hamsun. en önemlisi de herşeye rağmen paylaşımcı olmaya çalışması, paylaşıcak parası olmadığı için üzülmesi kahramanın, sizi uzun süre etkisinde bırakmaya yetiyor. kitap severler bu lezzetli romanı okumalı.

Eserde açıktan ahlak işlenmiştir.Özellikle karakterin her olağandışı anında "Ylajali" demesi ve üzerine betimlemeler insanı derinden etkilemekte.Okurken acıkacağınız ve yanıbaşınızda duran komşunuz yahut yan mahallede ki ötekinin açlığını düşüneceğiniz,19. yy Avrupası hakkında derinden bilgiler veren eser.

Açlık ve Gurur kısaca...romanın başlarında kurallarından taviz vermeyen bir adamın ilerleyemen zamanlarda dayanamayıp kendinden ödün vermesi.Karakterin açlıktan bulduğu kemiği dişlemesi ve ağlaması aklımda kalan en etkili sahnelerden biridir.betimlemeler, duygu aktarı fevkalade.

Hamsun tüm bunları gerçekten yaşamış mı bilinmez fakat umalım ki yaşamamış olsun. Umalım ki yaşamadığı bir şeyi bile bu kadar müthiş anlatabilmiş bir yazar olsun.

Konu güzel - açlık, ama bence yazar tarafınan güzel işlenmemiş, bu da ona bağlanabilir ki, "Açlık" Knut Hamsunun yazdığı neredeyse ilk romandır. Kitabı okuduğunuz zaman oyle bir düşünce oluşuyor ki, romanın kahramanı yalnız aç olduğu zaman güzel şeyler yazıyor. ama gerçekte kahraman ne aç olduğunda ne de tok oldüğünda, yalnızca bir yazısı haric, doğru dürüst bir şey üretemiyor. En çok ilgimi çeken şey, kahramanın günlerce aç kalmasına rağmen dürüstlüyünden hiçbirşey kaybetmemesidir.

bu kitabı okurken açlığı çaresizliği yaşadım mükemmel ötesi bir kitap...

Etkileyici bir anlatımı var. Okurken yüreğinizi sarsacak anlar oluyor. Aç bir yazarın gündoğmadan yazdıklarıyla hayatta kalması.

Okuduğum en iyi kitap olduğunu sanıyorum. O saykodelik hava, sürekli ikilemler, süregelen delilik oyunları. of allahım çok iyi kitap.

Tek kelimeyle başyapıt. Üslubu, içeriği, kurgusu bakımından mükemmel. Mutlaka okunması gereken bir roman.

Kitabı çok büyük beklentilerle okumaya basladım ve belki de bu yüzden beklentimi karşılayacak düzeyde bulamadım. Kahramanın karşılaştığı kişilerle ilgili bir şeyler arıyorsunuz ya da ilerleyen sayfalarda bir yerlerde bir olayla bağlantılı olarak karşılaşacağınızı umuyorsunuz fakat maalesef bu beklentiniz boşa çıkıyor. Kendinizi maalesef bir Suç Ve Ceza'daki Raskolnikov gibi ruh halinde bulamıyorsunuz ama yine de boş vaktinizde okunacak bir kitap...

Beş parası olmayan gururlu bir adamın başından geçenler... 150 sene öncesinde insanların nasıl yaşadığınıda öğrenerek okuyorsunuz. Kendine kızan,kızdıkça ceza veren, ceza verdikçe buhranlar içinde boğulan birisini hayal edin. Tek geçim kaynağı yazmak olan, bunun acısını çeken, içine kapanık ve insanlarla iletişiminde problemler olan, tek dert ortağı kalemi ve kağıdı olan aciz bir adamın hikayesi. Yemek yerken sadece yemek gözüyle bakmamanızı sağlıyor. Herkesin kendini vererek okuması gerekir...

bir kahramanın aç olduğu takdirde yaşamını yazma uğruna feda etmesi gerçekten kitabın can alıcı konusu.bu da dolayısıyla okuyucunun kitaba daha büyük bir aşkla sarılmasına sebeb olmaktadır.knut hamsun'un okuduklarım arasında en güzel kitabı diyebilirim.

Çok güzel ve etkileyici bir eser. kitabı okurken bir çok kez acıktığımı hissettim.

Bu kitabı övenleri anlamak güç.Sadece okuyup zamanlarını harcadıkları için kitabı övmeye kalkıp kitaba ayırdıkları vaktin boşa gitmemesine çabalıyorlar.Bunu yapmaya gerek yok!Kitap o kadar da güzel değil,kitabın ana karakteri yüceltilecek kadar erdemli de değil!Yapılan yorumlarda karaktere güzel sıfatlar yazılmış,kişiliği yüceltilmiş...Yaptığı sahtekarlıklara, yalancılıklara hiç değinilmemiş.Karakter yalan uydurmada insanın ağzını açık bırakıyor, profesyonel bir dolandırıcı aynı zamanda biraz da çapkın.Fakirlik ve açlık içerisinde çırpınıyor.Ama hiçbir zaman da ne bir dilenme ne birine el açma durumu var.Bu bakıma gerçekten de takdir edilesi.Ama ya diğer yaptıkları; ona ait olmayan bakkalın verdiği para üstünü alması,kitabın son sayfalarında pastacı kadına kendini alacaklıymış gibi göstermesi.Bu adam bu kadar erdemli ve onurlu ise böyle usulsüz işlere kalkışmaz açlıktan dürüst bir şekilde ölmesini bilirdi...

Açlık okumaya başalyıpta bırakamadığım başımı uyumak için yastğıma koyupta kendimi düşünmekten alıkoyamadığım harika bir kitap.Önüme kim çıkarsa çıksın beğendiğim ve hararetle tavsiye ettiğim bir başyapıt.Mükemmel bir çeviri yapmış beçet necatigil her zamanki gibi....Benim artık dönüp dönüp okuyacağım başucu kitabım...Açlıkta zirveye çıkıpta asla erdeminden taviz vermeyen adam....

açlığı bu kadar iyi anlatmış bir yazar herhalde yoktur çok acıklı etkileyici

hayatına yazdıklarından kazandığı üç beş kuruşla devam etmeye çalışan bir yazarın hikayesi...bunca zorluk arasında yaşanan bir aşk...etkileneceksiniz..

Kitabı ilk okumaya başladığımda bu kadar etkileneceğimi hiç düşünmemiştim.Çünkü Knut Hamsun baş karekteri o kadar gururlu,dürüst,iyi bir yazar olabilmek için elinden geleni yapan ve yoksulluğundan aç kalan ve yavaş yavaş herşeyini satan,artık açlıktan odun çiğnemeye başlayan ve çiğ et yiyen sefil bir yazarın ruh halini çok güzel bir şekilde anlatmış.Ben şahsen kitabı okurken empati kurarak yani onun yerine kendimi koyarken çok kötü bir durum olduğunu anlayabildim.Kitap bittikten sonra etkisinden birkaç gün kurtulamadım.Açlık kadar kötü birşey olmasa gerek...Herkese tavsiye ederim...

Kitabın güzel yanları olduğu kadar eleştirilecek yanları da var. Şöyle ki yazar açlığı bireysel olarak ele alıp iyi anlatıyor. Ana karakterimiz açlık ve yoksulluk yaşayan arada yazmayı başarabildiği bir kaç yazı ile geçinmeye çalışan sefil biri. Ayrıca psikolojisi bozuk biraz paranoyak. Ben karakterden nefret ettim. Bu belki de gerçekci anlatımın bir başarısıdır. Ancak eserin hoşa gitmeyen tarafları da var. Öncelikle karakter zenginliği yok. Belki de kitabın konusundan dolayı böyle olmalıydı ama bu durum okuyucuyu sıkıyor. Kitabın başından sonuna kadar aç sefil başarısız biraz da ruh hastası biriyle olmak sizi bunaltıyor. Olaylar da pek zengin değil. Bence okumasanız pek birşey kaybetmiş sayılmazsınız. Çevirinin iyi olduğunu belirtmem gerekir o ayrı...

bir yandan açlık sınırında yaşayan bir yandan da yazarak pazar kazanmaya çalışan, eline geçen azıcık parayla ekmek mi alsam kurşun kalem mi diye düşünen bir roman kahramanına sahip kitap. varlık yayınlarından behçet necatigil çevirisi ile tavsiye olunur.

Yazarın okuduğum en iyi kitabı diyebilirim. Behçet NECATİGİL çevirisi olması da tercih sebebidir. Otobiyografik nitelik taşıyan roman oldukça hüzünlü ama bir o kadar da kararlı bir karakterin yazar olma mücadelesini anlatıyor. Okunması gereken klasiklerden biri...

Açlık - Knut Hamsun

Knut Hamsun, yaşamaya dört elle sarılmış bir insan olduğu hayat öyküsünden anlaşılıyor. Yaşamla verdiği mücadelede asla yılmamanın, ona karşı durmanın, ayakta kalmanın mücadelesini onurlu biçimde vermenin öneminin altını çiziyor. Açlığı sahtekârlık yaparak para kazanmaya tercih ediyor ve üzerinde ne varsa, zorlu soğuğa rağmen satıp duruyor. Taa ki düğmelerine varıncaya kadar.

Romanda, yazar olmanın hiç de kolay bir şey olmadığı da vurgulanıyor. Gerektiğinde açlıktan ölecek bile olsa o, ne yazarlığından, ne de insanlığından vazgeçiyor. İnsan olmanın, manevi tüm niteliklerini yerine getirmeye çalışırken yaşadıkları, kirli dünyanın üzerine örtülen temiz bir çarşaf gibi kalıyor. Ama bu çarşafı önüne gelen çiğniyor.

İnsan olmak hiç kolay bir şey değil. Hele onur, namus, şeref ve gururu günümüzde artık tek bir insanda görmek pek mümkün olmuyor. Roman kahramanı kadar ince düşünebilen, aç kalmayı sevdiği insana bile değişen, ondan gelen yardımları kabul etmeyen asil insan figürü günümüzde ancak empresyonizm tablolarında yaşatılan gerçekler kadar hayali şu günlerde.

Kitap, Kafka’nın Açlık Usta’sına benzer öğeler taşıyor. Kahramanın açlığı kimsenin umurunda değil ve semiren hayvanlara bakan insanlar bu kitapta da az değil. Kafka belki bu öyküsünü Açlık romanından almış belki de romanı duymamış da olabilir. Gerçek şu ki, yazarlar birbirinden haberli ya da habersiz paralel duyguları öykü ve romanlarında yansıtabiliyorlar.

Aç kalmasa idik, hayatla mücadelemiz nasıl olurdu, onu da sorgulamak ilginç olurdu. Aç olmayan insan acaba günümüzdeki insanlardan daha mı acımasız, açgözlü, hortumcu, soyguncu, üçkâğıtçı olacaktır bunu bilemeyiz. Ama bu saydıklarımızın tok oldukları düşünülürse, bunları yapmaları tok olmalarından kaynaklanıyor olabilir. Namuslu bir aç ekmek çalabilir, yakalanabilir, yargılanabilir, hapis yatabilir. Dokunulmazlığı olan tok hırsızlar ise, herhangi bir suçlamaya karşı, çaldıkları milyonların ekmeğinin önünde, ekmek çalan namuslu hırsızdan milyonlarca kat aşağıda olacaktır. Çünkü o tokluğuna tokluk katmaktadır.

Kitaba verdiğim not: 10/7

Sefillik ne demektir AÇLIK romanındadır.Okuduğum en acıklı romanın kahramanı Knut Hamsun'un ta kendisidir.Açlıktan talaş parçalarını yediği,parmağını kanatıp kendi kanını emmiği satırları okuyun ve bir insanın çaresizliğini görün! Bu romanı severseniz size Victor Hugo'nun SEFİLLER romanı ile Hasan İzzettin Dinamo'nun SAVAŞ VE AÇLAR romanını okumanızı tavsiye edebilirim!

Genç bir makale yazarının her türlü güçlüğe rağmen umudunu hayallerini hiç kaybetmeyişini çok güzel anlatmış. Tüm kitapları gibi eşsiz bir tasvir gücü.kitabı okurken emin olunki o açlık duygusunu hissedeceksiniz.

açlıkla ve parasızlıkla mücadele eden genç bir yazar adayının zor anları...
sıcacık evlerimizde hiçbirimiz bu kadar derin düşünmemişizdir dışarda aç yatanları.
knut hamsun bizi o hayata götürdü roman kahramanı bize açlığı yaşattı adeta.
çok kederli bir kitap ama sonuçta hayatın gerçeği...

Nobel ödüllü klasik bir kitap.Genç bir makale yazarının patronunun istediği yazıları yazamamasıyla başlayan açlık savaşı.Açlığın sınırlarına ulaşmasına rağmen dilenmeyecek,çalmayacak hatta açlığını söylemeyecek kadar büyük bir gurur,yemek bulabildiği zamansa aç insanlarla paylaşabilecek kadar büyük bir vicdan örneği.....
Günümüzde hayatın mücadelesine kendimizi fazlasıyla kaptırmış olan herkesin okuması ve ibret alması gereken bir kitap.

Öncelikle çok güzel bir roman olduğunu söylemek gerek. Yazarın gururunu açlığına tercih etmesi gerçekten hayranlık uynadırcı. Fakat keşke son sayfalarda pastacı kadınla o diyaloğu yaşamasaydı da beni hayal kırıklığına uğratmasaydı:( Kitabın ana konusuna karşın beni en çok etkileyen, yazarın ilham gelmediği zamanlardaki ruh hali oldu. O durumu o kadar müthiş tarif etmiş ki iliklerime kadar dondum. Çünkü bir yazar için en kötü şey açlık değil, yazamamaktır.

MEB'nin 100 temel eser arasına alması son derece doğru bir seçim.Yoksullluk,çaresizlik ve aşk.Bütün bunlar tartışılmaz bir edebi kalite içinde sunulmuş.Mekan tasvirleri,kişi tahlilleri mükemmel.İç monolog tekniğinden oldukça fazla yararlanılmış.

Norveçli yazarın klasikler arasına girmiş eseri daha çok yazarın hayatıyla paralellik taşımasıyla taşımasıyla ön plana çıkıyor. Açlık ve fakirlikle boğuşarak kalemiyle hayatını kazanmaya çalışan bir yazarın öyküsünü anlatırken içindeki psikolojik ve toplumsal öğelerle gerçekçi bir çizgiyi yakalamayı başaran kitap, içindeki acıklı hikayeyle tüylerimizi diken diken ederken gurur ve onurla ilgili dersler vermektende geri kalmıyor. Yazarın deyimiyle hayatın yumruğunu yememiş olanlara tavsiye edebileceğim bir kitap.

Açlık Hamsun nun okuduğum ilk kitabı kitabı.JAck London'nun yazdığı Martin Edenle oldukça benzerlikgözteriyor.Kitap da
yazar olmaya çalışan,ama yazdıklarıya başarılı olamayan bir gencin acıklı öyküsü anlatılmış.
Açlığı çok net bir biçim de irdelemiş yazar.İlk başta onurunu korumak için kötü yollara
baş vurmayan,hatta açken tokum diyebilecek kadar gurur sahibi birisinin,zamanla açlığın getirdiği
depresyonla herşeyini nasıl yitirişini anlatmış yazar.Gerçekten çok özlü bir kitap olmuş.

Bir yazarın yaşadığı sefalet ve herşeye rağmen vazgeçmediği onuru, bitmeyen umudu kitabın konusunu oluşturuyor, kitapta sadece bir nokta bana abartılı geldi, o da yazar yiyecek bir şeyi olmamasına rağmen bir dilenciye para vermek için yeleğini satıyordu ekiciye, bunu da etrafında kalabalık yapmaması için yapıyordu daha çok, bu ayrıntı belkide yazarın mistik bir karakter yaratmasından kaynaklanıyor, bu ayrıntı dışında bana kitabın kurgusu , anlatım biçimi, dili herşeyiyle nobel ödülünü hak ederek kazandığını düşündürttü.

Çok etkilendiğim ve en sevdiğiniz kitap sorusuna vereceğim tek cevap Knut Hamsun'un Açlık romanı. Bir insanın en temel ihtiyacı karşısında hayata bu kadar dürüst yaklaşması ve gururunu herşeyden üstün tutması hayanlık uyandırıcı.

Fizyolojik güdülerini sosyal güdülerinin altında ezen, gururunu son raddeye çıkarmış olan bir adamın açlığına tanıklık edeceğiniz bir eser. Kitabı okurken biraz üzülebilirsiniz, karnınız acıktığı halde yamak yeme isteğinizi kaybedebilirsiniz ya da aslında bu güne kadar farkına varmadığınız halde ne kadar şanslı olduğunuzu düşünebilirsiniz.

Beni derinden etileyen ender kitaplardan birii.yazar olmak isteyen genç bir adamın dürüstlük dersi verircesine anlatılan öyküsü. aslında ben bu kitabı usta Behçet Necatigil'in çevirisi için okumuştum, ama konu alıp götürdü, tabii bunda Necatigil ustanın da payı var
Klasik olmus bir eser, her kitapkurdunda bulunmalı derim.

gerçekten mükemmel bir kitap bir numara kesinlikle herkese tavsiye ederim