Yaban Bütün Eserleri 1 Hakkındaki Yorumlar

Kitap kurtuluş savaşı sırasında cephede kolunu kaybetmiş bir subayla, askerliği yeni bitmiş bir askerin köyünde geçen olaylar anlatılmaktadır.

Sessiz ve sakin bir yerde hayatını sürdürmek isteyen Ahmet Celal , gittiği yerde ,yabancı olduğundan,yaban olarak tanımlanmaktadır. köydekilerle hiçbir bağlantısı olmamasına ve subay olmasına rağm en ona düşman gözüyle bakılmaktadır. Ülkenin tamamı işgal altında olmasına rağmen köylülerin bunu umursamaması , sonuçta; evlerinin kundaklanması, yiyeceklerinin yağmalanması, kadın ve kızlarına tacizde bulunulması onların akıllarını başlarına getirir.Bu durumu gören Ahmet Celal sevgilisini yanına alıp kaçmaya çalışır.

Kitabın ana fikri vatanın elden gitmesine rağmen duyarsızlığını sürdürmesinin,cahilliğin bir sonucu olduğunu göstermesidir. Tavsiye ederim.

cumhuriyetçi birinin daha milli mücadelenin ilk yıllarında bu mücadeleyi pek benımsememıs bir köye gitmesiyle bşlayan hikaye,konusu itibariyle güzel olsada yazarın çok ta üstün olmayan anlatımıyla sıkıcı bir hale gelmiştir..fakat toplumsal bir gerçeğide gözler önune sermiştir.aşık olduğu köylü güzeli,gazi mustafa kemal paşa,yunan ordusu üçgenindeki roman,o dönemleri merak edenler açısından yinede okumay deger bir kitaptır

milli mücadele ruhunu çok büyük bir ustalıkla anlatan bir kitap.
kitabın ilk başlarında çok sıkılmıştım fakat olaylar öyle bir yere geldi ki bir zaman sonra soluksuz okumaya başladım..
köylü ve bilgili insan çatışması çok incelikle işlenmiş.

milli mücadele dönemimizi en iyi anlatan eserlerden biri de yabandır. Kurtuluş savaşının ne güçlüklerleyaşandıgını anlatır.tarih kitaplarında bize okutuldugu gibi degil herşey.türk milleti mustafa kemale tam destek vermedi,hemen mücadeleye katılmadı.atatürk hem yurdun dört bir yanını sarmış olan düşmanla hem de anadolu halkının cehaletiyle savaştı.kitapta tüm bu yaşananlar eskişehirin bir köyünde geçiyor.buraya yerleşen bir aydın ve onun çevresinde gelişen olaylar,yunan askerinin eskişehire kadar ilerlemesi ve sonucunda mustafa kemal ve arkadaşlarının kahramanlıklarıyla geri püskürtülmeleri.her kendini türk hisseden bireyin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Yakup Kadri'nin inanılmaz eseri... Anadolu insanı aşağılanıyor gibi... Ancak değil; kesinlikle değil! Asırlarca evlatlarını kurban vermiş köylünün geldiği durum;TRAJEDİ!

Bu durumu hiç beklemeyen ve bunu beklemediği toprakları da tanımayan yaralı bir asker... Aşık olduğu köklü güzeli... Yunan askerleri... Mustafa Kemal ve Ordusu...

İstiklal Mücadelemiz'e bir de bu yönden bakın. Kitap, beklendmedik bir sonla bitiyor. Ama güzel... Bu da güzel...

Yaban kurtuluş savaşı sırasındaki dönemi çok güzel bir şekilde anlatmış bir kitap aynı zamanda da gittigi köyde yabancılığndan dolayı yaban koymuşlar beni gerçekten etileyen kitaplar arasında bence filimi uyarlanması gereken bir kitap

Tamamıyla gerçek bir hikayeden alınmıştır. Yazar eserini oluştururken kitabın kahramanı olan ve olayları yaşayan subayın tuttuğu notlardan yararlanmıştır. Türk edebiyatının önde gelen eserlerindendir. Savaşta kolunu kaybetmiş, hayatta değerlendirebileceği çok fazla şeyi olmayan bir Türk subayının, askerlerinden bir tanesinin Eskişehir'deki köyüne sığınmasını ve bu esnada yaşanmış Anadolunun Yunanlılarca işgalini anlatır. Düşündüğümüzden farklı olan birçok şeyi görecektir orada. Kitabın en etkileyici yönü bir çok köylünün bu işgal karşısındaki vurdumduymazlığıdır. Cahilliğidir. - Dinimize karışmasınlar yeter ki anlayışıdır. Kitabı okuduktan sonra Anadoludaki mücadelede bazı halkın tutumları konusundaki fikriniz değişecektir. akıcı ve tarihimiz açısından önemli bir eserdir. Herkese tavsiye ederim.

Aynı kökenden gelmelerine, aynı coğrafya da yaşamalarına rağmen Aydınlar ve halk arasında ki uçurumu anlatan, nedenlerini irdeleyen, aynı zamanda olayları oldukça etkileyici bir şekilde ele alan bir kitap Yaban.. Etkisinde kaldığım nadir kitaplardan bir tanesi.

"Bu ülkenin bir toprağı vardı işleyemedik,insanların ruhu vardı besleyemedik..Şimdi hasat zamanı gelmiş ne ektik ki ne biçeceğiz?"

Yaban mutlaka okunmalı..

yaban milli mücadele yıllarındaki anadolu nun durumunu buradaki insaların her şeyden habersizliğini gazi olmuş bir askerin bakışıyla ortaya koyar..

kitapta yakup kadrinin kendi düşüncelerini de dile getirdiği sayfaların okuma tadını belki de hiçbir cumhuriyet yazarının kaleminden almadım...

bu kitabın pek meşhur olan ve bence çok doğru olan bir paragrafı kitabı veye yakup kadrinin anadolu halkı hakkındaki farkındalığının ne güzel ortaya koyar :

"bunun sebebi, türk aydını gene, sensin! bu viran ülke ve bu yoksul insan kitlesi için ne yaptın? yıllarca onun kanını emdikten ve onu bir posa halinde katı toprak üzerine attıktan sonra,şimdi gelip de ondan tiksinmek hakkını kendinde buluyorsun."

mutlaka okunmalı..

yabanda milli mücadelemiz ve anadolu köylüsünün cahilliği anlatılıyor.köylüler savaşa katılmayı ülkemizi korumayı istemiyorlar.hatta düşmana güvenip bizim askerlerimizin savaşı kaybetmesini istiyorlar.bütün bunların yanında ahmet celalin bir köylü kızına duyduğu aşk ta anlatılan yaban okunması gereken bir kitap.

Bizim edebiyatımızda Anadolu'ya açılan ilk Türk romanı olarak kabul edilen "Yaban" Anadolu insanının gerçekçi yönünü ortaya koyması yönünden önemlidir. Roman kahramanı Ahmet Cemil'in Kurtuluş Savaşı sonrası, emir eriyle birlikte, onun köyüne yerleşmesi ve hayal ettiği dünyayla karşılaşmaması , romanın oldukça ilgi çekici temalarındandır. Çünkü Anadolu, hiçbir zaman İstanbul'dan görüldüğü gibi değildir. Edebiyatımızın ses getirmiş bu romanı mutlaka okunmalıdır...

Ödevimiz olduğu için okuduğum bir kitap.zorunluluk olduğu için sıkılmıştım okurken.Ama Ahmet Celal'in yerinde olsaydım ben nasıl davranırdım diye sık sık düşünmüştüm okurken. Şehir hayatının ardından hiçte uygun şartlarda olmayan bir köyde sığıntı gibi yaşamak...

Kadro hareketinin öncülerinden ve Atatürk’ün yakın arkadaşlarından birisi olan Yakup Kadri’nin bu romanını okuyalı çok uzun seneler oldu. Romanda kısaca Kurtuluş Savaşı’ndaki halkın Türklük bilincinden ne derece yoksun olduğu vurgulanmış. Özellikle bir çok kitaba geçen bir köylünün dediği ‘Türk dediğin Haymana civarında bulunur’ cümlesi yapay Osmanlı kimliğinin halkı nasıl benliğinden uzaklaştırdığını göstermektedir.

Türk edebiyatının önemli eserlerinden birisi olan Yaban 1. dünya savaşından dönen ve anadoluda hiç bilmediği bir köye yerleşen dolayısıyla kendisine Yaban denen subayın gözünden zamanın Anadolusunu yansıtıyor. Köy insanların geri kalmışlığı, Kurtuluş Savaşı sırasında İngilizlerin oynadığı oyunlar vs. ögeler okurken sizi o zaman götürüyor. dili biraz ağır geebilir ama mutlaka okumalısınız.

Köyü işgal eden Yunan Subayı’nın “Siz Türkler, dövüşmekten başka bir şey bilmez misiniz?” diye hakaret dolu sorusunu cevapsız bırakarak bizi bir daha şaşırtır. Halbuki bakınız bu kolay soruya Nihat Sami Banarlı ne güzel bir cevap veriyor:
“Biliriz. Tecavüze uğramadığımız veya ders vermek zorunda kalmadığımız zamanlarda işte sizin haydutça yağmaladığınız şu güzel sanat eserlerini yapmasını biliriz. Hatta bunları şimdi sizin her türlü zulmü reva gördüğünüz şu köylülerimiz yapar” (Kitaplar ve Portreler sf.76)
Topluma yaban, marazi bir tip olan roman kahramanının gözüyle yazar toplumun örf, adet, inanç ve değerleriyle alay eder ve aşağılar.

Kurtuluş savaşı öncesi yaşanan olaylar Kurtuluş savaşının nasıl bir ortamda yaşandığını gösteriyor. Halkımızın ne kadar cahil olduğuna şahit olan yazar bunu satırlara dökmeden edememiş. Vatalnı uğruna kolunu kaybeden yazarı bile yaban yapan köy halkı onu kabul edemez ama düşman askerlerinden korkularına tüm mallarını kendi istekleriyle verirler. Acınası bir durum... Hazin bir aşk öyküsü ve mutsuz bir son...

Romanın kahramanı Ahmet celal bir osmanlı padişahının oğludur. Ancak savaş esnasında kolunu kaybettiği için dünyadan elini eteğini çekerek subaylık yaptığı dönemde kendine emirer olarak hizmet eden m.alinin köyüne gider. daha önce istanbulda yaşadığı için köylü ona yaban adını takar. Köyde bir kıza aşık olur ancak o kız bir başkasıyla evlenir. Savaş başlar ve köyde işgal edilir. Köy halkı bu esnada çok cahil ve saf davranışlar sergiler. Kendi türk askerlerine vermedikleri herşeyi yunan askerlerine korkudan verirler. Yaban sevdiği kız olan emine ile bu telaşe de kaçar ancak ikisi de vurulduklarından yolda ayrılmak zorunda kalırlar. Kurtuluş savaşını ve halkın askere olan tutumunu anlatan roman yakın tarihimizdeki yurdumuzu ve sosyal yaşayışımızı da mercek altına almış.. Güzel bir kitap...

Savaş sonmrası bir köyde geçen ve cahilliğin işlendiği roman Yakup Kadrinin ve Türk edebiyatının klasiklerinden. Yazar hissederek yazmış.

karaosmanoğlunun yaşayıp,hissettiklerini yazdığı çok açık..çünkü kitabı okumaya başladığınızda sanki sizde sakarya savası döneminde yaşımış hissi veriyor..ve de en büyük belamız olan cahilliği gerçekten harika bir dille anlatmış..tavsiye edilecek kitaplardan..

yazdığı döneme sosyolojik olarak yaklaşmış yazar bu kitapta.Yazarın olaylara gerçekçi yaklaşması güzel olmuş ama daha hareketli bir roman yazmalıydı fazla durgun geçiyor ve sonunda da ilginç bir son beklemeyin gayet sade bir son

Bence ortaokul müfradatinda kesinlikle okutulmasi gereken bir eser. Yakup Kadri Karaosmanoglu, kurtulus savasi yillarinda asker ve koylu, cahil ve bilgili, bencil ve yurtsever arasindaki ayrimlar1 cok guzel ortaya cikarmistir. Bir tarafta savasta kolunu kaybetmis ama tekrar savasabilmek vatan icin birseyler yapmak icin can atan Ahmet Celal, diger yanda da oglunu tarla isleri nedeniyle askere gondermek istemeyen bir anne...
Gerisini sizler dusunun. Her annenin ulus bilincini gelistirmesi icin cocuguna, her ogretmenin aydin bir gelecek icin ogrencilerine okutmasi gereken bir kitap.

yakup kadri karaosmanoğlunun bu naif eserini herkes okumalıdır. müthiş tasvirler var. insan okurken anlatılan krakterleri etiyle kanıyla canıyla yanındaymış gibi hissediyor.sanki tüm kahramanları tanıyormuş gibi zannediyor. türk edebiyatının bu büyük üstadının kitapları mutlaka okunmalı değeri anlaşılmalı bu yazarların. büyük yazarlarımızın farkedilip değerlerinin anlaşılması dileğiyle. saygılarımla

aslında bu roman hakkında yorum yapmaya bile gerek yok. 1nci dünya savasında kolunu kaybedip memleketi olmayan bir yere arkadasının memleketine yerlesen bir anadolu evladı. ve orada gecirdiği zamanı cok guzel bir dille yansıtan yakup kadri. türk edebiyatının vazgecilmezlerinden olan bu eserin herkesin kitaplığında olması gerektiğini düşünüyorum. gelecek nesiller içinde harika bir birikim. bu ulke için canını verenlerin cektiklerini anlamıs olurlar boylece..

Yirminci yüzyılın ilk yarısında büyük bir üretkenlikle dergilere yazdığı şiir, öykü, makale ve eleştri türü yazılarla Türk edebiyatı sahnesine adımını atan Yakup KAdri Karaosmanoğlu, romanları, hikayeleri, denemeler, oyunları ve anılarıyla, en önemli edebiyatçılarımız arasında yer alır. Üslup özellikleri bakımından Yakup Kadri'nin 1910'dan 1974'e dek verdiği eserler Türkçe'nin geçirdiği bütün evreleri yansıtır. Eserlerinin konu ve fikir zenginliği de dil özelliklerinin çeşitliliğinden aşağı kalmaz. Yakup Kadri'nin Fransız edebiyatı etkisinde başlayan yazarlığı, 1920'lerden sonra özgün bir sese kavuşarak siyasş ve sosyolojik konulara, tarihe, dönem çatışmalarına ve birey psikolojisi irdelemelerine yönelir. Fecr-i Ati'den yetişmiş ama bunu izleyen elli yıl boyunca toplumsal koşullar, tarihi süreçler ve bireysel portreleri romanın dokusuna işlemek için roman tekniğiyle de boğuşmuş bir yazar olan Karaosmanoğlu'nun eserleri, hala tüketilmemiş ayrıntılarının tartışılıp incelenmesi gereken zengin bir "panorama"dır.

Eskimeyen bir "eski" daha..Orada da yalnız, burada da yalnız. Belki Türk aydınının kaderi hep yalnız olmak, iki arada bir derede kalmak. Bazen insan "aydın olmasam mı acaba" diyor. Şu aidiyet duygusu ve ihtiyacı çok önemli. Hepimizin huzuru bulabilmek için bu duyguya ve tatmine ihtiyacı var. Roman savaş sonrası yaşamı ve duyguları çok iyi ifade etmiş. Gerçeklerle tanışmak isteyenlere...

YABAN TÜRK EDEBİYAT TARİHİNİN EN ÖNEMLİ ESRLERİNDEN BİRİ. TÜRK AYDINI VE TÜRK KÖYLÜSÜ ARASINDAKİ UÇURUM,AHMET CELAL'İN İÇİNDE BULUNDUĞU PSİKOLOJİ ANCAK BU KADAR GÜZEL ANLATILABİLİR.AHMET CELAL'İN HER TASVİRİ HER DÜŞÜNCESİ HER DUYGUSU,İÇİNDE BULUNDUĞU YALNIZLIK VE ÇARESİZLİK SİZİ DERİNDEN ETKİLİYOR VE UZUN SÜRE ETKİSİNDEN KURTULAMIYORSUNUZ.

Türk Edebiyatında çok önemli bir yeri vardır bu eserin. köylü ve aydın arasındaki derin uçurum...
Ahmet Celal iyi bir eğitim alarak , İstanbul'da yetişmiş bir ağa oğludur. Ama yinede içinde yaşadığı toplumnun kültürüne ait olamamanın getirdiği sıkıntıları anlatıyor ünlü üstad kitabında. Tartışmasız olarak süper bir kitap diyebilirim.

Aydınlar ve köylüler...İkisi arasındaki farkı çok iyi vurgulayan,çok dokunaklı anlatan bir roman.Çanakkale’de kolunu kaybeden ve İç Anadolu’da bir köye yerleşen bir subayın kaleme aldığı notlardan yola çıkılarak Kurtuluş Savaşı’ndaki Anadolu köylüsü resmedilmiş...
Yazarın sanatına hayran kaldığımı belirtmeliyim...

“...Utanç,bir yara gibi yüze yapışır ve alnımızın ortasından kanımızı emmeye başlar...”
“...Yalnızlık dinmeyen bir sızı gibidir...”
“...Hayat bizi bir deniz üzerindeki arızî pislikleriyle,dalgalarıyla ite ite nasıl bir kuytu sahile atarsa öylece bu ıssız tepenin eteklerine atıp bırakmıştır...”
“...Katı yürekli toprak!Bir gün cesedim bir daha kalkmamak üzere üstüne düştüğü vakit,kim bilir,beni bağrına ne vahşi bir huşunetle bastıracaksın...”
“...Ateşe atılmış bir adamın yüzüne akıtılan bir damla suyun değeri nedir?Bir gece yarısı,bir çölde yolunu şaşırıp kalmış adama,uzaktan görünen bir ışığın değeri nedir?...”
“...Ölüm,belki cismanî hazların en büyüğüdür...”
“...Meğer,bir cadı kazanı gibi kaynayan kafamın biricik ihtiyacı böyle bir dize yaslanmaktan ibaretmiş...”

Bu kitap milletimizin yabancıya hoş bakmadığını değil - çünkü milletimiz gayet misafirperverdir - Yakup Kadri'nin Anadolu insanına hoş bakmadığını gösteriyor aslında. Çünkü yazar Anadolu insanını vatan elden giderken bile kendi bencilliğine hapsolmuş, nasıl kurtulurum diye düşünen biri olarak tasvir ediyor. Bu nasıl bir bakış açısı! Biz Çanakkale'yi, Sakarya'yı genci, yaşlısı, kadını, erkeği, çocuğu bu Anadolu insanıyla kazanmadık mı? Ayrıca Y.Kadri Anadolu insanına öyle tepeden bakmış ki divan şairlerini halktan kopuk gören bazı eşhasın bu tip romanları görmezden gelmesi düşündürücü geliyor bana.

Yakup Kadri bu eserinde 1 dünya harbi sıralarında tek kolunu kaybetmiş bir komutanın bir arkadaşının tavsiyesi üzerine bir köye yerleştiği günleri anlatıyor...Ahmet Celalin köylüler tarafından pek sevilmediği görülüyor kitapta...Yani umduğunu bulamamışlığın üzüntüsü var kahramanda... Buda milletimizin önyargılı oluşunu yabancıya hoş bakmayışını gösteriyor...

Bu roman Birinci Dünya Savaşı’nda bir kolunu kaybeden Ahmet Celal’in anılarından meydana gelmiştir.Emir eri Mehmet Ali’nin ısrarı üzerine onun köyüne yerleşir.Ahmet Celal savaşta kaybettiği kolunu kendisi için bir gurur kaynağı olarak görmesine rağmen köyde kimse ona özel bir önem vermez.Köylü için o sadece bir yabandır.
Yazar,romanda Anadolu halkının yaşadığı geri kalmışlığı ve itilmişliği bütün acı ve çıplaklığıyla gözler önüne sermiştir…

Bu romanı 8.sınıftayken tavsiye üzerine okumuştum ancak edebi açıdanda, ordaki insanların ruhi tablolarının çizim şekliylede mükemmel bir kitap özellikle bazı yerlerdeki haykırışlar ve betimlemeler insanın düşünce dünyasını harekete geçirerek benliklerde kuvvetli bir ilaç tesiri yapıyor(hiç olmazsa kendimde bunu gözledim ve her okuduğum Yakup Kadri kitabı gibi bana çok şey kattı sizlerede iyi şeyler katmasını umarım)

bir aydın olamayan Karaosmanoğlu'nu bu eserde çok iyi gözlemleyebilirsiniz, tüm eser boyunca halkı aşağılayan, halkın tam anlamıyla sürü diye adlandırıldığı bir eser. Kadri Karaosmanoğlu'nun halktan kopukluğu ve devleti kutsamış olması aynı zamnda sürekli devletin kolları altında büyütülmüş yüceltilmiş olması gerçekten insanın zihnini çok kurcalıyor. Bu eseri okuyanlar unutmamalıdır ki Yaban'ları biz büyütmüşüz, hala da büyümekteler.

Milli mücadele dönemine Ankaradan veya İstanbuldan bir pencere açmak yerine yazar bu sefer ilginç birşey yapmış.Milli mücadele döneminde bir köyü ele almış.Türk klasikleri arasına girebilecek ve okursak boşa çıkmayacak bir kitap...

I. Dünya SAvaşı'nda büyük bir yenilgiyle çıkan Osmanlı İmparatorluğu kendi yıprandığı ve sonucunda yıkıldığı gibi halkıda yıpranmıştır. bu kitapta I. dünya savaşı sonrası başlayan kurtuluş savaşı sürecinde bir köyde yaşananları ele almaktadır. I. DÜnya savaşı gazisin,in yeni hayatı için bu kasabayı kendine yurt seçmesi ve yaşamı hikaye edilmiştir.kısa sürede okunacak bir kitapdır. dili oldukça sadedir, okuaynı sıkmıyor.

Karaosmanoğlu yazarlığa Ümit, Servet-i Fünun, Resimli Kitap gibi dergilerde başladı. Fecr-i Âticiler'in "sanat şahsî ve muhteremdir" görüşünü paylaştığı ve "sanat için sanat" yaptığı bu ilk döneminde Nirvana adlı bir oyun, makaleler, denemeler, düzyazı şiirler ve öyküler yazdı. Balkan Savaşı ve I. Dünya Savaşı sırasında ülkenin durumu, sanat anlayışını değiştirmesine yol açtı. Türk toplumunun çeşitli dönemlerdeki gerçekliğini sergilemek istediği için bir ikisi dışında yapıtlarında belli tarihsel dönemleri ele aldı. Kiralık Konak I. Dünya Savaşı öncesinin, Hüküm Gecesi II. Meşrutiyet'in, Sodom ve Gomore Mütareke döneminin, Yaban Kurtuluş Savaşı yıllarının, Ankara Cumhuriyet'in ilk on yılının, Bir Sürgün II. Abdülhamid döneminin işlendiği romanlardır. Panorama 1923-1952 yıllarını kapsar. Karaosmanoğlu 1920'lerden sonra iyimser bir devrimci görünümündeyken, sonra umutlarını yitirerek romancılığını devrimci yönde kullanmaktan vazgeçmiştir. 1955'ten sonra da anı kitaplarından başka bir şey yazmamıştır. Romanları arasında en önemli ve ünlüleri Nur Baba, Kiralık Konak ve Yaban'dır.

Kitabtan önce çeşitli dergilerde kitab hakkında çeşitli yorumlar okumuştum. Tabii ağırlıklı olarak menfi yönde. Bir kaçı da lehinde. Merak edip aldım , okudum ve şunu gördüm aslında hadiseye nasıl baktığınızın çok önemli olduğu ortaya çıkıyor. Bir defa kesinlikle bir hakaret var. Siz buna realizim diyebilirsiniz ama bence bu onu aşan Anadolu köylüsünün yoklukla mücadelesini çok kötü resmeden bir roman. Yazar bütün bir roman boyunca sanırım bir tek yerde aslında hakaret olsun diye yazmıyorum ama demiş ve aynı şekilde devam etmiş. Roman tekniği ve o zamanki şartları gözönünde bulunduracak olursak iyi diyebileceğimiz bir eser. Kimileri belki bu gerçekliği olduğu gibi resmetmiştir diyebilir o zaman bende dostoyevskinin kendi köylülerini nasıl resmetmiş bir de ona bakın derim

Yakup Kadri, Türk edebiyatının ilk romancılarından birisi. Hemen devrin öncesinde Tanzimat edebiyatında ürün veren kişilere baktığımız zaman dillerinin ne kadar ağır, yabancı terkiplerin ne kadar sık kullanıldığını görüyoruz. Fakat Yakup Kadri dilini tamamen halk deyişlerine yaklaştırarak bu eseri kaleme almış.

İkinci önemli husus ise Batılı anlamda Realist unsurların ağır bastığı bir roman olması. Eğer yanlış bilmiyorsam Halit Ziya Uşaklıgil'in "Bir Ölünün Defteri" adlı romanından sonra "Günlük" temasını işleyen ilk roman olarak karşımıza çıkıyor.

Kurtuluş savaşı yıllarını anlatması bakımından oldukça önemli bir eser. Ne kadar Türk Köylüsünü biraz aşşağılayıcı, onlara tepeden bakan bir havada yazılmış olsa da, Dönemin Türkiyesinde Türk köylüsünün de bundan çok farklı olduğu savunulamaz. Yakup Kadri gerçekten çok güçlü bir kaleme sahip. İlköğretim ve Ortaöğretim öğrencilerinin kesinlikle okuması gereken eserler....

'Muhayyilemizin derinliklerinden çıkarıp, aşkımızın ateşinde kaynata kaynata saf bir cevher haline koyduğumuz ve en mükemmel kadın örneğine göre şekil verdiğimiz putun kendi istek ve iradesiyle gidip bir gorile teslim oluşu veya çamura batışı bize iki kat elem verir.Bir yandan içimizde bir yaradanın öbür yandan en kıymetli malı elinden alınmış bir insanın yürek acısını duyarız.
sonra içimizden bir ses 'Artık imkan kalmadı.'der. Bunun anlamı o dönüp bize gelse de artık hayatımızda ona hiçbir yer vermeyeceğiz demektir. Çünkü, artık o, bizim nazarımızda, temizlenmeyecek suretle kirlenmiştir. Temizlenmeyecek ölçüde çürümüştür, kokmuştur.'(s.115)
'Ateşe atılmış bir adamın yüzüne akıtılan bir damla suyun değeri nedir? Bir gece yarısı, bir çölde yolunu şaşırıp kalmış adama, uzaktan görünen bir ışığın değeri nedir? Hasta döşeğinde müthiş sancılarla kıvrandığımız anda elimizi sıkan elin değeri nedir? Haksız yere darağacına giden bir masum indinde, son saate yetişen adalet hükmünün değeri nedir? Çarmıhtaki İsa'nın ayağı dibinde ağlayan Meryem'in gözyaşının değeri nedir? '(s.167)
Günümüzde de devam eden aydın ile halk tabakası arasındaki uçurumu gözler önüne seren, Anadolu'nun bir köyünde maddi varlığı ve manevi ufkuyla, düşünce dünyasında da yalnızlığı iliklerine kadar yaşamış, adeta yalnızlığıyla arkadaş olmuş, bir subayın derin hikayesi...
Kitabı okuduktan sonra yazara haksız yere nasıl yüklenildiğini bir kere daha gördüm.Yazar hem aydına hem de halk tabakasına haklı eleştiriler getirerek Sezar'ın hakkını Sezar'a vermiş, taşın altına herkesin elini sokması gerektiğini dile getirmiştir.

Kitapla ilgili farklı eleştiriler var. Bir kısım eleştirmen kitapta Türk köylüsüne hakaret edildiğini iddia ederken bir kısmı ise o dönemin gerçeklerini yansıttığını söylüyor. En iyisi kimin haklı olduğunun kararını kitabı okuduktan sonra siz verin. Tabii bu arada hiç kimsenin itiraz etmediği bir tek husus var ki; o da eserin akıcı ve kaliteli olması…

Yaban'ın Türk Klasikleri arasında mutlaka okunması gereken bir eser olarak görüyorum.Y.K.Karaosmanoğlu bu eserinde bence daha yalın ve anlaşılır bir dil kullanmış.Ortaokul yıllarında okuduğum bu kitabı tekrar okudum ve emin olun aynı tadı tekrar aldı.Ulu ÖNDER'in 'köylü milletin efendisidir' sözünün boşa çıkamdaığını bir kez daha görmüş olacaksınız.

Cumhuriyet yıllarında Yunanlıların yaptıkları zulümleri incelemek ve kayıt altına almak amacıyla Atatürk tarafında oluşturulan Tetkik-i Mezalim Cemiyeti bünyesinde Halide ediple beraber nadoluyu gezen Yakup Kadri, ordaki birikimlerini romana aktarmıştır. Köydeki insanlarımızın bazılarının ulusal savaşa bakış açısını da yansıtır bu kitap. Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatının en eönemli eserlerinden biridir.

Kurtuluş Savaşı sırasında kurulan 'Tetkik-i Mezalim Cemiyeti' içerisinde bulunan Yakup Kadri'nin,yenilen ve geri çekilirken büyük kıyımlar yapan Yunan ordusunun ardında bıraktığı köylerdeki durumu gözlemlemesi sonucu aldığı notları yaklaşık on beş yıl sonra romanlaştırması ile oluşan Yaban;toplumsal gerçekçilik açısından "köy"e ve "halk"a geri dönüştür.
" 'Yaban';bir ruh sıtmasının,birdenbire acı ve korkunç bir gerçekle karşı karşıya gelmiş bir şuurun,bir vicdanın çıkardığı yürek paralayıcı haykırışıdır." der Yakup Kadri.
Üzerinden yetmiş küsur yıl da geçmiş de olsa,Yaban'daki gerçekler hala devam etmekte...Okuyalım ve ders çıkaralım.

"Yaban" Türk Edebiyatında aydın-köylü çatışmasını en güzel ve doğal haliyle dile getiren unutulmaz bir eser. Kurtuluş Savaşı'nda bir kolunu kaybeden ve artık savaşamayan Ahmet Celal, yanında savaşan askerlerden Mehmet Ali'nin daveti üzerine O'nun köyüne gider. Zaten üzgün olan Ahmet Celal, köye geldiğinde tam bir hayal kırıklığı ile karşılaşır. Gördükleri ve yaşadıkları O'nu şaşkına çevirir. Köylü savaşın etkisi ile fakir ve yılgın bir haldedir. Bağımsızlık mücadelesi karşısında köylü tam bir umutsuzluk örneği sergilemektedir. Anadolu'daki mücadeleye bu kadar uzak ve ilgisiz olan köylü karşısında Ahmet Celal kızgındır. Köylüye göre ise O, bir yabandır. Kimse O'na anlamaz, anlamak istemez. Aslında köylüyü bu şekilde yönlendiren ağa, muhtar ve imam üçlüsüdür. İşte Ahmet Celal'in gerçek mücadelesi de bunlarladır. Olaylar Eskişehir dolaylarında, Sakarya nehri kıyısında bir köyde geçmektedir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde köylüye gösterilmeyen ilginin sonucu ortaya konulurken, aydın insanlara da köylünün bakış açısı dile getirilmektedir. Her yönü ile okunması gereken bir eser olarak kitaplıklarda yerini alması gerekir.

Köylünün gözünde yabandır yazar, yabancı. Yazarın gözünde köylü yabani, bir yerde vahşi. Onları anlamayı, katlanmayı bile kabullenir de nasıl onlar gibi düşünebilirim nooktasında kitlenir kalır. Yine de insaflıdır bu toprağın altında yaşayanlara karşı, suçu biraz kendinde arar yani aydınlarda, ne verdik ki ona diye sorar kendine. İnsanından kopuk istanbul aydınının karşılaşmak zorunda kaldığı taşrayla hikayesidir yaban. Dikkatle okunmaya değer.

Ortaokul yıllarımda Türkçe dersinin ödevi nedeniyle okumak zorunda kaldığım ve hayatımın ilk romanı olduğu için bende özel bir yeri olan bir eser. Hiç unutamadığım tarafı ise, kahramanımızın onca çabasına rağmen köylülerin "ne bilelim yabanın biriydi işte" demeleriydi.

Yazarın CHP'nin düzenlediği yarışmadan ödül alan eseri. 1. Dünya savaşı sırasında yaralanarak bir köyde yaşamak zorunda kalan bir aydın ile köylüler arasındaki yaşamdan kesinlerin sunulduğu kitapta, hala Avrupa Birliğine katılmaya çalıştığımız bugünlerde neden köylümüzün geride kaldığının , unutulduğunun cevaplarını bulabilmek mümkün. Yalnız kitaptaki uzun tasvirler okuyucuyu bazen sıkabiliyor. Türk klasikleri arasına giren; yüzbinlerce satan okunması gereken bir roman.

ilk olarak ortaokul son sınıfta dönem ödevi için okuduğum yaban'ı 20 yıl sonra yeniden okumak büyük zevkti. Tamamen unutmuş olduğum roman bir çok gerçeği yeniden hatırlattı. Aslında anadolunun geriliği yoksulluğu ve çaresizliği yine bizim insanımızın ayıbı. Yıllarca el atılmamış hali hatırı sorulmamış bir toprak parçasından ne ektik ki neyi biçmek isteriz. Avrupa Birliğine girmek üzere olan Türkiye'nin yeniden döne döne okuması gerekli bir kaynak.

yaban'ı okuyanlar bilir ki: yakup kadri bu romanında daha sade ve anlaşılır bir dil kullanmıştır . yaban'ı yakup kadri'nin diğer eserlerinden daha popüler kılan tek özellik de budur.
yaban'a hakaret olmasın ama kiralık konak bana daha heyecan verici ve büyüleyici bir eser gibi geldi.neden derseniz kiralık konak'ın konusu oldukça hassas ve dikkat çekici.ayrıca kullanılan dil de doruk noktasında.
yaban'a bakacak olursanız oldukça sade bir dil ve basit bir konu kullanılmış.uzun tasvirleri insanı sıkıyor. ( uzun tasvirler kiralık konak'ta da mevcut ama kiralık konak'ta kullanılan dil beni çok etkilediği için hiç sıkılmadım. )
yine de yaban'ı zevkle okudum diyebilirim...

Yaban, Türk kurtuluş savaşı döneminin en çarpıcı romanlarından biridir. Türk köylüsünün halini anlatan, bugünkü durumumuza nerelerden geldiğimizin en çarpıcı belgelerinden biridir. Belge diyorum, zira tarihimize ışık tutmakla bu roman en önemli görevini yerine getirmektedir. Severek, keyif alarak onun ötesinde durup durup düşünerek okuyacağınız bir roman.