Ruh Adam Hakkındaki Yorumlar

bu kitabı ilk okuduğumda küçüktüm ve gizemli havası üzerimde hoş bir etki bırakmıştı. yıllar sonra tekrar okuduğumda aslında hoş göremeyeceğim yanları olduğunu farkettim. tek başına mahşer sahnesi bile bu kitabı benim için sakıncalı kategorisine sokmaya yeter. Nihal Atsız`ın başka kitaplarını da okudum. onlarda bu kadar rahatsız edici bir yan hatırlamıyorum. evet kitap sizi adeta uyuşturuyor, kafanızı kaldıramadığınız bölümler var ama kutsal şeyleri rahatça malzeme yapabilmesi değerinden düşürüyor.

Ruhun mu ateş,yoksa o gözler mi alevden?

Bilmem,bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

Pervane olan kendini gizler mi alevden?

Sen istedin,ondan bu gönül zorla tutuştu…



Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;

Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;

Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,

Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse…



Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

Gözler ki birer parçasıdır senden İlahın,

Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

Vur şanlı silahınla,gönül mülkü düzelsin

Sen öldürüyorken de,vururken de güzelsin!



Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden…

Hasret sana,ey yirmi yılın taze baharı,

Valsınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.

Dinmez! Gönlün,tapmanın,aşkın sesidir bu!

Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.



Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

Tek bendeki volkanları söndürse denizler!

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma “Kaabil”,

İmkanı bulunsaydı,bütün ömre mukabil

Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.



Mehtaplı yüzün Tanrı’yı kıskandırıyordur.

En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.

Yaklaşması güç,senden uzaklaşması zordur;

Kalbin işidir,gözle görülmez bu güzellik…


Kendini askerliğe adamış onurlu bir Yüzbaşı nın başından geçen olaylar.Kelimelerle güzelliğini anlatamayacağım bir eser. Atsız Atamız'ın ellerine sağlık. Atsız Atamız'ın Ruhu Şad Mekanı Tanrı Dağı olsun.

TANRI TÜRK'ÜNÜ KORUYACAKTIR!

Sona Doğru

Bilsin cihan ki ben bu cihanın nesindeyim,
Bir ülkünün mehabetinin zirvesindeyim.

Dünya denen mezellete dalsın her isteyen,
Ben ırkımın şeref taşan efsanesindeyim.

Merdanelikle şöyle bakıp ayrılıklara
Son menzilin hüzün dolu kaşanesindeyim.

Artık veda zamanına pek fazla kalmadı;
Yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesindeyim...

mısralarıyla hayatının özetini veren Hüseyin Nihal Atsız'ın kendi hayatından izler bulabileceğiniz bir romanı... Atsız'ın güçlü kaleminden tarihi romanlarından farklı bir eserini okumak isteyen edebiyatseverlere öneririm.

nihal atsızın yazdığı en ağır kitaplardan biri diyebilirim.ama kurgu harika.hele kitabın kahramanının daha önce yaşamış biri olduğunun ortaya çıkması ve yoğun yaşanan bir aşkın harika anlatımı diyebilrim

Hüseyin Nihal Atsız'ın zor romanlarından biridir Ruh adam. Ama insan psikolojisindeki tahlili ve aşka olan farklı bakışı okuyanı etkiliyor. Özellikle kitaptaki büyük mahkeme bölümü, insanın kendi kendisiyle olan savaşı çok farklı ve güzel bir şekilde yansıtılmış.

ilginç bir kitap anlamakta biraz güçlük çektim ama delikurttaki gibi buradaki aşk da son derece mükemmel anlatılmış.

Gerçektende şimdiye kadar bu türde bir roman okumamıştım. 2000 yıl önce yaşanan bir aşk hikayesinin trajik sonu ve 2000 yıl sonra aynı aşkın vuku bulması. Aslında bu eser Nihal Atsız'ın diğer eserlerinden farklı bir karakter taşıyor. Diğer eserlerinde Bilge Kağan, Kültigin ve Tonyukuk kitabelerini roman haline getiren yazar bu eserinde kendini anlatmaya ve ruh tahlilleri denemeye özen gösteriyor. Belki de bir anlamda son yıllarındaki yalnızlığının, kendi kendisini aramanın, derinleşme ve olgunlaşma günlerinin eserini veriyor. Mutlaka ama mutlaka okuyun...

İnsanın zihnini gerçekten allak bullak eden yine Atsız'ın bir şaheseri. Kitabı okuyunca etkilenmemek elde değil. Bir anda insan kendini 2000 yıl öncesinde buluveriyor. Kesinlikle okunmasını tavsiye edebileceğim bir eser.