Gertrud - Tüm Yorumları - Kitapyurdu.com

Minervas owl

10.05.2016

Herman Hesse'nin en güzel kitaplarından biri. Severek okuyacaksınız.

canxx

17.03.2016

İnsanın ruhuna işleyen altı çizili cümlelerle, sanatla, insanlarla dolu çok güzel bir eser. Müzik severlere ayrıca ısrarla kitabı tavsiye ederim.

sefoas

22.07.2014

müzik tutkusuyla ve şansız olaylarla içiçe geçen bir hayatın sürüveni.

atlara ve uzaklara

23.02.2013

Hermann Hesse bence okunması gereken dünya yazarlarından birisidir. Muhteşem psikolojik tahliller yapıyor kahramanları üzerinde.

oknusya

01.02.2013

kitabı okumadan önce müziğin kelimeler ile anlatılmasının mümkün olmayacağını düşünüyordum. ne mutlu ki yanılmışım. kesinlikle okunmalı.

Turgay Seren

07.02.2012

Herman Hessenin romanlarınn hepsini okudum. Müziği bu kadar derin ve içten işleyişi beni etkledi. Şaşırtıcı ve sürkleyici bir bir kitap, iniş ve çıkışlar arasında müzikle dolu bir kitap.

acilarin

15.12.2011

Hermann Hesse gerçekten duyguları çok iyi ifade edebilen çağın ötesinde bir yazar, kitabın büyüsüyle sürüklenip gidiyorsunuz..

empurite

25.05.2011

Hermann Hesse nin okuduğum en iyi kitabı diyemem ama okurken gerçektende bir opera izliyormuş hissiyatı veriyor. Ayrıca kitabın engelli kişilere karşı da empati duygusunu da arttırdığını düşünüyorum.

senackn

22.04.2010

Harika.. Bir çırpıda okunuyor kitap. o kadar sakin yazılmış ki.. usul usul ama heyecanlı ve etkileyici..bir insanın duyguları ancak bu kadar iyi anlatılabilir..

taclarca

19.05.2009

Hesse gerçekten bir ezgi bestelemiş, okurken duyacaksınız!

aychlq

02.01.2009

yavaş ilerleyen bir kitaptı ama müzik özveri ve özgüven adına yazılmış güzel bir roman tavsiye edeirm

ercanaydin41

30.06.2008

okuduğum en güzel romanlardan birisiydi ilk aldığımda üstünde yazan genç wertherin acılarından esinlemeler bulunmaktadir sözü ilgimi çekmişti..hayatta kendine güvenin,insanlara güvenin,en yakın arkadaşının bile bir gün karşınızda sizi yenen bir kişi olabileceğini,dış görünüşün insanlar üzerinde kendine güven açısından önemini,kızların büyük boş hevesler yerine kendilerine sunulan aşkı reddetmemesi gerektiğini,ustaca anlatmış olduğu bir eser..

Esra Demir

29.01.2004

müzik tutkusu ile varolan,devrilen yıllar ve bir keman.sevgiliye duyulan aşk ve gizli reddedilmeleri kabullenemeyen, çıkışlar arayan bir yürek..aniden alevlenen bir aşk ve karşılıksızlığa sahip olanın çektiği elemlere elem ekleyen dostluk bağı..kuhn, anlaşılırlığı yaşadığı, kendini bulduğu sevgisi gertrud’u kendi başınalık içinde sevmelere mi üzülsün yoksa dostum dediği heinrich mouth’la aniden kurulan aşk ile sevdiğini elden tam anlamıyla kaçırmalara ve onun tabiriyle ona ulaşılacak yolların kapanmasına mı..yoksa kendisine karşı duyulan ve sözlerle yansıtılmayan sevgiyi sarsılarak dışavurumlarla dillendiren ama at gözlüğü taktığı için görmediği brigitte’nin acısına ne yapacağını mı şaşırsın ve sonrasında umursamaksızın yürüsün yokuşlarda.
Devam için zor olan bu yaşanılanlar hayatın ta kendisiyken yaşamayanlarca ne rahattır hayat sanılan..ve denildiği gibi düşünme zorluğunu çekmeyenler için ne kolaydır yataktan kalkarken mutlu olmak.hayata takıntısı olan varlık bir kapı koluna takılan yelek gibi kurtaramayabilir kendisini ve olur ki sarsılmalar sonucu kendisini kurtarma şansına ererse sonrası için içinden çıkılmayan, sonuçsuz kalan tek hesap hasar hesabına yönelir..
sevgi kalp kentine uğramıyorsa ısrarla, zorunlu bir hayali yalnızlıklarda dolaşma hastalığı ele geçirmiş denebilir mi her zaman ruhu?Ya sevgi uğramış fakat tek yönlü yollardan ona tarafa geçiş bırakılmamışsa ve dolayısıyla bütün sevgilerin ve iyi niyetlerin,onsuz olmazların boşa harcandığını düşünürse..boşa harcayana söz geçirme imkanı yoksa duvarlar dizilmişse önüne ve duvarlar çok yüksekse ve vazgeçilemez görünüyorsa ve sevgisi ona aradaki uçurumu kapatarak devamı daha olası görüyorsa gözleri kapatıp devam etme mi gerekir ruhu onsuz olan, bedenen mevcut varlığı ile aynı mekanlarda hayata..alev alev yanan kuru kalma mücadelesi veren gözlerle..unutmaların derinliklerinde olduğu kandırmacasıyla..iletişim kaygısı yanılsamalarıyla..
yalnızlıklarda sevileni umutsuzca beklemeler bir anlamda ruhun tükenmesine seyirci kalma eskiden kalma devamlı surette yaşanılagelen hayatın sillesi belli ki..kim kaçabilmiş bu silleyi yemeden sahnelerden..sevilen karşı kıyıdayken ruhu morarmadan bir an önce kendinden kaçışlara yolculuk yapmak mı gerekirmiş..sevgiden uzak bilinmeyene..

Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş