Suç ve Ceza 2 Cilt Hakkındaki Yorumlar

Suç ve Ceza, kendini toplumun dışında marjinal bir yerde gören, bu yüzden de cinayet işleme hakkını kendinde gören, ancak, daha sonra bu aşağılık duygularıyla tüm benliğiyle yüzleşen bir karakterin romanı. Bu kitap insanın kendisini en iyi biçinde sorguladığı, toplumun insanı suç işlemeye yöneltme tarafının vurgulandığı, ama yine de işlenen suç sonrası ruhun bu eylem yüzünden ne derece aciz kalabildiğini anlatan bir başyapıt bana göre.

suç ve ceza eski klasiklerden sayılır..belki bir romanla bir alakası olmayabilir ama yinede hristiyanlık ve bazı değişik vurgular işlenmiş.üstelik hiç umulmadık bir insanın aşkını anlatıyor..valla ne diyeyim kitap fena değil ama kitap yurdunun geçtiği kargosuz satış üstelik kitabın da uygun bir fiyata satılması kitabı keşke şimdi alıp okusaydım dedirtti bana.ama kitapyurdunda alışveriş yapmayı seven arkadaşlar bence bu fırsatı değerendirin derim...

Kitap akıcı bir özelliğe sahip değil Raskolnikof un emanetçi bir kadını daha sonra kadının kızkardeşini öldürdüğü bölümleri nefes almadan okudum ama ondan öncesi ve sonrası bir öğrencinin kafasında geçen düşünceler ve kendiyle ilgili ruhsal hesaplaşmalarından ibaret . Fakat Dostoyevski nin insanın doğasını bu denli anlayıpi kelimelere dökmesi ustaya yakışır özellikte.

Tanıtım yazınız alel usul yazılmış ve romanla uzaktan yakından alakası yok.Merak ediyorum bu tanıtım yazılarını kitabı hiç okumayanlara mı yazdırıyorlar?
Bir kere Raskolnikof ne sinsi ne kötü ya da her insan kadar. O düşünce ile eylem arasında kalmış bir zihin.Ayrıca roman boyunca tüm yaşananlar içselleştirilirken sınıf, fuhuş vb. sosyal vurgular belki akla en son gelenlerdir.Zaten yazarın da Rus yaşantısını tanıtma gibi bir derdi yok bu romanda.Daha çok yazılacak yanlış var fakat zaman yok.
Lütfen kitap tanıtımlarını kitabı hazmederek okuyanlar yapsın.

Raskolnikov'u çoğu kişi bir "cani" olarak nitelendirerek onu,olduğundan da kötü bir biçime sokmaktalar;fakat kitabı bitirdiğimde o bana hiç de cani olarak görünmedi.Eğer açıklamam gerekirse;Raskolnikov'un oldukça sessiz,içe kapanık,insanlarla ilişki kurmaktan oldumolası kaçınan,tüm fikirlerini kendine saklayan oldukça zeki bir birey olduğunu söyleyebilirim.Zaten sonlara doğru aynı bir film gibi "çözüm" bölümünde tüm karakterlere ayrı birer "son" yazılmış.Bu "son"da Raskolnikov sevgili Sofya'sına aşkını sözcüklere gerek duymadan oldukça güzel bir biçimde ifade ediyor.
Rus yazarların çoğunda olduğu gibi Rusya;Dostoyevski'nin bu yapıtında da pis,fakir ve "sınıflı" bir yapıya sahip.Kişilikler belirgin çizgilerle betimli,cümleler oldukça zeki ve mantıklı,çevre seçimi ise çok iyi ayarlanmış bir yapıda.Eğer Dostoyevski'nin hayatına da bir göz atarsanız;romandaki çoğu kişide kendinden birer parça bulabilirsiniz.Dostoyevski'nin diğer eserlerini de okumaya kararlıyım.Herkese öneririm.