Aramızdaki En Kısa Mesafe Hakkındaki Yorumlar

n_gunes 25.03.2014

herkesin kendi çocukluğundan, ilk gençliğinden hatıralarına dokunan, akıcı ve son derece naif öyküleri içeren kitap. barış bıçakçı severler zaten biliyordur ama henüz yazarı okumamış olanlara şiddetle tavsiye ediyorum.

Yanıtla

7

0

Destekliyorum

Bildir

KY-237926 16.03.2014

Üslubu sade, bir çırpıda okuyorsunuz. Ayrıca özellikle mekan ve davranış tasvirleri çok yerinde. Bir çocuğun gözünden hayatından kesitler. Güzeldi.

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

samuelboils 02.01.2014

sanki çok kolay okunan hikayelermiş gibi geliyor ama hepsi de derinliği olan,sürpriz cümleler ve tamlamalarla,kelime oyunlarıyla bezenmiş,kurguları çok iyi hikayeler.sanırım yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım.

Yanıtla

30

1

Destekliyorum

Bildir

arifurinka 10.12.2013

Bir çocuğun gözünden görüyoruz öyküleri... Hepimiz geçtik o yıllardan bu yüzden hepimize çok tanıdık gelecek anlar var öykülerin içinde, Yazar haklı, hiçbir şey yaşandığı gibi değil, her şey hatırlandığı gibi ve çocuk olmayı hatırlamak isteyenler bu kitabı mutlaka okumalı. Sevgiler...

Yanıtla

9

1

Destekliyorum

Bildir

vahap_44 20.10.2013

arkadaşıma hediye olarak aldım, severek okuduğunu söyledi,bitirince birde ben okuyacağım inş

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

Daktilo Yazıları 20.10.2013

Büyük bir beklentiyle alınmaması gereken bir kitap. Klasik bir Barış Bıçakçı kitabı. Sıcak içten ve dinlendirici.

Yanıtla

1

Destekliyorum

Bildir

kizilayerkan 26.09.2013

Çok fazla beğenmedim. Emrah serbes'in yazılarında bahsetmesiyle aldım. Anlatım dili, her yaşın karakterine uygun olması sebebiyle övgüyü hak edebilir ancak hikayenin sürükleyiciliği yok. Yazarın diğer kitaplarını edinip okuma fikrimi ise yitirmedim.

Yanıtla

4

0

Destekliyorum

Bildir

edonis 18.09.2013

Bitmemesi gereken bir kitap
İyiki okumuşum

Yanıtla

1

Destekliyorum

Bildir

kitapkurduu5 08.09.2013

Güzel hikayelerle dolu ince bir kitap.

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

Nurgül Güney 20.08.2013

Kitap okuyormuş değil de, iyi bir konuşmacıdan anılarını dinliyormuş hissine kapıldım.. Hiç bitmesin istedim, yazık ki,çok kısa sürdü.. Ne müthiş akıcılık,ne doyulmaz sadelik,ne kadar güzel bir sanat eseri.. Düşünmeden alıp okumanızı öneririm.. Sevgiler..

Yanıtla

12

1

Destekliyorum

Bildir

Erdem Onur 21.12.2012

Bir sabah kardeşim ürpererek arkasına bakıyor ve "Anne ben İngiltere'ye gidiyorum!"diyor evden çıkarken."İyi yavrum,güle güle git !"diye yanıtlıyor onu annem.Arkasından ekliyor:"Fazla gecikme !" s.71 Çocukluğun o büyülü dünyasına geri dönemeyiz ama bu kitapla o büyülü dünyaya yolculuğa çıkabilirsiniz."Biz büyüdük te kirlendi dünya" diyorsanız bu kitabı okumalısınız

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

basarkaya23 16.07.2012

henüz 22 yaşımda olmama rağmen, bu kitabı okuduktan sonra şöyle dönüp bir kaç sene evvel ardımda bıraktığım çocukluğumu düşündüm, yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımı, yaşamamam gerekenleri, her şeyi ama her şeyi yeniden düşündürttü bana bu kitap. Öyle sıcak öyle tatlı öyle derin bir anlatımı var ki, geçmişinizde kalan her ne varsa, satır satır önünüze dökülüveriyor. Sabah serinliğinde bir fincan kahve ile birlikte geçmişte sakin bir yolculuğa çıkmak isteyen herkesin muhakkak okuması gereken nadide bir eser.

Yanıtla

16

0

Destekliyorum

Bildir

agartha1 23.11.2011

''Gökyüzü gibi şu çocukluk, hiç bir yere gitmiyor.'' dizelerinin gerçekliğini vurgulayan, bir erkek çocuğun hayata bakışını; çocukların o kendine özgü dilleri ve hayalgücü ile anlatan sıcacık bir roman.

Yanıtla

7

1

Destekliyorum

Bildir

sidre_dilara 10.11.2011

Bir çocuğun gözünden hayata bakış ... Farkındalıkları, olgunlukları, duyarlılıkları ... Bunları bizlerle bu kadar naif bir biçimde paylaşan farklı bir dünya ...Yeni yazarlarımdan bir tanesi olmaya hak kazandı =)

Yanıtla

20

0

Destekliyorum

Bildir

Abdullah Tosun 27.09.2011

Hatıralar hep güzel ve hüzün vericidir. Çok farklı olmayan hatıraların, çok farklı olmayan bir üslupla anlatılması diyebiliriz. Kapaktaki resim beni kitaptan daha çok etkiledi diyebilirim. Buradan kitabın değersiz olduğu anlamı çıkmasın sakın. Hayat ve kitap hatırlamak ve hüzünse resim bana daha çok ''şey' hatırlattı ve beni daha çok hüzünlendirdi sadece.

Yanıtla

4

0

Destekliyorum

Bildir

kayıphaziran 30.12.2010

herkesin küçük yaşlardaki anılarından bir parça var bu kitapta. masumiyet, dünyayı ve olanları anlama çabası vs. ve bütün bunlara hayat maratonuna başlamamış kahramanların gözlerinden bakıyorsunuz. aynı zamanda yazarın çocukluk yıllarına ait kesitlerle de karşılaşabilirsiniz. kızgın babalar biraz siyaset biraz hayalkırıklıgı... ve hepsinin merkezinde çocuklar.

Yanıtla

3

0

Destekliyorum

Bildir

makedonyalı

20.09.2025

İlk kez okuduğum yeni nesil başarılı yazarlardan biri.Akıcı bir dil ve duygusallaştıran anların kitabı.Kendinizden bir şeyler bulacaksınız.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

agnetuta

02.06.2024

Hiçbir şey göründüğü hatta yaşandığı gibi değil.. Her şey hatırlandığı gibi... diye şahane bir cümle barındıran duygu yoğunluğu yüksek bütünlüğü bir ustaca yazılmış ince ama etkisi uzun bir kitap.

Yanıtla

1

0

Destekliyorum 1

Bildir

murat aytar

04.01.2022

Barış Bıçakçı'nın çocukluk dönemi hikayelerinden oluşuyor. Benimde okuduğum ilk kitabı. 2003 yılında yazar 37 yaşındayken yayımlanmış. Bazı bölümleri etkileyiciydi. 2000'de yayımlanan ilk romanı Herkes Herkesle Dostmuş Gibi'yi de sipariş verdim.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

F. Trn

26.06.2020

Yazarın diğer kitaplarına göre sıkıcıydı.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

ysmnh ys

16.04.2020

Baris bıçakçı ile gec tanistim bu kitabini da cok merak ediyorum

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

ezrağ

08.02.2020

Kitabın sonlarına doğru bir süredir yere paralel gittiğimi farkettim. Etkileyici bi kitap

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

Mari

02.11.2018

Bir çocuğun gözünden anneyi, amcayı, anneanneyi, abiyi, kardeşi anlatmış Barış Bıçakçı.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

vi$ne

08.04.2018

Dili öylesine samimi ki öyküler hemen okuyucuyu sarılırcasına yakınlık göstermekte. Okuyunca kendi tarihinizi, kendi geçmişinizi, kendi aynanızı tartmak zorunda kalıyorsunuz. Sıcacık bir gülümseme de size hediyesi oluyor. Barış Bıçakçı okumaya devam.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

kamome

23.11.2016

çok güzel ve dramatik hikayelerle dolu bir kitap. yazarın sade ve temiz dili ile yer yer çocukluğun masum dili birleşiyor. tabii bu hikayeler ( bence ) kısa romanlarına göre biraz daha zayıf ama yine de barış bıçakçı gibi bir yazar karalama yapsa alınıp çerçeveletilmelidir.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

shadywessa 16.02.2014

kısa kısa ama etkisi uzun bir kitap.

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

derviş54 25.11.2011

Çocukluğun sihirli dünyasına yapılan hikayelerden örülü başarılı bir kitap.

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

osmanyumuk 27.04.2006

''Asıl öykü'' ile ilgilenmeyen bir anlatıcı ve yetişkinliğe varmayan bir çocukluğun öyküleri...

Aynı soyadının önünde toplanmış beş kişinin belirip kaybolan dünyası...

Bu dünyada ''hiçbir şey göründüğü hatta yaşandığı gibi değil, her şey hatırlandığı gibi! ''

Daha önce İletişim'den Herkes Herkesle Dostmuş Gibi (2000) ve Veciz Sözler (2002) adlı yapıtları yayınlanan Barış Bıçakçı, bu kitabında çok zor bir işe kalkışıyor: Çocukluğun sihirli dünyasına giriyor. Ve ustalıkla geliyor bu işin üstesinden. Çocukluk halini, çocuk duyarlılığını has edebiyatla anlatan ince, kırılgan hikayeler kuruyor.

Yepyeni bir şey bu. Türkçe edebiyatta kimse çocukluğu böyle anlatmamıştı.

Yanıtla

1

3

Destekliyorum

Bildir

Sepetim

Aramızdaki En Kısa Mesafe Hakkındaki Yorumlar

Destekliyorum