Mumlar Sonuna Kadar Yanar - Tüm Yorumları

Karc

09.03.2026

Uzun zaman sonra okuduğum en harika yazarlardan biri oldu, yazarla tanıştığım ilk kitap. Başta okurken betimlemelerin fazlalığı nedeniyle okumayı bıraktım, her kitap doğru zamanında kendini okuturmuş gercekten de öyle oldu. Duyguları betimlerken bile şahane..

kitapsever öğretmen

07.03.2026

bence fazla abartılmış bir kitap. evet güzel, beğendim ama öyle çok da içine çekecek meraktan catlatacak bir kitap da değil.

EBRU Toz

04.03.2026

keyifliydi, sevdim

leylaseda dizdar

04.03.2026

Fazla abartıldığını düşünüyorum. Monolog şeklinde olması beni yordu açıkçası , altını çizebileceğiniz çok fazla cümle bulsanız da , hesaplaşma bana geçmedi . Çünkü hesaplaşamadılar ,Henrik kendi kendine konuştu.İç hesaplaşmaydı bu karşılıklı diyalog değil.

zeligul

02.03.2026

Çok hevesle başladığım halde beni sarmadı. Sırf yarım bırakmamak için kendimi zorlayarak okuyup tamamladım. Karakterleri çok içselleştiremedim ya da anlayamadım sanırım. Her yerde iki dostun hesaplaşması diye bahsedildi ancak burada hesaplaşma değil içini dökme vardı. Hep o (general) konuştu. Soruların cevabı da havada kaldı. Ne bileyim sevemedim.Pek benim tarzım değil

İlayda Cankurtaran

28.02.2026

Kısa ama yoğun bir kitap altını çizdiğim yerler oldu özellikle de yüzleşme kısmında hoşuma gitti

Amine Mehlika

27.02.2026

Kitap, iki eski dostun hesaplaştığı odaya davet ediyor bizi. Koltuğun birinde okur, hayalet bir şahit gibi izliyor konuşmaları. Marai, Mumlar bitene kadar diri tutuyor okuru. Empati kurdukça kimse uykuya teslim olmuyor. Anne karnı bağından öte bir bağ olan dostluk kavramı üzerinde duruyor kitap. Sevginin sadakatsizlikle, dostluğun rakabetle sınanması üzerine derin sorgulamalar var. Araya yıllar ve yollar giren, hayatının bütün temellerini sınayan bir dostluk bize gerçekten lazım mıdır? Bilemiyorum. Konrad'ın dostluğu pek değerli gelmedi. Kitabın bendeki tesiri sorguladığı kavramlardan ziyade, bir ömrün son raddesinde artık her şeyin anlamı yitirmesine rağmen, kahreden bilme isteği. İnsan önemli soruları bütün hayatıyla cevaplar," diyor kitapta Henrik, kapağı kapatınca kendime şu soruyu sordum. "Hayatın, hangi önemli soruyu cevaplıyor?" Gizle Devamını Göster

Mustafa İsbasarir

27.02.2026

yani ince sayilan bi kitap ama yogunda bir kitap ... iki dostun hikayesi ...general evlenir ve dostu ile esi arasinda biseyler oldugunu anlar ...dostu bu ask icin tetigi bile cekmek ister ama korkaktir ...

gitano

26.02.2026

Bu kadar kısa bir kitap olup bu kadar yoğun ve derin olması insanı bir kat daha etkiliyor

zaman zarfı

21.02.2026

kitap o kadar iyiydi ki bir yerden sonra sesli sesli okumaya başladım. adeta yaşadım. keyifliydi. iki dostun yüzleşmesi.

Merve Nemutlu

21.02.2026

Kitaptan hep bir hesaplaşma olarak bahsediliyor ancak hesaplaşma karşılıklı olur. Bu kitap içini dökmek gibi, öfkesini kusmak gibi.. Sadece tek bir tarafın konuşmasından ilerleyerek hikayenin detaylarını çözüyorsunuz. Sonu bir muammayla bitse de kitabın sonunda size çok güzel öğretiler vermiş oluyor siz farketmeden..

gulsum_sarikaya

14.02.2026

Ben bir türlü anlayamadım benimseyemedim karakterlerden biriyle bir bağ kuramadığım için okumakta oldukça zorlandım kısa ama sırf yarım bırakmamak için devam ettim

semiha Çete

11.02.2026

Çok hevesle başladığım halde beni asla içine alamadı kitap, bitsin diye okuduğumu hissettim, sayfa sayısı az olan kitapları okumakta daha çok zorlanıyorum. Hep bi cevap, karşıdan bir yorum bekledim ama sürekli bir monoloğa dönüşmesi benim için kitabı akıcılıktan uzaklaştırdı. Belki çok içselleştiremediğimden beni alamadı bilmiyorum ama fazla durağan geldi.

1_dilektut

07.02.2026

Etkileyici aynı zamanda çok sakin. Dostluk ne demektir sorgulatan bir kitap

Emel Keleş

05.02.2026

Geçmiş zaman deyin Marai’ye. Geçip gitmiş, ama kapının kolunda elinin titreyişini bırakmış biri var deyin. Deyin ki söylenmemiş sözler var, kolu kırık hatıralar hem sonra. Sanki daha az yara alabilirmişiz gibi sığındığımız yalanlar koyun önüne. Eski zamanın içinde kollarını kendine dolayıp kıvrılmış yatan küçücük bir an verin ona. Loş, kasvetli evlerin içinde mayalanıp şişmiş iç acılarını sezdirin. Hafızanın oyuklarında dolanıp duran bir suretten bahsedin ona ve duvarda, indirilmiş bir fotoğraftan arda kalan o beyaz boşluğu işaret edin. Geriye kalanın ağıdını yaz deyin Marai’ye. Yaptığı budur. Ve çok az yazar onun gibi, kelimeleri ipe dizer gibi acele etmeden dizip, okurunu o ipin üstünde bir merak ve gerilimle yürümeye bu kadar hevesli kılabilir. Gizle Devamını Göster

edosk

04.02.2026

sayfa sayısının azlığına bakmayın muhtesem ötesiydi kesinlikle okumaya değer

rmnr

01.02.2026

Son yıllarda bu kadar sakin ama bu kadar kendi içine alan bir kitap okumamıştım. Durgunluğun içinde akan bir nehir gibi elinizden bırakamıyorsunuz. Tasvirleri, olay örgüsü, kurgusu oldukça başarılı ve derinlikli. Çok fazla cümlede durup düşünmek, altını çizmek, tekrar okumak istiyorsunuz. Kısa ama çok etkili bir roman. Baş ucu kitabı olmaya hak ediyor. Her yaşta ayrı bir keyif vereceğini düşünüyorum

ubersetzen

31.01.2026

Dingin bir okumaydi benim icin

nilis...

29.01.2026

Kitabın, yaşamın anlamına ilişkin derin bir sorgulama olduğunu düşünüyorum. dostluk ihanet bekleyiş bütün bu konuların tartışıldığı bir metinin arkasında gerçeği öğrenmeye duyulan büyük arzu. Okuyun

Eda çelik

25.01.2026

Kitabın sonuna doğru yavaş yavaş kurulan o felsefi altyapı başlarda anlaşılmıyor, MUMLAR SONUNA KADAR YANAR, ne alaka bağlantı kurmaya çalışıyorsun ama bu aslında bir kitap adı değil anlık bir farkediş,durummuş. Hesaplaşmada yemek masasının bir savaş alanına çevrilmesi, sorgulayıcının general kimliği (yazarın seçimi) bu kurgu merkezine tam oturuyor,masada boş sandalye olması düzeni bile geçmişin aslında hiç geçmediğinin,sadece ertelenmiş olduğunun görsel bir kanıtı olabilir. Okumaya devam etmem gerektiğini biliyordum daha da artan hararetli sohbetler ve kitabın sonuna yaklaşıldığının habercisi olan her sona bağlama cümlesi ama yeniden açılan dialoglar su gibi akıyor.Büyük bir kısmı monologlar halinde geçiyor,arkadaşı cevap vermeyi reddiyor aslında bu “pasif saldırganlık” o yüzden Henrik konuşmaya devam ettikçe ediyor bu suskunluk da Henrik’e o çok istediği kapanışı vermiyor.O yüzden bu kitap 1000 sayfada olurdu. Şahsen ben zaten 1000 sayfa okumuşum kadar uzun zamanda bitirdim. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş