Zahir Hakkındaki Yorumlar

İsteklerimizin ve sevgimizin bir süre sonra nasıl saplantı haline geldiğini ve bundan kurtulmanın yolunun yine bizim beynimizde olduğunu anlatan ve okurken kendi içinize dönüp saplantılarınızla ve korkularınızla yüzleştiğiniz bir kitap.

Orta yaş gurubunun üzerinde Paris’te yaşayan bir insanın aşkı uğruna dilini yolunu bilmediği epilepsi hastası bir gençle yola çıkması, Kazakistan’a gidişi Almaata’dan sonra steplerinde yaptığı yolculuğu çok ilginç karısının daha genç birini sevmiş olabileceğini ve buralarda öleceğini düşündüğü anlarda bile biricik aşkı Esther’e yakın olmak istemesi çok anlamlı sevgi bu olmalı dedirtiyor insana.
Mikhail epilepsi (sara) hastası bir genç bütün özellikleri taşıyor Paris’te bir lokantada kriz geldiğinde orada bulunan insanların Mikhail’e bilinçli bir şekilde yardımcı oluyorlar, bizde olsa hemen soğan getirin feryatları ile yardıma koşulur hastanın etrafı etten duvarla örülür bu tamamen yanlış bir uygulama. Yapılması gereken rahatsızlanan kişinin elinde her hangi bir alet varsa kendisine ve çevresine zarar vermeyecek şekilde kontrol altına almalıyız bir de yere düşmesi anında başını her hangi bir yere çarpmasına mani olacak şekilde yardımcı olmalıyız. Mikhail rahatsızlıktan sonra kendini kuş gibi hafif hissediyor oysa rahatsızlık sonrası kişi kendini çok yorgun hisseder ve uyumak ister.
Zahir giriş bölümünden sonra adeta kitabı elinizden bırakamıyorsunuz çevirisi çok iyi kitap okumayı seviyorsanız okumanızı tavsiye ederim

kitabı bitirdiğinizde bufalonun boynuzlarından düşmüş gibi
oluyorsunuz.Sorguluyorsunuz tüm yaşamınızı Keyif alıyor,acı
çekiyorsunuz.Öğreniyor,öğretiyor,gelişiyorsunuz.Sonra; suçluyorsunuz
kendinizi doğaya karşı bu kadar acımasız davrananlara duyarsız kaldığınız
için.Sanki bir arkadaşınız daha olsa yanınızda dünyayı kurtaracak hissine
kapılıyorsunuz.Cümlelerin altları çizilerek okunması gereken bir kitap.

Son yorumdaki arkadaşa katılmıyorum. Zahir le simyacı zaten karşılaştırılamaz bile simyacı artık kült bir eser ancak yazarlar kendilerini genelde son kitaplarında anlatırlar. Çünkü artık tüm birikimlerini okuyucuya aktarmış tüketmişlerdir başka bi deyişle ellerinde fazla bişey kalmamıştır..Coelho'nun daha yazacak çok şeyi var bence ve zahir de okunmaya değer..

Beni düşündüren bi kitap oldu.. Aniden sevdiğiniz kişi ortadan kayboluyor ve nedenini bulmaya çalışıyosunuz.
"Kaybedecek daha fazla bir şeyim kalmadığında, bana her şeyi verdiler. Ben olmayı bıraktığımda kendimi buldum. Rezil olduğumda ve hala yürümeye devam ettiğimde kendi kaderimi seçmekte özgür olduğumu anladım. Belki de bende yanlış olan bir şey var, bilmiyorum, belki evliliğim biterken bile anlamadığım bir düştür. Bütün bildiğim, onsuz yaşayabildiğim halde, hala onu yeniden görmek, birlikteyken hiç söylemediğim şeyleri söylemek istediğim: Seni kendimden bile daha çok seviyorum. Eğer bunu söyleyebilirsem o zaman kendimle barış içinde yaşamayı sürdürebilirim, çünkü bu aşk beni rehin aldı." Karısı ortadan kaybolan bi adamın sözleri bunlar. Ne kadar zor durumda olduğunu çok açık anlatıyo. Ve onu bulmak için neler yaptığını...
Aynı şeyi bi de kendime sordum 'sevdiğim kişi ortadan sebepsiz bi şeklide kaybolursa ne yaparım.' Okumanızı tavsiye ediyorum. Yazar'ı kutluyorum... Başarılarının devamını diliyorum..

Coelho,bu kitabında kendini anlatmış.İçindeki fırtınaları aşkla çözmeye çalışan,aşk üzerine bir çeşitleme.Coelho maalesef simyacıdaki başarısını yakalıyamıyor.Aşkın tarifindeki çelişkili düşüncelerini romana aktarırken aşk ile meşki sık sık karıştırmış.Coelho biraz olsun Divan edebiyatı ve İskender Palanın kitaplarını okusaydı,Aşkın vardığı,ve kendisinin varmak istediği ilahi noktayı daha net görebilirdi.Kişiye pek fazla birşey katmayan sade bir kitap.

Kitabın başına oturduğum an anlamıştım bırakamadan bitireceğimi. İnanılmaz bir eser. Paulo Coelho'nun en sevdiğim kitabı. Her bir satırı size bambaşka öğretiler sunuyor. Bayıldım...

Güzel, keyifli bir roman. Okurken hangi karakterin olduğu bazen karışabiliyor.

Çok akıcı bi kitap değil duygusal anlamda öğretilmişin dışına çıkıyor ve seni de oraya itiyor düşündürücü ve güzel hisler uyandıran bi romandı. Sakin kafayla yavaş yavaş sindirilmesi gereken bi kitap bence felsefik yönü de var. Tavsiye ederim güzel roman.

okuma listemde ilk sırada. Elimdeki kitabı bitirip bu kitaba başlamak için heyecanlanıyorum

Yıllar önce okuduğum ve ismi hala zihnimde olan harika bir eser. Paulo Coelho'nun okuduğum tüm kitapları çok güzel.

golyatkin isimli okuyucuya cevap olarak yorum yapıyorum. ülkemizde nerdeyse yok denecek sayıda yazar varken böylesine mükemmel bir yazar için eleştiri yapılır ama insaflı olmak gerekiyor.

Simyacıdan sonra yazarın okuduğum en derin en anlamlı kitabı. Brida ve veronika ölmek istiyor ve elifi de okudum ancak zahir ve simyacı en iyisi

Simyacıdan aldığım keyfin aynısı bu kitaptada var. Keyifle okudum. Dersler çıkarılacak anektodlar mevcut. Altını çizdiğim satır sayısı çok fazlaydı. İz bırakan bir kitap oldu.

Zahir yazarın okuduğum kitaplarından üzerine baya düşündüğüm bir kitaptı. Karakterlerin yaşantıları, tavırları, tuhaf bir şekilde gelişen olaylar zinciri beni etkilemişti. Severk okuduğum okurken durup düşündüğüm bir kitaptı. Tavsiye ederim.

başarılı, zengin bir yazarın açık evlilik yaşadığı eşinin kaybolması ve artık ondan başkasını düşünememeye başlayıp peşine düşmesini anlatıyor. önceden aylarca haber almadığı gazeteci karısının içini kaplaması ve onun zahiri olması ana konu.

Paulo coelho kaleminden yine okunası güzel bir eser

Çok fazla düşündüren gitme isteği uyandıran eşsiz bir kitap

paulo coelho yazmışsa okumadan olmaz efsane bir kitap yine.

Bu eserde yazar bizi içsel bir yolculuğa çıkarıyor, kendimizi sorguluyoruz

Kitabın arkasında okuduğum şu cümle "Seni kendimden bile daha çok seviyorum." Eğer bunu söyleyebilirsem kendimle barış içinde yaşamayı sürdürebilirim, çünkü bu aşk beni rehin aldı.' ben mest etti.İlahi aşk ve aşkı çok güzel anlatmıştı ve bazı bölümlerde yine çok hoş ve anlamlı sözler vardı.Baya bir yerde notlarda aldığım bir kitap oldu.

Diger kitaplari daha etkileyiciydi bana gore. Kitap ilerliyor ama bazen sıkılıyorsunuz.

Diğer eserlerine oranla biraz ağır ilerliyor.

Bana diğer kitaplarıyla kıyaslandığında sikici geldi.

Simyacinin tadını asla bulamadığım okumakta çok zorlandigim bir kitap oldu ama yazara saygimdan birakamadim yarıda. Yine de ustaya saygılar :)

Ege Ordusunda vatani görevimi yaparken kütüphaneden alıp okumuş ve çok sevmiştim.Akıcılığı mükemmel

Paulo coelho ne yazarsa güzel yazar der susarım

Özgürlük.Perişan bir biçimde yalnız kalma özgürlüğü.

Coelho diğer kitapları kadar akıcı değil konusu bize göre biraz değişik gene içsel bir yolculuğa çıkmış fazla beğenmedim

Bir heves okumaya başladığım ve içinde kaybolduğum bir kitap.

Sanırım hayatımın kitabını buldum.
Suanda okumakla mesgulum. Bitmeden yorum yazılır mı? Yazılıyormuş. Hem de ilk kez bir kitap icin yorum yazıyorum.
Zahir'i, sevdigim Coelho'nun okumak istediklerim arasına koymuştum bir senedir. Konusunu okuyunca, ertelemiştim hep. Mutlu bir ilişkim varken neden okuyacaktım terkedilişleri, asıl konusunun bu olmadıgını biliyordum elbette. Burdan yola cıkılarak yazılmış bir arayışın öyküsü bir kitaptı muhtemelen.
4 yılın sonunda aniden ben de terkedildim, o ilişkimi, en yakın arkadasımı kaybettim.
Kendi kendime gezerken bir anda esti ve kitapçıya gidip Zahir'e uzattım elimi. Kapagı açtıgımda önce Kavafis'in İthaka şiiri, sonraysa yüzümde kah gülümseme kah şaşkınlıkla okudugum satırlar... her şey çok anlamlıydı. Mümkün olamayacak kadar anlamlı. kitap okumaya vakit bulamam diye düşündügüm final zamanımda, elimde yanımda.
Şimdi devam edebilirim

bence vasat tekrar olsa okumam.

Paulo Coelho nun en sıkıcı, 5 kez başlayıp sıkılarak bi türlü bitiremedigim zaman kaybı bir kitap

Coelho'nun mistik dünyasından kurtarıcı bir eser daha. birkaç kişinin yaşamından örnekler verse de, bence içinde hepimizden birer parça var.

Okurken Simyacı etkisi bekliyorsanız hayalkırıklığına uğrarsınız.Zaten o etkiyi beklemeyi de bırakın artık,o bir daha olmaz.Zahir´e gelirsek,bence hoş bir roman,sürükleyici,sonunda ne olacak diye oldukça merak ettiriyor insanı.Daha fazlası değil ama,en azından benim için.Okusanız da olur,okumasanız da..

Yazarın okuduğum ilk kitabıdır. Devrik cümleler kullanılsa bile yine kendini okutmaktadır. Karakterler hakkında geçmişe dönüşlere de yer verilmiştir. Bu da karakterlere daha fazla derinlik katmıştır.

Kitabı lise yıllarından damağımda kalan Simyacı'nın hatırasıyla okudum. Onun kadar sıcaklığını hissedemedim. Belki yoğun bir dönemime denk gelip bir kaç günde bitiremediğimden kaynaklanmış olabilir. Kitaptaki yazarın ruh hali, karısına aşkı ve onun için farklı coğrafyalara düşüp iz sürmesi güzeldi. Gittiği ülkelerin kültürel özelliklerine biraz daha değinseydi daha güzel olurdu.

Sadece 85 sayfa dayanabildiğim, 85 sayfa boyunca hiç bir şey anlatmayan bir kitap. Yazırın hayranı değilseniz, benim gibi sadece merakınızdan okumak istiyorsanız sakın denemeyin.

konusu ve içerik çok güzel. paulo coelho ile simyacı'yı okumadım ama ilk tanıştığım kitap gerçekten ilginç ve farklı bir bakış acısı entellektüel yaklaşımlı konular var kitapın sonu çok ilginç bence kitapı okuyan çoğu kişi kabullenmemiştir...

Yazarın düşünceleri, dünyaya bakış açısı çok farklı. Aslında çoğu kitabı konu olarak aynı. Anlamakta zorlandığım bambaşka bir dünyanın çoktan içinde Paulo Coelho. Karakterleri kadar cesur olup kendi içime yolculuklar yapamasam da kitaplarından çok zevk aldığımı söyleyebilirim.

Aşk, sevgi, birliktelik, özlem, kariyer, aile gibi kavramlara farklı bir bakış açısıyla yaklaşmış olan çok etkileyici çok derin bir roman. Simyacı ile aynı mistik havaya sahip. Yazarın kendine has üslubu burada da devam ediyor. Her kesime hitap eden kült bir roman olduğunu söyleyebilirim.

sevgiliye uzanan; yol, yolculuk ve yoldaki değişim adına yazılmış bir kitap. ünlü bir yazar, ortalıktan kaybolan karısı Esther, sevgilisi Marie ve yolunda arkadaşı olacak Mikhail üzerine kurulu olan roman beni benden aldı. sanmayın ki çok beğendiğim için kendimden geçtim. paulo coelho kitabı karısına ithaf etmiş ama umarım karısı kitabın sonunda benim gibi "Bu mu yani?" diyerek şok olmamıştır. sabır gerektiriyor bu kitap sabıııırrr... tamam anlıyoruz zâhire dönüş kolay değil ama bunu anlatmanın daha kolay bir yanı olabilirdi. en azından 320 sayfa sürmeyen bir anlatım olabilirdi. kasvetli, sıkıcı ve melankolik bir havada ilerleyen, insanı sevgilisinden ayırıp depresyona sokabilecek bir yapıya sahip. arada güzel anlara, hoş sözlere rastlamıyor değilsiniz hani. ama o birkaç güzel an için bu kadar sıkıldığınıza inanın değmez. çeviriye gelince; her zamanki gibi can'dan yine güzel ve başarılı bir çeviri.

Kitap aşk, yenilgi ve tutku temaları üzerine kuruludurÜnlü, başarılı, zengin bir yazarın savaş muhabirliği yapan karısı Esther bir gün ansızın ortadan kaybolur. Esther kaçırılmış mıdır, öldürülmüş müdür, yoksa kocasını mı terk etmiştir? Çok sevdiği karısını bulmak için yanıp tutuşan yazar, Esther'in en son birlikte görüldüğü Kazak genci Mikhail'le birlikte Fransa'dan İspanya'ya, Hırvatistan'dan Orta Asya steplerine uzanan bir yolculukta bulur kendini.

Bu kitabın uzun bir kısmı beni etkilemedi. sonlara doğru güzelleşti. özellikle dinlenci kabilesi ile olan bölümler gerçekten görmediğimiz ya da görmezden geldiğimiz şeyleri görmemize neden oluyor. sevdiğiniz insanlara zaman ayırın...

yazarın daha zor okunan bir kitabı bence

Son derece boş ve sıradan bir kitap.Paulo Coelho'nun Simyacı ve Veronika Ölmek İstiyor'dan sonra okuduğum üçüncü kitabıydı ve zırvalıklarla doluydu.İçsel yolculuk,insanın kendi hayatını keşfetmesi gibi soyut kavramlar üzerine kurulmuş bir dolu saçmalıktan başka bir şey yok.Kısaca elle tutulur hiç bir yanı yok.Kitap okumaktan soğumak istemiyorsanız bu kitabı da okumayın derim...

yazarın başka eserini de okumuştum ama bunun tadı bambaşka.....

böyle büyük yazarların kitaplarını puanlarken bu işin erbabıymışçasına düşük puan vermek beni utandırıyor ama zahir hakikaten olmamış.

coelho nun simyacı romanını okuduktan sonra diğerleri zoraki yazılmış zannediyor insan. bu kitabında ortalarda yükselttiği tempoyu bir an önce bitirme çabası içine giriyor. konuyu da tam kavrayamadım sevmek mi yoksa sevgi mi?aile var, kadın ve kocanın birbirne sevgisi var, onların sevgilileri var bütün bunların arasında gerçek sevgi var.falan filan... açıkçası ben romanın bütününü sevmedim. ancak parça olarak ele alırsak olayların düğüm oldukları noktalardaki tespitler güzel.

Yazarın en iyi kitabı Simyacı olarak gösterilse de benim okuduğum en iyi Coelho kitabıydı...