Toprak Ana Hakkındaki Yorumlar

İlk defa bir kitabı okurken böylesine ağladım galiba.
Eser çok güzel bir dille kaleme alınmış,Tolgonay'ın hislerini okurken aynı duyguları hissettim diyebilirim.

Aytmatov'un okuduğum ilk eseriydi. Güzel ve gayet akıcı dille alınmış. Rus baskısını ve savaşını anlatan bir çalışma. Bence roman severler okumalı

Bu ne güzel anlatım !Sanki ben de yaşadım o zamanı ´ acıları ben de hissettim . . bende terledim tarlada.Ana ile birlikte hayat beni de yordu. üzdü fakat bende ümidimi hiç kaybetmedim onun gibi....

çok çok iyi bir kitap. çok fazla dram içeriyor insanı çok etkiliyor 9/10

aytmatov yine köy hayatını ele almış. kitabın kurgusu çok etkileyici. aliman'ın çektiği sıkıntıları hıçkırıklara boğularak okuyacaksınız. aytmatov okurken tek sorun gereksiz betimlemelere çok fazla yer vermesi.

diğer cengiz aytmatov kitapları gibi okunması gereken bir kitap...

Aytmatov'un bir eserini ilk defa okuyorum ve Aytmatov'un kalemini tatmakta ne kadar geç kaldığımı gördüm. diğer eserlerini de en kısa sürede okuyacağım.hiç okumamışlara duyrulur.

cengiz aytmatov'un savaş yıllarını anlattığı bir eserdir... savaşın gerisindeki sivil halkın asıl cehennemi yaşadığı açık ve anlaşılır bir dille daha gözönüne getirilmiştir..

okudukça olayın içine suruklanıyor ınsan

bir hikayeki içinde her evde mutlaka yaşanmış hikaye olmasın milletimiz neler çekmiş eski analar nerde şimdiki analar nerde
elleri öpülesi ayaklarının altına toprak olunası analar sizleri çok seviyoruz mutlaka okuyun dugulanacaksınız

Dili süper.kitap akıyor resmen.anlatımı çok canlı.kesinlikle okunmalı.

eserde savaşın insanlar üzerinde yarattığı çöküntüyü yaşantılarını altüst edişini kendi toprakların dan binlerce km re uzaktaki savaşın kendi üzerlerindeki hezeyan da çok iyi anlatılmış

Hayatın anlatıldığı bu kitabı okuyunca, hayatın ne kadar zor ve anlamlı olduğunu bir kez daha anladım...

Yıllar önce orta okuldayken bir arkadaşım hediye etmişti.O eski ve sayfaları sararmış kitabı görünce yıllar önce okumuş olmama rağmen sıcaklığını hissetiğimi söyleyebilirim.Öğrencilerim için aldım.Severek okudular.Cengiz Aytmatov ile tanışmak için birebir...

Güzel bir kitap... Dili sade ve bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap. Savaşın acımasız yüzünü gözler önüne seriyor. Okuyup da pişman olmayacağınız bir kitap.

Aytmatov okumadıysanız, kitapkurduyum demeyin.

Yazarın bu eseri de diğer eserleri gibi çok başarılı. Savaşın insanlardan neler alıp götürdüğünü duygulu bir dille anlatan kitabı okurken gözyaşlarınızın kendiliğinden akıp gittiğini göreceksiniz. Kitabın kısa olması da ayrıca tadını damağınızda bırakacak. Herkesin severek okuyacağına eminim.

mükemmel bir kitap yazarı ve anlatımı çok kaliteli.bir çırpıda okuyacaksınız.

yorumlara bağlı kalarak aldığım bu eser gerçekten de hakkını veriyor...
ancak kısa oluşu , kısa olduğundan dolayı da fiyatının yuksek oluşu ve her zaman olduğu gibi ötüken yayınevinin asla vazgeçmeyeceği dizgi hataları beraberinde hediye herhalde...
ama her zaman söylerim yine söylüyorum :
CENGİZ AYTMATOV a GÜN OLUR ASRA BEDEL ROMANI İLE BAŞLAYIN...

DUYGU YÜKLÜ BİR KİTAP HER HALDE BUKİTABI OKUYUPTA AĞLAMAYAN YOKTUR.SAYFA 70 TE OKUYANLAR GÖZ YAŞLARINI TUTSUNLAR...

Dramatik olayları akıcı bir dille ele almış,sürükleyici bir kitap olmuş.

Savaş sırasında eşi ve 3 oğlunu kaybetmiş bir ananın toprakla konuşmasını anlatan hüzünlü,dramatik,ders alınması gereken bir roman.

Eşi ve oğullarını savaşta kaybetmesine rağmen hala canla başla çalışan Vatansever bir ananın hikayesi.

Mutlaka okunması gereken bir kitap

Aytmatov 'Toprak Ana' eserinde İkinci dünya savaşı döneminde yaşanan dramları bir annenin gözünden ustaca aktarmayı başarmış. Canınız sıkılarak ve içiniz burkularak okuyacağınızı düşünüyorum. Okumanızı tavsiye ederim.

Ağlayarak okuduğum tek kitap diyebilirim. Çok yalın ve etkileyici bir anlatıma sahip. Sonrasında tüm Aytmatov kitaplarını okuma kararı veriyorsunuz.

Başları sıkıcı geldi ama ilerledikçe güzelleşmeye başladı. Özellikle sonu, verilen mesaj çok güzeldi.

Belki savaş karşıtı en güzel kitaplardan biri olabilir. Ayrıca Tolganay'ın trajedik hayat hikayesinin etkisinde kalacaksınız.

Kitabı elime almamla birlikte bir çırpıda bitirdim. Cengiz Aytmatov'un bu kadar iyi bir yazar olabileceğini tahmin etmemiştim. Anlatımı o kadar içten ve sade ki kendinizi kaptırıveriyorsunuz ve olayları yansıtırken seçtiği yöntem de alışılmamış ve ustaca. Basitçe mutlu bir evliliğin sonunda her ne kadar talihsiz olaylar başına gelse de hayattan kopmayan bir kırgız kadının öyküsü anlatılıyor.

Kitabı yeni aldım vede yeni bitirdim... Yani demek istediğim, çok akıcı bir dille yazılmış, sürükleyici bir kitap. Tolgonay isimli yaşlı kadın, hayatı boyunca yaşadıklarını, ailecek çektiği sıkıntıları, birer birer tüm ailesini bir savaş uğruna yitirmesini Toprakla konuşarak anlatıyor... Gerçekten okunması gereken bir kitap!!!

okuduğumda çok derin izler bırakmış bir kitap bende okumanızı tavsiye ederim

Eser gerçekten değerli.Geçen hafta kitapyurdundan istedik ve elimize yeni baskısı geldi. Pırıl pırıl...

muhteşem bir kitap son zamanlarda okuduğum en hüzünlü kitap. gerçekten çok akıcı hiç sıkılmıyorsunuz mutlaka okuyun

üniversitede Edebiyat hocamız ödev olarak vermişti aldım okudum ve iyikide okumusum bir kitap ancak bu kadar akıcı ve etkileyici olabilir kesinlikle okunması gereken bir kitap

cengiz aytmatov gerçekten mükemmel bir yazar daha önce gün olur asra bedeli okudum ve devam niteliğinde olan bu kitabı da çok merak ettiğim için hemen sipariş ettim

Cengiz Aytmatov bu kadar içten bir roman yazmayı nerden öğrenmiş bilmiyorum ama ödül almasının çok haklı yanları var.ilk önce neyin önemli olduğunu hürriyet olamayınca hiçbirşeyin olamayacağını öğretiyor bize.Seven insanların sevgilerini ülkeleri için nasıl feda ettiklerine şahit oluyorsunuz.
Çok çalışkan bir anne ve onun biricik eşi ve çocuklarıyla nasıl bir mücadele verdiği ve TOPRAK için neler yapılabileceğini öğrendim.Türklerin doğasında olan KUTSALI koruma duygusu ile nelere göğüs gerildiği daha bir anlam kazanıyor.İnsanların büyük taşlarının ne olduğu ve onları nasıl sıraya koyduğu çok önemli.TOPRAK ANA bize hem duygu hem düşünce itibariyle vermek istediğini çok akıcı ve anlaşılır bir dille vermiş.Tüm kitap severlerin mutlaka okumasını istediğim bir kitap.Kitap kurtlarına bol okumalı günler....

Üstadın Gün Olur Asra Bedel romanını okuduktan sonra tüm eserlerini okumaya özen göstermeye başladım çok şükür. Bütün eserlerinde allegorik bir anlatım yöntemini seçtiğini keşfettim ben bu zaman kadar. Türk milletinin asimile edilmeye çalışıldığı ve bu konuda da Rusların başarılı olmaya başladığını gören yazar Türk milletini uyarmak için semboller kullanmış ve onu da hikaye kuralları çerçevesinde yapmıştır.
Toprak anada da yazar savaşa karşı oluşunu hikaye kuralları içerisinde insanlara sembollerle sezdirmeye çalışmaktadır.
Bu kitabı okumayan kitap kurtlarına tavsiye ederim.

CENGİZ AYTMATOV OKUMAK YA DA OKUMAMAK...

“Cengiz Aytmatov okudunuz mu demiyorum!.. Adını duyan kaç kişi var aranızda?” Sınıfa girdiğimde bu soruyu sordum öğrencilerime... Bir-iki mütereddit parmak kalktı havaya. Onlar da beyhude bir çabayla,birkaç kelam edebildiler sadece. Hazin ama sıradan bir tablo bu... Öğretmenlik mesleğinin içinde olanlar böyle şeylere alışkın olmalılar. Saçma sapan kitapların en çok sattığı bir pop-nesilde ne Aytmatov tanınır,ne Cemil Meriç ne Cengiz Dağcı,ne Tanpınar ne de Tarık Buğra...
Halbuki Cengiz Aytmatov mühim bir yazar...Üstelik bu ehemmiyet yalnızca kendi ülkesi ya da Türk Dünyası için geçerli değil;bütün dünyanın en çok tanıdığı ve okuduğu yazarlardan birisi ve aynı zamanda bir Kırgız Türkü O...
Kuru bilgilerle dolu ansiklopediler ondan genellikle ”Dünyaca meşhur Kırgız yazarı,mütercim,gazeteci ve siyasetçi.12 Aralık 1928’de Kırgızistan’ın Talas eyaletine bağlı Şeker köyünde doğdu. Babası Törekul,annesi Necime’dir. Bişkek Veteriner Fakültesinden mezun oldu. Yazarlığa 1952’de başladı. Moskova Üniversitesi Edebiyat Bölümünü de bitirdi. 1959’da Kırgız Pravda’sı muhabiri oldu. “Dağlar ve Steplerden Masallar” adlı hikâye kitabıyla büyük şöhret kazandı. Kitap,1963’te Lenin ödülü kazandı. Bu ödül ayrıca onu,en genç Lenin ödüllü yazar yapmıştır.
Eserlerini Kırgızca ve Rusça kaleme alan Aytmatov,eserlerinin çoğunda tema olarak aşk,dostluk,savaş devrinin acıları ile Kırgızların gelenek ve göreneklerini işlemiştir. Totaliter sistemleri eleştiren eserler de vermiştir. Eserleri Türkçe’nin yanı sıra 150’den fazla dile tercüme edilerek milyonlarca baskıya ulaşan Aytmatov, 1958’de Kırgız Yazarlar Birliği Prezedyumu üyeliğine,1962’de Kırgız Sinematografi İşçileri Birliği Birinci sekreterliğine getirildi. 1966’da SSCB Yüksek Sovyeti üyeliğine getirildi. 1967’de SSCB Yazarlar Birliği Yürütme Kurulu Üyesi oldu. 1968’de Sovyet Devlet Edebiyatı ödülünü aldı. Aytmatov, halen Kırgızistan’ın Benelüks ülkeleri büyükelçiliğini de yapmaktadır.” şeklinde bahsediyor.
Müsaadenizle en baştaki kısma ricat edelim;öğrencilerime onu tanıtmak için anahtar bir filmden bahsediyorum. Başrollerini Türkan Şoray ile Kadir İnanır’ın paylaştığı, yönetmenliğini Atıf Yılmaz’ın yaptığı,meşhur film müziklerine ise Cahit Berkay’ın imza attığı “Selvi Boylum Al Yazmalım” filminin Cengiz Aytmatov’a ait aynı adlı hikâyeden senaryolaştırıldığını söylüyorum onlara. Daha bir şaşırıyorlar tabii;hatta alâkadar olmaya başlıyorlar da…
Henüz çocuk yaşlardayken İkinci Dünya Savaşı’nın acılarını cephe gerisinde yaşamış olan yazar halen hayatta. (kim bilir,belki de ölmesini bekliyoruzdur;ne de olsa yaşayanlara pek kıymet vermiyoruz!) “Gün Olur Asra Bedel” ve “Beyaz Gemi” adlı romanları MEB’in tavsiye ettiği 100 Temel Eser arasında yer alıyor...Uluslar arası Cengiz Aytmatov Vakfı Onur Başkanlığının yanı sıra DA(Diyalog Avrasya) Gazetesinin Yayın Kurulu Üyeliğini de yapan Aytmatov, uluslar arası diyalog çalışmaları içinde de yer almaktadır.
Benim kendisiyle tanışmam ise üniversite yıllarıma denk geliyor. (Tanışmak dediysem hemen heyecanlanmayın canım;kitaplarından bahsediyorum.) Lise edebiyat müfredatında yer almasına rağmen demek ki,ders hocamız müfredatı yetiştirememiş ya da o esnada bendeniz ders dinlemek yerine okulu asmakla iştigal ediyormuşum. İlk olarak Toprak Ana’yı okumuş,savaşın ne büyük bir felâket olduğunu ucundan kıyısından da olsa idrak edebilmiş ve abartısız söylüyorum bir hafta içersinde tam on kişiye de cebren ve hile ile okutmuştum kitabı. Sonra bir İstanbul seyahâti sırasında Beyaz Gemi’yi bir gecede bitirmiştim. Hikâyeyi okuyanlar bilir;efsane ve masallarla harmanlanmış bir duygu sağanağıdır ve ben uyuyup uyanıp,rüyalarla karışık okumuştum o güzel hikâyeyi…Ardından bazı edebiyat çevrelerince “dünyanın en güzel romanı” olarak takdim edilen bir şaheseri;”Gün Olur Asra Bedel” adlı romanını okudum üstadın…İşi bilenler söylemiş zaten,ayrıca bir şey demeye lüzum görmüyorum. Sonra Cemile,Dişi Kurdun Rüyaları,Yüzyüze ve diğerleri…
Üstelik bir kez de değil birkaç kez okudum bütün eserlerini…Sonra da taze bir Aytmatov sevdalısı olarak çevremdekilere okuttum.
Beşir Ayvazoğlu’nun ifadesiyle sosyal-psikolojiye “Mankurtizm” kavramını dahil eden Aytmatov her ne kadar farklı bir coğrafyada dursa da kendi ifadesiyle “köklerini Türkiye’de bulmuş bir Türk yazarıdır” ve “bizden niçin dünya çapında bir yazar çıkmıyor?” suâline verilebilecek en güzel cevaplardan birisidir. Ülkesinde milli bir kahraman olarak kabul edilen üstadı hadi Ruslar,Kazaklar,Azeriler falan bizden daha çok tanıyıp okuyorlar ve ben bunu anlayabiliyorum ama Almanya’da,Fransa’da,Benelüks ülkelerinde bile Türkiye’den daha çok tanınıp okunması doğrusu bizim için büyük bir ayıptır.
Ne dersiniz?Haksız mıyım?

Aytmatov’un bu eserinde diğerler eserlerinde de olduğu gibi savaşta ezilen Halk ve çektikleri sıkıntılar, bir annenin gözünden yansıtılarak farklı bir zaviyeden ele alınmış. Kocası Suvankul, Oğulları Kasım, Maysalbek ve Caynak’ı savaşta kaybeden bir anne, oğlu Kasım’ın karısı Aliman ile birlikte yiğitlerini yitirdikten sonra çektikleri katmerli acılar…İnsanların zirai üretim kooperatifinde canlarını dişlerine takarak cepheye nasıl buğday yetiştirdikleri, kendi milletinden bile olsa insanların ne kadar çirkefleştiği, öksüz ve yetimlerin lokmalarına kadar çaldığını, savaşın insanın iyisi ve kötüsü ortaya çıkardığını bir çoğunu kitapta okuyorsunuz. Aytmatov’un bir tarzı var o savaşı, melankoliyi eserlerinin bütününde işleyebilen, ve bunu sizi gözyaşlarına boğarak yapabilen bir usta. Savaşı cephe gerisinde, yiğitlerini ateş hattına gönderen,ezilen, bütün işleri omuzlayan insanların penceresinden öyle sanıyorum ki Aytmatov kadar iyi betimleyebilecek bir yazar daha yoktur…

Aytmatov'un eserleri arasında beni etkileyen en çok bu kitap olmuştur.Bir annenin inanılmaz,acıklı hayat hikayesini ancak Aytmatov gibi bir yazar bu kadar güzel anlatılabilirdi.Mutlaka okumalısınız...

Savaşın acı gerçekliğini yazar çok etkileyici bir şekilde işlemiş. Tolunay ve ailesi etrafında geçen kitapta Kırgız-Türk toplumunun acılarını bir annenin gözünden okumak mümkün...

Aslında benim pek tarzım olmasa da sonuna kadar ilgiyle okuduğum bir kitap oldu. Kurulan cümleler ve kullanılan kelimeler kitabı başka bir havaya sokuyor. Savaşın tüm yıkıcılığı ve bir ailenin yok oluşu insanı derinden içine alarak sarsıyor ..

ahhhhh cengiz aytmatov harika bir dil akici bir eser akici olay örgüsü yok yok daha ne diyeyim.her kitabi okunmali

Savaşın insan hayatına etkilerini gözler önüne seriyor. Cephe gerisinde kadınların çektiği zorlukları anlatıyor. Toprağın ne denli kıymetli olduğunun mesajı da bir hayli önemli. Dili akıcı sıkmayan bir kitap. Mutlaka okunmalı.

yazarın o kadar güzel bir anlayış tarzı var ki su gibi aktı. beni çok etkiledi. kesinlikle okumanız gereken bir eser

Savaşın tüm vahşetine toprağa tutunarak dayanan ve yaşamaya mecbur olunca nasıl yaşayabilen insanların romanı.

2025 yılında cengiz aytmatov'un önde gelen 10 romanını okuma hedefi koydum. listenin en başında çoğu eleştirmenin aytmatov'un dilini, dünyasını ve düşünce yapısını en net anlattığını düşündüğü toprak ana vardı. iyi ki bu yöndeki tavsiyeleri dinlemişim.

tertemiz bir dil, abartıdan uzak ve hayatın içinden bir anlatım buldum. sonuç olarak fazlasıyla beğendiğim bir eser oldu.

--- spoiler ---

kitabı ilk olarak mehmet özgül çevirisinden ardından ise refik özden çevirisinden okudum. refik özden çevirisi daha pastoral ve samimi geldi ancak bu eleştiri kesinlikle mehmet özgül çevirisinin kötü olduğu manasına gelmiyor.

yaklaşık 150 sayfa olan bu kitap kısa ama yoğun roman (veya novella), 1963 yılında, sovyetler birliği'ndeki kruşçev döneminin sonlarına doğru yayımlanmış. ki bu dönem, stalin sonrası "yumuşama" ile birlikte bireysel acıların ve savaş trajedilerinin edebiyatta daha fazla yer bulabildiği bir zamana karşılık gelir. kitapta da bu hissettirilir.

--- spoiler ---

Kazakistan'ın bir köyünde çiftçilikte uğraşan bir ailenin, savaş çıkması ve evdeki bütün erkeklerin savaşa gitmesiyle köyde yalnız kalan kadın, çocuk ve yaşlıların hayatta kalabilmek için verdikleri yaşam mücadelesini anlatmaktadır.

Yeryüzündeki tüm savaşlara lanet, ve savaşta ölenlere bir ağıt niteliğinde bir Aytmatov kitabı. Yazarı en çok sevdiren şey hem akıcı, hem samimi hem de edebi olmayı başarabilmesi bence. Hikaye o kadar yüreğime dokundu ki 'savaş'a kimbilir kaç kez lanet ettim ve anaların yüreklerinin ne acılara dayanabildiğine kaç kez daha şaştım. Savaşın tüm kötülüğüne rağmen kitabın umudu kaybetmeme ve çalışmaktan vazgeçmeme mesajları ise ilham verici. Kesinlikle okunası.

"benim anladığım gerçek mutluluğun da bir rastlantı sonucu olmadığını, yaz yağmuru gibi birden bire başımıza gelmediğini söylemeliyim. gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor."
***
"iyilik, yola düşen, yoldan toplanan bir şey değildir. tesadüfen ele geçen bir şey değildir. insan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir."

Okurken Anadolu oluyorsunuz.

Yabancısı olmadığımız, içimizden bir hikaye. Coğrafya ve karakterler bizi bir kuşak öncesine götürüyor ve aile büyüklerimizden dinlediklerimizi hatırlatıyor.

değirmen gibi adam öğüten bir cepheyeydi almanların doğu cephesi. savaşta ölen 60 milyon insanın 27 milyonu sovyet vatandaşıydı. cephe kadar zordu geride kalmak.