Tutunamayanlar / Bütün Eserleri 1 Hakkındaki Yorumlar

Bu zamana kadar okumadığıma pişman olduğum bir Oğuz Atay başyapıtı. Gördüğüm kadarıyla bu kitabı okuyanlar iki kısma ayrılıyor. Birincisi kitabı okuyup baş köşesinde saklayanlar ve tekrar tekrar okuyanlar. Arada sırada göz gezdirenler. Bir de okuyup yarıda bırakanlar. Ben sanırım birinci gruba giriyorum ki etkisinde kaldım kitabın.

78 sayfalık noktalama işaretsiz bir bölüm var. orası bile gayet akıcı.

aslında bu kitaba ya da başka bir kitaba ithaflar yazmak selim'e ihanet etmek olur.onun da dediği gibi herkesin düşüncesi kendine saklı kalmalı, başkalarıyla paylaşmamalı onları.işte o yüzden bu kitap anlatılmaz, selim ışık anlata anlata bitirilemez.alınıp okunması, bitince tekrar ve tekrar okunması lazım bu kitabın.

Normalde çok okumayan bi insan olarak, kitaba yeni başladığımda çok karşı çıkan oldu nasıl okuyacaksındı anlayamazsındı kimse anyamadı o kitabı zaten falandı filandı. Okudum nerede sıkılacağımı bekledim durdum...sıkılmadım. Biraz yapı meselesi diskonektus erektus familyasından herkes rahatlıkla okuyup özümser sonra bidaha okur sonra bidaha sonra bidaha... Nasıl güzel bir kız görünce dönüp dönüp bakarsın ya onun gibi.

Çok derin,çok çarpıcı, çok sıradışı.. Oğuz Atay yer yer zorluyor insanı, çok da iyi yapıyor. Keşke daha çok eser verebilseydi diyen arkadaşlara yüzde yüz katılıyorum.
Selim Işık bir tutunamayan, dünyaya bir daha gelişinde çocuk kalmak, korkusuz yaşamak istiyor. Büyümek yalnız tutunanlara gerekli.. İntiharından önce sevgilisine yazdığı mektubunda, henüz koruyabildiğim bazı özelliklerim varken daha insan olduğumu hissederken bu gidişe bir son vermeliyim yoksa çok geç olacak diyor.Her satırda onu biraz daha yakından tanıyorsunuz ama yine de yetmiyor. Selim Işık öyle bir karakterki kitap bitse de o sizinle var olmaya devam ediyor..

ilk kez okunduğunda fena halde çarpan, sonraki okumaların her birinde "ben bunu daha önce neden farketmedim?" dedirten baş yapıt.

Genelde çoklarınca başucu kitabı, hayatımı değiştiren kitap diye tabir edilen kitaplara temkinli yaklaşırım, bu kadar sahiplenilen kitaplar beni tereddüde düşürür, o yüzden de Tutunamayanlarını okumaya başlamadan önce de bazı tereddütlerim vardı. Ben bu kitabı hayatımın kitabı diye nitelendiremem ama kesinlikle alışılmışın dışında bir kitap, yer yer okuyucuyu zorlasa da, yorsa da içine almayı başarıyor. Özellikle Selim Işık'ın günlüğünü oluşturan kısımdan çok etkilendiğimi, ölüme adım adım yaklaşmanın, ruhun giderek parçalanmasının psikolojik analizinin yazar tarafından çok başarılı ve etkili yapıldığını düşünüyorum.Bence her kitap sever hayatında en az bir kere Oğuz Atay okumalı.

maalesef oğuz atay'ın kitabını severek okumama rağmen 505. sayfasında bıraktım. bir sürü kitap okudum. okuduğum kitaplardan hiç biri beni tutunamayanlar kadar yormadı resmen. başıma ağrılar girdi ne olduğumu bilemedim üzülerek kitaba devam etmeme kararı aldım.

Okumaya başladığınızda "bu ne" diye şaşırıyorsunuz.Bırkmak isteyebilirsiniz.Sabredin ve kitabın sizi içine almasını bekleyin.

Kitabı ilk bölümlerinde anlamakta zorluk çekmiştim.Fakat ilerleyen bölümlerde insanı hapseden bir kurgusu olduğunu gördüm.saatli bomba gibi.
Kitap sizi esir alan bir üslup ile yazılmış.Her kütüphanede olması gereken bir edebi eser diye düşünüyorum.üzüldüğüm nokta şu oldu böyle müthiş bir eserin yazarı çok erken yaşta vefat etmiş olması...

Tutunamayanlar cennetle müjdelendiklerini zannedenlerin hikâyesi. Yanı başındakilerin feryatlarından habersiz. Süleyman’ın asası düşmese öldüğünün farkına varmazlar. içimizdeki turgut mu? yoksa selim mi? karar okuyanın...

Farklı bir eser okumak, alışılmışın dışında bie lezzet almak isteyen her okura tavsiye ediyorum. Mutlaka okunmalı ve kütüphanemizde bulunması gereken bir eser. Keşke yazar daha çok eserler kazandırabilseydi edebiyatımıza....

Tutunamayanlar... disconnectus erectus... Hepimizin hikayesi... Bu ülkede yaşayan hepimizin... Selim Işık mesela... Onun içsel yolculuğu kendi içsel yolculuğumla çok benzemekte... İlgi duymadığı cinsel konularda ilgiliymiş gibi davranma zorunluluğu... Askeri mantıkla tek tip insan özellikleri bekleyen bir ülkenin çocukları karşısındakinin toplumsal yargılar dahilindeki beklentilere cevab vermesini beklemesi...Halbuki bu anlatıda Selim Işık kanımca bir eşcinseldir ve bu nedenle önem vermez kadınlar hakkındaki anlatılanlara... Ama kime ne? Türk insanı daha idrak edememiştir ve beklentileri tek tiptir... Anlatımındaki karışıklığa rağmen bizlerin hikayesidir yine de. Birkaç defa okunması gerekebilir... Ve bu ülkede Selim Işıklarında varlığını kanıtlar niteliktedir...

Tutunamayanlar, roman meyanında Modern Türk Edebiyatının miladı olarak kabul edilmesi gereken bir kült yapıt. Romanı anlamak için her şeyden önce 20. yüzyıl dünya roman sanatını ve bunun icracılarını (Joyce, kafka, Woolf, Musil) ve bunların mülhem kaynakları olan Shakespeare, dante, Sterne, Dostoyevski gibi isimleri okumuş, alımlamış olmak gerekiyor. Yoksa, çevresindeki şuursuz heyecandan etkilenerek kitabı okumaya heveslenen bir yığın okur gibi "başları çok sıkıcıydı. inat ettim, elimden düşürmedim okudum. ya da müthiş bir kitap..." vs türünden harcıalem yorumlara mahkum olmamak işten bile değil. Romanın bir diğer ayağını da evet içeriği oluşturmakta: Türk toplumunu ve bu toplum içinde anlaşılmak için çırpınan aydının trajedisini, çelişkilerini, çıkmazlarını müthiş ironik bir dille, Tanpınar'dan ödünçleyerek söylersek "militan mizahı" fevkinde kullanarak dile getirmiş Atay. Romanın Oğuz Atay'ın yaşamından büyük ölçüde kesitler içerdiğini, bu sebepten, romanı alabildiğine derinlikli ve anlamlı okuyabilmek için Yıldız Ecevit hoca tarafından yazılmış biyografisinin okunmasının da elzem olduğunu belirtmeli.

Hani bazı kitaplar vardır çok karışıktır,aynı zamandada çok sıkıcıdır.Okurken uykunuz gelir gözkapaklarınız ağrımaya başlar işte bu kitap karışık olmasına rağmen zerre kadar sıkıcılığı yoktur bana göre.Olric diyaloglarıda ayrı bir güzellik katmıştır romana.

İlk 'korkuyu beklerken'adlı kitabını okumuştum Oğuz Atay'ın. Ve çok sevmiştim. Farklı bir uslup kullanıyor gibi gelmişti bana. Tutunamayanlar2ı okuyunca bu düşüncemde haklı olduğumu gördüm. Çok orjinal cümleler çıkıyor karşısına kitabı okurken insanın. Çok beğendiğim kitaplar arasına dahil oldu Tutunamayanlar. Okurken sıkılırsın, bitmezki diyenler oldu. Fakat başlayınca bırakamadım. Herkes okumalı bu kitabı. Şiddetle tavsiye ederim.

bu kitap üzerinde tez hazırlamış biri olarak her cumhuriyet gencinin okuması gereken bir eserdir diyebilirim..

OĞUZ ATAY KLASİĞİ ÖLMEDEN ÖNCE OKUNMASI GEREKEN BİR KİTAP OKUYUN DERİM...

insanın içsel yolculuğunu bu kadar güzel bir dille ifade eden başka bir kitap yoktur.herkes okumalı.

"Bir silgi gibi tükendim ben. başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. ben, kurşunkalem silgisiydim. azaldığımla kaldım."
Bitirdikten sonra bile ara ara açıp açıp okunmalı ..

Oğuz Atay'ın anlatımındaki ustalığı ve okura söyleyecek önemli sözleri ve tüm değerlere ve sisteme yönelik yapacağı önemli eleştiriler olması bakımından eseri değerli buluyorum. kalın bir kitap olmasına rağmen keyif alarak ve bir çırpıda okudum.

zaman zaman insanı sıksada çok güzel bir kitap.. şiddetle tavsiye ederim..

başucu kitabım işte: türk edebiyatının tüm sıralamalarda 1. romanı bence ve dünya edebiyatının 20.yy' lı en çok etkileyen yazarı dostoyevski ile eşdeğer bir yazar ve kitap. ayrıca tam anlamak için bir altyapının olması lazım. felsefe,din, edebiyat,tarih vb. alanlarda aza çok bir birikim olmadan romanın gerçek "ironi"sini ve tadını almak biraz zor....atay: "dostoyevski okumamış bir kadınla evlenemem" demiş,işte atay' da öyle....

Defalarca bırakmak istedim ama bir kitaba başladıktan sonra yarıda bırakmayı sevmediğimden devam ettim. Kesinlikle bir kere okumakla tadına varabileceğiniz bir kitap değil. Popüler romanlar gibi kolay da okunamıyor. Kitabı elinize aldığınızda tüm dikkatiniz onda olmalı ve başka hiçbir şey düşünmemelisiniz.. Yoksa karışık yapısının da katkısıyla aynı sayfayı tekrar okumak zorunda kalabilirsiniz.. Ama her şeye rağmen çok güzel ve etkileyici.. Okumayı gerçekten ciddiye alanlara tavsiye edebileceğim bir kitap.. Yoksa aldığınıza pişman olabilirsiniz..

eğer bu romanla ilgileniyor ve okumayı planlıyorsanız, bütün planlarınızı iptal edip kendinizi kampa almalısınız. zira, bana göre yolda, otobüste veya günün herhangi bir yerinde açıp beş on sayfa okunacak bir eser değildir.bir de okumaya başlamadan önce daha önce okuduğunuz bütün roman kurgularını kafanızdan silmelisiniz çünkü, bu eserde kurgu bildiğinizden çok farklı. tutunamayanlar aynı zamanda insanın başını döndürecek seviyede bir olay örgüsüyle yazılmış bir eser. romanı uzun süreye yayarak OKUMAMANIZ şiddetle tavsiye olunur.

oğuz atay'ın karakter yaratmaktaki ustalığını görüyoruz.selim ışık kitap bittikten sonra da bizim buralarda yaşamaya devam ediyor.atay zekası ve mizah gücüyle baş yapı yaratmış

Oğuz Atay'ın bu kitabı yazıp da anlaşılamayınca günlüğünde sitemlere mazhar olan bir kitap.onun değerini yazın tekniğini ve değerini biz yıllar sonra anlamaktayız.Romanın içinde ulysses e benzerlikler onun tekniğine yaklaşma çabaları, postmodernist yazının güzel örneklerinden birini verdi bu eserle bizlere oğuz atay.çoğu kişi doğrudur bu kitabı kolay bir şekilde bitiremez bitirmek için önce buna benzer yazınlara okumak lazım çünkü geleneksel romanlara daha doğrusu bir olay olup onun izinde giden romanlara benzemez.Oğuz atay'ın da dediği gibi ''bu kitap ne ciddi kavgaların,ne büyük ve yaygın sıkıntıların,ne de ezilen insanların romanıdır;bu kitap,mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır.''daha fazla söze gerek yok sanırım...

Türk edebiyatının başyapıtlarından biri olduğu tartışma götürmeyen bu kitap kesinlikle arşivinizde bulunması, okunması gereken bir eser. Oğuz Atay'la bu kitapla tanıştım ve serinin diğer kitaplarını da mutlaka okumam gerektiğini düşündum.Muthiş ve kendine has anlatım tarzıyla hikayenin gizemi birleştiğinde kendinizi başka bir dünyada bulacaksınız.
kitabın bir bölümünde (tahminen) 40 sayfa kadar noktalama işaretleri kullanılmadan yazılan bölümde biraz gerildiğimi de eklemek isterim...

Dağınık, kurgusuz bir roman...
Bize ne kadar da benziyor böyle... biz de hep dağınık ve kurgusuz yaşarız öyle değil mi?

Okurken "artık bitsin dediğim" ama bittikten sonra üzüldüğüm, harika bir roman. Alaycı dili çok hoş...

Bir uyarı, ara verirsen bitmez... Başlandı mı mutlaka bitmeli. Şıpsevdi okuyuculara şiddetle tavsiye edilmiyor...

Tez çalışması olarak incelediğim kitaplardan biriydi bu. Teknik açıdan iyi ama konu ve anlatım olarak o kadar dağınık, yorucu ve anlaşılmaz ki...Bir de bunun üzerine bu kadar uzun olunca varın nasıl bir sıkıntı çektiğimi siz düşünün. Tutunamayanların içinde yazarın kendisi 'tutunanlar bu eseri anlayamaz' türünden laflar edince 'kral çıplak' misali çoğu kimse kitabın kötü olduğunu yazamıyor. Romanın tamamı bilinç akımıyla yazılmaz efendim. Bilinç akımının yabancı ustaları da böyle yapmaz. 100 sayfaya yakın, noktalamasız bilinç akışı örneğini ilk bu kitapta gördüm. Tamamen saçmalamaya varmış nerdeyse. Kitabı okuyanlar bir özet çıkarmayı denesin bakalım beş sayfayı geçebiliyorlar mı? geçemezler çünkü kitapta olay yok. Selim tutunamamış ama kendi saflığından. Roman boyunca adama kimse birşey yapmıyorlar ki. Turgut desen ondan beter.
Psikolojik roman dediğin kısa tutulur ki okuyucu daralmasın. Bu kitabı beğenmeyenlerin 'hayata tutunan' değil de 'romandan zevk almayı bilen' diye vasıflandırılması daha mantıklı bir yaklaşım olur bence. Bu romana güzel dersek en azından son dönemde yetiştirdiğim nitelikli postmodernistlerin eserlerine ne diyeceğiz merak ediyorum.

Tutunamadım ama unutmayacağım kesin. Kitap bir türlü beni içine alamadı öyle de bitti Çok sıkıldım, çok.

içerikten çok sözetmek istemiyorum,ama bu kahramanları tanıdıktan sonra unutamayacaksınız.Günseli'ye aşıkolacaksınız belki,belki selim'e.Ve turgut,bana göre kitabın ana karakteri selim değil de o belki... başta biraz yadırgayacaksınız belki,ama sonra anlayacaksınız onu.Belki de biri canınızı sıktığında dönüp sessizce "gidelim olric" diyeceksiniz artık:)

Okuyunca etkileyen bir kitap diye methini duydum.Bakalım bitirince aynı şeyleri ben de düşünebilecekmiyim.

kesinlikle okunması gereken bir kitap..
anlatımındaki yalınlığı ve etkileyiciliğiyle 1,5 haftada bitirilen, ama keşke bir bu kadar daha devamı olsaydı dedirten muhteşem eser.

arkadasta gördüm heemen almam gerektigini düsündüm iyi ki de almısım super kitap

Herkesin kendinden birşey bulabileceği insanı uzun süreli etkileyen bir kitap

sıkılgan, her şeyi dert edinen, hayata gözlemci muvaffakiyete özlemci, suçluluk duygusunu üzerinden atamamış, hayata anlam verememiş, topluma yabancı kalmış insanların hikayesedir tutunamayanlar. joseph k.'nın, ivan karamazov'un, raskolnikov'un türk verisiyonudur selim ışık. tutunamayanlar varoluşçuluğun türkiye şubesidir.

sayfalar boyu noktasız virgülsüz cümleler sıralanmış..birkaç kelime boşluk bırakılmadan yazılıyor arada bir..önce aralarını bulup okuyorsanız da sonra direk atlıyorsunuz buraları..nasıl bu kadar ünlendi..tutuldu anlamıyorum..bir yığın hayal,kelime,cümle..birbiriyle ilgisini kurmanız zor bunların..bütünlük hiç yok..tutarlılık yok..sıkıla sıkıla okuyorsunuz..kimseye tavsiye etmem..

Edebiyat sevdalılarına ve hayatla kavgası olan herkese tanıdık gelecek şeyler anlatıyor Oğuz Atay. Evet dağınık. Aynı hayat gibi. Ama sıradanın içinde ve tam onun karşısında duruyor. Bu kadar tat alarak okuduğum çok az kitap oldu.

tutunamayanların okuyucu kitlesinden daha fazla sayıda yarıda bırakan kitlesi vardır. türk okurunun en sevmediği eserler genellikle "tuğla" diye tanımladığı kalın kitaplar. fakat bu kitaplar sabrı getiriyor yazardan okura. aynı zamanda söylenmesi gereken ne varsa oğuz atay'ın o şümullu lisanıyle okur biltekmil anlıyor. bitirenler, yarıda bırakanlara hata etmişsiniz derseler, haksız sayılmayacaklardır.

İnsanlar bu kitabı ya hastalık derecesinde severler ya da bu kitaptan nefret ederler. Nedense ortası yoktur. Ben sevenlerdenim. Dört kere okudum, hatmetmek istercesine... Tadına doyulmaz bir kitap. İyi ki yazmışsın OĞUZCUĞUM ATAY!(Cennetteki muhallebicide görüşürüz.)

'Bir yerde söz biter ve iki kişi kendini tekrarlamaya başlar.Yeni başlayan ilişkiler bile eskir böylece.'(s.246)
Bunun gibi sayfa nosunu bile ezbere bildiğim birçok sayfası olan felsefe, tarih, sosyoloji, psikoloji kitaplarını hepsini içinde barındıran ama barındırmak için gayret sarfetmeyen, sarfetmesi için de kimsenin beklentisinin olmadığı, olsa bile bunu kimsenin takmayacağı, hele Oğuz ATAY gibi bir üstadın hiç takmayacağı, kaybetmenin ve tutunamamayı hiç bu kadar güzel ve acıklı, trajedi, dram tadında başka hiç bir kalemin ve yüreğin veremeyeceği, Kuran gibi, kutsal kitap gibi yüksekçe bir yerde asılı durması gereken ve yılda en az bir kere hatmedilmesi gereken ve hatmettikten sonra mümkünse on beş gün kimseyle konuşulmayıp sadece Selim Işık'ı düşünerek günler ve gecelerin geçirilmesi ve 'Bat dünya bat.Canım Selim! Sebep olanların gözü kör olsun! ' deyip inzivaya çeinilmesi gereken kitap...Canım Selim...Canım Oğuz ATAY..sebep olanların gözü kör olsun! ..

Kitabı bitirdiğimde derin bir ohhhh çektim. Hayır kalın olduğu için değildi bu , evet güzel bir eser çıkmış ortaya ama ben okurken her sayfada biraz daha karamsarlaştığımı hissettim.

Tutunamayanlar gerçekden alışılmışı dışında çok farklı bir şekilde yazılmış.Ben kitabı okurken bazen Dosteyevski'yi,bazen Kafka'yı bazende Tolstoy'u gördüm satırlarda.Bazı yerleri anmakta güçlük çektiğim oldu bazı yerde ise tam kendimi buldum.Bazende arkadaşlarımı.Türk edebiyatı içinde okuduğum en farklı en iyi romanlardan bir tanesi.Okumak isteyenler tavsiyem bu kitap için kendilerini gerçekden hazır hissettikden sonra okumaları.Yoksa sıkıcı hatta birazda ağır gelebilir.

Yıllardır hep almak okumak istediğim ama belki de adının karamsarlığından dolayı hep kaçındığım kitapla sayenizde tanıştım. Elimden düşürmez geceleri uyumaz oldum. Bir solukta sayfalar ilerlerken biteceği için üzüldüm. Tek kelimeyle harika bir kitap, mükemmel bir anlatım. Herkese tavsiye ederim.

Okunurken aynı anda güldüren, düşündüren, hüzünlendiren ender kitaplardan biri, Tutunamayanlar. Bu kitap hakkında genelde 'Tutunanlar' anlamayabilir denir, bence aksine onlarda en az disconnectus erectuslar (kitapta yeralan, beni en çok güldüren sözcük öbeklerinden biri) kadar kitaba pekala vakif olabilerler/oluyorlar.Hatta tutundukları için kismen vicdan azabı duyuyorlar.

Oğuz Atay'in zekasina, bilgi birikimine hayran olmamak olanaksiz.Onu genç yaşta kaybetmiş olmamız çok üzücü.

Yazar tıpkı Nabokov gibi cümlelerini düşünce hızı ile yazmış, bu da okuyucunun kitabi su gibi okumasina olanak veriyor. Kitap ile igili diyebilecegim tek olumsuz şey: Kurgu bu romanda pek yer almadığı için, kitabi bitirdikten bir müddet sonra neler yaziyordu acaba diye düşünmeniz. Başka bir deyişle hafizada kalan cinsten değil. Ha tabi diyebilirsiniz okurken keyif almak mı, dünyaya bakış açınızın değişmesi mi önemli yoksa bir takim gitti-geldi-gördü-yaptı-etti türü cümleleri hatirlamak mı? Size kalmış...

Tutunamayanlar postmodern edebiyatta gerçek bir başyapıttır kanısındayım. Bu akımın hem öncüsü hem babası olan Oğuz Atay için hem söylenebilecek çok şey var, hem de hiçbir şey yok. Böyle bir söz ve fikir ustası karşısında ne denilebilir ki..Tam anlamıyla kendimi bulduğum bu kitabı herkese tavsiye ediyorum. Tutunamayanları okumamak büyük bir eksiklik bence.

Karakterlerin herbirinin farklı farklı tipler olduğunu düşünüyorsanız bence yanılıyorsunuz. Yazar olan zatı-muhterem coğul olarak kendi içindeki çelişkilerden çıkmazlarından, boheminden, tanımlayamadığı yada tanımladığı ruh daralgılarından birkaç karekter oluşturmuş. Yine kendi içindeki özgüven, cesaret, korkaklık, aidiyet problemi ve dahi birçok şeyi farklı karakterlere yükleyip tanımlamaya çalışmış. Bunu başarmışta. Gerçekten de erekte olunabilmekle sorunu olmayanlar ve zeka yetersizliği çekenler için 'saçma' kabilinden bir sürü boş laf. Kafka'dan ve Gonçarov'un Oblomov'undan birazda Dostoyevski'den hoşlanmışsanız bir Türk yazardan da bu tadı alabilirsiniz. Disconnectuse Erectus (doğru yazımı bu değildir ama) olana selam.

lise yıllarında sürekli yarım bırakarak ve en sonunda tamamladığım ve bitirdiğimde ters köşe olduğum beni derinden etkileyen güzel bir kitap

Selim'in intihar ettiği yaşta okudum. Hocam kazandığım kitabı bulamayınca kitaplığımdan seç birini dediği tabii ki alarak yüreğini de sökmüş oldum. Üç kez okunmalı demişti. Hiç kimseye vermediğim her okuyan gibi benim için yazılmış dediğim kitap. Dört kutsal kitaptan sonrakidir.

İlk yalanı söyledikten sonra bi daha konuşmamalı insan...diyor
defalarca basladım bitimedim zamanı gelmiş keyfle okudum bitirdim .tutunamayacağımı bir kez daha anladım .