Başlarda sıkılarak okuduğum ancak okudukça olay örgüsü ve anlatımın büyüsüne kapıldığım bir siyasi roman. Gerçekleşmeyen hayal ve umutlar. Ülküler ve Murat'lar. Onaylasak da onaylamasak da ülkemiz geçti bu süreçlerden ve insanlar yaşadı o günleri. Yakın tarihimizde yaşanan olayları anlamlandırabilmeye çalışmak adına çok güzel bir başlangıç. Emeğine sağlık Oya Baydar.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Emeğine , yüreğine sağlık Oya Baydar,,<br />Okurken kitabın içinde her bir bölgeden ve her sınıftan ; bir çocuğun, yetişkinin, orta yaşın ve yaşlılığın iklim ve yoplum değşimi içinde siyasi değişiminde önemi vurgulanarak objektif ve oldukça akıcı dile getirilmesi ile içinde kaybolduğunuz bir roman..Ve devamı olan Erguvan Kapısı ..Ayakta alkışlıyorum seni sevgili Oya Baydar."
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
şimdiye kadar okuduğum en güzel kitaplardan birisi diyebilirim. kitapta zamanlar arasında o kadar geçiş yapılmasına rağmen geriye dönüp de "burada ne olmuştu" diye sormaya bile gerek kalmıyor. tam bir film izliyor gibi, her anı gerçek gibi... kesinlikle tavsiye ederim..
BENCE OKUNMASI GEREKEN ESERLERDEN BİRİ ÇÜNKÜ YAKIN GEÇMİŞİMİZE IŞIK TUTTUĞUNU DÜŞÜNÜYORUM. ÜLKÜ'NÜN YAŞADIKLARI BENİ ÇOK ETKİLEDİ VE SİZDE KENDİNİZİ BU KONULARA İLGİLİ HİSSEDİYORSANIZ KAÇIRMAMANIZ GEREKEN BİR KİTAP.
komünizmi ulaşılmak istenen ütopya ülkücüleri ise katil faşistler olarak gören zihniyetin kominizmin çökmesini anlamdırmak çabasıyla edebiyatı politikaya alet etmesinin mükemmel bir örneğidir. erguvan kapısını okuduktan sonra büyük bir hevesle okumaya başladığım kitap umduğumdan çok gerilerde çıktı diyebilirim. politik romanlar tamam da politika arası romanın pek hoşuma gittiğini söyleyemem.
Sürükleyici ve sarıcı bir kitap-ve bunalımlı. Kitabı hem elimden bırakamadım, hem okudukça içim sıkıldı. İşte ilginç bir karışım. Okunmaya değer.
Sağ-sol olaylarını yaşamış solcuların (hiç bir sağcının bu konudaki bir kitabını okumadığımı-ve hatta duymadığımı-şimdi farkettim-neden acaba? Onların söyleyecekleri bir şey yok mu?) yani yaşamış ve kaderin sillesini yeyip ülkeden kaçmış, vatandaşlıktan çıkarılmış vs solcuların, bugün bu ülkede yaşanan PKK terörüne dört elle sarıldıklarını okuduğum kitaplarda farkediyorum. Sanki kendi başarısız olmuş davalarının devamı gibi görmek istiyorlar bu terörü-tabii onlara göre terör değil, birilerinin (masumları) öldürerek ulaşmaya calıştığı yüce sonuç, haklı dava. (Bu dava kelimesinden de hiç hoşlanmıyorum, hem fazla ağır, hem köhne geliyor) Ama tüm eski solcuların PKK'ya terör örgütü demeye dillerinin varmadığını, hepsinin kitaplarında PKK'ya katılmak üzere dağa çıkan eğitimli gençlere yer verdiğini de görüyorum. Yani teröristler sadece kandırılan cahil çocuklar değil, ne yaptığını bilen insanlar da var, bu dava haksız olamaz vs gösterilmeye çalışılıyor. Ama ne tarafından gösterilmeye çalışılırsa çalışılsın, ister kuyruğundan tutun ister kulağından, istediğin şey için adam öldürmek hiç bir durumda haklı gösterilemez. Sen kim oluyorsun da başka bir insanın yaşama hakkını elinden almayı dava için, onun için bunun için kendinde hak gibi görüyorsun? Bu PKK saçmalığı zaten bizimle ilgili değil, bize empoze edilmiş bir yapay sorun. Komik olan da bunu yapanların, bir zamanlar anti-emperyalizm diye haykıran solcuların baş düşmanı, bildik bazı ülkelerin olması.
Solcularla bir problemim yok-zaten bizim zamanımızda sağcı-solcu olayı falan yoktu. Ama bu ülkenin bir adım ileri gitmesini engelleyen PKK olayına bu kadar dört elle sarılmaları, ve buna karşı olan herkesi de sağcı faşist vs ilan etmeleri hakikaten sinir bozucu. Mehmet İliç'in, küçük oğlu ülkücülere katıldı diye 'keşke ölseydi' diye düşünmesi kanımı dondurdu. Hani hiç bir şey çocuktan daha kutsal, daha değerli olamazdı? Bu durumda bir çarpıklık var ama...Vatansever kelimesinin bu kadar eski moda-ve hatta cahilce bir kelime gibi görülmesi de sinir bozucu. Oya Baydar Fransa'da uzun yıllar kalmış. Herhalde benim ziyaretlerimde gördüğümü o yaşadığı yıllarda çok daha iyi gözlemlemiştir-Fransızlar sadece vatansever değil, bir de üzerine ırkçıdır. Tabii burada Oya Baydar'ın kitapta neden Türkler'den Türkiyeli diye bahsedip, Fransızlardan Fransalı diye bahsetmedğini de merak ediyorum.
Irkçı olalım demiyorum elbette, ama başkalarının vatanlarını küçük görmeden kendi vatanını sevmek iyi bir şeydir, bundan insana ve ülkeye iyilik gelir, çünkü devir dünya vatandaşlığı devri değildir, hiç bir zaman da böyle bir şey olmayacaktır. Gelecek güzel günlerin hayaliyle yaşayıp sanki o günler zaten de yanıbaşımızdaymış, dünyada herkes herkesin dostuymuş, Türkiye gibi bir ülkeyi de tüm diğer ülkeler düşünüp kolluyormuş gibi düşünüp öyle davranmak yerine, yaşadığımız güne ayak uydurarak hem ülkemiz, hem tüm insanlık için yapabileceklerimizin en iyisini yapmak bana iyi bir çözüm gibi geliyor.
Sağ-sol olaylarının yaşandığı zamanlarda solcuların gördüğü muameleyi hiç bir şekilde hoş karşılamıyorum. Onlar da yaptıklarının vatana millete faydalı olacağını düşünen genç insanlardı ve yanlış karşılık gördüler bence. Ama o zamanın kinini bugüne kadar taşıyıp, bu kinle bu kadar yanlış sonuçlara varmayı da hoş karşılamıyorum. Kinden bir noktada kurtulmak lazım. Bu şekilde yaşamak çok zor.
Kitaptaki aşk hikayesi de içimi burktu...Ve Ülkü'nün her şeye, her kayba rağmen yaşamaya devam edebilmesine hayran oldum. Olaylar güzel bağlantılandırılmış. Ustaca yazılmış bir kitap. Tavsiye ederim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kitap Ülkü adlı genç bir kadının Arın Murat'ı(Ülkü'nün geçmişinin büyük bölümünü kaplayan adam) morgda teşhisi için çağrılmasıyla başlar. <br /> Ülkü 68 kuşağında yaşamış genç bir kadındır. Babası öldükten sonra annesiyle yaşamaya başlar. Üniversiteyi kazanır. Burda Arın'la tanışır. Aşk değil de tutkuyla birliktedirler. Sonra Ülkü'nün yeni arkadaşlar edinmesi,farklı düşünceler kazanması ve Arın'ın ailesinin büyük şirketinin başına geçmesiyle herşey değişir. Dönemi çok iyi tasvirlerle açıklayan güzel, akıcı bir kitap. Herkese tavsiye ederim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Oya Baydar, 1970 yılında İstanbul Üniversitesinde sosyoloji bölümü asistanıyken hazırladığı doktora tezi ikinci kez reddedilince, Deniz Gezmiş ve arkadaşları tarafından ilk üniversite işgali başlamıştı. Oya Baydar 12 Eylül döneminde Almanya'ya kaçmak zorunda kalmış ve ancak yıllar sonra ülkesine dönebilmişti. Bu romanı biraz da kendi hayatından izler taşıyor. İdealist düşüncelerle üye olunan örgütler ve askeri darbeler sonucunda dört bir yana dağılan, heba olan hayatlar. Yazar bu dramatik belgesel olayların arasına bir de hüzünlü aşk hikayesi sıkıştırmış. Bu arada romandaki konular arası geçişler biraz belirsiz olmuş ve nerede olduğunuzu anlamaya çalışırken yorgun düştüğünüzü hissedebiliyorsunuz. Her şeye rağmen keyifli bir roman.
Oya Baydar'ın ilk okududğum kitabı.Kitabı aldıktan bir süre sonra sıkılıp bıraktım.Daha sonra yorumlarını okudum ve kitaba yeniden başlamaya karar verdim.Kitap sosyalizmin çöküşü ve yandaşlarını bir rüzgar gibi etrafa dağıtmasını anlatıyor.İçine hzin bir sevdayıda katmış.Yanlız yazarın konudan konuya gkişiden kişiye geçerekeçerek kitabı zor okunur hale getirdiğini düşünüyorum .Kitabı okurken yorulduğumu hissettim.Diğer okurlarında kitap hakkındaki yorumlarının biraz abartılı olduğunu düşünüyorum.Teşekkürler.
Belki ilk önce erguvan kapısı'nı okuduğum için sanki kitapta olan bitenden haberim var havasında okudum. Roman içinde solcuların yakın tarihi nasıl algıladıkları, olayların gelişimi, yaşananlar anlatılmış.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Uzun zamandır okumak istediğim tarzda bir roman buldum, gerçekten fevkalade,kesinlikle okunmasını önerdiğim belgesel tadında bir roman, Türkiye'nin yakın tarihinde yaşananların çok güzel,tarafsız ve bilgiye dayalı anlatımı ve bunların üstünde yaşanan çok onurlu ve saygın bir aşk hikayesi.. sevgili Oya Baydar'ın usta, akıcı kalemi sayesinde okurken bir nefeslik!!! Bu kitabın devamı tarzında da hemen Erguvan Kapısını okumanızı tavsiye ediyorum.
Kesinlikle herkese tavsiye edilebilecek bir roman.Bu romanı okuyana kadar beni en çok etkileyen roman hangisi sorsalar bir çırpıda söyleyemezdim.Artık hiç düşünmeden bu kitabı söyleyeilirim.Oya Baydar'ın son derece mükemmel bir kurguyla yazdığı bu romandan sonra,devamı niteliğinde olan "Erguvan Kapısı"nı okumanızı tavsiye ederim
Öyle bir dil ve kurguyla sunulmuş ki , okurken hep birileri bu romanın filmini çekse diye düşündüm ve bir yandan okuyup bir yandan kafamda film halinde izledim. Kedi Mektupları´ndan sonra okuduğum 2. kitabıydı ve muhteşemdi. Bu kitaptan sonra bir süre başka bir kitap okuyamadım, çünkü roman kahramanları hala benimleydi.<br />
bu siteye çok yorum yazdım ancak şimdiye kadar hiçbirisi hakkında bu kadar güzel şeyler yazmak gelmedi içimden.Okuyucusunu olayın yaşayıcısı yapan böyle bir "belgesel" mutlaka okunmalı.
Gerçek bir roman niteliği taşıyan bu kitapta,sosyalizmin çarpıcı örneklemelerini bulmak hiçde zor olmuyor.Akıcı bir üslupla yazılmış.Okuyucuyu her paragrafta ayrı bir meraka sürükleyen bu kitap belki birçok insanın hayatında bir dönüm noktası olabilecek nitelikte.Tek kelimeyle anlatılacak olunursa 'Derin Çizgiler' bırakacak bir roman.
Bir polisiye roman sürükleyiciliğinde,yakın tarihimizi bütün gerçekleri ile gözler önüne sunan ,dönemi en ince ayrıntısına kadar yaşamış bir usta yazar tarafından hazırlanan bir 'Belgesel' ama 'Roman'.
