Yıl 1997-98 arası olmalı.Bendeniz kitap denen şeyden nefret eden bir şahıs(şahıs diyorum çünkü kitap okumadan önce bir şahıstan öte birşey değildim)olarak Kartal Kütüphanesine uğradım birazda "sadist"lik vardı bende o yüzden baktım sadist adlı bir roman, yazarınada göz aşinalığım var.Ben ki kitaptan nefret eden bir kişiyim ama,kitabı 3 günde yemeden içmeden kesilmiş bir halde bitirdim.Gece yarıları ne yapıyordum biliyor musunuz? Gözlerim okuyamaz hale geliyordu, ve uyumamam lazımdı.Niye mi?Niye'si şu:korkuyordum, romandaki o tırlatmış kadın rüyama girer diye.Gerçek söylüyorum;çünkü diğer eleştirilerimde sadece bir kitapta daha korktuğumu okuya bileceksiniz.Sanırım Allaha dua da etmitim.Neyse o günden beri kitapkurduyum.Ve Stephen amcanın bula bileceğiniz en (daha doğrusu tek) korkunç romanı budur.5 yıldır daha iyi bir kitap okumadım.Diyeceksinizki ilk sevdiğim kitap diye böyle oldu.Hayır,hayır,hayır... NOT:O baltanın bacağa inmesinden sonra balta geri çekilirken ki sesi trende,vapurda,otobüste,İstiklal caddesinde nerde olursa olsun, hatırladığımda beni bir ürperti sarar.Eminim çevremdekiler bana şaşkın gözlerle bakıyorlardır, bu neden ürperdi böyle diye.Okuyun ,ama okuyamayacaksınız , çünkü tam anlamıyla yaşayacaksınız.Beğenmezseniz bana mail atın paranızı seve seve iade edeyim ...:)