ihsan oktay anar puslu kıtalar atlasından bu zamana kadar yazdığı eselerde kendiene has bir üslup oluşturabilmiş bir yazar. okurken hem Osmanlı nın -kendi adıma çok merak ettiğim- günlük halk yaşayışına dair pek çok şey öğrenebiliyor, hem de büyülü ve zihni zorlayan karmaşık bir masalın içinde kaybolabiliyorsunuz. suskunlar çeşitli simgesel ögelerin birleşiminden oluşan enfes bir kitap. Hrıstiyanlık ve İslamiyet öğretilerinin temel noktalarının ustaca ele alınışına şahit oluyoruz. Öyle ki Habil le Kabil'i, Hz. İsa nın son yemeğini ve çarmıha gerilişini İstanbul da geçen öyküler gibi okumak mümkün. Ayrıca Allahın güzel isimlerinden olan Batın ın kullanılışı da kitaba ayrı bir çeşni katmış bence. Sonuç olarak nasıl ki bundan önceki kitapları farklı ve güzelse bu kitapta en az onlar kadar takdire şayan.
çok farklı bir kurguyu, çok tatlı bir dille işlemiş. ben en çok davut karakterini beğendim. kesinlikle tavsiye edbileceğim, çok güzel bir eser. saygılarımla<br />
bir romanında mekanik bilgisine, bir romanında denizcilik bilgisine, şimdiki romanında müzik bilgisine dayalı terminoloji kullanıyor yazar.inanılmaz doğrusu. bence kitap tam bir osmanlı romanı. bi de şuna dikkat ettiniz mi bilmiyorum. örneğin "ney" ile ilgili kısımlarda yazarın kullandığı sözcükleri olurken ney üfllendiğini hissediyorsunuz. NASIL MI? Yazar özellikle tâbe, muhâtab gibi uzatma ünlüsünün olduğu kelimeleri seçerek yapıyor bunu. bu ustalık değil de nedir.
Suskunlar'ı okurken amacım kitabı değil Sayın Anar'ı okumaktı. Yazarın anlatım uslubu çok hoş; kimi yerlerde bazen okuyucu tasvirleri okumakta zorlasa da genelde kendini sonucu görebilmek için kendini okutabilen bir kitap.
Yazarın dini bilgilerinin yanı sıra farklı konularda da bilgisinin seviyesi bir felfese öğretim üyesi için oldukça iyi.
kitabı okurken arada bir gülmeden de edemiyor okuyucu. Özellikle Cüce İskender'in cemaate kızmaları sırasındakileri hareketlerinin tasviri ve Rafael'in temizlik ölçüsünün anlatıldığı sayfalar çok hoş.
Uslub olarak güzel olan kitapta belki de olayları birbirine bağlama ve özellikle sona gelindiğinde çoğu bilinmezin havada kalmış olması görülebilir. Ama kimbilir bu eksik gördüğüm durum belki de benim yazarı ancak bu kadar anlayabildiğimden de kaynaklanabilir.
Puslu Kıtalar Atlası'nı okuduktan sonra bu kitabı okudum. Acaba onun kadar beğenecekmiyim diye düşünüyordum fakat en az onun kadar beğendim ve etkilendim. Anar, harika bir kurgu ile kitabı son derece sürükleyici ve akıcı kılmış. Tavsiye ederim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
bu yazarın tüm kitaplarını okumuş biri olarak, jübileyi bu kitapla yapmak oldukça güzel, biraz ağır dille yazılmasına rağmen, akıcılığından ve tadından ödün vermemiş bir eser, sonlara doğru insanı dahada kitabın içine çekmekte ve şaşırtmakta...
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kurgu güzel,hikaye akıcı,her sayfada acaba bir sonraki olay ne olacak diye merak ediyor insan.Bu okuduğum 3.kitabıydı herbiri beklediğim gibi çıktı.Çizgisinden hiç sapmıyor...
Okuduğum en iyi İhsan Oktay Anar romanı olmuş. Anar'ın analitik yeteneği, sanatlı dili, olaylara bakışındaki incelik, esprili anlayışı bu kitapta da artarak devam ediyor. Kitabın üst metni kadar alt metni de, Sufizm'e dair çok iyi bir tetkik sunuyor okuyucuya. Sufizm'i ne kadar iyi bilirseniz o kadar iyi anlıyorsunuz romanı. Roman güldürmek yerine gülümsetiyor, ağlatmak yerine düşündürüyor. Ciddi bir romancıdan ciddi bir eser daha.. Tebrikler İhsan Oktay Anar!
Kitabı okuduktan sonra ney üflemeyi öğrenmek istedim. Ama tabiki kitap sadece neyi anlatmıyor.polisiye bir kurgu var kitapta. Bu yüzden birazcık karışık kurgulanmasına karşın bir çırpıda okunuyor.Yazarın üslubu ise çok eğlenceli sanki size fıkra anlattığını düşünüyorsunuz. İşinin ehli yazarlardan kitap okumanın tadı bir başka. İhsan Oktay da onlardan biri bence.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
yazarın diğer iki kitabını okudum ama Kitabül Hiyel gibisini görmemiştim ancak bu romanındaki betimlemeler sıkıcılığa varan noktaya ulaşıyor bazen. Gereksiz tasvirler dedirtiyor okurken insana. Adeta şu duygu uyandı bende: yazar Osmanlı teknik bir kelimeyi sırf kullanmış olmak için konuyu ve ayrıntıyı o noktaya getiriyor.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
yazarın ilk önce puslu kıtalar atlasını okumuştum. gerçekten mükememl bir kitaptı. suskunlarda da kurgu güzel olmuş fakat diğer kitabı kadar etkileyici bir izlenim bırakmadı.çok fazla isim ve çok fazla yer değişikliği arada kafa karıştırıyor.
yazarın önce amat kitabını okudum ve çok beğendim.daha sonrada puslu kitalar atlasını da severek okudum.suskunlar kitabını da çıkar çıkmaz aldım,gene severek okudum.Yazarın osmanlıca kelimeleri kullanması, kurgusu güzel.Tasvirler harika, müzik bilgisi şaşırtıcı.Yalnız sık sık geri sayfalara dönüp tekrar yapmak zorunda kaldım,buda belki benden kaynaklanıyordur.Okuyun seveceksiniz.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Puslu Kıtalar Atlası yazarın okuduğum tek kitabı. Yazarın üslubuna bayılmıştım, üstelik olayın kurgusu da inanılmaz güzeldi. Suskunlar'ı, aynı keyfi yaşamak için, ve yazarın 10 yıl içinde kendine neler kattığını görmek için aldım. Ama sonuç hayal kırıklığı ne yazık ki..
Yazarın üslubuna diyecek yok, yine aynı tarzda, yine eğlenceli, yine ağdalı osmanlıcayla dolu, çok hoş gerçekten. Ve bu bir İstanbul kitabı ayrıca.. Eski İstanbul'da gezinmek de güzeldi kitabı okurken.. Yalnız İhsan bey bu kitabı pek acele yazmış sanırım. Somut örnekler de vereyim: 123. sayfada İbrahim dede olarak tanıtılan şahıs, bir sonraki sayfada İsmail dede oluvermiş. Sonra tekrar ismi değişmiş İbrahim olmuş. 195. sayfada Köse Zehra olan hatun, 238. sayfada Köse Bihter'e dönüşmüş. 36. sayfadan itibaren Meymenet olarak bildiğimiz şahıstan birden bire Beşir olarak bahsedilmiş 189. sayfada. Yani yazar, karakterlerinin adını karıştıracak şekilde acele yazmış sanki kitabı.. Ayrıca, yazarın kitap boyunca kendini belli eden ve takdir ettiğim dini ve fıkhi bilgisine, 251. sayfada Kütübüssitte'den tefsir kitabı diye bahsetmesi pek yakışmamış. Bunlar hadis kitabı çünkü..
Ayrıca, üslubunun güzelliğine karşın olay kurgusu kopuk kalmış bence.. Çok iyi bağlanamamış hadiseler. Mesela tağut karakteri, Batın karakteri pek havada kalmış gibi geldi bana.. Bir de dil osmanlıca olarak ağır şekilde ilerlerken, bazen aralarda birden günümüz türkçesi'ne döndüğünden bu kısımlar yapmacık gibi kalmış. Puslu Kıtalar Atlası'ndaki tadı bulamadım kısacası.
Sözün özü, İhsan Anar'ın üslubunu yeniden tatmak isteyenler okuyabilir, ama hikaye ve kurgu tatmin edici değildi benim için. Kitap aceleyle, bir an önce bitsin diye yazılmış hissi uyandırdı bende..
İnsanın bir müziğin tınısını müzik olmadan bir kitaptan okuyarak yüreğinde hissedebileceğini bu kitapla öğrendim.İhsan Oktay Anar'ın o musıki gibi akan üslubuyla...
Suskunlar hakkında hayli yorum yazılmış ve hepsi de olumlu; benimki de farklı olmayacak. Gerçi benim gözümde İhsan Oktay Anar'ın en güzel kitabı hala Puslu Kıtalar Atlası olmaya devam ediyor ama Suskunlar da çok çok güzel. Anar, okuru, bilgisinin derinliği ve bunu son derece oyuncu ve naif bir tarzda sunuşu ile vuruyor. Harika tasvirlerle dolu bir roman Suskunlar.. Ve insan her bir ayrı anlatımı, hem kendi içinde zevkle hem de kitabın bütünü içine kolayca yerleştirerek okuyor.
"Yılın roamanı" ünvanını hak eden bir eser Suskunlar.<br /><br />Kitapta Osmanlı tarihinde bir dönemin insanları ve yaşayışları, şehir hayatı, tasavvuf müthiş bir üslupla okuyucuya sunulmuş.<br /><br />Okurken, yazarın birikimine hayranlık duyuyorsunuz...<br />
