Tutunamayanlar / Bütün Eserleri 1 Hakkındaki Yorumlar

Kitabı anlamak ve sindirmek için dimağınızda belli bir okuma zevkinin oluşması şart bence. Kolay anlaşılmıyor gibi görünse de sindire sindire okunduğunda hayran kalmamak elde değil . Kitaptaki bazı cümlelere yeniden roman yazılabilecek derinlikte zira . Modernist eserin bizde zirvesi kabul edilmesi boşuna değil . Anlatım tekniklerinin bol bol kullanıldığı aslına bakılırsa 3 kahramanın da tek bir kişiyi temsil ettiği biraz kaba bir tabirle baba kitaplardan . Ölmeden önce mutlaka okunulması gerekenlerden ...

Tutunamayanları okumadan önce Dostoyevski Kafka,J.Paul Sartre nin romanlarından okumalı ve varoluşçuluk akımı biraz araştırılmalı. Zor bir roman çünkü Türkiye'de böyle yazılmış bir roman yok James Joyce'un ULYSESS romanı ayarında yani üzerinde emek isteyen dikkatli okunması gereken felsefi bir roman.

oğuz atay'ın modernizmin görkemli bir sunumudur. kimileyin az okumuş, sözde entelektüel ebeveynler, bu romanı okumaya heveslenen çocuklarına mani olurlar, daha sonra oku diye. çocuğun dimağı zehirlenmesin, yoldan çıkmasın, kariyere doğru atılacak adımların en hassas dilimlerini içeren şu zaman diliminde sürüden dışarı kaymasın isterler. tutunamayanlar oysa tam tersidir, bir loser edebiyatı değil, bir başaran insan olma yapıtıdır.

ha bir de genelevdeki oturak alemi sahnesi ve hemen kendisini takip eden küçük burjuva evinde aile kahvaltısı selim ileri tarafından türk romanının zirvesi olarak kabul edilir.

Oğuz Atay'ın genelde sıkıcı olduğu söylenen ve her şeyi eleştirmesinin eleştirildiği bu kitap hakkında çok açık birkaç cümle kurabilirim : Dilinin o kadar ağır olduğunu düşünmüyorum.(İlahi Komedya'yı bir okumayı denesin,ağır diyenler.) Felsefesi eleştirmek üzerine olan bir romanı her şeyi eleştiriyor diyerek eleştirmek de çok mantıklı değildir diye düşünüyorum.Velhasıl kelam bence kesinlikle okunmalı.

Bu romana kötü diyenlere kötü bir şeyler demek haksızlık olmaz. Bu kitaba kötü demek Oğuz Atay'a haksızlık değil de nedir? Sen Türk Edebiyatının en iyi romanını yaz ancak halen o roman anlaşılmasın. Halen ''beş kuruşluk romanlar'' okusun millet. Oğuz Atay her şeye rağmen yazdı. Eğer romanı anlamamışsan kötü yorumunu ne yapıyorsun ? Senin bu romana kötü demen için romanı anlaman lazım. Kötüymüş. o ZAMAN Hadi gidin mantolu, aşklı meşkli kitaplar okuyun. SiZLER VAR OLDUĞUNUZ SÜRECE YOK GİBİ GÖRÜNEN VARI ANLATMAYI GÖREV SAYAN AZIMSANMAYACAK KADAR GÜÇLÜ EDEBİYATÇI BİR GRUP KARŞINIZDA DİKİLECEK HER ZAMAN !

Kitabı bitirmek için kendimi çok zorladım ve sonunda bitirebildim. Tutunamayanlar ismiyle müsemma bir kitap. Kitabı okurken çoğu zaman anlatılan yoğun ve kasvetli psikolojik tahliller sizi karamsarlığa itebiliyor ama aynı zamanda bakış açınızı da etkileyip dikkatinizi çekiyor... Alanında farklı bir yapıt olduğu için tavsiye ediyorum.

Tam bir sanat eseri. Üzerinde yüzyıllarca düşünülesi bir kitap. İnsanın hayat felsefesini tamamıyla yörüngesinden çıkarıyor. Bizleri bambaşka tasavvurlara sürükleyip, hayal dünyamızda yeni bir çığır açıyor. Herkesin okumasını ve hayatında işleve koymasını tavsiye ederim...

bu kitabı halen okumaktayım yer yer çok sıkılıyorum ama yazarın edebiyatı muhteşem kitapta farklı farklı enteresan konulara değiniyor bu da yazarın çok bilgili olduğunu gösteriyor umarım kitabı bitirebilirim :)

Türk edebiyatının tartışılmaz en iyi kitabı. Dil, üslup, kurgu. Kusursuz .Tutunamayanlara berbat diyenler de oldu zamanında. Her aklına estiğini yazmış diyenler de oldu. Bunlar postmodernizmin kıyısından geçmemiş cahil kişilerdi. Bu cahillik ne yazık ki hiçbir zaman bitmeyecek. Halen berbat diyenler var. Bu kişiler Tutunamayanları anlamamış ve Türk edebiyatının en iyi romanı olduğundan da habersizdir. Kısacası, dünya çapında bir roman yazıldı o da ülke insanına fazla geldi. Yazık!Anladım ki 1970 lerin tutunamayanları hiç değişmemiş. Mühendis olmak istemeyen bir mühendis olarak en etkilendiğim kitaptı. Eğer almak için eleştrileri kontrol ediyorsanız okumamakta çok geç kalmışsınız derim. İnsanın yüzleşemediği içyüzünü, kendinizi bulacaksınız. Sizi sizden daha iyi tanıdığını göreceksiniz.

Şimdi başladım sanırım sabaha yarılarım :)

aldığım okumaya başladığım bir kitabı maksimum 2 haftada bitiren ben bu kitapta kendim olmaktan çıktım. 6 ayı geçkin etrafımda, ara ara alıp okuyup tekrar bırakıyorum. üstüne çok kitap bitirdim. ne yazmış bu adam böyle deyip daraldığımda, kendimden çok şey buldum okumaya devam ettim, beğendim.

kalınca bir kitap. ara ara elimden bıraktım. ama istikrarla devam ediyorum. günün her anında okunmuyo bence. gerçekten tutunamayanlar zamanı diye bi şey var. özellikle başucu kitabı diyebilirim

edebiyat hocalarım olmasaydı içindeki simgeleri anlamaya zorlanacaktım. üzerinde düşünülmüş, kurgu içinde kurgu yaratılmış derin bir kitap. okumanızı tavsiye ederim.

elime aldigim her kitabi bitirerek birakmisimdir. ancak bu kitabi ojumak icin ciddi konsantre olmak ve hazmederek okumak gerekiyor.sikildiginiz anda birakip tekrar elinize aldiginizda yeni baslar gibi bir heyecanla okumak zevk verici olabilir.

Bana göre klasik olmayı hakeden bir eser. Yorumlarda noktalama işaretlerinin olmaması eleştirimiş. Bu bir teknik. Muhtelemen yazar Günseli'nin anlatımlarındaki coşkunluğu veya kendinden geçmişliği bu şekilde göstermek istemiştir... güzel zevkle okuduğum bir eser.

Kitabı bir okuyuşta çok okuyarak değil de azar azar okudum ve o dünyada yaşar gibi oldum bir nevi, Selim arkadaşım , Turgut dostum gibi oldu, bakış açıları ve yalnızlıkları içime oturdu, ''inanılmaz'' dediğim tespitler ve kendimi romanın direkt parçası hissettiğim anlar oldu, açıkçası kitapta mizah , zeka ürünü fantastik yaklaşım, realizm, ironizm , natüralizm .. her şey var. Kesinlikle okunmalı ama tutunanların o kadar da etkilenerek okuayacağını garanti edemem. Biraz kaybeden, geride başlayan, gri alanlarda takılan, aşağı tırmanan, uçuruma yaklaşmış olan, biraz asi, biraz günahkar, biraz yola çıkmaktan çekinmeyen insanlar çok farklı şeyler hissedeceklerdir...

Kimin konuştuğunu anlamak için yoğun bir çaba göstermeniz gerekiyor. ama tahliller mükemmel ötesi. sıradışı bir anlatım.okunması gereken orijinal bir kitap.

kitabı ve yazarı anlamayan arkadaşları anlıyorum. noktalamasız cümleler, yazara has kelimeler yazarın özgünlüğünü gösteriyor. ayrıca kitap ince bir mizahla yazılmış , eğer yazarın frekansına giremezseniz kitap size sıkıcı gelebilir.

Oğuz Atay'ın bu eseri başka bir kitap evinden edinmiştim lakin burada fiyatı çok daha makul. Oğuz Atay serisi okunmalıdır, baştan sona. Diziler ile popüler olmasına bakmayın Türkiye' de sadece hak ettiği yeri bulamamıştır.

Gerçekten sarsıcı ve okuduktan sonra asla hafızalardan çıkmayacak bir kitap. Hani bazı kitapların bazı sözleri asla unutulmaz ya, işte tutunamayanlarda o unutulmaz sözlerden oldukça fazla var. Öyle hemen başlayıp bir kaç günde bitirilebilecek bir roman değil kesinlikle. Bir kaç hafta belki bir kaç ay baş ucunuzda tatlı bir misafir olarak bulunmasını göze alacaksınız. Ama buna değecek. Özellikle de Olric karakteri artık tüm hayatınız boyunca gülümseyerek hatırlayacağınız bir anı olacak. Kalın bir kitap. Numaralandırılmış bablarıyla asla bitmeyecekmiş gibi görünebilir. Ama bittiğinde hüzne kapılmamak elde değil.

Hakkında yazılan tüm yazılar, tüm yorumlar havada kalır. Alman edebiyatı için Kafka ne ise Türk edebiyatı için de Oğuz Atay odur. Bu kitaba dair en üzücü şey, onu okuyan herkesin bir şey anladığını zannetmesi, ve eline alan herkesin yarıda bırakıp, facebook'ta Olric'le başlayan cümleler kurmasıdır. Bu da gösteriyor ki, bu kitap Türk edebiyatının başyapıtıdır, kitap değil de satır araları okunursa çok şey katacağı su götürmez bir gerçektir.

postmodern edebiyatın türkiye'deki en iyi örneği olan bu kitabı entelektüel birikimini arttırmak isteyen herkese tavsiye ederim.

bu kitap sessiz ve evin bir köşesinde okunası bir kitap olaylar arasında geçişler çok fazla ipin ucunu bir kaçırırsanız toparlayamıyorsunuz ve kitap sıkıcı gelebiliyor.ben 3 defa baştan başladım sonuncu okumamda kitap anlamlı geldi ve beğendim.okuyucuyu yoran şey hikayedeki ve olaylar arasında geçişler ama yazar bunu ustaca yapmış belli bir nizam var.

uzun zamandır okumak istediğim ancak hep ertelediğim ve bitirdiğimde'neden daha önce okumadım ki?' dediğim kitaplardan biri. başlarında oldukça sıkıldım ve aylar süreceğini sandım 3 hafta gibi bir sürede bitirdim.okudukça merak ettim.yazar benimle konuşuyor gibiydi,okuyucuyla bütünleşebilen nadir eserlerden biri.
ortalarda bir bölümden sıkılmıştım hani sayfalarca noktalama işareti kullanılmayan kısımdan,okudukça bu kısım ne zaman bitecek diye düşündüm.bitti ve ilerledikçe hayata bakış açımda önemli değişikler sağladı.umursarken bir yandan umursamamayı öğrenmek gibi..

herkes bilir bu kitabı. okuduğunuzda şimdiye kadar okuduğunuz kitaplardan farklı bir duygu hissedeceksiniz. sonrada neden yazar tam olarak her şeyi anlatmamış diye hayıflanacak kitap bitince de üzüleceksiniz.

Okuması en zor kitaptı benim için. Edebiyat eseri sevenlerin kaçırmaması gereken bir eser. tavsiye ederim.

Sıkıla sıkıla okuyarak sayfa 412. sayfaya kadar geldim. Ve düşündüm buraya kadar aklında ne kaldı diye... Ve gördüm ki bölük pörçük sahnelerden başka aklımda kalan bir şey yok. Oysa okunması gereken bir kitap olarak almıştım elime. İlk başlarda kendimi sorumlu tuttum bu sıkıntıdan ve ben anlamıyorum dedim. Öyle ya, onca övgü almış bir kitap nasıl olurdu da beni bu denli sıkar, haz vermez ve anlaşılmaz olurdu. Sonra sorular diziliverdi önüme. Anlama kabiliyetim mi kıttı acaba? Yoksa okur olarak bir seviyede mi olmak gerekiyordu?..
412. sayfaya bunlardan başka bir düşündüğüm yok kitapla ilgili. 412. sayfadan sonrası içinse bir şey diyemem. Hani ola ki bundan sonraki sayfaları okuduktan sonra iyiki okumuşum bu kitabı diyecek olurum.
Yazarın ölmüş olması (Allah rahmet eylesin) böylesi bir yorum yazdığımdan dolayı ruhuma sıkıntı veriyor lakin bunları da yazmasam dayanamazdım.
Kitabı okuyup da anlayan ve bir şahaser olarak gören arkadaşları da tebrik ediyorum,..

"Başkalarınin hatalarını silmeye çalıştım.mürekkepli kalemle yazmışlar oysa..Ben kurşun kalem silgisiydim,azaldığimla kaldım"gerçekten acı,özlem,çaresizlik ve yalnizlik üzerine tüm edebiyatseverlerin okuması gereken bir eser..Edebiyat nasıl ki okuyanın ruhuna dokunur kelimelerle,işte bu kitap da böyle.

insanı etkileyen, yaşamdaki olaylara daha net bakmasını sağlayan bir kitap.. insanı, bu ruh halindeki kişilerin durumunu kelimelerle ifade edemeyenlerin duygularını, söylemek istediklerini yazıyor yazar.. SELİM IŞIK bence 20. yy da kariyer sevdasından, daima var olan yarıştan bıkmış bütün insanları anlatıyor. herkes okumalı. tek kelimeyle mükemmel bir kitap

herkes bu kitabı okuyamazdan öte herkes böyle bir kitap yazamaz demeliyim.başta sıkılıyorum sanıyorsunuz, ama sonra kitabın diline ve dünyasına öyle alışıyorsunuz ki selim oluveriyorsunuz, turgut sizi anlatıyor sanki.kitap bittiğinde bir dünyanın kapısını kapatmış sanıyorsunuz.öylesine yakın ama öylesine uzak bir dünya.kitap okumayı seven ve görev bilen her bünyenin bu kitabı okumasını tavsiye ediyorum

Başlarken hemen belirteyim ki elbette okunması gereken bir eser. 1- Eserin olumlu yönlerine değinecek olursak şunları söyleyebiliriz: Oğuz Atay postmodernnizmin gereği, çok değişik bir üslupla kaleme almış bu kitabı. Yazarın anlatım biçimi çok etkileyiciydi; bir bütün halinde, içsel konuşmalardan diyaloglara geçiş, oradan da dış gözleme dayalı anlatım hakikaten takdire şayan bir durum. Selim Işık’ın, Turgut Özben’in ruh hali insanın içine işliyor. Bir de Olric’le yapılan diyaloglar keşke fazla olsaymış hissine kapılıyor insan. Bunalımlı bir kitap olması nedeniyle okuyucuda bir huzursuzluk yaratmayı başarıyor. 2- Eserin olumsuz yönlerine değinilecek olursak şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki keşke yoğun olarak kitabın ilk yarısında kendisini hissettiren konuyla hiç ama hiç alakalı olmayan metinlere yer verilmeseymiş… Hakikaten sıkıcı hale getiriyor bu pasajlar… Zaten kitap bittikten sonra bunların hiçbir önemi de kalmıyor, hatırlamaya değer hususlar değil. Yazar biraz postmodern üslubu abartmış bu bölümlerde, her şeye bir parça dokunmak istemiş.(Hiç anlaşılmayan eski Türkçe metinler, kitap içinde kitap, anlatımın bir müddet sonra kim tarafından yapıldığının anlaşılmaz hale gelmesi gibi.) 3- Olumlu, olumsuz görüşlerimden sonra bir de belirtmek isterim ki bu kitabın gerek medyada, gerek internette yerli yersiz her ağızda sakız yapılmasından da ciddi bir şekilde rahatsızım. Öyle ki bu kitabı henüz okumayanlar kötü okurdur, demek yanılgısına düşmemek gerekir ve buradan hareketle bu kitabı okuyanların bunu entelektüel malzeme yapmasını gülünç buluyorum. (Hem belirtmekte fayda görüyorum ki kitabın fiyatı oldukça yüksek.) 4- Kitabın hedef kitlesine değinmeden geçmek istemiyorum. Bu romanın lise öğrencileri tarafından okunması kitabın anlaşılabilirliği ve sürekliliği açısından beklenemez, ağır gelir diye düşünüyorum. Zaten Oğuz Atay’ın da belirttiği üzere kendisi Kafka, Dostoyevski gibi yazarlardan etkilendiğine göre öncelikle bu yazarların kitaplarına göz atmakta fayda görüyorum. 5- Beni etkileyen kitaplardan biri oldu... Yazar, Tutunamayan’ların ne olduğunu, kim olduğunu kitabın pek çok yerinde belirtse de ben bu kavramı ancak romanı bitirdiğimde özümseyebildim ve sarsıldım. Okurları huzursuz edeceğini bilsem de bu “tuhaf” romanı herkesin okumasını tavsiye ederim.

Kitap güzel fakat herkesin okuyabileceği bir kitap değil.Yazar Turgut Özben karekteriyle adeta kendinden birşeyler katmış.Kitap oldukça hacimli olmasına karşın kitapta hareketlilik unsurları az ve bireysel psikolojinin derinliğine inmekte başarılı.Kimisine sıkıcı gelebilir hatta ilk on sayfadan sonra bırabilir kimini ise inanılmaz sarıp hacmine bakmadan bir solukta kendini okutabilir.

Bu kitabı elime aldım okudum okudum ama bana bir şey katmayacağını düşündüm ve bıraktım. Sonra tekrar okumam gerektiğine karar verdim. Çünkü edebiyatımızın ilk post modern romanıydı. Ama beni bir türlü içine alamıyor ya da ben onu hayal dünyama bir türlü yerleştirmesini bilmiyorum. Garip bir kitap.

Büyük merakla okunmaya başlanıyor ama kitaba gerçekten tutunmak zor. Çünkü gereksiz birçok ayrıntıya yer verilmesi ve gereğinden fazla uzun cümleler okuru sıkıyor. Hikayesinin ve anlattıklarındaki üslubu düşünülürse keşke daha az sayfada bu roman yazılsaymış diye akla geliyor.

turgut özben adlı bir mühendisin, yakın dostu selim ışık'ın intiharının nedenlerini araştırmasını ve bir taraftan selim ışık'ı yeniden tanıma serüvenini konu edinmiş görünen roman, fonda türk aydınlarının eleştirisini yapmakta..anlatımda ironi kullanılması, sürekli anlatıcı değişikliği yapılması, başlangıçta okuyucuyu zorluyor..ancak, turgut'un selim'in arkadaşlarıyla yaptığı mülakatlar, onu her seferinde selim'e bir adım daha yaklaştırırken, bir taraftan da okuyucuyu merakta bırakarak, kitabı elinden bırakamamasına sebep oluyor..mutlaka okunması gereken bir kitap..

Hep Bu Ergenler Olric Başlığı Altında Sözler Uydurup, Bir Şiir Kitabı İzlenimi Yarattılar Sosyal Paylaşım Sitelerinde. Diyeceğim O Ki Eğer Bir Tutunamayan Değilseniz Kesinlikle OKUMAYIN.

en sevdiğim türk yazar ve türkçe yazılmış kitaptır. hayatıma çok şey katmış, kesinlikle yalnız olmadığımı göstermiştir. mizahi düşünceler de açıkıçası çok keyifliydi. mutlaka herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. türk edebiyatının altın kitaplarından biridir.

Ben 15 yasinda okudum kitabi.. Cok etkilenmistim.. Elimden dusuremedigimi hatirliyorum.. Aradan 30 yil gecti..Simdiki etkisi de bir baska !! Cok yogun ve sindire sindire okunmasi gereken bir kitap..Kutuphanemin vazgecilmezlerinden..

bu eseri okurken insanlar onyargilarini yikmali mesela sayfa sayisina bakarak harket edilmemeli ondan sonra kitap ilk baslarda cok karisik ve ne okudugunu anlayamiyorsun acikcasi ilk bolumun sonlarina dogru ve olric'in romana dahil olmasina muteakip kitabin baslari okuyucuda anlam kazaniyor ve de kitap tabiri caizse okurken akmaya basliyor ozetle bu kitabi okurken insanlar hem sabretmeli ve de onyargisiz bir sekilde okumali.

Okuduğunuzda hiç bitmesini istemediğiniz bir kitap. Sizi hikayenin içine çekiyor. Sizde bu öyküde Turgut´un, Selim´in öyküsünün bir parçası oluyorsunuz. Bence Oğuz Atay´ın kitapları içinde en iyisi.

Kitabın kalın olması gözümü korkutmuştu ama kitabın akıcı olması nedeniyle kısa sürede bitti.

Başarılı ama yorucu bir eser.Bu kitabı okumak için gerçekten sabırlı bir okuyucu olmak gerekiyor.

Tutunamayanlar ' ın modern zamanların insanını anlamakta bir başvuru kitabı olduğunu düşünüyorum.Bir defa değil belki bir kaç defa okunması gereken bir başyapıt.Yüzümüze tutulmuş çok sahici ve çok sert bir aynadır bence Tutunamayanlar. Bu kitabı okuduktan sonra hayatı anlamlandırmanızda, algınızda ciddi değişimler olabilir.

bu kadar başarılı bir kitap görmedim ...Okuduğum bunca kitap arasında bu kadar güzel insanı kendi içine hapseden ama bir şekilde içine girip herşeyi çözmesini de önleyen adeta okuyucu ile köşe kapmaca oynayıp deyimi yerindeyse haddini bildiren bir üslübu var ... kişi tam kitabı çözdüğünü düşündüğü anda aslında hiçbirşeyi çözemediğini daha yolun başında ble olmadığını acı içinde fark ediyor ve yeni bir yarış başlıyor yazar ile okuyucu arasında tabiki yine galip Oğuz Atay oluyor ...

Çok eskiden okuduğum bir kitap olmasına rağmen etkisi devam etmekte. Okurken sanki bende ordaymış gibi sıkıntılı bir ruh haline bürünmeme rağmen, okunması gereken güzel bir roman diyebilirim

Işın Karaca'nın bir şarkısı vardı.
-Tutunamadım diye başlıyordu.Bu şarkı bu kitap için yazılmış bana göre.
En başta kitaba öyle büyük bir şevkle sarıldım ki.Biraz eğlendim biraz düşündüm ama devam gelemedi.Eserin harikalığına sözüm yok.Ama bu kadar melankoli bana fazla geldi.Ama elbette kült bir eser.

Kitabın kalın olması biraz göz korkutabilir. Sıkılıp bırakmak istediğiniz, anlayamadığınızı düşündüğünüz zamanlar olacak... Ancak sonunda hikayenin içinde kendinizi bulacaksınız. Kimsesin mükemmel bir hayatı yokken içinizdeki Selim'in derdine ortak olacaksınız. Tek derdi biraz anlaşılmak olan Selim'e hiç birimiz yabancı değiliz. Bu dünyadan kendi isteğiyle sessizce çekip gitmeyi düşünen, bu eylemi gerçekleştiren bir çok insanın imzasıdır Selim. Neden tutunamadıklarının, neden yaşayamadıklarının açık net ve anlaşılır bir özetidir. Kitabı okuduktan sonra bir Turgut olursunuz... Selim'in hikayesinden sonra ancak Selim'i anlamış ve Selim'i anladıktan sonrada bir daha tutunamamış bir Turgut...

abartıldığı kadar güzel olmadığını düşünüyorum, sonuna kadar okudum, yazar birçok konuya değinerek anlatıyor ama malesef ben sıkıldım.. belkide doğru zamanda okumadım..

Okurken ve okuduktan sonra oğuz atay'ın tüm kitaplarını okumak için kendime söz verdim. Okunması,anlaşılması ve hazmedilmesi gereken bir kitap. Zekanın ve yeteneğin ışığını gördüm.Keşke daha uzun yaşayıp daha çok eser verseymiş.

bu aralar çok gündemde olan bir kitap olsa da gerçekten muhteşem bir kitap.her cümlesi üzerinde günlerce düşünmeyi gerektiren bir derinliğe sahip aynı zamanda