Bu eser evren edebiyatının başyapıtlarından biri. Romanda karakterlerden çok bir ruhiyat fırtınası esmektedir. Öyle tanımlaması zor duygular, ihtiraslar ve takıntılar birbiriyle çatışır ki artık belli bir yerden sonra Rusyayı ve bir rus ailesini değil çok daha büyük ve ağır idealar alemini okuyor olduğunuza inanırsınız. Ayrıca çok ustaca Rus siyaseti, ve din felsefesi eserin içine yerleştirilmiştir. Tüm bunların dışında romanın gizli ve sadece Dostoyevski tarafından kişilik çözümü yapılmış ama okuyucuya tam aksettirilmemiş olan bir karakteri mevcuttur. Aynı zamanda kilit karakterdir. Romanın en erdemli karakteri olan bu kişinin gizemi hakkında hiçbir zaman kesin bir fikre sahip olamayacağız.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Az biraz sabır çokca edebi sevgi ile baş ucunuzdan ayırmadan okuyacağınız bir kitap. İlk başlarda biraz sıkıcı gelebilir ama sonra hikayenin derinliklerinde merak ve bin bir duygu ile sayfalarda gezindiğinizi fark edeceksiniz.
İyiki okumuşum diyeceğiniz harika bir klasik, aslında hiç yoruma gerek yok ancak kesinlikle tadı damağınızda kalıyor iyi ki klasikler var diyorsunuz ancak bir tavsiye kitabı alırken kısaltılmış olmayan ve tercümesi bildik olmasına özen gösterin iletişim yayınlarının klasikleri tercihimdir
Hani bir şey anlatırken onun öncesinde milyon tane olaya değinen arkadaşlar vardır. Dostoyevski de öyle işte. Temel olayı,temel kişileri derinlemesine anlatıyor, üstüne küçük olayları etkileyen durumları ve bu olaylardaki kişileri de etkileyici bir derinlikte anlatıyor. Ama bu kitapta şaşırdığım şey. Bütün bunları nasıl bu kadar tutarlı bir şekilde yapıyor. Müthiş bir kurguya sahip kitap. Aslında birazcıkta olayları uzatıp okuyucunun düşünmesini engellemeye çalışıyor gibi... Enteresan bir kişilik ve etkileyici bir kitap.
Kusursuza yakın denecek bir dürüstlüğe sahip bir insanın o günün şartlarında sadece budala olabileceğini insanın gözüne sokarcasına anlatmış Dostoyevski. Sadece bir yazar değil harika bir düşünür ayrıca.
Psikolojik bir roman olan Karamazov Kardeşler’de, Dostoyevski, insan ruhunun derinliklerine iner. İnsan davranışını çok iyi bir şekilde analiz etmiştir. Kitabın kahramanı ismi, kitaba başlamadan önce üç yaşındayken ölen yazarın oğlunun ismi ile aynıdır. Bu nedenle psikolojik bir kitap yazdığı düşünülür. Dostoyevski’nin yazmış olduğu bu son eseri, psikanalizi hazırlayan Freud’a kaynaklık etmiştir. Freud, bu eser üzerine düşünce yazısını kaleme almıştır. Yazarın kitapları arasında, en ağır dile sahip eserdir. Okunması çok güçtür. Bu nedenle, çok iyi bir kitap geçmişi olmayanlar için kesinlikle tavsiye edilmez.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
En beğendiğim kitaplardan... Dostoyevki tüm karakterlerle müthiş bir empati kurmuş.. Aynı olaylardan yola çıkarak iki farklı sonuca giden bir savunma var ki mahkemede çok etkilemişti beni.. Kesinlikle okunmaya değer bir kitap ve yazar...
Hayırsız ve sorumsuz bir babayla, üç anneden doğmuş ve her biri annesiz büyümüş dört oğlun hiçbir zaman kurulamamış bağlarının gün gelip felaketlere yol açmasının hikayesi. Şehvetinin güdümündeki baba, aksi ve tutkulu Mitya, hayırlı evlat ve rahip Alyoşa, entelektüel ve ateist İvan, istismar sonucu dünyaya gelmiş Pavel korkunç olaylara doğru sürüklenirler. Baba-oğul arası kadın rekabetinin, cinayetin, iftiranın, intiharın, delirmenin yakaladığı Karamazovlar farklı musibetlere uğrarlar. Kurgu güçlü, anlatım güzel; durağan başlayan kitap ilerleyen sayfalarda olayların iç içe geçmesiyle canlanıyor. Mahkeme süreci özellikle heyecanlı. Karamazovların dramı, pekçok şeyin sorgulandığı değerli bir eser.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Olayları ve kişileri bu kadar kapsamlı anlatan bir yazara ilk defa rastlıyorum. Yazar kitabın sonunu getirirken olayları bir makasla keser gibi kesip atmak zorunda kalmıştır. Çünkü böyle yapmazsa kitap belki bin sayfayı geçecek . Çünkü en ufak bir olaydan kitap yazabilen bir yetenek var karşımızda. Gelelim Dostoyevski’ nin baba katilliğine , Dostoyevski çocukluğunda babasının annesine hakaret etmesi ve dövmesi, O’nun babasına karşı bir kin beslemesine neden olmuştur. Ve bu kin babasının ölmesini istemesi kadar aşırı olmuştur. Bu istek zamanla Dostoyevski’de derin psikolojik ve ruhsal yaralar açacaktır. Dostoyevski’nin babasına karşı beslediği bu duyguları, Karamazov Kardeşler’ deki karakterlere yansıtmıştır. Dimitri ve İvan’ın babalarını (Fyodor Pavloviç) öldürme isteği buradan kaynaklanıyor diyebiliriz. Orhan Pamuk’a canı gönülden katılıyorum. Bence de son bin yılın kitabı Dostoyevski’nin karamazov Kardeşleri’dir.
Dostoyevski'nin derin ve ayrıntılı karakter tahlilleriyle dolu bir kitabı.Dönemin rus toplumunun dini yaşayışı ve aileye bakış açılarını da yansıtan ayrıca içinde detaylı bir yargılama sürecinin anlıtıldığı hacimli bir olaylar zincirinin içinde buluyorsunuz kendinizi.Yavaş yavaş gelişen olaylar adeta sendirerek anlaması için anlatılmış okuyucuya.Klasiklerden hoşlananların kaçırmaması gereken bir kitap
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kitabın içeriğinden ziyade ben yayınevine eleştiri yapmak istiyorum.Kitabı tek cillde sığdırmak için yazıları o kadar küçük puntoda ve paragraf kullanmadan basmışlar ki bir kitabı okurken gözlerimin bu kadar yorulduğunu hatırlamıyorum.Olmamış İletişim olmamış fiyatı biraz indirip iki cilt yapsaydınız ve biraz okuyucuyu düşünseydiniz keşke...
Bazı kitaplarla, kişilerle, olaylarla ilgili yazı yazmak, fikir ileri sürmek o kitabı, kişiyi yüceltmez, bilakis kırık dökük ifadeler o değerli eseri, kişiyi bilmeyenlerin nazarında küçültebilir de. Hani bir zat peygamberimizle(s.a.v) ilgili bir yazı yazdıktan sonra, ''Ben sözlerimle Hz. Muhammed'i(s.a.v.) yüceltmedim, belki O'nun(s.a.v.)adını kullanarak yazımı güzelleştirdim.'' demiş ya, işte Karamazov Kardeşler'le ilgili yazmak da aynen böyledir. Sakın ola ki birisi çıkıp da benim üç beş cümleyle ifadeye çalıştığım veya daha doğru ifadeyle tanıtımını, siz bunu reklam olarak da okuyabilirsiniz, yapmaya çalıştığım eser hakkında, ''Bu kadar mı yani?'' deyip okumaktan vazgeçmesin. Unutulmamalıdır ki her kitap kişisel bir serüvendir ve kişiye özeldir. Bazen öyle olur ki dünyanın gıptayla baktığı bir esere birisi çıkıp farklı bir yorum getirir ve kafası karışıkları ve kitap dünyasının emin mürşitlerini tanımayanları yoldan çıkarabilir. Burdan eleştirileri dikkate almayın manası da çıkmasın, lütfen. İyi de kitap, dediğinizi duyar gibiyim. Gelelim kitaba... Efendim, at izinin it izine karıştığı, kavramların içinin boşaltılıp tepetaklak edildiğini bilerek ve düşünerek diyebilirim ki kitap kelimenin gerçek ve aslî anlamıyla tam bir klasik, tam bir baş yapıt. Neden diyenlere, işte öyle; demek de vardı fakat... Hayat nedir sorusu tevcih edilse ne deriz? (En güzeli bence sayın M. Kutlu'nun, ''Zafer yahut Hiç'' cevabıdır.) Ya uzun uzun konuşur hiçbir şey söylemeyiz, bu yazı gibi tıpkı, veya susar çok şey söyleriz. İşte Dostoyevski'nin bu kitabı da öyledir. Hayatın ta kendisidir; yani her şeydir veya hiçbir şey değildir. Mesele buysa bu gevezeliğin alemi nedir öyleyse, diye haklı olarak sorabilirsiniz. Ben de şunu derim: Bizim ki kendisi bir hiç olduğu halde ve alamayacağını bile bile, dünyalar güzeli ve paha biçilmez Hz. Yusuf'a köle pazarında talip olan ''şanslı'' kocakarı vefasıdır: ''Bilinsin ki ben de bu güzelliğin farkındayım.'' Vesselam.
