87Yorum
feamarth
16.10.2007
Özellikle Murathan Mungan ve Elif Şafak'a hayran olarak aldım bu kitabı; güzel olacağından emin olarak hem de.. Ama ne yazık ki her yazar kendi öyküsünde iyi; öykülerin birbirleriyle olan bağı çok zayıf; özellikle yazarların apayrı anlatım tarzı kitaba hiç de hoş bir hava vermiyor. Çok büyük bir hayalkırıklığına uğradım, tavsiye etmiyorum.
KY-406224
19.09.2007
Büyük bir merakla aldım kitabı, 5 ayrı yazarın bir hikayeyi nasıl bir bütün halinde yazabildiği düşüncesi beni meraklandırmıştı, kitabta bu bütünlüğün olmadığını anlayınca ufakda olsa kırgınlık yaşadım. 5 farklı insan yazdığı için tabi ki hepsinin anlatımı farklı olmalıydı ama romanın kahramanlarının karakterlerinin bile uç noktalarda farklılaşması okuyucuyu romandan koparıyor ve hatta kızdırıyor (en azından bende bu etkiyi yarattı).
Baraccuda
25.05.2007
Alışılagelmişin dışında naylon bir kitap kapağına dokunurken, alışılagelmişin dışında, edebi düşünceleri ve üslupları birbirine pek de benzemeyen beş yazarın, birbirlerine hikayeyi bir kartopu yapar gibi nasıl da özene bezene doldurarak, bezeyerek donatıp gönderme yaptıklarını, her hikayede yeniden yaratılan ya da yok edilen karakterlerle neler yapılmaya çalışıldığını, aslında keyifle bir kitabı okurken bir yandan da yazarların hikayelerinden ve birbirleriyle nasıl paslaştıklarından onların karakter tahlillerini yaparak büyük bir zevkle okuduğum, ve ne yalan söyleyeyim ki hikaye abuklaştıkça beğenimi kazanan -özellikle Elif Şafak- bir roman.. Bu bir itiraf mı? evet.. Beğendim :)
Esra Demir
Kitapkurdu
17.12.2004
Adı olmayan bir oyun oynanan, ve belki adı aslında Lego olan.. 5 oyuncu anlamlı ve sıradışı bir bütün oluşturmak üzere bir denemeye girişmişler “roman” türü altında.Oyunu başlatan oyuncu arda kalan-ele bırakılan- bir kaç lego parçası aktarmış bir sonrakine ve bir sonraki de bir sonrakine. ve böyle gitmiş bitmiş diyecekken bitememiş.5.oyuncu mızıkçılık yapıp kendinden önceki oyuncunun ona emaneten verdiği ve lego bütününde anlam bulacak olan legoları savurmuş.o legoları atmak bütünü yıkmak demekmiş ama o bilmemiş, bilememiş belki de(ğil).1. oyuncunun kullandığı lego parçalarının gerek renklerini seçişi gerekse onları dizişteki başarısı, 2. oyuncunun kendisine emaneten verilen lego parçalarını doğru yerlere yerleştirmeyi bilmesi, 3. oyuncunun yeni lego parçaları üretimindeki herzamanki su götürmez başarısı, dizişindeki naifliği ve hoşluğu kendilerini tebrik etmemiz için yetmekte ve artmaktadır. 4. ve -en başta belirtmek gerekirdi belki-5.oyuncuya kırık not vermekten geri de durmamak gerek. Oyun devamında gözlenen mızıkçılıkları ve neticeten 4.oyuncunun hataları ile sarsılsa bile yıkılmaya direnen bütünü paramparça etmeye yönelik cesaretini ise takdire şayan bulmaktayız, o ayrı.

gisbu
Kitapkurdu
08.10.2004
fikir gercekten güzel bence... murathan mungan'ın olması da kitabı almamda en büyük etkenlerden biridir... hala 5 yazarın sırayla tek bir romanı tamamlamasını fazlasıyla ilginç buluyorum yalnız bu kitapta konuyu cok fazla begendigimi soyleyemecegim... bi kere vurucu bir tarafı yoktu... oldu ve bitti... ama sıkıcı bir kitap degil.. her yazarla baska bir gözlük takıyorsunuz... bence baska hikayelerle bu kurgu geliştirilebilir...
Hande Köse
30.08.2004
Yapılan iş bakımında oldukça ilginç olabileceğini düşündüğüm bir romandı.5 yazar aynı konuyu tamamlayacaklardı.Ancak kitabı okumaya başlayıp, ilerlemeye başlayınca tam bir hayal kırıklığı yaşadım.Her yazar kendine göre bir yeri almış, hiç konu bütünlüğünü düşünmemiş.Sanki herkes farlı bir kitap yazmış.Bunlarıda toparlamak Pınar Kür'e düşmüş.
Denenen olay güzel, ancak çıkan sonuç pekte güzel olmamış...Kitapta en başarılı kısmı yazan kanımca Elif Şafak olmuş, olaylara faklı bakmayı denemiş, ama 5 kişinin yok olan bütünlüğünün içinde kaybolmuş...
Yine de okumayı seven ve parası olan kitap meraklıları için tavsiye edilebilir...
Ömer Taha Güvenek
Kitapkurdu
26.07.2004
Bildiğim kadarıyla edebiyat tarihimizde ilk kez denenen bu gibi uygulamalar,insanların edebiyatla tanışmasına vesile olabilmesi bakımından değerlidir.Yalnız bu tercrübe gösterdi ki birlikte roman yazılamaz!Nasıl birkaç kişi şiir yazamıyorsa,yazdığı zaman güzel bir şiir ortaya çıkmıyorsa birlikte roman da yazılamıyormuş.Okuyan herkesin ortak görüşü bu benim çevremde.Tek tek düşünüldüğünde Celil Oker ve kısmen Faruk Ulay hariç başarılı sayılabilir yazarlar fakat roman bütünlükten yoksun.Aynı konudan yola çıkılarak yazılmış beş uzun hikaye sanki.Roman olmaktan uzak.Her bölümü ayrı düşünerek okumak zorunda kalıyorsunuz çünkü dört yazarın her biri bir öncekinin çizgisinde devam etmemiş.Önce yazılanları neredeyse yok saymış.Bunun pek çok örneği var.En başarılı sıralaması ise kanımca şöyle : Murathan Mungan,Elif Şafak,Pınar Kür,Faruk Ulay,Celil Oker..