Zahir Hakkındaki Yorumlar

Kitap gerçekten çok güzel bir konuya değinmiş.Evliliklerde zamanla birbirini dinlemeyi unutan ve zaten benimsin hissini daha çok belirginleştiği günümüzde aslında çiftlerin teker teker bir birey olduğunu çok iyi vurgulayan bir kitap. Her birisinin kendi içinde çıktığı yolculukta yine bir çift gibi birleşmeyi başarabiliyorlar. Kitap daha farklı ve dikkat çekici şekilde bitebilirdi bence ama bütün olarak düşünüldüğünde pkumaya değer bir kitap. Okumanızı gerçekten tavsiye ederim.

Paulo Coelho' nun basindan sonuna kadar bir nefeste bitirilecek bir baska kitabi daha...Yazar sanki ilahi bir dil kullaniyor zira sectigi kelimelerin, cumlelerin okuyucuyu buyulemesinin baska bir aciklamasi yok gibi. Kurgusu cok basarili. Fakat sonun "holywood" vari bitmesi, kendi acimdan, yazari haya gucu tembeli oldugunu dusundurdu bu kitabinda.

Kitap isinde son derece basarili, kapital dunyanin hirslari icinde insani duygularini yitirmis bir yazarin ve fakat bu degisime tahammul edemeyen gazeteci esinin kendisini terk ederek her ikisinin de ayri ayri suruklendikleri ve ic dunyalarini yeniden kesfetmeleri ile kesisen yollarini konu almakta.

Yazar, bu kitabinda, diger kitaplarina nazaran daha az dini tavsiyelerde bulunmasi acisindan da yelpazenin farkli renklerdeki okuyucularini, irite etmeden, kitabin icine aliveriyor.

değişik bir kurguyla oluşturulmuş zevkle okuyabilceğiniz farklı ve güzel bir kitap.

diğer kiapları bir yana zahir bir yana kesinlikle tavsiye ederim

Simyacı'yı okuduktan sonra beklentileriniz artıyor ancak bu kitap beklentilerinizi karşılayacak türden bir kitap değil.

Kimisine göre biraz sıkıcı gelsede ki öyle başlangıçta, biraz ilerledikçe kitabın tadı çıkıyor ortaya, gerçekten çok iyi kurgulanmış bir öykü okudukça güzelleşiyor ama abartılcak bir kitap ta değil bana göre

gerçek hayat, gerçek aşk nedir? gerçeklik nedir? aşkı, iki insan arasındaki bağı nasıl ölçersiniz? ya da sevdiğiniz bir insanı ne kadar kovalar ya da ne kadar istersiniz? poula coelha yine kendine has üslubuyla harikalar yaratmış.

tatil için alıp zevkle okudum macerayla kurguyu bir araya getiren güzel bir kitap

Tüm yaşamınızı gözden geçirmenizi sağlayacak bir kitap. Değerlerini aşkınızı hayatınızı yeniden yaşamak için okumanızı tavsiye ederim.

doğrusunu ve özünü isterseniz arkadaşlar bu yazarı takip eden biri olarak şunu açıkça ifade etmek üzerime hak oldu diye düşünüyorum ki kesinlikle ve kelimenin tam anlamıyla hayal kırıklığına uğradım:(

Tüm Coelho kitapları gibi muhteşem. Kitabın kahramanı kayıp eşi Ester'in peşine düşüyor. Onu nerede ve nasıl bulduğunu öğrenmek için okuyun. Gerçek aşk bazen vazgeçmekmiş....

sevginin anlamını sorgulayan,hayatta yaşadıklarımızı öncelik sırasına sokan güzel bir kitap.

Bir insanı çok sever ve hayatımızın aşkı olarak nitelendiririz. Sonra kendi yüzümüzden yine onu kaybeder ve her şeyin bittiğini düşünürüz. bu kitaptan sevgi için savaşı öğrendim.Üstelik adam karısının başkasını sevdiğini düşünmesine rağmen onu anlamak için çaba gösteriyor, vazgeçmiyor, peşinden gidiyor ve olması gereken oluyor, hayata dair yeni bir şeyler öğreniyor. Şunu da vurgulamalıyımki adamdaki eşinin düşüncelerine saygı ve araştırma çabası bizlere örnek olmalı. Bu kitabı okurken hayallere dalamazsınız. Kendinizi zorlamalısınız anlamak için. Ben yazarı çok beğenirdim ama bu kitabı ilk adından etkilenerek satın aldım ve gerçekten güzel bir anlamı varmış. Zahir; Bir zamanlar karşımıza çıkan birinin hayatıızı başka hiçbirşeye yer vermeyecek kadar kaplaması demektir ki sevginin gücü bu kitapta da kendini göstermiştir. Okumanızı tavsiye ederim.

bence pek surukleyıcı bır kıtapdegıl benı okumayı coksevmeme ragmen sarmadı... ama karısına duydugu sonsuz ask cok gusel...warmı bolesı dedırtıyor ınsana

eger simyacıyı okudıuysanız ve elinizden dusuremediyseniz elinizden dusmeyecek 1 pauolo coelho kitabı daha...

Paulo Coelho'nun bütün kitaplarında kullandığı edebi üslup ve dilindeki akıcılık çoğu zaman seçilen konuların önüne geçiyor denilebilir.Bunu ZAHİR adlı kitabında çok daha fazla hissettirdiğini ifade etmekte yarar var.Konu itibariyle, kaybolan eşini arayan ve bu esnada ruhsal yolculuğunu adım adım sürdüren bir adamı baz alan kitapta, en sıradan görülen şeylerin nasıl oluyor da böylesine can alıcı bir şekilde ortaya koyulabildiğine şaşırıyor ve hayran kalıyorsunuz. Kitabın baskı kalitesi ve yayınevinin gösterdiği her türlü özen açısından da mutlaka okunması gerektiğini içtenlikle söyleyebilirim. yazmasevgisi

Ünlü, başarılı, zengin bir yazarın savaş muhabirliği yapan karısı Esther bir gün ansızın ortadan kaybolur. Esther kaçırılmış mıdır, öldürülmüş müdür, yoksa kocasını mı terk etmiştir? Çok sevdiği karısını bulmak için yanıp tutuşan yazar, Esther'in en son birlikte görüldüğü Kazak genci Mikhail'le birlikte Fransa'dan İspanya'ya, Hırvatistan'dan Orta Asya steplerine uzanan bir yolculukta bulur kendini. Bu büyülü yolculuk ...

gerçektende iyi bir yazar farklı bir öykü... her kitabında farklı hisler yaşatan iyi bir yazarın okunması gereken güzel bir eseri kitap okumayı çok sevmiyorsanız yada vaktiniz yoksa bile okumaya başlayın gerisi zaten gelecektir.

Zahirin peşinden Fransa'dan başlayan yolculukta başına gelebilecekler.Şöhret , ihtiras.Edebi nitelik olarak kitap çok iyi olmakla beraber sürükleyicilik olarak fazla iyi değil.Simyacı ile bir arada bulunamayacak bir kitap fakat gene de yazarın gerçek bir hikayesini anlatması gerçekliliğe kat kat önem veren bir yazar olduğunu gösteriyor Paul'un.Gerçek çünkü ; zahir. Zahir çünkü karısı...

pek surukleyici bir kitap degil.
bazi bolumler okuru gercekten cok fazla sikmakta.
ozellikle kitaptaki karakterin esi bulduktan sonraki yasadigi olaylar cok az tutulmus biraz daha irdelenebilirdi bu bolum.

Paulo Coelho yine döktürmüş diyorum başka bir şey demiyorum. Yazarın bu kitabını da diğer kitapları gibi heyecanla okudum. En sevdiğim yazarın tarzı. Hep bir merak içindesiniz. Burda da ortadan kaybolan gazeteci kadın Eshter ve eşi size büyük merak yaratıyor. Tavsiye ederim

Yine Paulo Coelho klasiği. Yine akıcı bir eser. Ve yine ilginç bir konu. Özellikle bulduğu konuları nasıl oluyor da buluyor çok merak ediyorum. Çünkü çok sıra dışı konuları harika hikayelere dönüştürüyor. Bu sefer de karısı ortadan kaybolan bir adamın eşinin peşinden gitmesini konu alıyor. Ve bir epilepsi hastasının yol arkadaşlığını katıyor olaya. Ve yine harika bir roman ortaya çıkıyor.

Simyacı kadar değilse de, güzel bir Coelho eseri... Yine sürükleyici

Paulo Coelho, Gabriel Garcia Marquez'den sonra Güney Amerika'nın en büyük yazarı.

Herkese tavsiye ederim...

güzel bir kitap sürükleyici ama açıkçası daha güzel daha sarsıcı bir son bekliyordum.sonunu okuduğumda bir hayal kırıklığı yaşadığımı belirtmek isterim.ama yine de okumaya değer

yazarın önce simyacı ve bir iki sene ardında da zahir adlı kitabını okudum..ancak aradan neredeyse iki sene geçmiş olmasına ragmen yazarın kendisini hiç geliştirmedigini gördüm..zahir yerine simyacıyı tekrar okusam aynı tadı alacakmışım resmen.aslında okunsı bence o kadar da gerekli olmayan,ancak "benim çok ama çok boş vaktim var,buna verecegim paraya da acımam,hem okuyacagım da incilerim mi dökülecek" diyorsanız size tavsiye edebilecegim bir kitap olacagını söyleyebilirim..simyacıdan farkı yok..hatta simyacı daha güzeldi,çünkü o kitapta yazar anlakmak istedigini bi nebze de olsa perde arkasından anlatıyordu,ama burada herşey apaçık..paulo coelho yaşlandıkça yetenegini kaybediyor galiba..

11 dakika" ile daha önceki çizgisini kaybeden Paulo Coelho bu kitapta kendini de kaybetmiş sanırım.Bu kadar çok şey yazarak bildik şeylerin dışında birşey anlatamamasına şaştım doğrusu.Sığ bir kitap.

Paulo Coelhonun begenmedigim tek kitabidir.Butun kitaplarini okuduktan sonra bu kitabi okudugumdan da kaynaklaniyor olabilir tabi.Kitapta ask i yazarken aslinda kendi kendimize olan aski bi yandan anlatmaya calisiyor.Kitapta genel olarak her zamanki gibi yine Coelho uslubu nu hissediyorsunuz.Bence yazarin diger kitaplarina gore en onemli farki bu kitabi bitirdiginizde sizi sarsan,etkileyen,dusunduren bir son olmamasidir.Bence coelhonun bu anlamda en sikici kitabi.

kitabın başları çoksıkıcı gelmişti açıkçası elli atmış sayfa sonra bırakmaya karar verdim ama kendimi birazdaha zorlayarak kitabı bitirdim,ve kendi kendime iyiki bırakmamışım dedim kitapta anlatılan kısacık öyküler çok hoşuma gitti. kitap güzel fakat kitapta aşırı abartılacak kadar güzel pek bişey yok.ban bu kitabı okuyun derim ama çok fazla bişeyde beklemeyin...sevgiler....

Ortadan kaybolan karısını bulma çabaları sırasında kadın ve erkek ilişkisini sorgularken aslında Kadın ve erkek arasındaki ilişkilerin ne kadar da koşullanmışlıklarla şekillendiğini, varlığın özüne ulaşmaya doğru adım adım ilerlediğimiz yaşamlarımızda karşımıza çıkan kadın ve erkeklerin, aslında yolculuğumuzda bize ışık olup yol gösterdiğini zaman zaman bize ayna tuttuğunu anlatıyor. Yazarın derinlere bakan bakış açısıyla yaratılmış, yine çok başarılı bir eser.

Yazarın Simyacı'dan sonra okuduğum 2.kitabı.Hiçbir açıklama yapmadan kendisini terk eden karısının peşine düşen yazarın öyküsü.Kitabın ana teması aslında birçoğumuzun çok iyi bildiği:)kaybedildikten sonra bazı değerlerin anlaşılması.Ayrıca kitaptaki yazar kahramanımızın bir adı yok ve coelho'nun bu kitabı karısına ithaf etmesi de düşündürücü.Ben severek okudum tavsiye ederim.

Yazarın bir tek bu kitaını okudum . Anladığım tek şey herkesin bir Zahir 'i vardır ve ona ulaşmak için çalışmalıdır.

paulo coelhonun simyacı ve zahir adlı eserleri bestseller arasında yer alması gereken eserler.uslubu arika bir yazar kendisi. muhteşem bir eser kaleme almış gene sımyacıdan sonra okuduğum engüzel yapıtı. herkese tavsiye ediyorum. özellikle felsefeye ilgi duyan kişiler için. saygılarımla...

Paulo Coelho'dan felsefeye dayanan onun yine bilindik kaliteli üslubuyla yazılmış bir kitap daha...Paulo Coelho'nun çok fazla kitabını okuduğumu söyleyemem ama Simyacı dan sonraki en güzel kitabının bu olduğuna inanıyorum...

Zahiri okumaya başladığımda şöyle 40-50 sayfa sonra falan sıkılıyorum galiba diye düşündüm. yavaşladım, hatta biraz ofladım ama pes etmedim. çünkü biliyordum paulo coelho böyle yazıyor. yani sıkıcı bi yazar asla demiyorum ama biraz felsefik bakıyo olaylara. her neyse okudum bir yerinden sonra kitap beni etkilemeye içine almaya başladı.o hevesle bitirdim zaten sonra oturup düşündüm kadın erkek ilişkilerini sorguladım kafamda,kitap sayesinde acaba dedim hatta:) sonuç olarak düşündürüyor insanı.sadece bu sebepten bile okunmaya değer zahir...

Kesinlikle Simyacı'ya benzemeyen bir kitap. Ve benzememesinin en büyük sebebi çevirenlerinin farklı olması. Direkt yazara suçu atmadan önce, biraz dil de incelenmeli. Birkac çeviri hatasıyla karşılaşınca doğrusu okuma isteğim de azaldı. Ama herşeye rağmen okuduğum için mutlu olduğum bir kitap ve kesinlikle vakit kaybı değil. İçinde altı çizilebilecek çok cümle var gercekten..

yazarın bu bambaşka eserini, haklı ün elde ettiği eseri SİMYACI ile kıyaslama sebebini anlamamak bir yana,yapılan mukayesenin hem yazara,hem eserlere hemde bizzat kendilerine haksızlık olarak görüyorum şahsen..

eser, var olan HER ŞEY gibi, tek ve kendidir..içeriği de tesadüfi gözükmesine rağmen aynen bu tanımı vurgular..
zaman'ın getirdiklerinin de aynı gözükmesine rağmen her sefer yeni bir oluşumla tek ve kendi olduğunu vurgular..
eşi ile ilişkisinin herkesin yaşayabileceği günlük yada tanıdık sıkıntılar gibi gözükmesine rağmen o çifte ait ve kendine özgü çözümler gerektiren problemler olduğunu gözler önüne serer..
ve iletişim kavramını irdelemeye itiyor okuyanı..
bunun yanısıra, ARAMA, ARAYIŞ, BULMA ve BULUŞMA kavrmalarını da tekrar tekrar gözden geçirmek zorunda kalıyorsunuz eser boyunca..
yazarın kendine özgü yaptığı tasvirlerde de mekanlara ve kişilere aşina oluyorsunuz..
amacın ne olduğunu katılaşmış bir sebeple(bakış açısı),
kaybetmiş olan yazar eserde de başkarakter durumunda..
durup düşünmeden bitiremiyorsunuz sayfaları..
bir yorumda daha belirtildiği gibi yolculuk sırasında okumuştum ben de..sanırım en doğru eşlik de yolculuk olacak okunmasına, kitabın içeriği itibariyle de..

bu kitabı ben 6 saatlik bir otobüs yolculuğu sırasında okumuştum. Simyacıyı arayan sadece okurları değil Paulonun kendiside bu romanda açıkça ortadadır. ikisinde de bir yolculuk ve ikisininde isimleri doğaüstü güçleri barındırması farklarları ise biri aşk diğeri hazinesi gibi gözüken umutları için diğer fark ise yönleri bir başka fark ise zamanları. ve bu farklar simyacı tadı vermiyor insana.

Eserin başlangıcında konunun nereye gideceğini merek ediyordum ve orta kısımlara gelince sıkıldım. Sonucu ise hiç beğenmedim. Bence bu şekilde bitmemeliydi. Ayrıca eserde di'li geçmiş zaman cümleleri çok yoğun kullanılmış.

Simyaci kadar olmasa da begendigimi soyleyebilirim. Belki de yazarin ilk bu kitabini okusaydim cok begenirdim; ama Simyaci'yi okuyunca bence insan daha farkli dusunuyor.
Insan bazen sahip oldugu seylerin degerini onlari kaybedince anliyor. Tipki romanin kahramaninin karisinin degerini anladigi gibi... Bunu da unutmamak lazim: Romanda oldugu gibi her zaman kaybettiklerimizi yeniden elde edemeyiz.

"Canan için can seven Canan ı sever.
Can için canan seven kendi canını sever. "

Aşk aşk diyoruz. Ve aşk büyük bir lutuf. Aşkı bulacak kadar şanslıysak ta bizi bekliyen bir tehlike var. Nefsi tembellikler. Kendimiz olma arayışımızdan vazgeçip bizi birbirimizden de uzaklaştıracak kolaycılığa kaçmamız.
Kendi canımızı sevmemiz.

Zahir. Hani hep merak edilir ya ? mutlu sonlardan sonra ne oldu. onu anlatıyor.

Kitap sürükleyici bir şekilde devam ediyor. Ama finalinden pek hoşlanmadım. Ayrıca artık arkası yarın gibi hep aynı sıradanlık aynı birbirine benzeyen ifadeler var yazarın kitabında.
Umuyorumki bundan sonraki kitaplarında biraz daha heyecan katacar yazar.

sayın Coelho'nun birçok kitabını okudum Simyacı'dan tutun da Onbir Dakika'ya kadar; ama hiçbirinde bu kadar sıkıldığımı hatırlamıyorum. Üstelik hepsinden ayrı ayrı zevk almıştım. Birşeyi çok merak ediyorum sürekli Esther'e takılmış bir yazarın ve bunu defalarca tekrarlamış birinin bu kitabı yazmasındaki asıl maksadı ne olabilir? Bilen varsa lütfen bana da söylesin.

paulo coelho okumaya başladığım ilk kitaptı belki adından etkilenmiştim belkide kıtabın her gittiğim kitapçıda beni al beni al diyerek gözümün içine sokulmasından... bi sebeple aldım ama kitabı okumamda hiç bir sebep bulamadığım için ne yazıkki kitabı okumayı yarıda bıraktım. bir kitap okuduğumda hep şuan dikkat ederim acaba üst üste gelen cümlelerde di'li geçmiş zaman kaç kez kullanılmış maalesef bu kitapta bütün cümleler di'li. simyacıyı okuyup bu kitapta yeni bir tat aramak isteyenler maalesef dillerine acı kekremsi bir tat bulaşacaktır. takdir sizin...

Okumaktan çok keyif aldığım yazarın hevesle aldığım bu kitabında hayal kırıklığına uğradım... Kitabı okumaya başladıktan sonra nereye varacak diye oldukça meraklandım ama daha ortalara gelmişken sıkılmaya başladım. Sonuna geldiğimde ise tam bir hayal kırıklığı yaşadım. Bu konudaki bir kitap bence bu şekilde bitmemeliydi. Çok basit ve anlamsız sonlandırılmış. Yazarın keşke okumasaydım dediğim bir kitabı oldu benim için!!

Yorum yazanların çoğunun aksine ben kitabın sonunda hayal kırıklığına uğramadım. Çünkü ilk sayfadaki muhteşem şiirde anlatıldığı gibi, önemli olan "İthaka"ya varmak değil, oraya ulaşmaya çalışırken katedilen yoldu, yolculuğun kazandırdığı bilgelikti. "Zahir"ine ulaşmaya çalışan yazarin yolculuğu okunmaya değer bence...

Dogrusu ben kitabı pek begenmedim nedeni kitabın bitiş kısmında kadının adama söylemiş olduğu tek bir cümle. O diyolog yazarın bize aşkı anlatma çabasına gölge düşürdü bana göre. Madem gerçek aşk burada konu edilen yaşanılanlarda gerçek aşka yaraşır olmalıdır; ama her şeye ragmen bazı şeyleri gözümden kaçırma endişesiyle bir defa daha okuyacağım bu kitabı.İkinci defa okumamın nedeni ise yazarın SİMYACI adlı eserine duyduğum saygı ve hayranlıktandır.

Kitabı çok beğenmek için okurken "saplantılı olmak" gerekir herhalde. Bazen yazının içinde kaybolduğumu hissettim, ya da yazarın ruh haliyle görebilmek için çok uğraştım. Olumlu şeyler söylemek zor..

Zahir
Zahir... Dilimize Arapça'dan geçmiş olan bu kavram, apaçık, görünen,belli anlamında kullanılır.. Kitapta ise, vazgeçilemeyen, tutku, saplantı anlamında kullanılmış.. Bununla ilgili kitabın başında şöyle bir not var:

"Yazar Jorge Luis Borges'e göre Zahir kavramı İslam geleneklerinden gelmektedir ve 18. yüzyılın bir döneminde doğduğu düşünülür. Zahir , Arapça'da "görünen , var olan, görünmez olamayan" anlamına gelir. Bir zamanlar karşılaştığımız bir kişi ya da düşünce, başka hiçbirşeye yer vermeyecek biçimde yavaş yavaş bütün düşüncelerimizi kaplar. Bu durum bir tür delilik ya da kutsal bir düşünceye kendini kaptırmak şeklinde tanımlanabilir. "

Faubourg Saint Peres

Encyclopedia of Fantastic, 1953


Coelho Zahir'de insanı şöyle bir düşünmeye itiyor . Kararlarımdan ne kadarı "öyle olması gerektiği için" değil de, "ben öyle olmasına izin verdiğim için" sorusunu gözden geçirtiyor insana.. Geçmişte yaşananlara bir tür vefa borcu ile mi yaşamaya devam etmekteyim sorusu da şekilleniyor insanın kafasında.. Onun bu içsel yolculuğu ve hesaplaşmalarına, farkında ve elinizde olmadan , siz de kendi adınıza eşlik ediyorsunuz.. Karısı Esther ile zaman içinde aralarında açılan derin uçurumu farketmeyen ünlü yazar, bir gün karısının savaş muhabirliği mesleği adına uzaklara gittiği güne dek herşeyin, özellikle de evliliğinin normal işleyişinde ve yolunda gittiğini düşünüyor. Her daim yaptığımız gibi, maddesel değerler ya da başka biri gibi nedenler arıyor karısının gidişinde.. Bir yandan da onun hayatından endişe ediyor.. Bu terkediliş, onda Zahir saplantısına neden oluyor. Yani bütün dünyasını dolduran, her yerde ve her zaman onunla birlikte olan düşünce halini alıyor..Karısının en son birlikte görüldüğü Kazak genci Mikhail ile bir şekilde karşılaşıyor ve onun da aracılığıyla önceleri ürkerek te olsa, bir iç yolculuğuna çıkıyor.. Birlikte Orta Asya steplerine bir yolculuk yapıyorlar. Kendini ve yaşamını, evliliğini sorguluyor, üzerinde düşünüyor.. Hiç tanıdık olmadığı ortamlara girip çıkıyor ve değişiyor.. Sonunda.....

En iyisi okuyun bu kitabı.. Simyacı kadar değilse de, güzel bir Coelho eseri..

Bundan önce Coelho'nun 6 kitabını okudum. Zahir bunların içinde bir numara değil elbette; fakat, coelho'nun üslubunu buram buram hissedebileceğiniz bir eser.. Tertemiz bir dil ve dikkat çekilen bilindik olaylar..
Tavsiye ederim..

doğulu kriterlere tamamen yabancı bir hayatı anlatırken aynı zamanda doğuya yönelmek tutkusunun hikayesini güzel bir aşk hikayesiyle anlatıyor coelho. ama benim dikkatimi çeken en önemli çelişki yazarın doğu özlemini doğululaşarak değil doğuyu batı potasında eriterek giderebileceğini sanması. beğenmediğim bir kitap. içerisindeki 2-3 deneme vari hikayeden başka hiçbirşeyi yok bu kitabın.