Bu kitap üzerine niye o kadar tantana yapıldı anlayamadım. Elif Şafak yeteneksiz bir yazar. Kitabı birbirine zarar verecek mesleki ve kişisel (kötü bir kombinasyon) bir çok kaygıyla yazdığından-istekleri yerine getirme, ne kadar kültürlü olduğunu gösterme, bilinç altına nüfuz etme vs., ortaya tatsız bir kitap çıkmış. Önyargısız ve nesnel olarak bakıyorum ve düşüncelerine katılmadığım Vedat Türkali'nin kitaplarını nasıl yutmak ister gibi okuduğumu (ki her biri bir karış kalınlığındaydı) bu kitabı ise çok olay çıkardığı için meraktan, iteleye iteleye okuduğumu farkediyorum. Donuk bir kitap ve donuk bir yazar.
Bu arada Armanuş Elif Şafak'ın kendisi sanırım. Hem güzel, hem kültürlü ve zeki, hem vs. bu da normal bir insani düşünce-ben de böyle olduğumu düşünüyorum mesela. Ama bir kitap yazsam bunu orada göstereceğimi zannetmiyorum. Neyse kitap içimi kararttı. Elif Şafak'ın kitleleri peşinden sürükleyebilecek (yanlış yöne) bir tehlike olmadığını anladığıma göre başka bir kitabını okuyup zaman kaybetmem.
Bir de Elif Şafak'ın Amerika'da üniversitede ne dersi verdiğini merak ettim. Ayrıca hangi ara Amerika'ya gitti bu yazar? Ve neden, burada zulum mü görüyordu? Yoksa bizden daha medeniydi de 'bu medeniyetsizlerin arasında yaşayamam, zaten Ermenileri de kestiler, bari medeniyetin beşiği Amerika'ya gideyim, hem onlar kızılderililere ne iyi davranmışlardı' deyip mi gitti? Yoksa orada buğulu gözleri ve buğulu sesiyle doğunun modern beyni olarak insanları Ermenilerin tek taraflı makus talihine ağlatmak için mi gitti?
