Mavi Saçlı Kız Hakkındaki Yorumlar

acı dolu bir yaşam...çok etkilendim...

Mavi Saçlı Kız' ı babam almıştı lise son sınıftaydım. Aynıgün akşam üzeri okumaya başladım ve sabaha karşı dörtte gözlerim ağlamaktan şişmiş ve kanlanmış haldeydi bitirdiğimde. En yakın arkadaşımı kaybetmişim hissi vardı yüreğimde.... MUTLAKA OKUNMALI...

ben bunu ortaokul çağlarımda okudum gerçekten o yaşlardaki çocukların okuması gerekio güzel bi kitap

uzun zaman önce ağlayarak okumuştum bu kitabı.genç yaşında çok büyük acılara göğüs geren küçücük bir beden ve karşılaştığı zorluklar karşısında hiçbir zaman ümidini yitirmeyen bir genç kızın öyküsü.. kitaplığımda ne zaman gözüme ilişse bu kitap her zaman içimde birseyler acımaya başlar.. okumaya gercek anlamda değecek bir kitaptır "Mavi Saçlı Kız"

Bu kitabı yıllar evvel arkadaşımdan alıp okumuştum. Lise yıllarımdı.Nadir unutmadığım kitaplardan. Hele içinde geçen tek bir cümleyi hayatım boyunca unutmayacağım.
ben düzeni severdim, al işte..

burçağın acı dolu yaşamı... çok etkilendim bu kitaptan.özellikle babasının şu sözleri beni çok etkiledi:sabahları hasta uyanmanı istiyorum,hastaysan eğer yaşıyorsun demektir. yorumun devamını kitabı okuduktan sonra siz yapabilirsiniz...

orta son sınıftayken okumuştum gerçekten de iç burkuyor acıyor insanın içi her cümlesinde allah ailesine sabır versin

Mavi şaçlı kız kitabını okuduğumda çok duygulanmış veçok üzülmüştüm. Ama bu kitabı okuduktan sonra yakın bir arkadaşımı ve yine çok yakın bir akrabamı lösemiden kaybedince kitabı tekrar okudum ve o zaman hem Burçak'ğın hem ailesinin neler hissettiklerini ve neler yaşadıklarını daha iyi anladım. Lütfen gerekli gereksiz her şeyi kafasına takan insanlar bu kitabı mutlaka okuyun....

Çok güzel ve trajik bir roman.Şuana kadar okuduğum en iyi türk romanlarından biri:)))))

içimi burkar benim bu kitap... çok eskilerden okumuştum... çok ortak yönümüz var onunla... saçları maviye yeşile boyamayı sevmekten, kurt cobain dinlemeye kadar.. hayata sonsuz bir inançla tutulsa da öldü kızcağız :( babasıda çok sevdiğim bir tiyatrocu... okumayan varsa tavsiye ederim... hastalığa direnişi görün derim.

Parmaklarının arasından akan suyu tutmaya çalışmasına benziyor Burçak’ın hayata tutunuşu… O da biliyor suyu tutamayacağını ama denemekten vazgeçmeden harika bir ders veriyor okuyanlara. Sonucu değiştiremediği doğru ama süreci uzatmadığını kim bilebilir?

LİSE 1 E GİDERKEN KUZENİMDEN ALMIŞTIM OKUMAYA BAŞLADIM KİTAP ÇOK KALINDI NASIL BİTİRİRİM DİYE DÜŞÜNÜRKEN OKUMAYA BAŞLADIM VE BİRDAHA KİTABI ELİMDEN BIRAKAMADIM ÇOK GÜZEL BİR KİTAPTI OKUDUKÇA OKUYASIM GELİYORDU VE YAKLAŞIK 1 AY İÇİNDE OKUDUM.ÇOK GÜZEL BİR KİTAP 16 VE 17 YAŞINDAKİLER İÇİN SÜPER HERKEZE TAVSİYEM OKUYUN ARKADAŞLAR

kitap çok güzeldi okurken çok hüzünlendim.bence ortaokul ve liseye gidenlerin okuyabileceği bir eser.tavsiye ederim.

Çok güzel kaleme alınmış hüzünlü bir günlük. İnsan okurken kendi yaşadığı hayata şükrediyor. Duygusalsanız dikkat! Sizi derinden sarsacak bir kitaba başlıyorsunuz.

Bence hayata Burçak gibi sımsıkı sarılmak lazım.Hayata sımsıkı sarılmasını bilmeyenlerin okuması gereken bir kitap.Etkileyici bir anlatıma sahip ve bir çırpıda okuyabilenecek bir kitap...

Lise 1 de iken arkadaşımdan alıp okumuştum.Tabi o dönemlerde beğenerek okudum.Bir kızın günlüğü..
Hastalığının bütün dönemlerini açıkça anlatmış.Benim için ilgiye değer gördüğüm kısmı hastalık psikolojisiyle dahi olsa insanın hala bazı güzel düşünceleri zihninde bulundurabiliyor olması.Ama kitaptaki lösemili kız maddi bakımdan çok iyi bir durumda.Her istediği anında yapılıyor.Sonuç olarak akıcı bir kitap.Günlük tarjı ile yazıldığı için daha bi çekici.tavsiye ederim.

lise dönemlerimde okumuştum bu kitabı sağolsun bir arkadaşım ödünç aldı ve bir daha geri vermedi tabi zaman zaman okumak isteyip te arkadaşıma kızdığım tek kitaptır.gerçekten çok güzel o zamanlarda çok etkilenöiştim kitaptan herkese tavsiye ederim

bu kitabı gördüğüm an okumak istemiştim.bir arkadaşımındı vermedi.. aradım o kadar bulamadım en son kütüphanede raflar arasında gezinirken gördüm o sevinçe elime aldım ve 1 solukta okudum. kitabı bitirdiğimde çok ağlamıştım.. hatta kitabı sürekli her görüşümde bakar karışıtırırım.. en etkileyen tarafıda yaşanmış olmasıydı aslında. bende o yaşlardaydım okurken.. yayınlayanlara teşekkür ediyorum.. iyiki yayınlamışsınızz

16 yaşında okumuştum bu kitabı... kayıbın insana verdiği hüznü yaşamış, ağlamıştım burçağın babasının sözleriyle..hala hatırlarım..

" dağınık bir odada yaşanmışlık vardır. oysa ben düzeni severdim..."

ve hatırladığım bu kız çocuğuna rahmet diliyorum allah tan...

kan kanseri bir kızın bizzat kendi günlüğünün değerlendirilerek roman haline getirilmesi...
her şey o kadar iyiyken burçak'a tedavilerin yetersiz kalışı ve onun uçuk kaçık yaşamından geriye kalan mavi saçları.
çok duygusal bir kitap.sanırım gerçekçiliğinden geliyor bu duygusallık..

Mavi Saçlı Kız Burçak Çerezcioğlu’nun Amansız bir hastalığa yakalanıp çocukluktan gençliğe adım atmaya çalıştığı dönemde tutuğu günlükten kitaplaştırılan gerçek bir yaşam öyküsü. Genç kızın yaşama tutunmaya çalışması ve mavi saçlarının güzelliğini anlatışı, ailesinin çaresizliği ve kızlarının anısını yaşatmaya karar alışları. İnsanın içini burkan kesinlikle okumaya değer bir kitap. Saygılarımla.

lösemili bir genç kızın ölmeden önceki hayat mücadelesini ve yapmak istediklerini anlatan günlük şeklindeki yazılardan oluşan çok güzel bir kitap.
okurken duygulanıyor bazen de gözyaşlarınızı tutamıyorsunuz...

Ölüm için her zaman erken. Henüz çocukluktan gençliğe doğru yürümekte olan bir kız için, haydi haydi erken…

Zamanın kendisine hazırladığı acılarla henüz tanışmadan, edebiyat taslamaktan uzak bir samimiyetle tutmaya başladığı bu günlükte Burçak’ın heyecanlarını, umutlarını, uçarılıklarını, yaramazlıklarını, özlemlerini; kısaca hayata sımsıkı tutunuşunu bulacaksınız.

Sağlığı iyice bozulup günlük tutamaz hale gelinceye kadar yaşadıklarını, Burçak’ın kendi kaleminden okuyoruz. Sonrasında yaşananlar ise günlüğe ailesi tarafından eklenmiş ve böylece günlük yayına hazır hale gelmiş.

Hem kızlarının anısını yad etmek hem de benzer acıları yaşayan yada yaşamakta olan ailelere sabır ve metanet ile, her durumda ümit telkin etmek üzere ailesi tarafından yayınlanmış bir kitap daha okumuştum. Mavi Saçlı Kız bana biraz da o kitabı hatırlattı: Okumak isteyenler için adını da veriyorum: “Cennetimde Buluşmak Üzere” (yaz. Christel ve Isabel Zachert)

Lösemili hastalığına yakalanmış bir kızın günlüğü gibi bu kitap. Beğenerek okuduğum bir kitap ama bir yandan da düşününce onu şaslı sayıyorum çünkü; bazı hayallerini gerçekleştirme şansı bulmuş. Ya onunla aynı durumda olupta bu şansı bulamayanlar? En çok beni etkileyen kısmı ise babasının, kızının vefatından sonra söylediği, hissettikleri. Şu satırları unutamıyorum.

Dağınık bir odada yaşanmışlık vardır.
Ben ise düzeni severdim.
Al işte!

Düşünmeyin ve satın alın. Lösemi bir kızın günlüğü babası tarafından derlenip yazılmış...

Sakın kitabın 300 sayfaya yakın olması sizi korkutmasın içerisinde çok fazla resim ve fotoğraf var aynı zamanda yazı karakteri gayet büyük.

Kitabın ilk sayfalarında göz yaşlarınızı tutamıyorsunuz. Hakikatten çok etkileyici ve süper bir kitap

Beni etkisinde bırakan nadir kitaplardan biri.

Her zaman derim gerçek yaşamların anlatıldığı öyküler insanı daha bir derinden etkiliyor.Üzerinden yıllar da geçse her zaman hatırlanıyor mutlaka.Hele de ailenizden birkaçı tıpkı Burçak gibi bu illet hastalıkla uğraşıp ona yenik düşerse.Kitabı okurken Burçağı hep ailemden birinin yerine koydum.O kadar ağladım ki anlatamam.Burçağın cesareti olgunluğu ve hayata bağlılığı.Keşke o lanet hastalığın pençesinden kurtulabilseydi.Hele de şu satırlar yok bir babanın acı sözleri,
Sabahları
Hasta uyanmanı istiyorum.
hastaysan eğer
yaşıyorsun demektir.
Hayatımda çok sevdiğim 3 insanı bu hastalıktan kaybettim.Mutlaka okuyun derim.Ozaman yaşamın kıymetini bir kez daha anlayacaksınız.

bu kitapta aslında hiç unutamadığım; babanın kızına arka kapakta söylediği cümleler. Diyor ki : Her sabah uyandığımda hasta olmanı istiyorum, eğer hastaysan yaşıyorsun demektir.....

mavi saçlı kız...tam da ben tedavim yeni bitmiş hastaneden çıkmıştım.ve mavi saçlı kız'ın aramızdan ayrıldığını duydum.hastalığımız aynı değildi.çok şükür benim hastalığım tedavi edilebiliyordu.ama aynı hastanede yatmıştık.cerrahpaşa'da...
kitabı ağlayarak okudum.çektiğimiz acılarda aynı değildi elbet.onunkiler benimkinden kat kat fazlaydı.ama hissettiklerimiz aynıydı eminim.
neyse çok uzatmıyim.mavi saçlı kız sevgili burçak seni çok seviyorum....mutlaka bu kitabı okumalısınız arkadaşlar...

Bu kitaba ve yazarına söyleyecek tek bir kötü kelime bulamıyorum!!Kendi hikayesini kaleme almış Burçak en zor günlerinde bile bu zorlu uğraştan kendini alı koyamamış ve bize bu güzel kitabı okuma zevkini vermiş. anılarını okuduğunum birinin ölmesi gerçekten tanıdığım birinin ölmesi gibi etkiledi beni! bu kitabın yayımlanması o öldükten sonra olduğu için umarım mutlulukla karşılıyordur okuyanları...

İnsanı hayatın gerçekleriyle yüzleştiren ve okuyanın içini acıtan bir kitap Benim kitabın sonunu okumaya içim elvermedi açıkçası eğer cesaret bulursam bitirmek istiyorum...

Löseminin pençesinde can veren Burçak'ın ölümle yaşam arasındaki ince çizgide durduğuna ve yaşam alanında kalmayı ne kadar arzuladığına, gençlik istek ve arzularını yaşama çabalarını okudukça içiniz acıyacak.Burçak Çerezcioğlu'nun günlüğünün ünlü tiyatro oyuncusu olan babası Mehmet Çerezcioğlu ve annesi tarafından basılması bir genç kızın yaşadıklarının nasıl umutla karartı arasında gittiğinin en büyük delili oldu.

buruk bir yaşam.gencecik bir insanın mücadelesi,arzuları mutlulukları,acıları 16 yıla sığdırılmaya çalışılmış.çok duygusal ve dramatik bir kitap.yaşamın değerini iyi bilen Burçak geride tüm insanlar da yaşamayı iyi anlayabilsinler diye mükemmel bir eser bırakmış.Rahat uyu...

Çok uzun zamandır okumayı planladığım halde ancak fırsat bularak okuduğum bir kitap..Ama boğazım düğüm düğüm okuyup bitirdikten sonra okumak için ne kadar geç kaldığımı anladım..Eğer hala okumadıysanız acele edin..Hayatınıza yeniden ve dört elle sarılacaksınız..Genç bir kızın hayatla dalga geçmesi ve yaşam mücadelesi sizi hayata bağlayacak..Şiddetle tavsiye ederim...

Burcak cerezcioglu, o henüz gencliginin tadina bakacakken hasta olusunu fark eder, bir yandan hastaligi ve caresizligi varken, herseyi unutup askin cileksi tadindan alir, mucizeler yasar ve lösemiye inat yasar!Bizlerde günlüklerini okur, aglar ve güleriz, eminim bizleri görüyordur her gülüsümüzde!
Bir hastaliga en güzel cevabi o verdi, hem asklari hem umutlari hemde bir kitabi oldu...
Birde büyük bir okuyucu kitlesi.
Kitabin sonundaki siirler ve son yazdiklari beni mahvetmis, ve hayata ettigim sitemlerden dolayi utandirmis olsada, en iyi hocaligi onun satirlari yapti bana.
Siddetle tavsiye derim erler ya, bi kez farkli olsun siddettin ötesi tavsiye ederim, okmayan bin okuyan eksi pisman!Eminim seveceksiniz, eminim burcak sizi görüp gülümseyecek

Gerçek bir edebî eser. Bu kitabı yıllar önce okumuştum. Yıllar sonra tesadüfen kitabı tekrar gördüğümde yıllar sonra bile unutulmayacak kadar güzel olduğunu tekrar anlamam hiç zor olmadı. Eseri okurken kimi zaman hüzünleniyorsunuz, kimi zaman da tüylerinizin diken diken olduğunu hissediyorsunuz...

işte içimi en çok acıtan kitaplardan biri. Burçak'ın hastalıktan önce ve hastalık boyunca tuttuğu günlük.hastalığın seyri. ve yaşama tutunma mücadelesi... tedavilerin sonuç vermeyip tıbbın çaresizleştiği, o yüzden son günlerini dışarıda geçirmesi için hastaneden dışarı çıkarıldıktan sonra aşık olup mucizevi şekilde 1.5 yıl daha yaşaması... hatta almanyadaki kayıtlara burçak aşık olarak geçmesi... o kadar çok şey var ki söylenecek ama insan tıkanıyor. tüm kitabı boğazımda bir yumrukla okudum. ama itiraf ediyorum babasının yazdığı şiirleri okuyunca ağlamaya engel olamadım.
YÜZÜNÜ GECEYE ÇEVİR VE YÜRÜ. ÇÜNKÜ MUTLULUK KARANLIĞIN SINIRINDA BAŞLAR...

hoş vakit geçirmek için gerçekten güzel bir kitap.hayatın tam kalbine götürüyor bizi.yaşam ve ölüm arasındaki sınıra.okunabilir velhasıl...

Dolu dolu geçen bir yaşam, ve vaktinden çok erken gelen bir ölüm. Okurken hüngür hüngür ağlayacağınız bir kitap. Tavsiye ederim.

Belkide gerçek bir yaşamdan alınması bu denli etkileyici olması.. BU kitabı okuyan Bir erkeğin göz yaşalarına hakim olamaması utanılacak bir durum değil. Hiç aklımdan çıkmıyor mavi saçlı kız. ve kitabın son cümleleri de öyle... " Yüzünü karanlığa çevir ve yürü Çünki Mutluluk karanlığın Sınırında Başlar"

Bu kitabi okuduktan sonra her seyden once gunluk tutmanin sacma oldugunu dusunen ben gunluk tutmaya basladim. Cunku Burcak'inda bu olusturulan kitapta yaptigi gibi gunlugun, butun yasanilan duygularin, acilarin ve umutlarin her an aktarilabilen en dogru ve tamamen bunlari dogru olarak yansitabilecek bir kaynak oldugunu dusundum. Onun gunlugunu okuyunca olume bu kadar yaklasipta nasil herseyi birakip hayata kusmedigine inanamiyorsunuz. Bir saniye bile atlamadan son anlari tadina vara vara, ve hakkini vererek yasamak ve sonunda da hayata gozlerini yummak.. iste boyle birsey yasamin hakkini vermek..

Bir babanın kızına yazabileceği en hüzünlü satırlardan biri bu kitapta yer alır:
Sabahları
Hasta uyanmanı istiyorum
Hastaysan eğer
Yaşıyorsun demektir.
Burçak,her gün ölüme adım adım yaklaşan,ümitlerini her gün daha da kaybeden genç bir kızın kendi günlüğünden alınan yazılardan oluşmaktadır.Fotoğraflar ve Burçak’ın kendi el yazılarıyla daha da görselleştirilen Mavi Saçlı Kız,her an daha da kısalan bir ömrün yaşanabildiği kadar hızlı yaşanabildiği,umutların sevgiyle ayakta tutulduğu bir ömrün kanıtı.

BİR SÜRE ÖNCE BASINDA GENİŞ ÇAPTA YER ALANA LÖSEMİ HASTALIĞINA TUTULMUŞ BURÇAK'IN GÜNLÜĞÜNDEN OLUŞAN BİR KİTAP. KİTAPTA (YANİ GÜNLÜKTE) GENCECİK BURÇAK'IN HAYATA BAKIŞ AÇISI, HAYATININ BAHARINDA HASTALIĞINI ÖĞRENMESİ VE TEDAVİ SÜRESİNCE YAŞADIKLARI VE BAI FOTOĞRAFLARI YERALIYOR. KİTABI OKURKEN DUYGULANMAMK ELDE DEĞİL. HAYATA OLAN BAĞLILIĞI İNSANI ETKİLİYOR. EN ETKİLEYİCİ YANI İSE; BU GÜNLÜĞÜN BURÇAK'IN ÖLÜMÜNDEN SONRA YAYINLANMASI. YANİ KİTABI OKURKEN ONUN ARTIK YAŞAMADIĞINI BİLMEK ÇOK ACI.

Gerçek bir hayat hikayesi olması beni çok etkiledi.Hüzün neşe,mutluluk acı hep bir arada yaşanıyor.Kitabı bitireli çok uzun süre olduğu halde hala etkisi altındayım.Bana hayatın, yaşamanın ne kadar değerli olduğunu öğretti.