Patasana - Tüm Yorumları

Siddik Cifcioglu

01.09.2007

Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı Patasana. Bu bir tercih değildi, sadece karşıma çıktığı için almıştım. Sanıyorum adından etkilendim. Bu kelimenin bana hiçbir çağrışım yapmaması ilgimi çekti muhakkak. Okudukça bir maceranın içine düşmüş olmaktan memnun kaldım. Bu arada kitap, bölge üzerine araştırma yapmaya beni yöneltti. Patasana'yı okurken biraz da tarih kitapları karıştırdım. Bu yüzden yazar bana ek konular da öğretmiş oldu. Dolayısıyla diğer kitaplarını satın almak zorunda kaldım.

düşte_umut

29.08.2007

PATASANA kendini tanıyor ve etkileyici,sürekli suskunluğu , ifadelerinin yüzünde eğreti duurşuda kişiliksizliğinden ziyade kendi duruşunu ve hayattaki konumunu belirlemekteki edilgenliğinde...evet o korkaktı ve kabuğunu kırmaktan korkuyordu.aşkının gücü de yetmedi , kandırılmışlığıda yetmedi.en önemlisi kendini cezalandırdığını sandığı tanrıları , aslında özbenliğinden başkası değildi.dışarıya çıksam karşıma bir çok PATASANA çıkar ;ama kitapta o'nu diğerlerinden ayıran bir şeyler var...

Bülent Turan

17.08.2007

Bende Ahmet ÜMİTİN aşağı yukarı bütün kitapları mevcut tur. Bunun nedeni yazar yaptığı işin hakkını veriyor arkadaş.kabul etmek lazım.Bu kitabı okukurken bir arkadaşım gördü (kitapla arası iyi olmayan )ve surdu . nedir o diye. Bende roman dedim ve yazarın macera ve polisiye yazdığını söyleyerek geçiştirdim. Bana dediki Agata kristin ha .. Orada kastedilen hemen kafamda şekillenmişti.sıradan cinayet romanı komser kolombo tarzı bir anlatımı kastetmişti .benim algıladığım buydu. BU kitabı birazda basite indirgemek için söylenmişti bence. Ama bu gerçek değildi bu romanın altında gerçekten çok iyi bir donanım var , arkeolojiye karşı duyulan merak ve öğrenme isteği var büzel bir anlatım ve insana bir şeyler öğretebilen bir roman . yeğenim arkeolojide yüsek lisans yapıyor. hemen ona verdim o okudu.bide arkeolog gözüyle görmek istedim. mesleki anlatımların ve litaretüründe mükemmel olduğunu söyledi. Gizle Devamını Göster

deniz19898991

21.06.2007

mükemmel bir ahmet ümit klasiğidir patasana. okuyanlar bilir belki ahmet ümit ile agatha christie nin konu bulma tarzı. eğer kapakta ahmet ümit yazmasa bu kitap kesinlikle agathanın derdim. çok mükemmel ya . çok çok tavsiye ederim. okuyun...

feraye11

16.06.2007

Ahmet Ümit `in ilk okudugum kitabı. Bu kitaptan sonra Kavim, Ninnatta`nın Bileziği `ni de okudum.
Yazarın tarzını tanımak için iyi bir başlangıçtı. Benim kanımca geçmişi, bugüne bağlayan çok hoş bir tarz
Bir kitapta paralel iki hikayenin olması kitabı daha da ilginçleştiriyor. Gerilim son ana kadar yüksek tutulmuş.

Hikayede Güneydogu Anadolu`da kazı çalışmaları sırasında Hitit dönemine ait tabletler çıkar..

Bu tabletlerden okunan hikaye ile kazı esnasında işlenen cinayetlerin akıbinde olusan olaylar birbirine geçmiş sekilde cok güzel anlatılmış.
Yazarın bu kitabın kurgusu icin oldukça büyük bir ön araştırma yapmış olduğunu görüyorsunuz.
Diğer okuduğum iki kitabında da aynı büyük ön araştırmayı gördüm.
Gizle Devamını Göster

systemofadown81

16.05.2007

Polisiye yazarı ahmet ümit yarı tarihi yarı polisiye bir romana imza atmış. Hititlerle ilgili çok fazla araştırma yapmış olmalı. Polisiye romanlarda genellikle kurgu ön plandadır. Dil çok fazla düşünülmez ama Ahmet Ümit'te böyle degil. Mükemmel kurguların yanısıra dil kaygısıyla ve edebiyat tutkusuyla yazıyor. Bu romanın sonunu tahmin edebilmiştim ama romanın degerinden bir şey kaybettirmedi bu durum. Benim gözümde mükemmel bir roman.

sanemcan07

27.04.2007

Ahmet Ümit diliyle kurgulanmış bir gerilim.. Ahmet Ümit zor olanı mı yapıyor diye düşünürdüm hep ama bu romanda zor olanı en güzel şekilde sonuca ulaştırdığını gördüm.Polisiye romanda ülkemizde neredeyse tek isim ve gerçekten çok güzel bir eser ortaya koymuş.Patasana iki yönden ilerliyor.Birinde Patasana adlı eski bir hitit devlet adamının mezarından çıkan yazıtlardan oluşan bölüm diğeri cinayetlerin işlendiği bir köydeki arkeologların yaşadıkları ama bu iki kurgu birbirine çok güzel geçirilmiş. Ahmet Ümit'in edebiyatımızda önemli bir boşluğu doldurduğunu düşünüyorum.

proddity

15.03.2007

"Mesaj kaygılı" görünmeden, insanı hiç rahatsız etmeden çok güzel mesajlar barındıran bir kitaptır Patasana ve tarzı itibariyle iki bambaşka hikayenin bir arada ilerlemesi iki kat fazla heyecan yaratır. İki bin yedi yüz sene evvel yaşananlar ile bugünküler arasındaki benzerlikleri hissetmek, üslup ve kültür olarak çok farklı olan bu iki hikayenin bir yerlerde nasıl olup da kesiştiğini görmek, bir yandan hafif aşk kokusu duymak, bir yandan kaygılanmak, bir yandan derin düşüncelere dalmak, ve alt metinlerin başarısına hayran kalmak bu kitabın olmazsa olmazları.

Ahmet Ümit tabii her zaman yaptığı gibi sürpriz bir son hazırlıyor bize. beklenmedik bir yerden vurup şaşkınlık içinde bırakıyor. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Gizle Devamını Göster

mimarjimm

13.03.2007

Ahmet Ümit ile tanışmak için iyi bir fırsat. Arkeolojik kazılardan çıkan tarihi anlatımın saplantılı bir katille yaşatılması. İnce bir kurgu ve hafiften bir aşk... Sonu bu tip kitaplar içinde gerçekten ilginç ve bir o kadar farklı. Okuyun, tavsiye ederim...

bilgikolik

10.03.2007

Anadolu’nun güneydoğusunda yakın zamana kadar yaşananlarla üç bin yıl önce yaşananlar arasındaki benzerlikler üzerine kurulu bir Ahmet Ümit romanı "Patasana". Bölgede, Hitit uygarlığına ait kalıntıları açığa çıkartmaya çalışan bir kazı ekibi, kazı sırasında bulduğu tabletlerden bir cinayetin bilgisine erişirken, o sırada işlenen cinayetler yaşananlara tuz biber eker. "Patasana", ilginç kahramanları, yarattığı gerilim atmosferi ve entrikalarıyla okuyucunun elinden düşüremeyeceği bir polisiye.

Ibrahim Kart

27.12.2006

yazarın en beğendiğim kitaplarından biri olduğunu söyleyebilirim.İnsan bu kitabı okuduktan sonra hem hititlerin tarihine biraz daha merak sarıyor hemde ülkemizin çok çektiği ve halen de çektiği terör konusunda örgütün bölgede ki işleyişi hakkında bilgi sahibi oluyor.Bölge halkının yaşayış tarzı ve geçmişten günümüze ermeni sorunu ile ilgili yazılanlarda kitaba değerli bir yer kazandırıyor mutlaka okunmalı polisiye niteliğinden çok tarihsel kimliği bence daha ön planda kitabın

keif

21.12.2006

Ahmet Ümit'le tanıştığım kitap. Tarihle aslında hiç ilgimizin olmadığını bir kere daha anlamamı sağlayan, tarihe bakış açımı değiştiren kitap. Bahsi geçen medeniyetin topraklarımızda kaldığına sevinmemi sağlayan, cinayet ve aşkı başarılı biçimde yanyana getiren kitap. Gereksiz sandığımız bir meslek olan arkeolojinin tanınmasını sağlayabilecek bir kitap. Daha sayayım mı? Yoksa sadece okumanızı mı tavsiye edeyim?

deryamustafa

20.10.2006

Yazarın ilk polisiye denemesi olması bakımından oldukça güzel bir başlangıç. Karakter seçimleri yerinde, anlatım yavan değil ama bazen karakterlerin kendi aralarındaki konuşmaları havada kalıyor gibi. Sürükleyici. Bu kitap, bir takım rötuşlarla çok güzel bir film olabilir. Ama Türkiye'de kitaptaki karakterleri hakkıyla oynayabilecek sinema oyuncuları var mı bilemem.

Belma Kuvanci

25.11.2005

Ahmet Ümit: Türkçe polisiye'nin üstadı. Kendi Kalitesini PATASANA'yla ortaya koydu. Ve bundan sonrada bu kaliteden ödün vereceğe benzemiyor. okudukça meraklandıran, merakladırdıkça insanı kitabın içine çeken, kitabın içine girdikçe insanın tıpkı bir aynaya bakar gibi, kendini eşleştirdiği kaharamana bakması...(kendizle eşleşen bir kahraman mutlak olacaktır) bu hissi uyandırdığı için bu yazara hayranım. Patasana okunulası, defalarca okunulası bir kitap.

mavişkız

05.11.2005

arkadaşımın tavsiyesi üzerine aldım kitabı.önce ağır bir kitap olduğunu düşünmüştüm.ama son derece akıcı ve insanda merak uyandıran bir kitap.günümüzdeki bir çok eserden oldukça farklı patasana.ee buda ahmet ümitin farkı olsun.... olaylar ve kişiler son derece gerçekçi.ama beni en çok etkileyen kitabın sonu oldu sanırım.bir çok cinayet kitabında katilin kim olduğunu az çok tahmin edebiliyordum.ama bu kitap beni çok şaşırttı. herkese tavsiye ediyorum.SEVGİLERLE

ahmetoral

01.12.2004

Yazarın şiir kitapları hariç bütün kitaplarını okudum. Patasana diğerlerinin içinden roman roman içinde tadında olduğu için ayrılıyor. Şahsım adına romanın ana konusundan ziyade patasana tabletleri kısmı daha çok ilgimi çekti. Finalde polisiyeye yakışır şekilde ilginçti. Teşekkürler Ahmet Ümit.

Barış Erdoğan

02.11.2004

Antepli olan yazar, olgunlaşmaya çalışan her yazar gibi kendi yaşamından, kendi yöresinden, kendi tarihinden esinlenmiş gibi görünüyor.Tarih araştırmalarını gözardı edemeyiz tabi. Finali yine enteresan biten, okunmaya değer, Ahmet ümit klasiği.

Canay Duman

18.09.2004

Sene 2000 yılı, canım sıkıldığı bir gün gazetenin tavsiye bölümünde bir kitap dikkatimi çekmişti. Adı Patasana.İsmi ilgimi çekmiş olmasına rahmen Yazarın ismini ilk defa görüyordum. Ve direk devamlı kitap aldığım yere siparişimi verdim. (Adını telefonda söylerken kodlamak zorunda kalmıştım) 3 Gün sonra kitap geldi. Hemen okumaya başladım. Giriş fena değildi.Tabletlerin içeriğini okumaya başladığım zaman bir sonraki tablette acaba neler anlatacak diye bir soru işareti hemen içinizde beliriyor zaten. Bu arada Esra ve arkadaşlarının karakterler oluşumlarıda yerli yerinde. Kitap etkileyici, sürükleyici, dikkatli okunduğu zaman sanki önünüzde koskoca bir ekran ve siz bir film seyrediyorsunuz, yada bir karenin içinde sizde giriveriyorsunuz. Kızdığınız zaman da neden bunu yapıyorsun diye karakterlere içinizden soru soruyor, öfkeleniyorsunuz. Bu arada kitabı okurken kardeşim doğuda komando olarak askerliğini yapıyordu. Kitabı bitirdikten sonra ona söylediğim tek şey dağa operasyona çıktığın vakit, wolkmenini yanına kesinlikle alma sözü olmuştur. Kısacası çevremdeki bütün insanlara kitabı vermekle kalmayıp ayrıca bahsederek ilgilenmelerini sağladım, onlarda sipariş vermek zorunda kaldılar. Bence kitapta baştan sona kadar içinizi kemiren katil kim ve neden böyle bir şey yaptı! sorusuna bulmuş olduğunuz cevap artık bu kadar olur pes yani; dedirtecek kadar etkileyici.Okumayan her yaştan herkeze tavsiye edebileceğim bir kitap... Gizle Devamını Göster

Timur Karadağ

09.09.2004

Bir kitap sever için yeni bir yazarla tanışmada, onu sevme açısından ilk kitap tercihi çok önemlidir. Benim için biraz şans, biraz tecrübe, ne derseniz deyin PATASANA mükemmel bir seçim. Bu kadar klişe bir konu, ancak böyle özgün şekilde bitirilir. İnsana mutluluk veren ve insanı kaybettiği, ancak çoğunu kaybedip kaybetmediğinin bile farkında olmadığı değerlerini geri edinme arzusu ile dolduran hazin bir hikaye. Bu toprakların, medeniyet gözetmeyen acı hikayesi. Kraldan çok kralcıların, gaza gelenlerin, bu topraklar üzerinde tarih boyunca gözü olanların trajedik hikayesi. Tebrikler Ahmet Ümit. Bir vatandaşınız olarak sizi kutluyorum. Gizle Devamını Göster

KY-137889

08.09.2004

Heyecanla okuduğum kitaplardan birisi.Konusu ve kurgusu oldukça iyi.Diyalogları biraz yapmacık buldum.Sonu çok hoş.Tavsiye ederim.

Sepetim

Paylaş