Dedem Bir Kiraz Ağacı
Dedem Bir Kiraz Ağacı

Kitapyurdu Fiyatı: 214,50TL

Ürüne Git
150Yorum
ruzgarayder
08.05.2017
Anne ve babaların çocuklarına anlatırken zorlandığı ölüm temasını somut olarak anlatan çok güzel bir eser..Sadece çocuklar değil yetişkinlerinde okuması gereken bir kitap..
özkan940
Kitapkurdu
08.01.2017
zor konu iyi yazar güzel anlatım tavsiye ederim
Derya Berber Tali
08.12.2016
Ölüm ve çocuk ...Çocuklara en zor anlatılan kavramlardan biri olan "ölüm" çocukça ,çocuk diliyle çok güzel anlatılmış .Öğrencilerim Ćok etkilendi .tavsiye edeyim
abusragungor
02.02.2016
kardeşim için aldım ve çok beğenerek okudu tavsiye ederim
asli_onaran
26.11.2015
Kardeşime hediye edip daha sonra kendim de okudum.Kitap bittiğinde buruk bir gülümseme beliriyor yüzünüzde şahane bir kitap !
mavis61
Kitapkurdu
19.10.2015
italyan yazar etkileyici bir kitap yazmış
desperado4061
30.12.2014
Ölüm gibi çok ciddi bir durumda, hayatı oyundan ibaret gören çocukların gözünde, bu zor süreç nasıl kabullenilip atlatılabilir ve gerçek sevginin bu sürece etkisi çok güzel işlenmiş. Benim gözümde bu kitap bir klasik oldu bile.
yaşam kaynağım
Kitapkurdu
03.04.2013
çocuklara ölüm bu kadar güzel anlatılamazdı herhalde
Oktay Demircan
21.07.2011
Kitabı kızımdan önce ben okudum ve onun için ne kadar doğru bir seçim yaptığımı anladım.Çocuklara aile bağlarını anlatan ,sevdiklerinin ölümünü çok derin izler bırakmadan da atlatabileceğini gösteren bir yapıt.
ael
Kitapkurdu
13.05.2011
Anneannesi kaza, dedesi kiraz ağacına dönüşen bir çocuğun hikayesi...Öyle sihir-büyü falan yok. Naif çocuk diliyle yazılmış ve özenle çevrilmiş.
Kitaptan bir paragraf:

"Birilerinin beni ve karnaval giysimi anımsayacağını umarak biraz bekledim, ama ortada hiç kimse yoktu. O zaman arabadan indim ve avluda dolanıp durmaya başladım. eve girmek istemiyordum, çünkü onların gelip beni araması, bana daha doğru gibi görünüyordu. Ama hiç kimse beni aramıyordu; içimden ağlamak geldi. Başımı dizlerime yaslayıp, kiraz ağacının altına çömeldim ve hıçkırarak ağlamaya başladım. Aslında, bir süre sonra ağlama isteğim geçmişti; ancak, annem ya da dedem dışarı çıkarlarsa, beni böyle görüp, yaptıklarından utanmaları için, kendimi zorlayarak ağlamayı sürdürdüm." (sayfa 74)