Taş Meclisi Hakkındaki Yorumlar

Kitabın başları gerçekten çok akıcı; lu- sian, kaza, akupunkturcu ve onun açıklamaları. Ancak kitabın son 150 sayfasında sıkıldığımı itiraf etmeliyim. Ağır ilerliyor ve insanı diğer bölümleri okumaya sevkettirecek açıklamalarda yok; ilk kez bir Grange kitabında bu kadar sıkıldım. Ancak çoğu kişinin aksine ben kitabın sonunu çok kötü bulmadım ilginç olmuş bence şamanlarla ve inanışlarıyla bağdaştırmış. Yinede okuyun derim çok ilginç bilgiler var.

grange'in kitapları okurken hikayenin bize kattığından fazla olarak tarih ver coğrafya dersi alıyormuş gibi hissediyorum kendimi ve yazar her yeni bir yer anlattığında heyecen kaplıyor tüm vücudumu. giriş güzel, gelişme güzel ama son ise idare eder. aslına bakılırsa kitabın sonu da güzel ama giriş ve gelişme o kadar heyecanlı ve sürükleyici ki bu heyecandan sonra durgun bi son bize kötü geldi bence.

grange klasiklerinden biri daha...kitapta heyecan hiç dinmiyor. grange yine ustalığını konuşturmuş ancak kitabın sonunda biraz olağanüstü şeylerin olması kitabın genel havasına uymasada büyük bir zevkle okuyacağınıza eminim

grange nin bu kitabini beğenmedim..hayalkırıklığına uğradım

kitap harika , özellikle de grange in diğer kitaplarını okuyanlar aynı tadı buluyor kitapta fakat o final yok mu? ? hani polisiye yazan ve katili ararken bizi ters köşeye yatıran grange bu kitabında kitabın gidişatından olsa gerek kitabı kötü bir şekilde bitiriyor , son 50 sayfa dışında kitap harika

yazarın diğer kitapları kadar hoşuma gitmese de işlenen konu ancak bu kadar güzel işlenirdi diye düşünüyorum.sonu biraz masalsı olsada insanı yinede büyülüyor bu Grange.

her sayfasını merak ederek okudum ve kitabı elimden bırakamadım.. insanı bazı konularda gerçekten de düşündürüyor.. ustaca yazılmış bir eser, çok beğendim gerçekten.. ama kitap hiç beklemediğim bir şekilde sonuçlandı.. gerçek dışıydı, daha güzel olabilirdi diye düşünüyorum.. ama yine de okunmaya değer, tavsiye ediyorum =)

yazarın romanın sonunda artık fantastik türün en uç noktalarına girdiği bir eser.. sonuna kadar ii giden ancak son kısmı aceleye gelmiş yazarın tarzına yakışmayan bir anlatım... diğer kitaplarını da okudum ve bu eser biraz hava da kalıyor...

Grange Kızıl Nehirlerin ardından Taş Meclisi ile en usta gerilim yazarlarından biri olmaya aday. Akıcı bir dil, göz dolduarn betimlemeler , ama her şeyden önemlisi zekice oluşturulmuş bir kurgu. Kitabı elinize bir kez aldıktan sonra bitirmeden gözünüze uyku girmiyor. Psikoloji, fizik, fizikötesi, şamanizm, moğallar, hayvanlar hepsi içiçe geçmiş muhteşem bir heyecan ve gerilim şöleni haline gelmiş.
Kitabın finali belki de büyük çoğunluk için hayal kırıklığı oldu ancak bana kalırsa en çarpıcı yeriydi diyebilirim.

Hayal gücünün sınırlarını zorlayan, mükemmel bir kurguyla hazırlanmış bir kitap. Okurken elinizden bırakamayacağınız bir kitap...

aslında çok güzel başlayan ama hayal kırıklığı ile sonuçlanan bir kitap yazarın eserlerinin bir çoğunu okudum ve bu aralarındaki en kötü olanıydı yer yer kopukluklar var ayrıca hayvan figürleri hoş olmuş ama onları birden canlandırıp savaştırmak hakikaten hayal kırıklığı yaşatıyor

Var olduğumuz topraklar doğduğumuz topraklar ORTA ASYA...ve ordaki var olan gerçeklerimiz adetlerimiz törelerimiz belki bi nebze.akıcı bir roman soluk soluğa bir serüven.İzlerken genel kültürünüz çok genişliyor şamanlardan parabolizme bir çok şeyin ince detayını öğreniyorsunuz.Sanırım filmide çekilmiş ama siz önce kitaptan başlayın

Yaşadığı bir an'ın diğerlerine bedel olduğu insanlar vardır.Bunlardan biri de Diane Thiberge'dir.Geçirdiği bir trafik kazası sonucunda,temasında doğuştan itibaren kendi hayatının da olduğu süreci irdelemeye başlar.Ve kendisi de dahil olmak üzere,bütün insanların bir parçasını oluşturduğu,hasır altı edilmiş gerçeğin farkına varır.Bu çok ünlü bir Tseven geleneğidir:Hala var oldukları dönemlerde çeşitli kabilelerin şamanları gizli buluşma yerlerinde toplanıp,taptıkları hayvanın şekline bürünerek birbirleriyle yarışmak zorundadır.Burada birbirlerini hayvan öldürür gibi öldürmelerinin temelinde,kurbanlarını hayvan seviyesine indirme düşüncesi yatar.Bu çarpışmalarda galip gelen yenilenin de güçlerine sahip oluyor,o yetenekleri kabilesine götürüyordu.

bu yazarın bütün kitaplrını okudum ve hepsini de çok sevdim.
fakat bu kitap da biraz akıcılık eksikliği var gibi geldi bana.bazı bölümlerde Grange sürükleyiciliğini görmediğimi itiraf etmeliyim.ama yine de farklı metafizik olaylara her zamanki gibi yer vermesi gerçektende okuru heyecanlandırıyor.
okumakta fayda var diyorum

grange okumaya kesinlikle bu kitaptan başlamayın. kızıl nehirler ve leyleklerin uçuşu gibi araştırma ve zeka fışkıran iki kitaptan sonra taş meclisi biraz sönük kalıyor.. parapsikolojik güçlere inanmayanlar için pek bir anlam ifade etmiyor.. özellikle de sonu hayalkırıklığı yaratıyor. anlatım dili her zamanki gibi akıcı ama konu vasat..

İlk okuduğum kitaplardan biridir .. Gerçekten insanın tüylerini diken diken edecek dercede güzel bir kurgusu olan bu kitap mutlaka okunmalı .. Bu tarz kitaplar insanı dinlendirir derslerden arta kalan zamanlarda okuyun ve sakın ama sakın kitabın sonu hakkında tahminde bulunmayın hep yanılacaksınız.

GRANGE'nın okuduğum ilk eseri ve yazarın yazım gücüne hayran kaldım.
Grange eserlerinin çoğunda dünyada olabilecek olayları kullanarak okuyucu sıkmadan gerilimin ve heyecanın doruklarında taşımkatadır.
Bu eserinde yaaaazar evlat edinilen bir çocuğun başına gelen kaza sonucu çocuğunun geçmişi merakeden bir annenin vardığı karmaşık ve bir okadarda ilginç sonuçlar okuyucu sıkmadan aktarılmaktadır.
SAYGILARIMLA....

olağanüstü konusu kurgusu ve muhteşem finaliyle sarsıcı bir roman. yorumlarda sonunun fazla hayal ürünü olduğu söylensede şamanizm ve totemizmi bilenler için öyle olmadığını biliyorum. hatta yazar büyük bir profesyonellik ile şamanların totemistlerin görüşlerine dokunmamış zaten olağanüstü gibi görünen inançlarını bütün yalınlığıyla gözler önüne sermiş. bu bakımdan da takdire şayandır. herkese tavsiye ediyorum. şamanları biraz inceleyince romanı daha çok seveceksiniz..

her zamanki grange ustalığı ile giden bir kitap ama sonu hariç sonunu beğenmedim ama yinede sıkılmadan okunacak bir kitap

Yazarın her zaman ki tarzının dışında yazmış olduğu tek kitabı taş meclisi. Şamanların mücadelesini heyecanlı bir dil ve kurguyla yazmış yazar. Filmini seyretmedim ama kitabı oldukça keyf verici ve başarılıydı...Hayal gücünün sınırlarında dolaşan güzel bir kitap...

grange kitaplarının hepsini bayılarak okudum özellikle kızıl nehirler ve siyah kan yazarın başyapıtları.taş meclisinide büyük bir hevesle okudum çok güzel bir kitap ama sonunu çok fazla hayal gücü kaplamış oysa grange geçekçı bir yazardı

ben aslında bu türe de, yazara da yabancıyım. okuduğum ilk kitabı. ve itiraf etmeliyim ki ilk sayfalardan itibaren beklentilerimin çok üzerinde bir serüven oldu benim için. müthiş bir kurgu ve zaman zaman hakikaten zirve yapan bi gerilim.. fakat final bölümü hayal kırıklığıydı. fantaziyi biraz fazla abartmış son bölümde.. harşeye rağman çok iyiydi diyebilirim..

Açıkçası ,grange'in diğer kitaplarını referans alırsanız, çok da tatmin edici olmayan bir eser. Özellikle sona doğru sanki bir masal okuyorsunuz hissi bırakıyor. Tabii Grange akıcılığı konusunda yine söyleyecek söz yok.

yazarın diğer kitaplarını da okumuştum.içlerinde en az sevdiğim bu oldu. jean grange çok akıcı yazıyor kitaplarını.merak duygusu kitabın bitimine kadar devam ediyor.ve en sevdiğim tarafı hep tahmin edilemez bir sonla bitiyor.

Grange'nin bu seferki eserinde parapiskolojik olaylayları biraz dozundan fazla kullanınca fantastik öğeler açığa bir hayli çıkmış. Kızıl nehirler ya da diğer eserlerindeki kurguculuk yaratıcılık ve insanın zihin dünyasını zorlayan olaylar zinciri bu eserde kendini gösterememiş.

Özellikle filminin çıkmasından sonra yine popüler olan kitap grange'in farklı tarzda yazmak istemesinin bir sonucu sanırım. Gerçek dışı öğelere fazlaca yer vermiş, kızıl nehirlerdeki sürekliliği ve akıcılığı belki bulabirlisiniz ama gerçekliği bulamazsınız. Şamanlık üzerinde abartılar var, elleriyle tedavi ediyor, hayvan insan dönüşümleri oluyor... Açıkcası güzel, ilginç ama grange felsefesine uymayan bir kitap

Yazarın ilk üç güzel romanından sonra, anlatım, kurgu, dil itibariyle beğenmiş olsam da, gerçeküstü ögelerin fazlaca olduğu bir kitap olarak tanımlayabilirim "Taş Meclisi"ni. Bu arada bir annenin kendi kızına yapabileceği en büyük kötülüğü, hele de yapıldığı yaş itibariyle bakarsak, kadın sünnetini, çok etkilenerek okudum. Kitap aslında bu olay üzerine dönüyor. Tüm olayların çıkış noktası bu. Genç bir insanı söylediklerinizle ve yaptıklarınızla nasıl etkileyebileceğinizin kanıtı. Siz sahneyi kurun aldatılan kişi kuklanız gibi oynasın. Gerçekten benzeri olayların yaşandığını düşünüyorum. Kitaba gelince elbette bunu da heyecanla okuyacağınız kesin, ama bir "Leyleklerin Uçuşu"ndan etkilendiğiniz kadar etkilenir misiniz bilemem.

bütün grange kitaplarını büyük bir merak ve iştahla okumuştum. en sona bıraktığım eseri de taş meclisi olmuştu. beğeni listeme de son sıradan girdiğini söylemeliyim. diğer 4 kitabında söz konusu olan kurgu başarısı bu kitapta da belli bir yere kadar söz konusu. ancak işin içine doğaüstü olaylar karışmaya başladıkça kitap kendinden biraz soğutuyor. sonu biraz daha iyi derlenebilirdi diyorum.

Kitap güzel başladı ama bu kitabında biraz fazla abarttı işi yazar... Açıkçası pek yakıştıramadım Grange e... Yok insandan hayvana hayvandan insana dönüşenler bilemem daha neler neler... Bir sürü safsata katmış güzelim yazarlık kariyerine.. Okumayın derim...

Gerçek bir gerilim ustası olduğunu sanırım söylemeye gerek yok Grange'in..Önce Kızıl Nehirler vardı evet.çok kötü bir film uyarlamasıda yapılmıştı doğru ama Taş Meclisi ayrı.Bu kitap okumaya başaladığınız anda sizi günlük hayatınızdan koparacak o dehşetengiz kurgunun içine çekildiğinizi hissedeceksiniz.Fantastikmi belkide ama hiç kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bu ince konulara ve o harika coğrafyaya nasıl dokunabilmiş hayranlıkla okuyacaksınız...hadi tüm önyargılarınızdan kurtulun uzanın koltuğunuza ve tadını çıkarın derim...

Grange beni hayal kirikligina ugratti.
Aslinda kitap genel olarak cok iyi yazilmis burada Grangenin ustaligini görebiliyoruz ama sonunu hic iyi kurgulayamamis acikcasi sonu beni hayal kirikligina ugratti, ama Grange hatrina okunabilecek bir kitap.

"TAŞ MECLİSİ" DİĞER TÜM KİTAPLARININ ARASINDA EN DEĞİŞİĞİ BANA KALIRSA. SOLUK ALMADAN OKUDUM, 2 GECEDE BİTİRDİM. ZATEN KİTAP GÜNLERCE OKUNACAK BİR KİTAP DEĞİL, BİR BAŞLADINIZ MI MUTLAKA BİTİRMELİSİNİZ KISA ZAMANDA.
BİR DE İLGİNÇ BİR ŞEY VAR BU KİTAPTA, KİTABIN SON BİRKAÇ SAYFASINA KADAR HER ŞEY GAYET NORMALKEN SON SAYFALARDA FANTASTİK BİR BOYUTA GEÇMESİ VE HİÇ BEKLENMEDİK SÜRPRİZ BİR SONLA BİTMESİ.
DIANE VE İÇİNDE BULUNDUĞU DÜNYANIN KAPILARINDAN GEÇERKEN ONLARCA SORU OLUŞACAK KAFANIZDA.
ŞAŞIRTICI, ETKİLEYİCİ, BİRAZ FANTASTİK VE OLDUKÇA MİSTİK BİR ROMAN "TAŞ MECLİSİ". BİR GRANGE KLASİĞİ! KESİNLİKLE TAVSİYE EDERİM...

Grange'ın tarzı, çoğu gerilim yazarından farklıdır. Tüm romanlarında psikolojik ögeler ve okuyucuyu olayların içinne çekerek roman kahramanlarından en azından birisi ile mutlaka özdeşleştirmeye çalışma çabası onun romanlarındaki en sık rastlanan özelliklerdir. Grange, uzun olaylar dizisi ile gerilim yaratır. Hızlı sahnelerle gerilim yaratmayı sevmez. Zaten açıkcası bunu yaptığı ender zamanlarda da çok başarılı olduğu söylenemez. Grange romanlarından çekilen filmlerin çok önemli oyuncular ve büyük bütçelerle çekilseler bile hiçbir zaman çok başarılı olamamalarının nedeni de budur. Bir Grange öyküsünün yaşattığı gerilim, asla kısa soluklu değildir ve filmlerde uzun soluklu gerilim yaratmak da neredeyse olanaksızdır.
Gelelim Taş Meclisi'ne. Taş Meclisi, Grange tarzının tavana vurduğu romandır. Bütün romanları içinde o diğerlerinden çok daha ağır ve yavaştır. Taş Meclisini okurken kendinizi yazarın yönlendirmesine bırakıp hikayeyi yaşamaya başlarsanız, içinizi sıkacak, üzerinizde tonlarca ağırlık hissettirecek bir gerilimi yaşarsınız. Yok ben anlık olaylardan, dehşetli ve gerilimli sahnelerden hoşlanıyorum diyorsanız, Grange zaten size uzak, bu kitap ise asla size göre değil. Öyleyse bir sürü bilinmezin içinde bir adım ötenizi bile göremezken buz gibi Moğol düzlüklerinde yol almanın ne demek olduğunu asla bilemeyeceksiniz demektir.

Kızıl Nehirler kadar başarılı olmasada okunabilir bir roman.Grange hatırına...

Gizemli bir cinayetin ardında yatan geröekleri araştırmaya çalışan bir genö kadının serüveni. Okurken onunla birlikte gezmekte ve yeni bilgileri keşfetmektesiniz. Gerilimle birlikte merak uyandıran bu kitap, elinizden düşmeyecek.

Cidden dayanılmaz bir gerilim!
Başta sona çarpıyor, her kelimesinde ayrı diyarlarda farklı öykülere götüroyor Jean Christophe Grange. Diğer okuduğum kitapları gibi son derece başarılı buldum. Psikolojik öğeler çok başarılı işlenmiş.
Kitap bir çekim alanı oluşturuyor elinde alanda.
Bir başladınız mı bitirmek için sabırsızlanıyorsunuz ve bu onun sıkıcılığından değil, sürekli bir akıcılıktan ileri geliyor. bana göre çok iyiydi! tavsiye ederim.

Jean-Christophe Grangé’nin ikinci romanı olan 'Taş Meclisi', tesadüfî bir trafik kazasıyla birlikte gelişir. Hayvanların, özellikle de yırtıcı hayvanların doğal çevrelerindeki davranışlarını inceleyen ve şaolin boksu meraklısı olan Diana Thiberge, genç kızlık dönemini karartan korkunç bir dramı yaşadığından beri hiçbir erkeği öpmemiştir. Bu demir karakterli genç kadın, küçük Lu-Sian'ı evlat edindikten sonra, korkunç deneylerin yaşamında iz bırakacağını aklına bile getirmez. Paris'e dönüşlerinin hemen ardından, Diana ve Asya kökenli oğlu korkunç bir trafik kazası geçirirler. Ama bu kazada bir cinayet teşebbüsünü hatırlatan her şey vardır. Ölümün eşiğindeki küçük Lucien, Berlin'den gelen esrarengiz bir doktor tarafından kurtarılır. İşte burada sorular ortaya çıkar: bu doktora kim haber vermiştir? Hastayı nasıl ve neden kurtarmıştır?

Yazarın diğer kitaplarıyla karşılaştırdığımda zayıf kalıyor. Özellikle finali iyi değil. Final fazla fantastik olmuş ve sanki gereksiz bir kasıntı barındırıyor. Ancak yine de kendisini sıkılmadan okutmayı başarıyor, yani bu tarz kitapların amacına hitap ediyor. Yazarın diğer kitaplarında da sıklıkla araba markalarına değiniliyor..Sanırım arabalarla ilgili bir takıntısı var..

diğer romanlarına oranla biraz daha zorlama bir hayal gücü var bu romanda ama yine de kesinlikle güzel bir kitap, sonu çok uçuk olmuş gibi gelse de bir filme sığmayacak kadar çok olay ardarda gerçekleşiyor filmde ve o beğenilmeyen sona gelene kadar bir solukta geçiyor kitap, en az diğer romanları kadar sürükleyici bir roman olmuş.

TAŞ MECLİSİ
Jean Christophe Grange
İyi bir başlangıç,vasat gelişmeler ve berbat bir final.Tam bir hayal kırıklığı.
Bütün anlatının Şamanlar arası bir yarışmayla sonuçlanacağı ve/fakat istediği herhangi bir canlı haline dönüşebilen Şamanın kurşuna teslim olabileceğini hayal edemezdim doğrusu.Bu mu inanılmaz düş gücü?

Jean Christophe Grange'in vasat bir kitabı bence.. Bu yazarın Kızıl nehirler ve Kurtlar İmparatorluğu kitaplarını okuduktan sonra bu kitap beni beklentilerime tam anlamıyla ulaştıramadı.. Kitabın kahramanı bayan, gerçekten biraz abartılı tasvir edilmiş ve zaman zaman insanı sıkabiliyor bu.. Ama yine de okunması gereken bir kitap diyebilirim..

grange'ın en sevmediğim kitabı diyebilirim beni resmen hayalkırıklığına uğrattı.cıktığı hafta almama rağmen kızıl nehirlerden sonra oldukça vasat geldi bana hele sonu aman Allah'ım .grange severler mutlaka okumuşlardır ama ilk defa bu yazar ile tanışacakalara tavsiyem kızıl nehirler ile başlayın okumasanızda bir kaybınız olmayacaktır şahsi fikrimce.

Grange tüm kitaplarının toplamasını yaptığım yazarlardan ve bu kitap olay zenginliği açısından en iyisi bence.Baştan itibaren özellikle karakterin halet-i ruhiyesi ve olayların akışı bazen yavaş bazen hızlı bi gerilimle anlatılması kitaba devam edilmesini sağlıyo.Sonundaysa bişeyler olucak diyip iyice geriliyo insan-beethoven eşliğinde okuyunda görün- Ama kitap boyunca korunan ciddiyet o kendisine göre fazla uçuk olan son ile yitip gidiyo.

İlk olarak Kızıl Nehirler'i okudum. Hayret ve hayranlıkla kitabı bitirdiğim zaman hemen kitapçıya koştum. Leyleklerin Uçuşu, ardından Kurtlar İmparatorluğu ve Siyah Kan. Gerçekten kitapların ayrı ayrı hepsi büyüledi beni. Tam bir gerilim aşığı oldum. Satırlarda kin, kan ve daha pekçok olay var. Taş Meclisi'ni de elime aldığım zaman işte bu dedim. Tipik bir Grange kitabı. Belirtmeliyim ki sonu beni hayal kırıklığına uğrattı. Şimdiye kadarki kitaplarının hiçbirisinde olağanüstü güçler yoktu sahnede. Kitabın sonunda ayıya dönüşen insan bana fabl masallarını hatırlattı. Yine de kurgu bir muhteşem; ama keşke sonunu biraz daha gerçekçi kaleme alsaymış...

İlk okuduğum Grange kitabı, çok hoşuma gitti. Sürükleyiciydi. Kızıl Nehirleri okumak için beni cesaretlendirdi. Kızıl Nehirlerden sonrada şu an elimde Siyah Kan var. Grange in kitaplarını okudukça bir sonraki kitabı okumak için büyük bir heyecan duyacağınızdan emin olabilirsiniz. Bir çok arkadaşımın aksine bence kitabın sonu çok güzeldi. Bi kere sizi çok şaşırtıyor. Evet biraz düşsel bir son fakat bunun bir orta asya mitine dayanması bence çok güzel.

"Kurtlar İmparatorluğu” ve “Kızıl Nehirler” de hissedilen o Polisiye-Gerilim formatını hissedemediğim bir Grange eseri Taş Meclisi… Bu durum belkide, işlenen cinayetlerin ve çözüme kavuşturulmaya çalışılan bilinmezlerin peşine, polisten ziyade oluşturulan kahramanın (Diane) düşmesi ile alakalı olabilir. Yer yer çok abartılı bulduğum Diane’nin gücü, kitabın sonlarına doğru her şeyin apar topar açığa çıkması, Grange’nin Şamanizm ekseninde oluşturduğu hayal gücünün biraz aşırıya kaçması, kitabın benim için negatif yönleri oldu. Taş Meclisi, Grange okumaya başlamak için ilk tercih edilen eseri olmamalı…

Grange nin yine epey çalışma ve araştırma sonucu yazdığı bir romanla başbaşayız.
Kahramanımız yine çok renkli. Kendi halinde bir kadın olduğunu düşünüyoruz ama bir bakıyoruz ki gece görüş dürbünleri takmış olan komandoları paçavraya çeviriyor. Her şeye burnunu sokuyor, suçlu olmadığı halde suçlu gibi her yerden kaçıyor.
Kitabı okuması oldukça zevkli ama bu kadar da abartı insanın okuma zevkini biraz kırıyor.
Hele kitabın sonuna 'E bu kadarı da olmaz' demek zorunda kalıyorsunuz. Diane e de Amerikan deniz piyadesi ya da Sas komandosu şilti vermek gerekiyor.
Madem bu derece güçlü ve dövüşken bir kahraman yazıyor, karakteri neden Rambo ya da Craft değil diye düşünüyorsunuz.
Grange nin çok başarılı bir romanı değilse de eğlencelik olarak rahatça okunabilir.

Kim ne dersin desin bence yazarın kitapları arasında en kötüsü bu kitap.Çünkü sizi çok fazla sürükleyemiyor ve özellikle sonu oldukça saçma.Kitabın içeriğinde ise diğer kitaplarının bi harmanlaması şeklinde belirgin özellikler yine var .Ülkeden ülkeye yolculuklar.Cinayetler filan. Ama pek yeni birşey yok.Yinede seriyi okuyanlar için okunacak bir kitap..

bi arkadaşımın kızıl nehirleri tavsiye etmesiyle başlamıştım seriye.kızıl nehirler,leyleklerin uçuşu,taş meclisi ve son okuduğum kurtlar imparatorluğu.gerçekten her kitapta soluğumun kesildiğini hissettim.yazarın bilgisine,araştırmacı kimliğine,kurgusuna hayranım.ben kitaba 10 verdim.galiba hangisi olursa olsun 10 veririm.bence herkes kıyısından köşesinden.başlamalı seriy geç olmadan.
gezerken yeni kitabının çıktığını okudum.heyecanla bekliyorm.yeni kitabin yorumunda görüşmek üzere!

Kötü bir kurgu, kitabın sonuyla tam bir bütünlük oluşturmayan güya esrarengiz olaylar, yine yarılan karınlar, dışarıya dökülen organlar ve yine çok uzun boylu, sarışın bir kadın. Grange kendisiyle beraber olmak isteyecek kadınlara kitapları yoluyla ipucu veriyor galiba. Okuduğum ilk kitabından farklı bir şey göremedim. Bu kitap hakkında daha fazla yazmaya gerek görmüyorum, kafa dağıtıyor işte. Ama Doğan Kitap hakkında bir şeyler yazabilirim-mesela onlara, neden sayfa kenarlarında, alt ve üstte büyük boşluk bırakıp, bir çok boş sayfayla da kitabın hem hacmini ve boyutunu, hem de fiyatını artırdıklarını sorabilirim. Bu durum kitapları hem çantada, elde zor taşınacak kadar büyütüyor; hem de fiyatını el yakacak kadar artırıyor. Sonra da "Türk insanı neden az kitap okuyor" diye araştırmalar yapılıyor. Nedenlerden biri ortada: Türk insanı kitabın lüksüne para harcayacak kadar zengin değil. Ve kitapları da küçültün ki,okuduğumuz kitabı sürekli yanımızda taşıyabilelim.