Bir Adam Yaratmak (kod3) Hakkındaki Yorumlar

herkesin okuması gereken üstad ın güzel eserlerinden

dehşet'ül-vahşet bir kitap...
üstadın en iyi eserlerinin başında yer alıyor.
insanı kendisine getiren bir eser..

Zaman kaybetmeden okunması gereken bir necip fazıl eseri...

Suratsız ve kadersiz adam şahlandı. Zincirini kırdı. Elimden kaçtı. Ben insanım. Beni arkamdan vurdu.

'Fikri sâbitlerimiz, bir şeye takıldığı zaman, o şeyin basit, fakat çok esrarlı hususiyetlerine aşık olur.' Üstad'ın piyesleri fevkalade hislere sürüklüyor.

Üstadın da eserleri arasında en önemli gördüğü eseri. Güzel bir tiyatro eseri tavsiye ederim.

kitabı üç kere okudum bi üç kere daha okurum...

Üstadın akıcı üslubuyla bezenmiş dramatik bir eser. İnsanı beklenmedik bir sonla bitmesi çok şaşırtıyor şimdiden söyliyeyim.

üstad içinde bulunduğu cemiyetin karaktersizliğini anlatıyor...

Tadı damağında kalmak deyiminin vuk'u bulmuş hali. Başlayıp bitirmek arası bir soluk sahife.

Arkadaşımın hediyesi olarak aldığım ve çok beğendiğim bir tiyatro şaheseri, mutlaka okumalısınız.

N.f.kküreğin muhteşem bir piyesi olmakla beraber ilk başladığım an itibariyle bitirdim kitabı okuduğunuzda zihniniz açılacak ve bazı şeyleri sorgulayasınızın gelmemesi işten bile değil şiddetle tavsiye ediyorum

üç kere okudum, otuz üç kez daha okuyabilirim.. beni her seferinde aynı şekilde etkileyebilir.. herkesin okuması gereken bir kitap..

Harika bir kitap!! beyin acısını yaşayan bir yazardan beyin acısını yaşayan bir karakterinin bir adam yaratırken yaratmanın ne demek olduğunu anlayışı ve harika bir ruh çözümlemesi...

Kitap tiyatro usulüyle yazılmış bu yüzden farklı gelebilir. Öyle güzel anlatmış ki kendimi bir yönetmen gibi, kafamdaki canlanisina farklı açılardan bakarken buldum gayet hoş bir eser çıkarılacak sonuçlar da var tabi, tavsiye edilir.

Yazıldığı ve sahnelendiği yıllarsa büyük ses getiren bir Necip Fazıl klasiği.Husrev'in "Ölüm Korkusu" isimli bir piyes yazması ve ardından piyesteki karatere dönüşmesini konu alıyor.Toplumsal yozlaşma,menfaat için dostlardan vazgeçme,insan bilincindeki derin sızılar ve Allah ile yarışta mağlubiyet...Kitabın değindiği hususlardan.Husrev bir adam yaratmaya kalktı ve sonunda beyni buna dayanamadı...Doğum günümde Ordu'dan gelen bu kitap için Alkaptan'a da teşekkürler elbette:) Okuyunuz,okutunuz ve hatta canlandırınız..

Söz uçar yazı kalır. İnsan altına imzasını koyduğu şeyi ne pahasına olursa olsun savunur. Yazılanları birileri silse de o artık yazanın olmuştur. Yazan, yapan ve iz bırakan artık o şeye dönüşür. Bu eserde de karşımıza kendini,biraz yaşantı dışı durumlar ekleyerek yazarken yazdıklarına dönüşen bir adamın ruh hali anlatılmış. Yazarın içine düştüğü buhran o kadar ince detaylarla sunulmuş ki bir anda Necip Fazıl'ın görüntüsü ile karşı karşıya kalıyorsunuz. Tavsiyem şu ki, kahramanları ve olayın yaşandığı yeri kendi yakın çevrenizle ilişkilendirin ve olayı kendiniz yaşayın. Kahramanımızdan farklı bir düşüncede olamayacaksınız.

çok çok iyi bir piyes. muhisn ertuğrulda bu oyunda oynamış. eseri herkesin okumasını tavsiye ederim

öyle bir kitap ki sanırım üstüne yapılan her yorum yetersiz kalır etkileyiciliğini anlatmaya... neredeyse tek solukta okuduğum, baş kahraman hüsrev'in içsel sancılarını müthiş cümlelerle kanımda hissettiğim harika bir kitap. bazı sahnelerdeki tartışmalar ve yergi cümleleri bile çok naif, hoş bir incelik taşıyor. farklı tür okurları da cümlelerdeki sanata hayran kalacaktır.

Farkında olmadan, kendi yarattığı adamın hayatını yaşamaya başlayan bir yazarı anlatıyor Necip Fazıl. Tutkulu ve buhran içerisinde geçen diyaloglarıyla oldukça etkileyici. Bu arada ilk olarak Şehir Tiyarotları'nda, baş kahramanını Muhsin Ertuğrul'un sahnelendirmiş.

benim gözümde gelmiş geçmiş en büyük tiyatro eseridir.sebebi ise bir insanın hafakanlarını bu derece resmedebilmek ve bunu tiyatro eseriyle yapmak büyük bir sanatkarlık gerektirir.

Şöyle diyor kitabın sonunda:

Anne: Evladım, gitme !..
Hüsrev: Ne yapayım anne? Kestiniz incir ağacını.

İnsanın her zaman tutanacak bir dalı, gidecek bir kapısı, dayanacak bir başı olması gerek. Bu tutunuş, çok şeye bağlanışın ilk düğümü olabilir bazen. İncir ağacı madem bir simge, sembol ve metafor ona bakmak lazım. Ona bağlanışın, ona yönelişin ve ona tutunuşun insan ruhundaki yerine, izine, yansımasına...

O bağ koptuğu zaman istidat duvarı yıkılır, ötelerle olan kurbiyet zayıflar, halkalar gevşer ve belkide kopar.

İnsan ruhunun yükselmesini sağlayan her dal, bağ, simge "sendelemeden adım atmanın" fitiliyse şayet, baştada söylediğim gibi:

Her insanın tutanacak bir dalı olmalıdır hayatta. Ve işte yaratılmakta olan o adamın ağacı yoksa; beyin çatırdamaları, zonklamalar, başağrıları sürek avı gibi peşini bırakmaz, nefesleri keser, dizlerin bağı çözer, kalbin ritmi bozar.

Bir Adam Yaratmak... Hele de incir ağacında.

Üstadın tiyotra yapmak ya da yapmamak arasında kalmış bir ruh halinin ürübnüdür. Bi yanı tiyatro ile kadere eş değer biçilebilecek bir iş yapılabilme tehlikesine karşı durmak, diğer taraftan edebi ruhun içinde duramayan bir heyecan hali... Okuyan veya tiyatrosunu izleyen her arkadaş görecekler ki yukarıda ifade etmeye çalıştığım tedirginlik oyunun her aşamasında kendini hissettiriyor. Özellikle ifadelere dikkat edilmesi ve tekrar tekrar okunmaı gerekiyor

Gerçekten şahane bir eser. Ve bence eser olmadan da öte bişey. Kritiğinide üstad'dan okumuş olmak kitabı daha iyi idrak etme hususunda okuyucuya yardımcı olacaktır. Bu arada yer-gök kardeşime de tavsiyem şu şekildedirki; yukarıdaki çözümlemeyi kitabı okumadan önce ve okuduktan sonra olmak üzere 2 kere okur ise kitaba daha geniş bir perspektiften bakma olanağını yakalayabilir diye düşünüyorum.

Okuyup okuyabileceğim en iyi eserlerden birisi Üstad, bu piyesi en iyi eseri olarak nitelendiriyor zaten. Tavsiyem herkes mutlaka okusun ve anlamaya çalışsın.

bir tiyatro eseri size neler öğretiyor, okuduğunuzda göreceksiniz. muhteşem.

Necip Fazıl ile ne kadar derinlere inebileceğinizi anlayacağınız bir kitap...

Lise zamanlarında okuduğum, üniversite de de tiyatrosunu izlediğim bir kitap. Bugün elime geçse tekrar okur piyesine tekrar giderim.

Tam bir Necip Fazıl klasiği. Okuduğumda çok etkilenmiştim. Dil ve üslup mükemmel. Ruh çözümlemeleri, insanı gizemin içine sürükleyen, sorgulamaya yönelten bir ölçüde.

Tiyatro eseri okumak çok tatmin edici gelmez insana. Lakin bu eser yazara neden üstad denildiğini kanıtlıyor. Okuyucuya kafayı yedirtebilecek bir yapıt

3 kez başkent tiyatrolarında izleyip, iki kez okudum bu tiyatro eserini. eser kelimesinin altını dolduran türden bir örnek.. "Ben başkalarının düşünmemeğe mahkum olduğu kadar düşünmeğe mahkumum. Osman! Pencereleri açmak istiyorum. "

Bir adam yaratmak romanı, üstad necip fazılın etkileyici bir o kadar da ilginç bir kitabı.kitabın içindeki olayları anlatan şahısın olayı yaşayan kişi olması.. yaşadığı psikoloji ...

Necip Fazıl'ın her kitabı gibi sadece dili değil içeriği ile de insanı yılarca etkileyen bir kitap. Okuduğum günden beri sanırım on yıl geçti ama hala kitabın bana hisstettirdiği ve düşündürdüklerinin etkisindeyim. Siz de deneyin. Kurtulamayacaksınız!...

kitabı elime almamla bitirmem bir oldu.keşkebiraz dah olsaydı dedim

Derin derin okuduğunuzda,ve baş kahramanı kendiniz olarak düşündüğünüzde gerçekten akıl sağlığınız tehlikeye giriyor.

Bir Adam Yaratmak N.Fazıl'ın tiyatro eserlerden en çok tanınanıdır. Burada sadece bir tiyatro eseri değil KISAKÜREK'in kendi düşünce hayatından parçalar bulacaksınız. İnsanlığın kendini bilmemesinin sonuçlarını aktaran mükemmel bir eser okuyacaksınız.

Önce kitabı okudum, sonra tiyatro oyununu seyrettim. Okurken zihnimde canlanan sahneyi, daha sonra tiyatroda yaşamak beni çok şaşırttı. Necip Fazıl'ın "fikir sancısı" üzerinde örgülediği muhteşem bir tiyatro oyunu.

fazla söze ne gerek..üstadın muhtesm tıyatro eserlerınden bırı..

edebiyat fakültesi mezunuyum.bir dönem necip fazılın bu oyununu incelemiştik.biz sıkılıcaz diye beklerken heyecanla yeni türk edebiyatı dersinin gelmesini beklerdik.bu eseri iştahla dinlemek incelemek için.şimdi necip fazılın bu eseri de dahil kitaplığıma bir çok yapıtını buradan temin edicem.harika kurgulanmış beklenmeyen sonu olan bir eser.

Sizlere Üstat Necip Fazıl Kısakürek’in “Bir Adam Yaratmak” adlı tiyatro oyunundan edindiğim izlenimleri sunacağım.
Salona girdiğimde; salonun hıncahınç dolu olduğunu gördüm. Oyunu tekrar izlemek için gelenler, ilk kez izleyecek olanlar ve daha cabası… Ben ilk kez izleyecek olanlardandım. Herkes heyecanla oyunu bekliyordu. Birazdan oyun başladı.
Sahnede sergilenen Necip Fazıl’ ın muhteşem bir eseriydi. Oyun bir piyes yazarının, piyesindeki başkarakterin kaderini aynen yaşamasını anlatıyordu. Oyunda ardı arkası kesilmeyen ihanetler ve tesadüfler sonucunda başkahramanımız Hüsrev aklî dengesini kaybediyordu.
Necip Fazıl, oyunu için görülebilecek ve akla gelebilecek en ilginç isimlerden birisini seçmiş: “Bir Adam Yaratmak”. İsme bakılarak türlü türlü şeyler düşünülebilir. Ancak hayal etmediğimiz türde bir eserle karşılaşıyorsunuz.
Çok büyük sanılan insanların aslında ne kadar aciz olabileceği, arkamızda sandığımız dostlarımızın elinde hep bir hançer olabileceğini anlatıyordu oyun.
Ayrıca; Bir Adam Yaratmak, cumhuriyet tarihimizin ilk psikolojik tiyatro eseri sayılabilir.
Eserde, Necip Fazıl: “Ben Allah’ı; Allahlık yaparak tanıdım.” Diyor.
Oyunun bitiminde; seyirciler hakkını vererek oynayan sanatçıları ayakta alkışlayarak teşekkürlerini ilettiler.
Son olarak; beyni fokur fokur fikir kaynayan bir adam nasıl oluyormuş görmek isteyenlere bu oyun birebir.

üstadın muhteşem eserlerinden biri...ben de önce tiyatroda izledikten sonra okudum kitabı. hem de üstünde düşünülmesi sindirilmesi gereken cümlelerin altını çize çize okudum. o cinnet zamanları, incir ağacı ve sonrasında bulduğu felah...okunmasını şiddetle tavsiye ederim

Bir adam yaratılıyor bizden öte kendine ait olmasını istediği ama bir o kadar da uzak kalmak istediği bir kişilik...üstadın kaleminden bir güzel eser daha...

Yazıldığı döneme göre kurgusu ve çatışması son derece başarılı bir oyun... Elinizden bırakamayacak ve bir solukta okuyacaksınız...

necip fazıl başlı başına bir edebi üstaddır. bu eserinde bunu bir kez daha alenen ortaya koymuştur. bir nevi -haşa- allah rolüne soyunan birinin yaşadığı buhranı ve pişmanlığı anlattığı harikulade bir edebi eser. üstadın dili biraz ağır ama inanın bu durumun etkisini çok çabuk atlatacaksınız....

buhranlar içinde boğulan bir insanın kendi iç muhasebesinin inlatıldığı ve bu durumda olan birinin ne yapabileceğini kendine has ülubuyla kaleme alan Üstad kitabında günümüzün yaygın sorunu olan ruh boşluğunu işlemiştir. okunmasını tavsiye edebileceğim güzel bir tiyatro

''napayım anne kestiniz incir ağacımı.'' üzerinden iki yıl geçti ama bu cümleyi unutamıyorum.

ben bu eseri cumhuriyet sonrası dönemin baş yapıtı olarak görüyorum. okumayanlar neyi kaybettiğinin farkında değiller bence. o kadar kendimi kaptırdımki hüsrev ile beraber bende bunalımagirdim neredeyse

müthiş bir yapıt fakat bir okumayla anlaşılamayan içinde o kadar gizlilikle verilen söz öbekleri var ki etkilenmemek mümkün değil

Şairler Sultanı merhum Necip Fazıl Kısakürek büyüğümüzün yazmış olduğu tiyatro eserini okuduğumda yazının ve kitabın insanın zihnindeki kalın buz kütlelerini nasıl tuzbuz ettiğini okuduğumda müşahede ettim ( gördüm ). Okuryazarlardan kıymetli hemşehrimin eserini hiç okumayanlara ilk tavsiye edeceğim ender eserlerinden biridir. Ne mutlu bize ki onun gibi bir şairimiz var.Kıymeti de okunarak anlaşılır.

Ne de kolay ağlıyorsunuz! Siz bir takım insanlar ne de kolay ağlıyorsunuz! Gözyaşlarınız olmasaydı neyle müdafaa edecektiniz kendinizi?!
Bir takım insanlar da var ki, ağlayamıyorlar. Ağlamak onlara zor geliyor. Bir incir ağacına asılmaktan daha zor!



tavsiyelerimle...