Bozkırkurdu Hakkındaki Yorumlar

" Öğrenemediği tek şey, kendisinden ve yaşamından memnunluk duymaktı, bunun üstesinden gelememişti." Haryy böyledir yaşamdan memnuniyetsizdir sorgular. Yer yer yalnız ve hoyrat bir bozkırkurdu olark çıkar karşımıza yer yer sıradan bir insan. Burjuvaziyi eleştirir ama rahatlığından da faydalanır. Çelişkidir ama bir o kadar güçlü sınırları olan dünya edebiyatının en sağlam karakterlerinden biridir. Kitabı okuduktan çok sonra ara ara aklınıza gelir ve Hesse'ye içten bir selam gönderirsiniz.

münzevi kelimesine hep sözlük tanımı aradıysanız bir de bu kitabı okuyun.

Alman Edebiyatı'na bayılan biri olarak, bu edebiyatın temsilcileri arasında en beğendiğim iki yazar: Thomas Mann ve Hermann Hesse'dir. Bu roman zor okuttu kendini, Ulysses'i devirmiş bir adam olarak, böylesi büyük bir destan beklemiyordum doğrusu, hâlâ bitiremedim, sağlam kafayla ve gerektirdiği emeği vererek okumalı. Öyle "Dur bir Hesse okuyayım." deyip alırsanız eline, asla okutmaz kendini; büyülü bir kitap, karmaşık.

Hess okumayalı yıllar olmuştu. Yıllar önce okuduğum Siddhartha ile Narziss ve Goldmund romanları beni öyle etkilemişti ki; o yıllarda Demian, Knulp, Boncuk Oyunu derken birer birer okumuştum tüm kitaplarını ama sıra gelmemişti Hesse'in bu deneysel, yarı-fantastik otobiyografik romanına.



Harry Haller: Sıra dışı bir adamın hikayesi... Hess, kitabın içerdiği yalnız yaşamın ifadesini isabetli bir şekilde vurgulayan Bozkırkurdu adını, toplumun değer yargılarına ve yüzeysel yaşamına uyum sağlayamayan insanı tanımlarken "yalnız kurt" simgesinden yararlanabilmek için vermiş olsa gerek:

Harry'nin kendisini bir kurt-insan olarak algılaması, birbirine düşman ve karşıt iki parçadan oluştuğunu sanması, işi basite indirgeme amacına yönelik mitolojik bir yaklaşımdır.



Bozkırkurdu, tüm dağınık yaşamına rağmen, düzenli bir hayata, burjuvazinin türlü nimetlerine bilinç-altı özlem duyan biri. İçindeki çelişkiler ve zıtlıklar onu sürekli gelgitlerle dolu bir hayata taşımakta, ani mutluluk ve hazları ani sıkıntı ve bulantılar kovalamakta. Hem herkese yabancı hem de herkes gibi bir karakter Harry. Kendini en yabancı, en vahşi hissettiği anda bile aslında bir yandan da herkes gibi olabilmeyi içten içe isteyen biri:

...bir cenaze alayına rastladım. Tabut yüklü arabanın ardından ağır ağır yürüyen ölü yakınlarının yaslı yüzüne bakınca, kafamda bir düşünce uyandı: Ölümü benim için bir kayıp oluşturacak insan, bu kentin, bu dünyanın neresinde yaşıyordu? Ve benim ölümüm kendisi için önem taşıyacak insan neredeydi?



Hesse sıradan bir roman tarzından uzak, düşsel bir yolculuk ya da upuzun bir rüya anlatır gibi yazmış. Otobiyografisinde belki de herşeyi pek açık seçik hale getirmemek için seçmiş de olabilir bu tarzı. Sıkıcı başlayan ama merak uyandırarak devam eden bir üslup. Hesse işte...

Kalabalık şehirlerde yalnız yaşayan insanları anlatan bir baş yapıt. İçimizdeki beni unutan insanları anlatıyor

Kitap herkese hitap etmeyebilir. kişilik çözümlemesi ve olaylararası bağlantısızlık biraz yorabiliyor.bir anda neye uğradığınız şaşırıp bir önceki sayfaya dönüş yapabiliyorsunuz.

Hesse'nin türkçeye çevrilmiş tüm kitaplarını okudum. bu sonuncusuydu. başka kalmadı diye çok yavaş yavaş sindire sindire okudum. çok beyendim. benim için en değerli eseri çarklar arasında; ancak onun hakikaten her kitabında ayrı bir tat var. savaştan bu kadar tiksinmesi, doğu felsefelerini bu kadar derin bir şekilde anlamış olması, müzik tutkusu ve bu konudaki engin bilgisi onun yazdıklarını eşsiz kılıyor. ayrıca dünyasını eleştirirken kendini de eleştirmeyi elden bırakmıyor. bence onun en büyük farkı da bu!

Ağır bir kitap kişilik analizlerinden hoşlananlar için güzel bir eser ben severek okumuştum. Sürükleyici bir roman arayanlara göre değil...

Oya gibi işlenmiş,karakter analizleriyle dolu okunması emek isteyen bir eser.Anlayabilmek ve zevk alabilmek için sindire sindire okunması önerilir.Sabırlı okurlar için...

Akıcı, sürükleyici bir kitap değil, çerez gibi otobüste orada burada tüketilecek bir kitap -hiç- değil. Konsantre olup okursanız büyük haz alacağınız, okurken her şeye asık suratlı bir ciddiyetle yaklaşılması gerekmediğini öğreneceğiniz / hatırlayacağınız, bitirdikten sonra kendinize itiraflarda bulunmanızı sağlayacak ilginç bir kitap bu.

Rahat bir okuma istiyorsanız başka tercih yapın ancak biraz konsantre olabilecek durumunuz varsa kitabın sonuna dığru aslında sizin de bir bozkırkurdu olduğunuz çıkacak ortaya vaktiniz enerjiniz varsa tavsiye ederim

Hesse okumak bıçak sırtı bir duygudur.İnsan ya kendi girdabında kaybolur ya da sırılsıklam sahile vurur.Bu durum rafine zevklere sahip olmakla ilgili değil insanın kendini nasıl konumlandırdığıyla ve gerçek bir algı zenginliğiyle ilgilidir.İşte tam da bu yüzden herkese tavsiye edilmez.

Harry Haller'in içsel yolculuğu öyle bir anlatımla karşımızdaki insan okudukça kendini tamamen anlatının tam ortasında kaybolmuş buluyor.Tüm bu kayboluşlar,girdaplar,duymaktan rahatsız oldukalrımız,görmekten kaçındıklarımız...herşey tamamen hayatımızda yok sayamayacağımız şeyler.Harry'nin içinde bulduğu insansı kurt ya da kurtsu insanın anlatımı,çağdaşlık ve barbar. insandan kaçan yapısı,kaosun anlatımı hem dil bakımından hem anlatı bakımından sizi alıp götürüyor.İnsanın hayatında bu zıtlıklar uyumlu kalabilir mi ? Hermann Hesse ustalığını konuşturmuş...Bence gerçek bir başyapıt BOZKIRKURDU.

Yalnızca yalnız değil yaban bir adamın romanı. Gerek psikolojik tahliller gerekse de replikleriyle etkileyici olsa da üslubu nedeniyle yer yer sıkıcı hale gelebiliyor.

herman hesse anlatım tarzı ve uslubu kimi zaman sıkıcı ve iç konuşmalar uzun ve yorucu bir okuma serüveni veriyor. iyi bir kurmaca değil psikolojik tahliller ve öğretiler ile bezenmiş bir kitap.

İmge dolu bir kitap. Sabırla, belki uykusuzca okumanız gerekiyor.

50'li yaşlarını yaşayan Harry, içinde kibiri ve kendini beğenmişliği temsil eden bir Bozkırkurdu yaşadığına inanmaktadır. Harry ne zaman insana dair güzel şeyler yaşasa ya da düşünse, içindeki bozkırkurdu, bu düşünceleri dağıtıyor ve kibirli kişiliğini baskın kılıyor. İşte içinde hem insani hem de bozkırkurduna özgü kişilikler barındıran ve bunun şizofrenik bir durum olduğunun kabullenen Harry günün birinde kendisi üzerine bir incelemenin yer aldığı bir not alıyor. Notun içeriğinde Harry'nin içinde yaşattığı Bozkırkurdu olgusunun aslında kendi kurgusu oldugu ve bir kuruntu olduğu söyleniyor. Karşıt olarak insanın içinde onlarca hatta binlerde kişilik olduğu savunuluyor.
Kitap 200 sayfa olup benim görüşüme göre, ilk 100 sayfası, insanın iç dünyası üzerine oldukca güzel betimlemeler içermesine karşın, ikinci 100 sayfası ise biraz daha hayal dünyası içinde geçmektedir. İlk 100 sayfası için söyleyeceğim tek şey, oldukça güçlü bir yazım olduğudur.

Thomasn Bernhard'ın kasvetli anlatısına benzer bir yoğunlukla ve Unamuno'nun 'Sis'inin sonuna deneysel açıdan benzer bir sonla biten roman, unutulmazlar arasına girmeyi elbette hak ediyor.

Oldukça başarılı bir yapıt , bir çırpıda bitirdim .
Özgür ruhunu önüne gelen yeni fırsatlarla değerlendiren bir yaşamın güzel anlatımı .
Hesse'nin en iyilerinden .

Hayallerin; realize edilmeye başlandığı üniversite yıllarımda 1. sınıftayken okumuştum bu kitabı, sükut-u hayale uğramasına daha çok ara durakların olduğu. İçsel yolculuk dönemlerinin yetişkinlik sorunlarını pek anlayamamıştım açıkcası ama iş hayatında yaşadıklarımdan sonra anlam verebilmiştim yazdıklarına. Endüstriyel Alman toplumunun yaşadığı iç acıların bir kısmının bizim topraklarımızda yeşermeyeceğini düşündüm sonra gelişmişlik ve diğer farklardan ötürü. Yazarın Doğu mistizminde kendini sorgulaması ve anlam araması okuyanı kendisiyle muhasebeye çekiyor ister istemez. Roman ama anlatılanlardan izole olamıyorsunuz. Arayış bitmez belki ama huzuru hala arayan ruhlar okumalı, bulduğuna inananlar da test etmeli kendini.

sabredip de kitabın ilk 100 sayfasını okuyup geçebilenler kitabın sonlarına doğru hiç bitmemesini isteyebilirler.

Ben keyifle ve zevkte okudum.İnsanı zaman zaman düşündüren,satır aralarında duraksatan hoş bir anlatımı olan bir eser.Farklılıktan hoşlananlar için okunması gereken bir kitap.
Keyifli okumalar....

Bozkırkurdu.. Yalnız başına pansiyon odasında yaşayan bir bozkırkurdu.. Yalnız dolaşan.. İnsan kendini bulmak için çileli bir yoldan mı gitmelidir? Kendini arayan herkes soğuk ve puslu bozkırlarda mı dolaşmalıdır? Merak eden bir kişinin bilmediği yolda ilerlemesinin hikayesi anlatan bu kitabı bir kez ; okuyanlar ikinci kez okumalı..

Son derece gizemli ve bilgili bir adam ve onun tam aksine cahil fakat hayattan zevk alabilen bir hayat kadınını H. Hesse aynı kitapta bizlere sunar bundan kasıt olanı zıttıyla vermek olabilir. Şöyle ki Bozkırkurdu son derece yalnız bir insanken hayat kadını her gün bir başkasıyla geçiren ve bedensel anlamda hiç yalnız kalmayan bir karakterdir. Kitaptaki bazı cümleler yalnızlığı o kadar iyi özetlemilştir ki eğer sizde bu duygudan biraz nasibinizi almışsanız kesinlikle bir kaç okursunuz bu cümleleri. Her insan biraz yalnızdır düşüncesi sanırım kitabın içeriğini anlatan cümle olabilir.

yalnızca kaçıklar için diyor hesse, yalnızca kendi olanların, bir yerde tıkanıp kalmış bireysel aristokrasinin çöküşünün ardında yalnızlığın pek para etmediği bir hayal dünyasına sokuyor bizi. hafif şark mistiği kokan imgeler eşliğinde bir insanın varoluşcu çırpınışları var bu kitapta ve bir o kadar da çaresizliği. dediği gibi; yalnızca kaçıklar için

Ne mutlu ne de mutsuz olan; paradoksları içinde kendine bir yol çizmeye çalışan bir karakter ya da bir alt kişiliğin irdelendiği bir serüven. Özellikle varoluşçuluğa farklı bir açıdan yaklaşması açısından dikkate değer.

Bana her satırında Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar'ını anımsattı.Ya hiçbişey anlamazsınız, ya da kitap bittiğinde dönüp tekrar baştan başlarsınız.

Eserlerinde doğaya ve bireysel özgürlüğüne delicesine tutkun olmak, sürekli aramak, kendisiyle ve çevresindeki herşeyle çatışmak, tartışma, sorgulama, kendini ararken iç dünyasına dönmek, herhangi bir yaratık olmak değil insan olmaya çalışmak Hesse’nin temel konularıdır.

Yazdığı her kitapta insanın kendini araması söz konusu, amaç insanın kendini tanıyarak insan gibi yaşamasıdır.

Bozkırkurdu’nda yazar üreten bir insanın içsel fırtınalarını anlatmaktadır.

“yani Bozkırkurdu’nun biri kurt, biri insan iki kişiliği vardı, bu yazgısıydı onun”

“En mutsuz yaşamda bile yıldızın parladığı anlar, kum ve çakıl taşları arasında küçük çiçeklerin açtığı anlar vardır.Bozkırkurdu’nu sevenler onun yalnızca bir yönünü görüyordu. Oysa Harry herkes gibi bir bütün olarak sevilmek istiyordu ”

“Ama öyleleri vardı ki, özellikle onun içindeki kurda, ondaki özgürlüğe, vahşiliğe, ele avuca sığmazlığa, tehlikeliliğe ve güçlülüğe gönül veriyor, ne var ki azılı vahşi kurdun ayni zamanda bir insan olduğunu, içinin iyilik ve sevecenlik özlemiyle dolup taştığını öğrenir öğrenmez alabildiğine düşkırıklığına uğrayıp kendilerini yürekler acısı bir durumda hissediyorlardı” (Bozkırkurdu, s.47)

library

Hemen her kitabında olduğu gibi bu kitabında da insanı ve iç dünyasını; her insanın içinde yaşayan farklı kişilikleri incelemiş yazar. Ama bu kitap bana diğer kitaplarından farklı geldi-sanki bu kitaba ruhunu koymuş Herman Hesse. Uzun tasvirler var-sıkılmayın, sonuna kadar okuyun. Ve kitabı tamamını okuduktan sonra değerlendirin. Özel bir kitap okumuş olduğunuzu anlayacaksınız.

Hesse, çelişkileri, tutkuları ve acılarıyla "insan"ı aktarmış.