Büyük Mısırlı sanatçı Ümmü Gülsüm, 1975’teki vefatından onlarca yıl sonra bile yankılanmaya devam eden büyülü sesiyle kültürler arası bir köprü, Doğu’nun sesi, hafızası ve ortak vicdanı olarak yüzyılı aşan bir etki bırakmıştır.
Murat Özyıldırım, yüzyıllardır süregelen Türk ve Arap musiki gelenekleri arasındaki etkileşimi sanatsal bir diyalog ve tabii bir kültürel alışveriş süreci olarak ele alıyor. Doğu’nun Bitmeyen Şarkısı: Ümmü Gülsüm ve Türkler, makamların izini sürerek iki büyük coğrafyanın ortak estetik zevkini, birbirini besleyen sanatsal kaygılarını ve musikideki müşterek medeniyet birikimini ortaya koyma gayretindedir.
Müzeyyen Senar, Safiye Ayla ve Kutlu Payaslı gibi isimlerin Ümmü Gülsüm’le kurduğu sanatsal bağlar arşivler, gazete kupürleri, dönem dergileri ve hatıralarla irdeleniyor. Aynı zamanda Türkiye’de Batılılaşma süreci, 1932 Arap Musikisi Kongresi ve radyolardaki Türk Musikisi yasağı gibi kritik dönemeçler, sanatçının Türk kültür ve sinema hayatındaki derin etkisini gözler önüne seriyor.
Radyolarda onun sesini dinleyen, filmlerine sinemalarda seyreden nesillerin kıymetli hatıraları, okuyucuyu hem tarihî hem duygusal bir yolculuğa davet ediyor. Doğu’nun derinliklerinde saklı sanatsal sürekliliği ve iki coğrafyayı birbirine bağlayan bin yıllık ortak musiki mirasını keşfetmek isteyen okurlar, bu sayfalarda Ümmü Gülsüm’ün Türk kültüründe bıraktığı, zaman zaman şaşırtıcı boyutlara varan bir muhabbet bulacak.
