Halk müziği hem kültürün bir öğesi hem de kültürün taşıyıcısıdır. Bu kitabın ilk kısmında kültür konusu ele alınmış, müzik kültürü konularına değinilmiş ve bazı filozofların müzik hakkındaki görüşlerine yer verilmiştir. Daha sonra halkbilim / folklor konusu ve onun ulusal kültüre katkıları üzerinde durulmuş, folklorun önemli dallarından ve ulusal kültürümüzün yapı taşlarından birisi olan, halk yaşamıyla ilgili bütün alanlarda müzikal eserler içermesi ve zengin repertuar olanaklarıyla halkın her türlü duygusuna cevap verebilmesi yanısıra tarihî, coğrafî, dil bilimsel ve sosyal unsurları bünyesinde bulunduran Türk Halk Müziği (Ulusal Türk Müziği) genel bir bütün olarak ele alınmıştır. Halk ve halk müziği kavramları irdelenerek ana hatlarıyla dünyada ve Türkiye’de halk müziğinin tarihi ortaya konulmuştur. Ayrıca Türk Halk Müziği’nin çeşitli yönlerden sınıflandırmaları ve ölçüleri (usûlleri) de ele alınmıştır.
***
Ulu önder Atatürk kültür kavramını veciz olarak “Kültür, zeminle mütenasiptir. O halde milletin seciyesidir” şeklinde tanımlanmıştır. Özetle “kültür”ün bir ulusun karakteri olduğunu ifade eder. Türk ulusunun tarihini, yaşantısının her safhasını, geleneklerini, geleneksel ahlâk kurallarını, arı dilini asırlar boyu bünyesinde taşımak suretiyle günümüze intikalinde önemli bir işlevi yerine getiren halk müziğimiz, kültürümüzün en önemli unsurunu oluşturan manevî değerler bütünüdür. Zira Türk insanının yüreği türkülerinde çarpar.
Büyükyıldız’ın uzun araştırmalar sonunda vücuda getirdiği bu eserin Türk Halk Müziği kavramının içerdiği hususların çeşitli görüşler çerçevesinde de ifadesini bulmuş şekliyle ortaya konulması her türlü takdirin üzerinde bir çalışmadır. - Yücel Paşmakçı
***
Türkülerimiz, zihinsel coğrafyamızın melodilere ve sese bürünmüş halidir. İçimizde gizlenen bamtelimize vurduğunda yüreğimizi kavrar, alır götürür; farklı zamanlara, ortamlara, yaşamlara, öykülere...
Bizi biz yapan kültürel kodlarımızın, bir ezginin notalarına sinmiş biçimidir türkülerimiz. Ancak günümüzde kültürel üretim, kitleselleştirme, daha çok tükettirme kaygısı ile işliyor ve müziğin zenginleştirici tonları, yerini tek tipleşmeye bırakıyor.
Bu eserin yazarı Büyükyıldız’ı imkânsızı başarırken izleme şansını elde ettim. Kendisinin türkülerimize duyduğu aşk ve coşkuyla bu çalışmayı gerçekleştirme sürecine tanık oldum; Türk Halk Müziği’ne duyduğu sevgi ile gerçekleştirdiği eseri, eminim her okuyanı türkülerimize karşı sorumlu/zorunlu kılacaktır. - Prof. Dr Nurdoğan Rigel
