Ergenlik dönemi; bireyin yalnızca biyolojik değil aynı zamanda bilişsel, duygusal ve toplumsal yönleriyle kapsamlı bir değişim ve yeniden yapılanma sürecidir. Bu gelişimsel dönemin merkezinde, bireyin aile sisteminden ayrışarak kendi kimliğini oluşturma ve bağımsız bir benlik geliştirme çabası yer alır. Ayrışma ve bireyleşme, bu sürecin temel psikolojik bileşenleri olarak sağlıklı kişilik gelişiminin ön koşullarını oluşturur.
Bu kitap, ayrışma-bireyleşme kuramlarını gelişim psikolojisinin kuramsal temelleriyle ilişkilendirerek ergenlik çağında insanın kendi içsel benliğini tanıma ve bu benliği sosyal ilişkiler içinde sürdürebilme kapasitesini ele alır. Özellikle kolektivist ve bireyci kültürel yapılarda bireyselleşmenin nasıl ortaya çıktığı, bireyin kimlik gelişimini nasıl etkilediği ve bu süreçte akran ilişkilerinin oynadığı belirleyici rol, kuramsal ve kültürel bir çerçevede incelenmektedir.
Akran ilişkileri; ergenin yalnızca sosyal becerilerini değil aynı zamanda bireysel sınırlarını, değerlerini ve kimlik algısını da inşa ettiği kritik bir sosyal zemin sunar. Bu bağlamda kitap, akran grupları içinde bireyin “kendisi olabilme” mücadelesi yani bireysel özgürlük ve özerklik kazanımı üzerine derinlemesine bir analiz sunar. Bireyin hem toplumsal aidiyetini sürdürmesi hem de özgün kimliğini koruması arasındaki denge, çağdaş gelişim kuramları ve kültürel psikoloji bağlamında yeniden değerlendirmektedir.
Ayrışma, Bireyleşme ve Kolektivizm Bağlamında Ergenlikte Akran İlişkileri; kişilik gelişimi, kimlik inşası ve kültürel değer sistemleri arasındaki etkileşimsel dinamikleri anlamaya yönelik bütüncül ve kuramsal bir çerçeve sunmaktadır. Bu kitap; ergenlerle doğrudan çalışan psikolojik danışmanlar, sosyal hizmet uzmanları, psikologlar ve öğretmenlerin yanı sıra gelişim psikolojisi, sosyal psikoloji ve kültürel çalışmalar alanlarında çalışan araştırmacı ve akademisyenler için kapsamlı bir başvuru kaynağı niteliğindedir.
