Hukukun ve akademik çalışmaların siyasal iklimden bağımsız, objektif ve tarafsız biçimde ele alınması tartışmasız bir gerekliliktir. Kuvvetler ayrılığını benimsemiş, hukukun üstünlüğünü esas alan demokratik bir sistemde iktidarın, yürütmenin cezai denetimi anayasa hukukunun temel konularından biri olmuştur. Yürütmenin denetlenmesi meselesi, dönemsel siyasal koşulların etkisiyle akademik literatürde zaman zaman ikincil ya da atıl bir konu olarak ele alındığı görülebilmektedir.
Bu çalışma; 2017 Anayasa değişikliğinden sonra uygulamada büyük ölçüde etkisini yitiren, buna karşılık demokratik bir sistemde hayati öneme sahip olan meclis soruşturması müessesesini ele almaktadır. Meclis soruşturması, yürütmenin anayasal düzlemde cezai sorumluluğunu denetlemeye imkân tanıyan temel bir denetim yoludur. Çalışmada 1982 Anayasası dönemi esas alınmış, 2017 öncesi ve sonrası döneme ve anayasal düzenlemelere ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.
2017 yılına kadar meclis soruşturması, uygulaması giderek zorlaştırılmış olsa da anayasal varlığını sürdürmüş ve parlamenter denetim mekanizması içerisinde fiilen birçok kez kullanılmıştır. Türk parlamento tarihinde en son meclis soruşturması önergesi 2015 yılında verilmiş; 2017 Anayasa değişikliğinden sonra ise bu müessese hiç uygulanmamıştır. Bu yönüyle 1982–2017 dönemi, yasamanın yürütme üzerindeki denetimi bakımından 1982 Anayasası dönemi içerisinde özel bir dönem olarak ele alınmalıdır.
