Klasik Türk şiiri, insanı merkeze alan zengin bir anlam dünyası içerir. Bu dünyanın en güçlü mimarlarından biri olan Fuzûlî, Divânı’nda yalnızca bireysel duyguları değil; toplumun ahlâkî, kültürel ve düşünsel yapısını yansıtan tip, karakter ve şahsiyetleri de şiirin merkezine yerleştirir. “Âşık, sevgili, Mecnûn, câhil, zâlim, seyyâh, kâtil, mihmân, zâhid” gibi pek çok tip ve karakter, “peygamberler, on iki imam, Rüstem, Kisra, İbrahim Edhem, Lokman” gibi şahsiyetler; Fuzûlî’nin şiir dünyasında yalnızca estetik bir unsur değil, anlamı taşıyan ve zenginleştiren temel yapı taşlarıdır.
“Fuzûlî Divânı’nda Tip-Karakter-Şahsiyet” başlıklı bu çalışma, klasik şiirimizde tip-karakter-şahsiyet kavramını kuramsal bir çerçeveye oturtarak, Fuzûlî’nin şiirlerini bu kavramlar üzerinden yeniden okumayı amaçlamaktadır. Çalışmada tip, şahsiyet ayrımı, geleneksel edebiyat anlayışı içerisinde ele alınmış; beyitler, metnin anlam dünyası gözetilerek nesre çevrilmiş ve tip, şahsiyet merkezli yorumlarla desteklenmiştir. Böylece Fuzûlî’nin şiir dilinin insan tasavvurunu nasıl şekillendirdiği, hangi değerler etrafında anlamlar yüklediği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bu çalışmayla; Fuzûlî’nin şiir dünyası tip, karakter, şahsiyet çerçevesinde incelenerek araştırmacılar ve klasik Türk edebiyatına ilgi duyan okurlar için, tipoloji-şahsiyet temeli üzerine inşa edilmiş metin, şerh ve yorum destekli bir okuma denemesi sunulmaktadır.
