Bağımlılığın Acı Öyküleri, bir suçlama ya da öğüt kitabı değil; düşenlerin, tökezleyenlerin ve bazen de ayağa kalkamayanların kısık sesini duyurmak isteyen bir tanıklık derlemesi. Bu sayfalarda bir konservatuvar koridorunun ıssızlığı, yurt odasının kapalı kapısı, ekrandan taşan mavi ışık, kırık bir aynanın sızısı var. Her öykü, bir gencin “ben iyiyim” diye susarken içinden geçen fırtınayı görünür kılmaya, bir kalbin hızla yorulduğu anı kayda geçirmeye çalışıyor.
Bu metinler, yargı dağıtmak için değil; fark etmek, dinlemek ve konuşmak için yazıldı. Çünkü çoğu zaman bir hayat, bir “Nasılsın?” sorusuna gerçekten cevap verildiğinde yön değiştiriyor. Okurken belki kendi hayatınızdan, sevdiklerinizden izler bulacaksınız; umarız ki bu izler, sessizliği büyütmek yerine bir kapı aralar.
Şunu hatırlatmak isteriz: Kimse yalnız değil. Yardım istemek güçsüzlük değil, hayatı yeniden seçmenin en cesur yoludur. Eğer bu sayfalar sizde ağır duygular uyandırırsa, güvendiğiniz bir yakınınızla konuşun; okulunuzda, mahallenizde, şehir hastanelerinde ve danışma birimlerinde profesyonel destek yolları olduğunu unutmayın.
Her bir öykünün ardında, görülmeyi bekleyen bir yaşam var. Biz, önce görmeye; sonra da el uzatmaya davet ediyoruz.
