Canan Hanım’ın şiirlerini okuduğumda, her şiir için sayfalar yazılabileceğini fark ettim. Duygu yoğunluğu, samimiyet, mizahi bakış açısı kendini hemen belli ediyor.
Yaşadığımız dönemde insanlar duygularını kolay kolay açığa vurmuyor, vuramıyor. Mutluluk, neşe, acı, keder, sevgi ruhlarda saklı ...Yaşadığımız bu dönemde şairlerin duygularını yazıya dökmeleri büyük bir cesaret işi. Şiir gibi çok önemli bir sanatın hemen hemen unutulduğu, fazla itibar edilmediği bir zamanda böyle güzel bir şiir kitabı yazmak gerçekten büyük bir fedakarlık işi.
İçinde yaşadığımız dünya, insani değerlerin kaybedildiği, terk edildiği, unutulduğu bir dönemi yaşıyor. Şiir yazmak için; düşünmek, sevmek, inanmak, hissetmek, bilmek, paylaşmak, acımak, gibi çok yüce insani değerlerle donanımlı olmak gerekir. İnsanı insan yapan insani değerleri kaybetmeyenler şiir yazabilirler ve okuyabilirler. Her şeyden önce sanat çok önemli bir insani değerdir, şiir sanatı da aynı şekilde çok büyük bir değer taşır. Hatta şiir sanatı öyle bir insani değerdir ki, okuduğunuz zaman unuttuğunuz o yüce değerleri yeniden hatırlar ve yaşarsınız.
Değerli şair, bu kitabında, hemen hemen şiirin bütün çeşitlerini denemiş ve hepsinde de oldukça başarılı olmuş. Konular itibariyle de çok çeşitlilik ve zenginlik hâkim.
“Sessizliğim” ,“İzmit’im”,” Geriye Kalanlar” “Yangınlarım” en sevdiğim şiirlerin başında geliyor. Kitabı okumaya başlamadan bütün dertlerinizi, günlük sıkıntılarınızı bir tarafa atın. Duygularınızı serbest bırakın. Kederlerinizi unutun.
“Yeni şehirler yap, bataklıkları kurut
Sonra başka acılara yer aç,
Kuruttuklarını unut”
