Bu kitap; dünyada ve ülkemizde meydana gelen depremleri dört bin yıl öncesinden alarak günümüze getiren yolculukta; sahada yaşananlar göz önünde bulundurularak, okuru her deprem durağında bilgilendirerek; deprem tarihi ve biyografik verileri, roman tekniğiyle birleştirerek kaleme alınmıştır.
Bu kitap; henüz “damdan düşmemiş” olanlar için, damdan düşmenin nasıl bir acı olduğunu göstermektedir. Deprem geldiğinde; kim olduğumuzun, hangi şehirde yaşadığımızın, ne kadar zengin ya da fakir, eğitimli-eğitimsiz, güçlü ya da güçsüz olduğumuzun hiçbir öneminin olmadığına, herkesin aynı korkuyu, aynı çaresizliği, aynı soğuğun altında hayatta kalma mücadelesi verdiğine dikkat çekmektedir.
Bu kitap; bu büyük depremi yalnızca istatistiklerle değil, enkazda yaşanan insan hikâyeleriyle anlatan bir tanıklıktır. Kitap, 6 Şubat depremlerinin tam ortasında, Malatya’da bir ailenin ilk dört gününü merkeze alırken; aynı zamanda 11 ilin yaşadığı ortak acıya da ayna tutmaktadır. Bu anlatı, yalnızca bir ailenin dramı değil; milyonların paylaştığı bir felaketin içerden, sahadan ve birebir yaşanmış hikâyesidir.
Bu kitap; iki üniversitede ve yerel yönetimlerde üst düzey görevlerde bulunmuş, arama-kurtarma ekiplerinin kurulmasında öncülük etmiş, yurt dışında afet ve acil durum eylem planları hazırlayan ekiplerde görev almış ve 6 Şubat depremini hem enkazın içinde hem de “kriz masasında” yaşamış bir tanığın kaleminden çıkmıştır. Bu yönüyle kitap; duygusal bir anlatının yanı sıra, güçlü bir saha deneyimi ve kurumsal hafızayı da yansıtmaktadır.
