Müziğe bir eğitim disiplini olarak bakarsak, toplumu, kültürü sadece hayat bilgisi, sosyal bilgiler, edebiyat, tarih dersleri ile mi tanıyabiliriz? Yaşamın, varlığın anlamını ve önemini sadece felsefe ile mi sorgulayabiliriz? Formüller, semboller, örüntüler, kalıplar, denklikler, orantılar ve dört temel işlem sadece matematik dersi ile mi öğretilebilir? Sanat, estetik, değer, takdir sadece felsefe, edebiyat ve görsel sanatlar dersleri ile mi anlaşılabilir? Ahlak ve dinî-manevi değerler sadece din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinin içeriği midir? Şiir, hikâye sadece edebiyat dersi ile mi öğretilebilir? Dil bilgisi, hitabet, diksiyon sadece Türkçe dersinin içeriği midir? Ya yabancı dillerin öğretimi? Ses dalgası, rezonans, frekans, grafik sadece fen bilimlerinin alanı mıdır? Sağlıklı bir beden, sağlıklı bir zihin, sağlıklı bir yaşam sadece beden eğitimi dersleri ile mi sağlanır? Yaratıcı süreçlerimiz sadece teknoloji tasarım dersleri ile mi aktifleşir? Ya özel eğitime muhtaç çocukların müzik etkinliklerinden kazandıkları? Millî birlik, beraberlik, özgürlük, kahramanlık, vatan sevgisi en iyi hangi derste öğrenilir? Ve daha sorulabilecek nice soru...
Kısaca; müzikle meşgul olduğumuzda müzik neye yol açar, neye hizmet eder? Müziği “amaç” olmanın yanında bir de “araç” olarak algılayıp kurgularsak yetiştirmeyi amaçladığımız bireylerin hangi özelliklerini desteklemiş, pekiştirmiş ve geliştirmiş oluruz.
Müzik eğitiminin potansiyelinin ne kadar farkındayız? Uluslararası eğitim değerlendirmelerinde başarılı olan ülkelerin müzik kültürleri, müzik eğitimi süreçleri, müzik eğitimine yükledikleri anlam, müzik eğitiminden beklentileri, bu beklentileri yansıttıkları müzik öğretim programları ve bu programların uygulanma koşulları bize nasıl bir fotoğraf sunuyor?
Bu kitapta bu unsurlara odaklı bir bakış açısıyla, eğitimde başarılı ülkelerin bu başarısında müzik eğitiminin katkılarına dönük izler aranmış ve bazı dikkat çekici sonuçlara ulaşılmıştır.
