Bazı insanlar bir odaya girdiklerinde konuşmaları çoğaltmaz, fazlalıkları azaltır — Mahmud Sami Ramazanoğlu böyle hatırlanan isimlerdendir. Bu kitap, onun gönül mektebinin eşiğine sizi de getiriyor: gösterişe değil öze, keramete değil istikamete, büyük sözlere değil küçük ama sahici sadakatlere dayanan bir manevi terbiye yolculuğuna. Sayfalar ilerledikçe, kalbin neden yalnız bir duygu merkezi değil insanın bütün yönünü tayin eden bir mihver olduğunu; nefsin en ince oyunlarını ve iyiliğin içine bile sızan gizli kibri; kibri; sükûtun neden bilgisizlik değil emanetin korunması olduğunu; zikrin dağılmış dikkati tek merkeze toplayan omurga olduğunu; ve gündelik hayattaki helâl hassasiyetinin, sofradaki edebin, ticaretteki dürüstlüğün neden büyük manevî makamlardan ayrı düşünülemeyeceğini göreceksiniz. Bu kitap size mucizevî bir sıçrama vadetmiyor — çok daha değerli bir şey teklif ediyor: dağılmış iç âlemi toparlayan bir nizam, niyeti temizleyen bir bakış ve düşseniz bile ümidi kaybettirmeyen bir yol. Eğer dışarıdan güçlü görünüp içeride kuruyan, çok bilen ama az yaşayan, gürültüsü arttıkça sükûta daha çok muhtaç olan bugünün insanıysanız — bu saranlar ianız — bu sayfalar sizi önce kendi kalbinizin önünde durduracak, sonra o kalbi rahmetle yeniden inşa edecek. Çünkü asıl huzur dışarıdaki şartların kusursuzluğunda değil; yönünü kaybetmeyen bir gönlün Rabbine doğru doğru sükûnetle dönmesindedir.
